ความรัก คำโกหก และ การทำหมันชาย

ตอนที่ฉันตั้งท้องได้แปดเดือน ฉันเคยคิดว่าชีวิตของฉันกับธีร์ สามีของฉัน มันสมบูรณ์แบบไปหมดแล้ว เรามีบ้านที่แสนอบอุ่น ชีวิตคู่ที่เต็มไปด้วยความรัก และลูกชายคนแรกที่กำลังจะลืมตาดูโลก

แต่แล้ว ในขณะที่ฉันกำลังจัดห้องทำงานของเขา ฉันก็ไปเจอใบรับรองการทำหมันของเขาเข้า

มันลงวันที่เมื่อหนึ่งปีที่แล้ว... นานมากก่อนที่เราจะเริ่มพยายามมีลูกกันด้วยซ้ำ

ฉันสับสนและตื่นตระหนกสุดขีด ฉันรีบตรงไปยังที่ทำงานของเขาทันที แต่สิ่งที่ได้ยินกลับเป็นเสียงหัวเราะที่ดังออกมาจากหลังประตูบานนั้น มันคือเสียงของธีร์กับเอกภพ เพื่อนสนิทของเขา

“กูไม่อยากจะเชื่อเลยว่าป่านนี้มันยังไม่รู้อีก” เอกภพหัวเราะร่วน “เดินอุ้มท้องโตไปทั่ว ทำหน้าตาเป็นนางฟ้านางสวรรค์”

น้ำเสียงของสามีฉัน... เสียงที่เคยกระซิบคำรักข้างหูฉันทุกคืน ตอนนี้มันกลับเต็มไปด้วยความเหยียดหยาม “ใจเย็นๆ เพื่อน ยิ่งท้องมันใหญ่เท่าไหร่ เวลาล้มมันก็จะยิ่งเจ็บหนักเท่านั้น และเงินก้อนโตของกูก็จะยิ่งใหญ่ขึ้น”

เขาบอกว่าชีวิตแต่งงานทั้งหมดของเราเป็นแค่เกมโหดๆ ที่เขาสร้างขึ้นเพื่อทำลายฉัน ทั้งหมดก็เพื่อเอมิกา น้องสาวบุญธรรมสุดที่รักของเขา

พวกเขายังพนันกันด้วยซ้ำว่าใครคือพ่อที่แท้จริงของเด็กในท้องฉัน

“แล้วเรื่องพนันยังอยู่ไหมวะ?” เอกภพถาม “เงินกูยังลงที่กูเหมือนเดิมนะ”

ลูกของฉันเป็นแค่ของรางวัลในเกมวิปริตของพวกเขา โลกทั้งใบของฉันราวกับจะพังทลายลงมา ความรักที่ฉันเคยรู้สึก ครอบครัวที่ฉันเฝ้าสร้าง... ทั้งหมดเป็นแค่เรื่องหลอกลวง

ในวินาทีนั้น ท่ามกลางซากปรักหักพังของหัวใจ... การตัดสินใจที่เยียบเย็นและชัดเจนก็ก่อตัวขึ้น

ฉันหยิบมือถือขึ้นมา เสียงของฉันนิ่งสงบอย่างน่าประหลาดใจตอนที่โทรออกไปยังคลินิกเอกชนแห่งหนึ่ง

“สวัสดีค่ะ” ฉันพูด “ฉันต้องการนัดหมาย... เพื่อยุติการตั้งครรภ์ค่ะ”

บทที่ 1

น้ำหนักของท้องที่นูนใหญ่เป็นเครื่องย้ำเตือนที่ฉันยินดีต้อนรับเสมอ แปดเดือนแล้ว... อีกไม่กี่สัปดาห์ฉันก็จะได้อุ้มลูกชายของฉัน ฉันลูบไล้ส่วนโค้งนูนของหน้าท้องอย่างแผ่วเบา พลางยิ้มออกมา ธีร์กับฉันมีทุกอย่าง บ้านที่สวยงาม ชีวิตที่ใครๆ ต่างก็อิจฉา และอีกไม่นาน... เราก็จะมีครอบครัวที่สมบูรณ์

ฉันกำลังจัดห้องทำงานของธีร์ในบ้าน สัญชาตญาณของคนใกล้คลอดที่อยากจะจัดข้าวของให้เข้าที่เข้าทางมันรุนแรงจนต้านไม่ไหว ลึกเข้าไปในลิ้นชักโต๊ะทำงานของเขา ใต้กองเอกสารภาษีเก่าๆ นิ้วของฉันสัมผัสกับกระดาษพับหนาๆ แผ่นหนึ่ง มันให้ความรู้สึกเหมือนเป็นเอกสารสำคัญ

