ติดตาม
ตอน
แชร์
หน้าปกนวนิยาย เมียใบสั่ง

เมียใบสั่ง

เมื่อเพลย์บอยอย่างโลแกนถูกแม่บังคับให้แต่งงานกับมรินญาเพื่อผลประโยชน์ทางธุรกิจ เขาจึงจำใจตอบตกลง ทว่าเจ้าสาวกลับหนีไปในวันวิวาห์ ทิ้งให้เขามีสถานะสมรสเพียงในนามเพื่อรักษาข้อตกลงไว้ จนวันที่เขาพบรักใหม่และต้องการหย่าขาดเพื่อเริ่มต้นใหม่ โชคชะตากลับพาให้เขาได้พบเมียตีตราคนเดิมอีกครั้ง ความปรารถนาที่เกิดขึ้นกะทันหันทำให้เขาไม่อยากปล่อยเธอไป กลายเป็นปัญหารักสามเส้าที่เขาต้องเลือกระหว่างผู้หญิงคนใหม่หรือเมียใบสั่งที่เขาเคยปฏิเสธ
ตอน
แชร์

ตอน 1

โลแกน โคล์ บุรุษหนุ่มที่คิดว่าตัวเองเป็นแกนโลก เขาหลงระเริงกับความฉาบฉวยรอบตัว เมื่อชายหนุ่มเป็นผู้ชายที่รวยที่สุด!! เขาหล่อ รวย โสด...แต่ชีวิตของโลแกนก็ไม่ได้ราบรื่นนัก...เมื่อวันหนึ่ง...มารดาของเขา มาดามนับทอง บงการชีวิตของเขา ท่านจัด ‘เมีย’ ให้เขา1 คน เป็น ‘เมียใบสั่ง’ ที่เขาไม่ต้องการเลย แต่หาทางเลี่ยงไม่ได้... เพราะมันคือคำขอร้องกึ่งบังคับ ไม่อย่างนั้น... ท่านจะเทขายหุ้นในส่วนที่ท่านถือครอง... ให้กับคู่ปรับตัวแสบของเขา...เอแวน โอลิเวอร์ เพื่อนสนิทที่ผันตัวเป็นศัตรู หลังมีเรื่องบาดหมางกัน (เรื่องผู้หญิง) มันคงไม่มีเรื่องวุ่นวาย เมื่อโลแกนคิดว่าเอาอยู่ เขายอมมี ‘เมีย’ ก็ได้... เพื่อแลกกับสิ่งที่เขาไม่ควรเสีย...คงจบแค่นั้น หากหล่อน!! เมียที่เขาไม่พิศวาสไม่ก่อเรื่อง...หล่อนหายตัวไป ในวันที่เขาต้องเดินเข้าประตูวิวาห์กับหล่อน เขาหน้าแหกกลางหมู่คน เป็นเจ้าบ่าวที่ถูกเจ้าสาวทิ้งทุ่น...เปล่าเลย โลแกนไม่ได้ตระหนก เขาตีปีกดีใจเสียด้วยซ้ำ เขาไม่ใช่คนบิดพลิ้ว!! มารดาจะหาเหตุข่มขู่เขาอีกไม่ได้...

ชีวิตโสดกลับมาอีกครั้ง...แต่แบบครึ่งๆ กลางๆ เมื่อคนทั้งโลกรู้ว่าเขาไม่ใช่คนตัวเปล่า…วันหนึ่ง ชายหนุ่มคิดว่าตนเองพบรัก เขาอยากกลับมาโสดแบบแท้จริง...การควานหา ‘เมีย’ จึงทำให้เขาย้อนกลับมาพบเจอหล่อน...อุ้ยตายว้ายกรี๊ด!! เมียในอดีต กับผู้หญิงตรงหน้า ทำให้ความคิดของโลแกนผิดเพี้ยน เขาอยากฟันหล่อน!! แต่ก็จะชิ่ง...เพื่อแก้หน้าให้ตัวเอง และเป็นความสะใจ...แต่...มันไม่ง่ายอย่างนั้นซิ!!

บทที่1.วันวิวาห์แสนร้าวราน

...แต่...แด้...แด่...แด แต่...แด...แด๋ว...

