นางฟ้าบนเตียง

ในอีกมุมหนึ่งของงานเลี้ยง...

นายแพทย์หนุ่มเดินออกตามหาเพื่อนสาว แล้วก็อ้อมไปด้านหลัง ซึ่งจำได้ว่า ที่ผับแห่งนี้มีมุมเงียบๆ ที่ปกติเชอรีนจะชอบมานั่งเล่นเวลารอเขา... เธอเป็นผู้หญิงสวยจัด ช่างเก็บตัวและเข้าถึงยาก ดังนั้นเวลามีปาร์ตี้ ถ้าพศุตม์มาช้า เชอรีนมักจะปลีกตัวเองออกมานั่งรอเขาคนเดียวลำพัง รอจนกว่าเขาจะมาถึง เมื่อเขามาจึงจะอยู่ในกลุ่มด้วยกัน เขารู้จักนิสัยเธอดี...

แต่แล้วใครจะรู้ว่า... ในคืนนี้ มีความจริงข้อหนึ่งที่พศุตม์จะต้องเจอ!

“เธอต้องใช้เวลาเป็นปี ไม่นานไปหน่อยเหรอ?” น้ำเสียงของผู้ชายคนนั้นฟังดูเข้มและคุ้นหู

“แต่คุณก็ได้ทุกอย่างตามที่ต้องการแล้วนี่” ปากสวยขยับถ้อยคำก่อนเหยียดยิ้มอย่างผู้ชนะ!

“แต่ที่ตกลงกัน... ไม่ใช่ราคานี้นะ!” จริงอยู่ว่านี่คือเกมธุรกิจ เขาจ่าย เธอทำ...และมันก็สำเร็จ แต่สิ่งที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังมันคือการเดิมพันและการแก้แค้น

“ฉันเอาตัวเข้าแลก คุณไม่มีฉัน คุณก็ไม่สำเร็จ เอาน่ะ... คิดเสียว่าคือการลงทุน”

“งั้นก็ได้ เธอชนะ ฉันจะจัดการส่วนที่เหลือให้เธอทันทีที่ส่งมอบเอกสารพรุ่งนี้”

“ได้สิ”

สาวสวยในชุดเดรสปาดไหล่ สีแดงเพลิงที่สะกดทุกคนในงานทันทีที่เธอเยื้องย่างมาถึง หลายเสียงต่างถามเป็นคำถามเดียวว่าผู้หญิงสวยจัดคนนี้...แท้จริงแล้วเธอคือใคร

เมื่อได้รู้ว่าเชอร์ริลีนคือเพื่อนสาวคนสนิทของพศุตม์ นายแพทย์หนุ่มสุดหล่อผู้บริหารโรงพยาบาลชื่อดัง สาวๆ หลายคนต่างก็อิจฉา แต่ทำไม... เพื่อนสาวคนสนิทของเขาถึงมาคุยกันตามลำพังกับไอ้นาว ผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นศัตรูคู่แค้นของเขาได้

พศุฒม์ขยับเข้าไปใกล้พอที่จะมองเห็นรูปร่างและใบหน้าของผู้ชายที่เชอรีนกำลังดีลด้วย แล้วก็ไม่ไกลเกินคาดเดา เป็นมันจริงๆ ด้วย

ไอ้นาวหรือชื่อตามบัตรประชาชนคือ นิจนที ทายาทคนเล็กสุดของตระกูลชโลธรธนาขจาย เขาเป็นเพื่อนร่วมรุ่นของพศุตม์มาตั้งแต่เด็ก นั่นความเป็นเพื่อนร่วมรุ่นก็จริงอยู่ แต่ลึกๆ ในใจแล้ว นาวมองว่าพศุตม์เป็นคู่แข่งไปเสียทุกเรื่อง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเรียน เรื่องงาน เรื่องผู้หญิงแล้วความรัก นาวตั้งตัวเป็นศัตรูคู่แข่งกับพศุตม์อยู่เสมอ จะเรียกว่าเป็นไม้เบื่อไม้เมาก็ไม่ผิด

เชอร์ริลีนเธอน่าจะรู้ว่าเขาไม่กินเส้นกับนิจนทีมากแค่ไหน นั่นไม่ใช่เพียงแค่ต่างฝ่ายต่างเป็นทายาทของโรงพยาบาลคู่แข่งทางธุรกิจกันเท่านั้น แต่นิจนทีคนนี้นี่เอง ที่เป็นต้นเหตุให้เขาต้องกลายเป็นคนอกหัก เพราะอดีตรักของเขา... หนีไปแต่งงานกันมันยังไงล่ะ แล้วนี่... อย่าบอกนะว่า มันจะคว้าเชอร์ริลีนไปจากเขาอีกคน!