ความสงสัยทำให้ฉันอดใจไม่ไหว ฉันดึงมันออกมา

มันคือใบรับรองแพทย์... ใบรับรองการทำหมัน

ลมหายใจของฉันสะดุดกึก ฉันอ่านชื่อบนนั้น: นายธีร์ วัฒนไพศาล แล้วสายตาก็เลื่อนไปที่วันที่ มันคือวันที่เมื่อหนึ่งปีที่แล้ว หกเดือนก่อนที่เราจะเริ่มพยายามมีลูกกันด้วยซ้ำ

ห้องเริ่มหมุนติ้ว มือฉันสั่นระริกขณะที่ถือกกระดาษแผ่นนั้นไว้ มันจะเป็นไปได้ยังไง ในเมื่อฉันท้องได้แปดเดือนแล้ว นี่ต้องเป็นความผิดพลาด เป็นเรื่องตลก หรือไม่ก็การเข้าใจผิดอะไรบางอย่าง

ใบรับรองในมือฉันมันเย็นเฉียบ ตรงกันข้ามกับความอบอุ่นของชีวิตน้อยๆ ในท้องฉัน ฉันท้อง... ฉันเพิ่งจะรู้สึกว่าเขาดิ้นเมื่อเช้านี้เอง กระดาษแผ่นนี้มันโกหก มันต้องเป็นเรื่องโกหกแน่ๆ

คลื่นความคลื่นไส้และความตื่นตระหนกซัดเข้ามาในใจฉัน หัวใจฉันเต้นรัวกระหน่ำซี่โครง เป็นจังหวะที่บ้าคลั่งและเจ็บปวด นี่มันต้องไม่ใช่เรื่องจริง ชีวิตที่สมบูรณ์แบบของฉัน สามีที่รักของฉัน ลูกของเรา... ทั้งหมดเป็นเรื่องโกหกงั้นเหรอ?

ฉันต้องเจอเขา ฉันต้องให้เขาอธิบายเรื่องนี้

ฉันคว้ากุญแจรถ สมองว่างเปล่าไปด้วยความสับสนและหวาดกลัว ฉันต้องไปที่ออฟฟิศของเขา เดี๋ยวนี้

ระหว่างทางฉันจำอะไรแทบไม่ได้เลย ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่ารถติดแค่ไหน หรือเลี้ยวไปทางไหนบ้าง ทั้งหมดที่ฉันเห็นคือวันที่บนใบรับรองแผ่นนั้น ที่กำลังเยาะเย้ยและแผดเผาความทรงจำของฉัน

ฉันจอดรถอย่างลวกๆ ในที่จอดรถสำหรับผู้มาติดต่อของวัฒนไพศาล กรุ๊ป แล้วรีบวิ่งเข้าไปข้างใน ท้องที่ใหญ่โตทำให้การเคลื่อนไหวของฉันดูอุ้ยอ้าย พนักงานต้อนรับพยายามจะหยุดฉัน แต่ฉันผลักเธอแล้วมุ่งตรงไปยังห้องทำงานมุมสุดของธีร์

พอเข้าไปใกล้ ฉันก็ได้ยินเสียงหัวเราะ เสียงหัวเราะที่ดังลั่นออกมาจากหลังประตูที่ปิดสนิทของเขา

ฉันชะลอฝีเท้าลง มือค้างอยู่ใกล้ลูกบิดประตู ฉันตัดสินใจแนบหูลงกับบานประตูไม้เย็นเฉียบ ซึ่งเป็นการตัดสินใจที่ฉันทั้งเสียใจและขอบคุณไปตลอดชีวิต

“กูไม่อยากจะเชื่อเลยว่าป่านนี้มันยังไม่รู้อีก” เสียงที่ฉันจำได้ว่าเป็นของเอกภพ เพื่อนสนิทของธีร์ พูดขึ้นสลับกับเสียงหัวเราะ “เดินอุ้มท้องโตไปทั่ว ทำหน้าตาเป็นนางฟ้านางสวรรค์”

พวกผู้ชายพากันระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอีกรอบ มันเป็นเสียงหัวเราะที่โหดร้ายและเย้ยหยันจนทำให้ฉันขนลุกซู่ เหมือนพวกเขากำลังหัวเราะเยาะฉัน

แล้วฉันก็ได้ยินเสียงสามีของฉัน... เสียงที่เคยกระซิบคำรักข้างหูฉันทุกคืน “ใจเย็นๆ เพื่อน ยิ่งท้องมันใหญ่เท่าไหร่ เวลาล้มมันก็จะยิ่งเจ็บหนักเท่านั้น และเงินก้อนโตของกูก็จะยิ่งใหญ่ขึ้น”

เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ เงินก้อนโต? เขาพูดเรื่องอะไรกัน?