เพลงบรรเลงประจำงานวิวาห์ที่วงดนตรีมุมห้องกำลังตั้งหน้าตั้งตาบรรเลงอยู่นั่น เสียงเพลงดังเบาๆ นั้นก็คงเพราะถึงเวลาที่เจ้าสาวคนสวยจะออกมาปรากฏตัวต่อหน้าสักขีพยานสักที สายตาทุกคู่จึงจับจ้องอยู่ที่ประตูทางเข้า...เพื่อรอยลโฉมเจ้าสาวผู้โชคดี...ก็งานวิวาห์ครั้งนี้...เป็นที่จับตามองของทุกๆ คน รวมถึงสื่อทุกสำนักด้วย!!...จะอะไรเสียอีกล่ะ มหาเศรษฐีหนุ่มสุดหล่อสละโสดทั้งที ไม่ให้ผู้คนทั้งหลายจะไม่แห่แหนมาร่วมแสดงความยินดีได้อย่างไรเล่า? บรรดาแขกเหรื่อที่มาร่วมงานมีทั้งคนมาแสดงความยินดีจากใจจริง กับเหล่าบรรดาสาวๆ ที่เป็นอดีตคู่ควงของโลแกน โคล์ มหาเศรษฐีหมื่นล้านจากกิจการโทรคมนาคม...บางคนมาเพื่อให้แน่ใจว่างานวิวาห์ครั้งนี้ ไม่ใช่การอุปโลกน์ขึ้นมาเพื่อกันบรรดาสาวๆ ให้ออกห่างบุตรชายสุดรักของมาดามนับทอง...

โลแกนยืนสงบอยู่ต่อหน้าบาทหลวง เขาดูขรึมเฉย แต่ก็หล่อเหลาจนสาวๆ หลงเคลิ้มเหมือนเช่นเคย แต่ทำไมล่ะ? ใบหน้าคมคายของชายหนุ่มถึงได้เฉยชามันเหมือนกับว่า...เจ้าบ่าวไม่ใคร่จะเต็มใจ!! แต่นี่คือ โลแกน โคล์นะ ใครล่ะที่บีบบังคับเขาได้!!

ปัง!!

ประตูโบสถ์เปิดออกดังๆ ทุกคนที่รอ...เหลียวกลับไปมองเป็นตาเดียว มีผู้หญิงสาวนางหนึ่งวิ่งถลาเข้ามาด้านใน...หล่อนมีท่าทีเร่งร้อน!! ใบหน้าซีดเผือด...แต่หล่อนกลับไม่ใช่เจ้าสาวแสนสวยที่พวกเขาทุกคน...รอคอย

“เอ่อ...”

ดวงตาของหล่อนตื่นตระหนก ใบหน้าเผือดซีด เมื่อต้องเป็นคนนำสารจากเจ้าสาวมาส่งข่าวให้ทุกๆ คนรู้

“เกิดอะไรขึ้น?!!” เสียงเข้มๆ ของโลแกนตะคอกถาม เขากำลังเดือดปุดๆ คิดในใจด้วยความขุ่นใจ...ยัยเด็กมากเรื่อง ก่อเรื่องอะไรให้เขาปวดหัวอีกล่ะ

จะอะไรเสียอีก!! เจ้าสาวแสนสวยที่คนค่อนเมืองอิจฉาในความโชคดีของหล่อน ที่หล่อนสามารถฉกหนุ่มหล่อแสนร่ำรวยไปครองได้สำเร็จ หล่อนชื่อมรินญา อัศวไพฑูรย์ หรือคาร่า ยัยเด็กเมื่อวานซืนที่โลแกนไม่เคยคิดปรารถนา แต่จำเป็นต้องเดินเข้าสู่ประตูวิวาห์กับหล่อน!!...เพราะถูกมารดาบีบบังคับ...โลแกนไร้ทางเลือก ชายหนุ่มจนใจจึงจำใจจำยอม...แต่ก็ใช่ว่าจะยอมง่ายๆ เขามีข้อแม้...

