คู่หมั้นตัวร้ายกับนายเย็นชา

เมื่อพ่อถูกใส่ร้ายในคดีฆาตกรรม ตานหลิงจึงขอความช่วยเหลือจากสามีอย่างกูหานโจว แต่เขากลับทรยศโดยการส่งตัวเธอไปให้ชายแปลกหน้า เพื่อรักษาครอบครัวเธอจึงจำใจเป็นผู้หญิงของต้วนอวี่ไป๋ ชายผู้ดูสง่างามต่อหน้าผู้คนแต่กลับซ่อนความบ้าคลั่งยามค่ำคืนไว้ ตานหลิงเริ่มหวั่นไหวในความอ่อนโยนจนกระทั่งพบว่าเขามีคู่หมั้นอยู่แล้ว เธอจึงตัดสินใจตีตัวออกห่างไปหาคู่แข่งของเขา นำไปสู่ศึกชิงนางระหว่างผู้ทรงอิทธิพลและคุณหมอชื่อดังที่ยอมห้ำหั่นกันเพื่อครอบครองเธอเพียงผู้เดียว

หญิงสาวผู้ยึดมั่นในศรัทธาว่าการปิดฉากความสัมพันธ์ที่ขมขื่นคือโอกาสที่จะได้เริ่มต้นใหม่กับสิ่งที่ดีกว่า เธอจึงเริ่มออกตามหาผู้มีพระคุณที่เคยมอบชีวิตใหม่ให้ในอดีต ทว่าเส้นทางนี้กลับเต็มไปด้วยอุปสรรคเมื่อต้องเผชิญหน้ากับชายหนุ่มผู้โอหังและไร้สำนึกผิด แม้แต่ความน่ากลัวของนรกเขาก็ยังมองเป็นเพียงเรื่องตลกขบขัน การปะทะกันระหว่างความหวังครั้งใหม่กับคนใจร้ายจึงเริ่มต้นขึ้นท่ามกลางบททดสอบที่ไม่ง่ายดายเลย

จากเหตุการณ์ไม่คาดฝันในงานเลี้ยงส่งรุ่นพี่ วลัญช์ถูกบีบให้ก้าวเข้าสู่ความสัมพันธ์ที่ไร้ความเท่าเทียมกับพระพาย หนุ่มฮอตสุดอันตรายประจำมหาวิทยาลัย เขาเป็นผู้กำหนดกฎเกณฑ์อันเย็นชาว่าเธอต้องพร้อมมาหาเขาทุกเมื่อที่ต้องการ โดยมีข้อแม้สำคัญคือห้ามรักและห้ามเรียกร้องสิทธิ์ใดๆ ทั้งสิ้น ซึ่งเป็นเงื่อนไขที่ผู้หญิงทุกคนต้องยอมสยบ แต่ในเมื่อวลัญช์ไม่ได้ปรารถนาจะครอบครองเขาตั้งแต่ต้น เธอจึงเริ่มตั้งคำถามว่าเหตุใดตนเองถึงต้องยอมทำตามคำสั่งเผด็จการของเขาด้วย

