บอกใบ้ให้รัก

ออเรียดูออกว่ามันเป็นการแสดง เธอเคยเรียนการแสดงเพราะครั้งหนึ่งคิดอยากเป็นดารา แต่สุดท้ายก็ล้มเลิกความคิดนั้นและหันมาตั้งใจเรียนวิศวกรรมศาสตร์จนจบ ตอนนี้ก็กำลังเรียนนอกเวลาด้านกฎหมายควบวิชาจิตวิทยาด้วย เธออ่านขาดว่าพี่ชายไม่มีความจริงใจเลยแม้แต่น้อย

ระหว่างที่ปิติยศกำลังทำท่าก้มกินดินกินหญ้าอยู่นั้น กรีชาก็เดินออกมาเพื่อถามหาข้อสรุป

“ตกลงกันได้หรือยัง ปิติยาเธอจะใช้หนี้แทนพี่ชายเธอไหม”

ไอ้ล่ำหน้าดุจอมขี้งกถามหาแต่เรื่องเงินไม่สนใจความทุกข์ร้อนของใครเลย แต่ทำไมออเรียรู้สึกว่าเขาน่าไว้ใจมากกว่าพี่ชายต่างมารดา เธอส่ายหน้าปฏิเสธไม่ยอมใช้หนี้แทนปิติยศ

ไม่รู้หรอกว่าเขาเป็นหนี้กันเท่าไหร่ แต่เรื่องเงินไม่ใช่ปัญหาสำหรับออเรีย มรดกที่มาดามอมาเรียทิ้งไว้ให้มีมากถึงขนาดซื้อที่ดินทองคำของภูป่าเสือได้ทั้งหมด สักวันหนึ่งเธออาจจะตัดสินใจใช้หนี้แทนแต่ไม่ใช่ตอนนี้ หน้าที่ตอนนี้คือตามหาตัวพี่สาวฝาแฝดให้พบและพาเธอไปกราบหลุมศพมารดาด้วยกัน หวังเป็นอย่างยิ่งว่าปิติยาจะยังมีลมหายใจ

“เธอจะไม่ใช้หนี้ให้พี่ชายอย่างงั้นเหรอ งั้นฉันก็จำเป็นต้องเก็บเธอไว้ที่นี่เป็นตัวประกันจนกว่ามันจะหาเงิน 90 ล้านมาคืนฉัน เข้าใจนะ”

“90 ล้านอะไรพี่กรี! ผมยืมพี่ไปแค่60ล้านเองนะ” ปิติยศสวนขึ้นทันที ลืมบทคนเจ้าน้ำตาไปชั่วขณะเมื่อได้ยินตัวเลขที่เกินมา

“60ล้าน คือเงินที่มึงยืมกู แต่อีก 30 ล้าน คือค่าเสียหายที่มึงเผาโกดังกู และมันจะเพิ่มขึ้นไปเรื่อยๆ ถ้ามึงยังร่วมมือกับไอ้เสี่ยเรืองชัยเล่นงานกู กูให้เวลามึงหนึ่งเดือนถ้าเงิน90ล้านไม่มากองที่ไร่พญาป่าเสือ กูจะเอาน้องมึงทำเมีย!”

โห! ต้องทำกันขนาดนี้เชียวเหรอไอ้ล่ำ พี่ไม่คืนเงินถึงขั้นต้องจับน้องสาวทำเมีย แล้วน้องสาวเขาก็เป็นคนใบ้ไม่ใช่ปกติ จิตใจทำด้วยอะไร คิดผิดหรือเปล่าที่คิดว่าเขาน่าไว้ใจมากกว่าพี่ชายต่างมารดา ป่าเถื่อนชะมัด! ที่นี่กฎหมายเข้าไม่ถึงเลยหรือยังไง ใครอยากจะทำอะไรก็ทำ อย่างงี้?

ดูจากสายตาก็พอเดาได้ว่ายัยคุณหนูนี่กำลังด่าตนสาดเสียเทเสีย แต่กรีชากลับเมินเพราะเธอเลือกอย่างนั้นเอง ก็หมายความว่าเธอยอมรับทุกอย่างที่กำลังจะเกิดขึ้น

หลายวันแล้วที่ออเรียต้องรับบทเป็นคนใบ้ เธอทำได้ดีจนไม่มีใครสงสัยสักนิด แต่ในใจมันอึดอัดยังไงบอกไม่ถูก ยิ่งเวลาไอ้ล่ำหน้าดุมองเธอด้วยสายตากะลิ้มกะเหลี่ยตอนที่เธอใส่ชุดนอนตัวบางออกมายืนรับลมตรงระเบียง ออเรียแทบอยากจะกระโดดลงไปแล้วเอามือควักลูกตาดุดันแฝงไปด้วยแววลามกนั้นออกมาโยนให้ห่านในไร่กิน

หลังจากที่ออเรียสะบัดจนคอแทบหลุดเดินกลับเข้ามาในห้อง ไม่นานก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น ป้าแจ่ม?