มรินญา...หล่อนเป็นบุตรสาวของเพื่อนสนิทของมาดามนับทอง คำขาดของแม่!! หากไม่แต่งงานกับหล่อน หุ้นในส่วนที่ท่านครอบครอง...มาดามจะเทขาย แล้วก็จะไม่ขายให้เขาเสียด้วยนี่สิ แถมไอ้เสือหิวที่จ้องจะตะครุบก็กำลังมองเสียตาเป็นมัน แล้วโลแกนจะยอมปล่อยหุ้นในส่วนนี้ไปได้อย่างไร

โลแกนจนแต้มแน่!! หากมารดาเทขายหุ้นในส่วนนั้นของนางทั้งหมด บอร์ดบริหารจะถูกเปลี่ยนมือทันที เมื่อตรองดูคร่าวๆ เอแวน โอลิเวอร์ มันถือจำนวนหุ้นน้อยกว่าเขาแค่นิดเดียว โลแกนไม่อยากให้อำนาจตกไปอยู่ในมือคู่ปรับตัวแสบ คู่ปรับทั้งในเชิงธุรกิจและคู่แข่งในการจีบสาว ไม่รู้เขาไปทำอะไรให้มันเคือง...อดีตเพื่อนสนิทคนนี้ถึงได้เปลี่ยนไป มันจงใจตามจองล้างเขา เหมือนเงาปีศาจ เพราะฉะนั้น...โลแกนจึงยอมไม่ได้...เขาจึงจำใจรับข้อเสนอนี้ของมารดาแบบจำใจ...