“ไม่คิดเลยว่าคนที่ไอ้แพ้ทไว้ใจที่สุด... จะเลือดเย็นกับมันได้ขนาดนี้” พ่นถ้อยคำออกมาก่อนยิ้มเหยียด

สีแดงมันวาวสะท้อนแสงยามริมฝีปากอิ่มสวยแย้มรอยยิ้มออกมาอย่างผู้ชนะ เธอตอบคู่สนทนาอย่างใจเย็น และนี่คือตัวตนของตัวเธอเองในอีกบทบาทหนึ่ง.... ต่างจากเชอร์ริลีนสาวสวยอ่อนหวานในสายตาของพศุตม์โดยสิ้นเชิง

“เรื่องนั้น... มันเป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้” หญิงสาวยักไหล่ “ว่าแต่... หลังภารกิจเสร็จสิ้น เราไม่ควรพบเจอกันอีก หรือถ้าจำเป็นต้องเจอ... อย่าลืมว่าเราไม่รู้จักกัน”

“แบบนั้นไม่มีปัญหาหรอก”

“ก็ดี...”

“ฉันยกย่องเธอนะ ที่กล้ารับคำท้าของฉันแลกกับข้อเสนอเพื่อทำลายโรงพยาบาลของมัน”

“ใครใช้ให้แพ้ทปฏิเสธฉันในวันนั้นล่ะ ในวัยเด็ก... ต่อให้ตอนเด็กๆ ฉันจะขี้เหร่ก็เถอะ เขาคงไม่รู้ว่ายี่สิบปีผ่านไปฉันจะโตเป็นสาวสวยจนเขาจำไม่ได้” เชอร์ริลีนเอ่ยน้ำเสียงเรียบเย็น ริมฝีปากฉาบทาด้วยสีแดงฉ่ำวาวบาดลึกไปถึงหัวใจ เขารู้สึกเจ็บปวดขึ้นมาอย่างประหลาด เขาพลาดที่ไว้ใจ ไม่คิดว่าคนที่เขากำลังหมายมั่นว่าจะขึ้นมาแทนที่ใครสักคนได้ แท้ที่จริงแล้วจะกลายเป็นคนทรยศเขาอีกคน...

กี่ครั้งแล้ว... ที่ต้องเจ็บปวดเพราะความไว้ใจ....

“นี่สินะ ที่เธอต้องการ... ทำให้มันรัก แล้วก็เหยียบย่ำให้มันจมดิน... แถมยังล้วงความลับโรงพยาบาลของมันมาขายให้ฉันแบบหมดไส้หมดพุงแบบนี้ ใจเธออยากจะรอดูมันพังพินาศย่อยยับลงไปต่อหน้าต่อตาจริงๆ น่ะเหรอเชอ?”

“คงไม่ใช่ฉันคนเดียวหรอกมั้ง... ที่รอดู!” เชอร์ริลีนเหยียดยิ้มร้ายกาจ

“คงไม่ง่ายอย่างนั้นหรอกมั้ง” เป็นเสียงหนึ่งโพล่งขึ้น น้ำเสียงช่างฟังดูคุ้นหู...

ใคร?

สองคนที่กำลังสนทนาดีลลับอยู่นั้น ถึงกับหันขวับมองมาตามเสียง แล้วภาพที่ประจักษ์ตรงหน้า ก็ไม่ใช่ใครอื่นไกลเลย...

“แพ้ท!”

เป็นเชอร์ริลีนที่ผวาเสียงออกมาอย่างคนใจเสีย ไม่รู้ว่าพศุตม์มานานเท่าไหร่แล้ว และเขาได้ยินอะไรไปบ้าง...

“ดีลลับกันอยู่เหรอ?”