เพราะเขาคิดว่าน้องสาวของเขาหนีตามน้องชายของเธอไป เขาจึงมาจับตัวเธอไปเพื่อกดดันให้น้องชายของเธอพาน้องสาวของกลับมา แถมยังบังคับให้เธอเลี้ยงหลานคนเดียวของเขาอีก แต่คนอย่างเธอหรือจะยอมให้ใครกดขี่ข่มเหงได้ง่าย ๆ ตัวอย่างบางช่วงบางตอน "นี่คุณปล่อยฉันนะ" "เธอว่าน้องสาวของฉันใจง่ายใช่ไหม" "ก็มันเรื่องจริง น้องคุณใจง่ายท้องกับใครก็ไม่รู้ มากล่าวหาน้องชายของฉัน" เธอโต้ตอบกับเขาปากคอสั่นระริก "เธอนี่มันปากดีไม่เลิก" "ฉันต้องพูด ไม่อย่างนั้นคุณก็จะเอาความผิดทั้งหมดมาโยนให้ฉันแบบนี้ น้องคุณไปนอนกับใครจนท้อง ก็ไม่รู้ แล้วคุณก็มาด่าฉัน โกรธฉัน เกลียดฉัน มันใช่เหรอ น้องคุณไปนอนกับใครฉันไม่ได้ตามไปดูใต้เตียงนะ คุณเองล่ะตามดูน้องคุณไหม ก็ไม่ได้ตาม ถ้าตามไปจริง ๆ ก็คงห้ามไม่ให้ไปเอากับใครจนท้อง" "นี่เธอ!" เวคินโกรธจนตัวสั่น "ฉันพูดเรื่องจริง" "หุบปาก!" "ทำไมถึงทำเป็นรับไม่ได้ นี่คือเรื่องจริงล้วน ๆ ฉันทำงานอยู่ดี ๆ ทำมาหากินสุจริต เลี้ยงน้องมาด้วยลำแข้ง ลำบากก็ไม่เคยบ่นเพราะพ่อแม่ตายหมด จู่ ๆ คุณก็สั่งคนไปจับตัวฉันมา จะให้ฉันรับผิดชอบยังไง ถ้าเขาไปทำอะไรกันจนท้องจริง แล้วฉันจะทำอะไรได้ ฉันไม่ใช่เหาฉลามนะ จะได้ว่ายน้ำตามไปส่องดูเขาอยู่ตลอดเวลา" "อยากตายมากนักใช่ไหม" เวคินโกรธจนตัวสั่น "ทำไม ฉันพูดเรื่องจริงทำเป็นรับไม่ได้" "เธออยากตายใช่ไหม มานี่เลย" เวคินโกรธจนตัวสั่น ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยมีใครเคยด่าว่าเขาแบบนี้มาก่อน "นี่คุณจะทำอะไร ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ" เธอกรีดร้องอย่างตกใจ!!!

เมื่อสายตาที่สอดประสานกันแปรเปลี่ยนไป ความสัมพันธ์ระหว่างผู้ปกครองและเด็กในความดูแลก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป หลังจากค่ำคืนที่แสนเร่าร้อนจบลง บัวพยายามจะเดินจากไปอย่างง่ายดาย แต่ชายหนุ่มกลับไม่ยอมปล่อยเธอไปตามใจชอบ เขาประกาศกร้าวว่าในยุคที่ความเท่าเทียมคือสิ่งสำคัญ เธอไม่มีสิทธิ์ทิ้งเขาไปหลังจากมีความสัมพันธ์ลึกซึ้ง บัวจึงต้องเผชิญหน้ากับการเรียกร้องให้รับผิดชอบทั้งร่างกายและหัวใจของเขาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ภายใต้บรรยากาศที่เต็มไปด้วยความเสน่หา แอลลี่ต้องเผชิญกับความรู้สึกอันพลุ่งพล่านเมื่อไทเลอร์รุกรานเข้าสู่ห้วงอารมณ์ที่แสนเย้ายวน ร่างกายของเธอเบียดแนบชิดกับประตูด้วยความเสียวซ่าน ขณะที่เขาปลอบประโลมเธอด้วยถ้อยคำที่นุ่มนวลและเสียงอันสั่นพร่า ท่อนลำความร้อนแรงที่ล่วงล้ำเข้ามาไม่ได้เพียงแค่สร้างความรัญจวนใจ แต่ยังช่วยเติมเต็มความอ้างว้างที่เธอโหยหามาเนิ่นนาน ไทเลอร์กระซิบบอกรักพร้อมยืนยันความต้องการที่มีต่อแอนอย่างลึกซึ้งในค่ำคืนที่แสนเร่าร้อนนี้