“พ่อเลี้ยงให้มาเชิญคุณหนูลงไปข้างล่างค่ะ”

ออเรียส่ายหน้าปฏิเสธทันทีหลังจากได้รับคำเชิญ

“พ่อเลี้ยงบอกว่าถ้าไม่ลงไปจะขึ้นมาหาที่ห้องค่ะ”

นั่นไง! ดูจากสายตาลามกเมื่อครู่ก็รู้ว่ากำลังกระสัน ผู้ชายมันก็อย่างนี้ทุกคน เลว เห็นแก่ตัว เห็นแก่ได้ ยิ่งบทได้เอาเปรียบผู้หญิงนี่ภูมิใจน่าดู ทุเรศที่สุด

เลือกลงมาเองยังดีกว่าในเขาขึ้นไปหาในที่ลับตาคน ออเรียเดินมานั่งที่เก้าอี้ริมสระตรงข้ามกับกรีชา และรอฟังว่าอีตาบ้าจะพูดอะไร

“เธอก็ดูไม่น่าจะเป็นคนขี้งกนะ ทรัพย์สินของเธอก็คงมีไม่ต่ำกว่า90ล้าน แล้วทำไมไม่ยอมใช้หนี้แทนพี่ชาย อยากอยู่ที่นี่เหรอ? ”

ออเรียส่ายศีรษะส่งๆ มองดาว มองน้ำ มองหิ่งห้อยไปเรื่อยไม่ได้สนใจคนพูดเท่าไหร่นัก รำคาญมากกว่าวันๆพูดแต่เรื่องเงินพูดแต่จะให้ใช้หนี้ ถังแตกหรือยังไงถึงร้อนอยากได้เงินนักหนา

“ถ้าเธอไม่ยอมใช้หนี้แทนพี่ชาย ฉันจะคิดเป็นอย่างอื่นไม่ได้เลยนะ นอกจากเธออยากเป็นเมียฉัน ถึงเธอจะเป็นใบ้ฉันก็ไม่ติดหรอกนะ ถ้าเธออยากได้ฉันเป็นผัว ฉันสนองให้ก็ได้”

หลังพูดจบกรีชาก็รู้สึกเหมือนมีน้ำอุ่นๆราดลงมาที่หัว ไหลผ่านตาอาบสองแก้มลงมาเปียกถึงหน้าอก น้ำชา! โชคดีที่มันอุ่นเร็วเพราะวันนี้อากาศหนาว ไม่อย่างงั้นละก็หนังหัวลอกแน่ๆ

แค่เอาน้ำชาราดหัวไม่เท่าไหร่ แต่ที่น่าเจ็บใจคือแก้วชาที่เขาทั้งรักทั้งหวงเพราะหวานใจที่ขอห่างกันสักพักจนตอนนี้ก็4-5ปีแล้วเป็นคนซื้อให้ ถูกขว้างไปบนพื้นจนแตกกระจายไม่เหลือชิ้นดี

!!!

หายใจเข้า นับหนึ่ง หายใจออก นับสอง แต่พอนับสามแล้วหันมาเอาเรื่อง ผู้กระทำก็เดินตัวปลิวเข้าไปในบ้านเสียแล้ว

“ยัยตัวแสบ!!! รอให้ครบเดือนก่อนเถอะ”

พ่อเลี้ยงกรีชาเป็นสุภาพบุรุษพอที่จะไม่ทำร้ายผู้หญิง ยิ่งไปกว่านั้นเขารักษาคำพูดเหนือสิ่งอื่นใด ช่วงนี้ยังถือว่าเธอเป็นเพียงตัวประกันจำเป็นต้องให้เกียรติ แต่ถ้าครบหนึ่งเดือนแล้วไอ้ปิติยศยังไม่เอาเงินมาคืนสถานะยัยนี่จะกลายเป็นเชลย ตอนนั้นเขามีสิทธิ์ทำอะไรก็ได้ เธอแหลกคาเตียงแน่!

สายตาอาวรณ์ทอดมองเศษเซรามิกเกรดดี อุตส่าห์กำชับแม่บ้านว่าให้ถนอม สุดท้ายความทรงจำสีจางของเขาก็แหลกละเอียดเพราะยัยคนนั้น!

พี่ชายยืมเงินแล้วไม่คืนแถมจ้างคนมาเผาโกดังเก็บผลผลิตของเขา น้องสาวเอาน้ำชาราดหัวแล้วโยนถ้วยชาที่เขารักมากที่สุดจนแตกไม่เหลือชิ้นดี เกิดมาเป็นพ่อเลี้ยงกรีชาไม่เคยมีใครกล้าหยามเพียงนี้ ขนาดไอ้เสี่ยเรืองชัยยังไม่กล้าทำขนาดนี้เลยต้องยืมมือคนอื่นมาทำ แล้วพี่น้องไร่แม่กรองทองทำไมถึงกล้านัก เขาคงใจดีกับคนพวกนี้เกินไป เกินไปจริงๆ!!!

กำมือเล็กทิ่มลงบนหมอนไม่ใช่แค่ครั้งเดียวแต่เล่นเอาเจ้าตัวเหนื่อยหอบ เจ็บใจจริงๆไอ้ผู้ชายปากมอม ถ้าไม่ติดว่าต้องอาศัยไร่พญาป่าเสือเป็นที่กบดานเพื่อตามหาพี่สาว ออเรียคงเอาเงินฟาดหัวนายพ่อเลี้ยงกรีชาแล้วสะบัดตูดออกไปจากที่นี่แล้ว แต่ถ้าทำอย่างนั้นอาจจะทำให้ปิติยศไหวตัว ต้องทน ต้องอดทน อดทนไว้

ตอนนี้ทำอะไรไม่ได้ต้องอยู่นิ่งๆ เพื่อรอคนของคุณรำไพที่กำลังตามหาตัวปิติยาส่งข่าวมาในเร็ววัน

“พี่ปูเป้ ป่านนี้พี่จะเป็นยังไงบ้างน๊า แม่คะช่วยปกป้องคุ้มครองพี่สาวด้วยนะคะ”