เหมือนฟ้าผ่าลงตรงกลางวงสนทนาของคนทั้งคู่ ชายร่างหนาพร้อมร่างระหงหันมามองพศุตม์ด้วยสายตาตกตะลึง ทันใดนั้นเองนาวก็ถอยห่างออกมาจากเชอรีน คล้ายว่าวงกำลังจะแตก

ใช่... “วงแตก” ต้องแยกย้ายและทำลายหลักฐานสิ!

ความจริงถึงเรื่องดีลลับจะถูกจับได้ แต่คนที่เลวที่สุดก็คงจะเป็น... เชอริลีน ที่เจ้าหล่อนทำนั้นมันไม่ต่างจากการหักหลังพศุตม์เต็มๆ ฉะนั้นเขาไม่จำเป็นต้องรับผิดชอบ เพราะเงินก็จ่ายให้แม่สาวสวยผู้หิวเงินไปแล้วเรียบร้อย

พศุตม์ออกเดินตามหาเพื่อนสาวคนสนิท แต่ไปเจอความลับเข้าอย่างจัง เขาจึงแอบซ่อนตัวอยู่อย่างเงียบๆ เพื่อรอฟังอะไรดีๆ ก็ได้พบว่าเพื่อนสาวคนสนิทที่เขาไว้เนื้อเชื่อใจอยู่นาน ความจริงแล้ว เจ้าหล่อนเข้ามาตีสนิทกับเขา เพื่อหลอกให้พศุตม์รักใคร่มีใจแล้วจากนั้นเธอก็จะถีบหัวส่ง ทำให้ผู้ชายที่ชื่อพศุตม์เสียใจสมกับที่เจ้าหล่อนเก็บความแค้นนี้เอาไว้นานปี

แต่ระหว่างนั้นเชอรริลีนกำลังอยู่กับใครคนหนึ่ง เจ้าหล่อนเอาความลับของธุรกิจโรงพยาบาลของพศุตม์มาปล่อยให้คู่แข่ง ที่ยอมเป็นพ่อบุญทุ่มเงินจำนวนหลายร้อยล้านเพื่อแลกกับเงินมหาศาล เงินจำนวนนั้นมันมากมายมหาศาลสำหรับเจ้าหล่อน หากแต่เมื่อเทียบกันแล้ว กลับเป็นเพียงแค่เศษเงินเท่านั้นในสายตาของพศุตม์

จากนั้นเมื่อพศุตม์ได้รู้ เขาเกิดความรู้สึกผิดหวังเป็นอย่างมาก และเสียใจที่อุตส่าห์ไว้ใจผู้หญิงคนนี้ เมื่อได้รู้ความจริง เขารอฟังอยู่อย่างเงียบเชียบ ขณะที่ภายในใจเขาตั้งปณิธานไว้มั่นว่าจะไม่ใจง่ายๆ กับผู้หญิงคนนี้อีกต่อไป รวมทั้งผู้หญิงหน้าไหนอีกต่อไป

“แคร้ก!!!”

ปลายเท้าเผลอเหยียบลงไปที่กระป๋องเบียร์ที่ไม่รู้ไอ้ขี้เมาหน้าไหนทิ้งไม่เป็นที่ หากพศุตม์เขาไม่ได้ใจมันอีกต่อไป นี่หรือผลตอบแทนของความมีใจไว้ใจที่เขามีให้ สุดท้ายแล้ว เขาก็เป็นเพียงชายหนุ่มผู้โชคร้ายที่เจ้าหล่อนกำลังทำร้ายเขาอย่างไร้ความปราณี!

”เดี๋ยว แพ้ท! เรื่องนี้เชอร์รีนอธิบายได้นะ” พศุตม์หันหลังเดินออกมาจากตรงนั้น ในขณะเดียวกันหญิงสาวคนสวยก็เอ่ยเรียกชื่อเขา และร้องตามนายแพทย์หนุ่มด้วยอาการใจคอไม่ดี เสียงสวยทำเขาหยุดชะงักครู่หนึ่งก่อนหันหลังกลับมามองสบสายตาเจ้าหล่อนด้วยดวงตาวาวโรจน์

