ยอดเสน่หาคนเถื่อน

ในขณะเดียวกันทางด้านกิ่งแก้วที่ขับรถออกมาจากคฤหาสน์หลังงามก็สบถออกมาอย่างหยาบคายโดยไม่ต้องรักษาภาพลักษณ์ใดๆ อีกต่อไป เพราะมีเธอเพียงคนเดียว

“ไอ้คนเฮงซวยเอ๊ย.. ฉันอุตส่าห์ถ่อสังขารมาถึงนี่ แต่ไม่โผล่หัวมาให้เห็นหน้าเลยแม้แต่นิด หยิ่งเหลือเกิน คิดว่าตัวเองหล่อมากรึไงวะ..” หญิงสาวสบถอย่างฉุนเฉียว 

เธอแอบพึงใจนายใหญ่ของที่นี่และพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้เขาเห็นเธอในสายตา และการที่บิดาของปิ่นกมลเป็นหนี้ ถิ่นเถื่อน นายใหญ่ของที่นี่ก็เพราะอยากมาใกล้ชิดกับเขา เพราะเธอคิดว่า หากเป็นหนี้เขาแล้ว ก็จะเอาตัวเองมาขัดดอก และหลังจากนั้นเธอก็จะยั่วให้ถิ่นเถื่อนหลงหัวปักหัวปำ แล้วหลอกเอาเงินทรัพย์สินเงินทองของเขามาให้หมด หลังจากนั้นก็จะถีบหัวส่งแล้วหอบเงินมาใช้ให้สบายใจ เพราะเธอคงไม่คิดว่าจะอยู่ที่หุบเขาแสนกันดาร ไร้ความศิวิไลซ์แบบนั้นตลอดชีวิตแน่ๆ 

“ไอ้ผู้ชายตาต่ำ ฉันสวยแซ่บขนาดนี้กลับไม่สนใจ แทบจะอ้าขาให้อยู่แล้วก็ไม่สนใจ สงสัยไม่ชอบผู้หญิงแน่ๆ” 

กิ่งแก้วยังคงบ่นปอดแปดไปตามประสา เพราะเธอเคยแสดงอาการยั่วยวนถิ่นเถื่อนและนำเสนอตัวเองมาขัดดอกแทนหนี้จำนวนมากที่เธอหลอกให้กมลกู้ยืมมา เพื่อให้เธอได้ใช้สอยอย่างมือเติบ ทั้งชอปปิ้งแบรนด์เนมหรู กินหรูอยู่สบาย ทั้งเอาไปเล่นการพนันกับบรรดาเพื่อนฝูงในกลุ่มสาวหัวสูงไฮโซอีก เธอใช้เงินสุรุยสุร่ายเพราะเงินที่ได้มามันช่างง่ายดาย แค่ออดอ้อนออเซาะให้กมลหลงและให้เขาไปหามาให้ก็ได้แล้ว และบังเอิญเหลือเกินที่กมลทำงานที่บริษัทของถิ่นเถื่อน ในตำแหน่งหัวหน้างาน ทำให้ได้ใกล้ชิดกับผู้บริหารหนุ่มไฟแรงอยู่หลายครั้ง และความหล่อเหลาดิบเถื่อนของถิ่นเถื่อนก็เข้าตาเธอเหลือเกิน เธอเจอเขาในงานเลี้ยงบริษัท และพยายามไปอ่อยเขาแต่ถิ่นเถื่อนกลับไม่สนใจใยดีเธอ แต่เธอก็ไม่ยอมแพ้ หาทางทุกทางที่จะทำให้ได้เข้าใกล้กับถิ่นเถื่อนมากขึ้น และกล่อมให้กมลทำตามที่ตนต้องการได้ไม่ยาก 