“ทั้งหมดนี่ก็เพื่อเอม” ธีร์พูดต่อ น้ำเสียงของเขาเจือไปด้วยความรักที่ดูแปลกประหลาดและหวงแหน “นังอลินสารเลวนั่นต้องชดใช้ในสิ่งที่มันทำ ที่ส่งน้องสาวกูไปไกลเหมือนไม่ใช่คน”

เอมิกา... น้องสาวบุญธรรมของเขา พวกเขาบอกว่าเธอต้องไปต่างประเทศเพื่อเข้าโปรแกรมพิเศษ มันเป็นโอกาสที่ดีมาก ฉันเองก็สนับสนุน แถมยังให้กำลังใจเธอด้วยซ้ำ ฉันนึกว่าฉันกำลังช่วยเธออยู่

“มันโง่เง่าหลงกูหัวปักหัวปำ จะบอกอะไรมันก็เชื่อหมด” ธีร์พูดอย่างเหยียดหยาม เสียงของเขาที่เต็มไปด้วยความดูถูกดูแคลนนั้น มันเหมือนหมัดหนักๆ ที่ชกเข้ามาที่หน้าฉัน “มันคงคิดว่าเด็กในท้องนี่เป็นปาฏิหาริย์ เป็นเครื่องพิสูจน์รักแท้ของเราสองคนล่ะมั้ง”

ผู้ชายคนอื่นๆ พากันหัวเราะลั่น

“แล้วเรื่องพนันยังอยู่ไหมวะ?” เอกภพถาม “ว่าใครคือพ่อที่แท้จริงของเด็ก? เงินกูยังลงที่กูเหมือนเดิมนะ”

“หรือจะเป็นกู” เสียงอีกคนดังขึ้น

พนัน... พวกเขากำลังพนันกันว่าใครคือพ่อของลูกฉัน ลูกของฉัน...

โลกทั้งใบของฉันราวกับจะพังทลายลงมา ความรักที่ฉันเคยรู้สึก ครอบครัวที่ฉันเฝ้าสร้าง ผู้ชายที่ฉันมอบหัวใจให้... ทั้งหมดเป็นแค่เรื่องหลอกลวง เป็นแค่เกมโหดๆ ที่สร้างขึ้นเพื่อทำให้ฉันอับอายและพังพินาศ

เด็กในท้องฉันดิ้นขึ้นมาอย่างแรงและกะทันหัน ราวกับว่าเขารับรู้ได้ถึงความเจ็บปวดแสนสาหัสของฉัน

น้ำตารินไหลอาบแก้ม ร้อนผ่าวและเงียบงัน ความรักที่ฉันเพิ่งจะรู้สึกเมื่อชั่วโมงที่แล้ว แปรเปลี่ยนเป็นความรู้สึกเย็นชาและแข็งกระด้างในอก มันเป็นเรื่องโกหก ทั้งหมดเลย

ในวินาทีนั้น ขณะที่ยืนอยู่หน้าห้องทำงานของสามีฉัน การตัดสินใจอย่างหนึ่งก็ก่อตัวขึ้นในซากปรักหักพังของหัวใจฉัน เป็นการตัดสินใจที่เยียบเย็น ชัดเจน และเด็ดขาด

เด็กคนนี้... สัญลักษณ์ของเกมวิปริตของพวกเขา จะต้องไม่ได้เกิดมา

ฉันหันหลังให้ประตูบานนั้น การเคลื่อนไหวของฉันแข็งทื่อราวกับหุ่นยนต์ ฉันหยิบมือถือขึ้นมา นิ้วสั่นเทาขณะที่กดหน้าจอ

ฉันหาเบอร์ของคลินิกเอกชนแห่งหนึ่ง

“สวัสดีค่ะ” ฉันพูด เสียงของฉันนิ่งสงบอย่างน่าประหลาดใจ “ฉันต้องการนัดหมาย... เพื่อยุติการตั้งครรภ์ค่ะ”