“เก็บปากของเธอเอาไว้เถอะ!” มีประโยชน์อะไรที่จะฟังถ้อยคำคนทรยศ

“แพ้ท!” เชอร์รีนร้องเรียกชื่อเขาริมฝีปากสั่น หัวใจเธอหวิวร่วงลงไปอยู่ที่ตาตุ่ม เธอจะกลายเป็นผู้แพ้อย่างราบคาบ เพียงเพราะเขาตาสว่างขึ้นมาว่า แท้ที่จริงแล้ว... เธอไม่ใช่อย่างที่เขาคิด

ร่างระหงวิ่งตามคนร่างสูงไป หากด้วยชุดงามที่สวมใส่ทำให้ก้าวย่างของเธอไม่สะดวกเอาเสียเลย เผลอเหยียบชายกระโปรงตัวเองจนล้มลุกคลุกคลาน แต่นายแพทย์หนุ่ม ไม่แม้แต่จะเหลียวหลังกลับมามอง

เขาบึ่งรถสปอร์ตหรูออกจากสถานที่จัดงาน ไม่มีใครรู้สาเหตุที่แท้จริง เขากำพวงมาลัยแน่นด้วยความแค้น ผู้ชายร่ำรวยหล่อเหลาที่เพียบพร้อมไปหมดทุกอย่าง แต่ทำไมจะมีรักดีๆ สักครั้ง มันทำไมถึงยากจังวะ

ระหว่างขับรถกลับนั้น น่าประหลาดที่ค่ำมืดดึกดื่นขนาดนี้ ข้างทางกลับดูเหมือนเกิดเหตุชุลมุน เขาตัดสินใจเข้าไปยุ่ง

แล้วก็พบว่าเป็นเหตุการณ์ที่มีใครบางคนต้องการความช่วยเหลือ....

มีเพียงแสงไฟหน้ารถของพศุตม์ที่ขับไล่ความมืดในเวลานี้ ต้องยอมรับว่าเส้นทางสายนี้เปลี่ยวและดูอันตรายเสียเหลือเกิน ภาพที่เขามองเห็นคือ กลุ่มชายฉกรรจ์ห้าหกคนได้ กำลังมุ่งเข้าทำร้ายร่างเล็กที่เขามั่นใจในทันทีว่า เป็นเด็กหญิงที่ไร้ทางสู้ เขาสำรวจด้วยสายตามั่นใจว่าพวกมันมีอาวุธ เขาจึงหยิบปืนพกขนาดเล็กลงไปจากรถด้วย

เขาประกาศถ้อยคำให้คนพวกนั้นหยุดการกระทำที่สารเลว ไม่งั้นพวกมันโดนแน่

เมื่อกลุ่มชายฉกรรจ์อันธพาลเห็นว่า งานนี้มีแขกที่ไม่ได้รับเชิญแหย่เท้าเข้ามายุ่ง พวกมันจึงต้องวางมือ แล้วสลายตัวแยกย้ายหนีไป เหลือเอาไว้ก็เพียงร่างน้อยของเด็กหญิงที่สวมชุดนักเรียนมัธยมต้น เสื้อนักเรียนสีขาวที่เปื้อนเลือดสดๆ กระจายเต็มไปหมด เขาสำรวจพบว่าเธอยังคงมีลมหายใจ ในขณะเดียวกันก็เต็มไปด้วยแผล เขาปฐมพยาบาลเบื้องต้น ก่อนอุ้มร่างน้อยไปที่รถ ทันทีที่รถพยาบาลของโรงพยาบาลภายใต้การบริหารของเขามาถึงที่เกิดเหตุทันท่วงที

เด็กหญิงถูกนำตัวขึ้นรถพยาบาล มุ่งตรงไปรักษาฟื้นฟูร่างกายและจิตใจจากเหตุสะเทือนขวัญ ส่วนเขาอาการชวนตื่นเต้นเมื่อครู่ การทำดี การได้ช่วยชีวิตใครสักคน มันทำให้เขาหัวใจฟองฟูขึ้นอย่างแปลกประหลาด แล้วแทบไม่อยากเชื่อเลยว่า เขาลืมเรื่องราวบัดซบทรยศหักหลังจากผู้หญิงที่เขาไว้ใจเมื่อช่วงค่ำไปแล้วแทบหมดสิ้น