และที่สำคัญความรวยของถิ่นเถื่อนมันล่อตาล่อใจของเธอด้วย แม้เธอจะไม่ชอบหุบเขาคนเถื่อน แต่เขาก็ยังมีบริษัท มีโรงงานผลิตอาหารแช่แข็งและโรงงานแปรรูปผลไม้รวมไปถึงโครงการอสังหาริมทรัพย์ต่างๆ อีก ทั้งจังหวัดนี้เรียกได้ว่า อำนาจของถิ่นเถื่อนครอบคลุมอยู่แทบทั้งหมด ไม่ว่าจะทำอะไรก็มีแต่คนเกรงอกเกรงใจ ทั้งความน่าเกรงขามของถิ่นเถื่อน และอำนาจเงินของเขา ก็คือที่สุดในความปรารถนาของเธอ 

แต่.. ถิ่นเถื่อนกลับไม่เล่นด้วย ทั้งที่เธอมั่นใจว่าเธอสวยกว่าผู้หญิงทุกคนที่เขาเคยควง เธอเคยได้ยินมาว่าเขาไม่สนใจลูกเมียใคร อยากได้ก็ต้องได้ ดังนั้นการที่เธอมีผัวแล้วมันคงไม่ใช่สาเหตุที่ทำให้เขาไม่สนใจเธอ แต่ทำไมนะ ถิ่นเถื่อนถึงไม่สนใจใยดีเธอเลย

“แต่ก็ดี ช่างมัน อย่างน้อยๆ เราก็ได้เงินไว้ใช้ แถมยังเฉดหัวนังปิ่นไปให้ไกลหูไกลตา ไม่มีมันสักคน เราก็สวยโดดเด่นที่สุดในบ้าน อิอิ” 

เมื่อปลงตกแล้วว่าทำอย่างไรถิ่นเถื่อนก็ไม่สนใจใยดีตน กิ่งแก้วจึงหาทางระบายความร้อนรนหงุดหงิดใจของตนด้วยการ ส่งลูกเลี้ยงที่นับวันก็ยิ่งสวยผุดผาดบาดตามากขึ้น จนแทบจะกลบรัศมีความงามของตนให้พ้นหูพ้นตาเสีย เพราะเมื่อใครๆ มองมา โดยเฉพาะผู้ชาย ก็จะได้เห็นเพียงแค่เธอคนเดียวเท่านั้น ใจจริงเธออยากจะเอาปิ่นกมลไปประเคนให้เสี่ยใหญ่คนหนึ่งเพื่อความสะใจ เพราะลึกๆ แล้วเธอริษยาความงามของปิ่นกมลอยู่แล้ว ยิ่งเห็นว่ายิ่งโตปิ่นกมลก็ยิ่งสวยเธอก็ยิ่งริษยา  

แต่เมื่อคิดถึงส่วนได้ส่วนเสียและเงินที่จะได้ มาทางถิ่นเถื่อนจะได้มากกว่า และเผลอๆ การที่เธอได้เกี่ยวดองกับเขาก็จะทำให้เธอพลอยมีอำนาจวาสนาไปด้วย หรือบางทีจับผลัดจับผลู เธออาจจะได้ใกล้ชิดถิ่นเถื่อนอีกสักครั้ง และหรือบางทีเขาอาจจะตาสว่างเห็นความสวยแซ่บของเธอ แล้วคว้าเธอไปเป็นคู่ควงหรือไม่ก็เมียของเขาจริงๆ ในสักวัน ไม่วายที่กิ่งแก้วจะคิดเข้าข้างตัวเอง ด้วยความละโมบและหลงตัวเอง...

เมื่อกลับมาถึงบ้านเธอก็พบว่ากมลยืนรออยู่ในห้องรับแขก กิ่งแก้วรีบปรับสีหน้ายิ้มหวานเข้าไปกอดเอาใจเขา 

“ไม่สบายหายแล้วหรือคะ แล้วกินอะไรรึยัง เดี๋ยวกิ่งสั่งให้” 

บอกอย่างเอาใจ ทำท่าจะกดส่งอาหารร้านประจำ แต่กมลก็เอ่ยขัดขึ้นเสียก่อน

“พี่กินแล้วล่ะ พอดีสาเขาเอาโจ๊กมาฝาก”