คุณอาจจะชอบ

หน้าปกนวนิยาย สายเกินไป สำหรับการอภัยของเขา
8.6
เมื่อชายคนรักขอให้ ‘อรุณา’ บริจาคไตให้แฝดน้องและยอมถอนหมั้นเพื่อให้เธอได้แต่งงานสมใจก่อนตาย ครอบครัวต่างรุมประณามว่าเธอเนรคุณที่ปฏิเสธ โดยหารู้ไม่ว่าห้าปีก่อนเธอคือผู้สละไตให้พ่อตัวจริง แต่ถูกน้องสาววางยาและสวมรอยแย่งความดีไป ทว่าความจริงที่เจ็บปวดกว่าคืออรุณาเหลือไตเพียงข้างเดียวและกำลังป่วยหนักมีชีวิตได้อีกไม่กี่เดือน เมื่อถูกบีบคั้นจนถึงที่สุด เธอจึงตัดสินใจเซ็นสัญญาสละชีวิตเพื่อจบสิ้นทุกพันธนาการที่ไร้ค่านี้เสียที
หน้าปกนวนิยาย โซ่เสน่หาบัญชาหัวใจ
8.5
ชีวิตของรินรุ้งพลิกผันจากพนักงานขายสู่พี่เลี้ยงเด็กที่สเปนตามคำสั่งแม่เลี้ยง เธอต้องรับมือกับลูกสาวจอมแสบของเซคิโอ มหาเศรษฐีหนุ่มผู้ซ่อนความแค้นไว้ภายใต้หน้ากากเทพบุตร หลังสูญเสียคู่หมั้นไปนานแปดปี เขาจำได้ว่าเธอคือหญิงสาวที่เขาเคยจูบในคืนฝนตก และหวังจะใช้เธอเป็นเครื่องมือล้างแค้น แต่ความไร้เดียงสากลับสั่นคลอนหัวใจที่เคยปิดตาย ท่ามกลางอุปสรรคจากลูกสาวตัวน้อยที่หวงพ่อสุดชีวิต รินรุ้งต้องหาทางกำราบสองพ่อลูกก่อนที่กับดักเสน่หาครั้งนี้จะแผดเผาชีวิตเธอจนหมดสิ้น
หน้าปกนวนิยาย อาญารัก ข้ามขอบฟ้า
8.2
คัทซึฮิโกะ ฮิโรยูกิ นักธุรกิจอัญมณีหนุ่มลูกครึ่งผู้มั่งคั่ง เดินทางมาเมืองไทยเพื่อตามหาแหวนเพชรล้ำค่าที่เป็นมรดกทางใจของปู่ จนได้พบว่ามันอยู่กับน้ำริน พยาบาลสาวชาวไทยอย่างน่าสงสัย เขาปักใจเชื่อว่าเธอคือหัวขโมย จึงตัดสินใจลักพาตัวเธอไปยังญี่ปุ่นเพื่อเค้นความจริง น้ำรินที่ถูกตราหน้าว่าเป็นอาชญากรพยายามยืนยันความบริสุทธิ์ว่ามีคนมอบของสำคัญนี้ให้เธอมาเอง ท่ามกลางความขัดแย้งและปริศนาที่รอการพิสูจน์ความจริงระหว่างเขากับเธอ
หน้าปกนวนิยาย เล่นเสียวกับลูกน้อง&หลานชายผัวสุดสยิว
8.8
เมื่อความสัมพันธ์กับนายพลอานัตถ์ผู้เป็นสามีเริ่มจืดจางลงเพราะเขามักจะละเลยหน้าที่และเอาแต่ดื่มเหล้าจนเมามาย ทำให้ภรรยาสาวที่ยังมีความต้องการอย่างเปี่ยมล้นรู้สึกไม่ได้รับการเติมเต็ม เธอจึงตัดสินใจแสวงหาความตื่นเต้นครั้งใหม่เพื่อดับไฟปรารถนาที่กำลังลุกโชน โดยเริ่มหันไปมีความสัมพันธ์อันลึกซึ้งและเร่าร้อนกับทั้งลูกน้องคนสนิทและหลานชายของสามีตนเอง เพื่อปรนเปรอความใคร่ที่ขาดหายไปให้กลับมาเร้าใจและถึงพริกถึงขิงอย่างที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน
หน้าปกนวนิยาย เถื่อนรักอสูรร้าย (ซีรีส อสูรซ่อนรัก เล่ม3)
8.7
“ฮืออ คุณมันผู้ชายสารเลว หนูเกลียดและขยะแขยงคุณที่สุด!” ดาวเรืองร้องไห้โฮเมื่อรู้สึกถึงรอยสัมผัสน่าขยะแขยงของเสี่ยไพรัตน์ มือที่จับปลายผ้าห่มก็ถูเช็ดไปตามผิวขาวผ่องจนแดงเถือก ซึ่งเสียงสะอื้นไห้ของเด็กน้อยทำให้คนที่ยืนเท้าสะเอวเป็นเด็กแรกเกิดอยู่ตรงปลายเตียงนั้นตื่นจากความฝันที่เป็นจริง สิงขรหน้าแดงก่ำโกรธเด็กน้อยที่บังอาจเช็ดรอยสำผัสที่เขาทำไว้บนตัวเธอ ร่างโตจึงรีบก้าวขึ้นเตียงคลานตามไป มือใหญ่คว้าหมับกำกระชับแน่นที่ข้อเท้าน้อย พร้อมออกแรงกระชากดึงให้คนตัวเบาเข้ามาปะทะแผ่นอก “กรี๊ดดด! ไอ้คนชั่ว! คนเลว ! ปล่อยหนูเดี๋ยวนี้นะ!” ถึงจะเจ็บระบมไปทุกตารางนิ้วบนร่างกาย ดาวเรืองก็ไม่ต้องการให้เขาแตะต้อง แม้จะมีแรงเพียงน้อยนิด แต่ก็ปกป้องตัวเองโดยการใช้กำปั้นน้อยๆ ทุบตีคนใจโฉดอย่างบ้าคลั่ง “ปากดี ด่าเก่งนักนะ อย่างนี้มันต้องโดนอีกสักสามสี่รอบ หรือว่าจะทั้งคืนเลยดีไหม?” สิงขรอุ้มเด็กน้อยให้เข้ามานั่งอยู่บนตัก ซึ่งทำให้ดวงหน้าของคนทั้งสองอยู่ในระดับเดียวกัน มือหนาสอดเข้าท้ายทอยฉุดเบาๆ ให้ดวงหน้างามแหงนขึ้นเพื่อรองรับคำขู่จากปากหยักที่บดขยี้กลีบปากบวมเจ่อ และเมื่อได้ชิมความหอมหวานในโพรงปากนุ่มพอใจแล้ว เขาก็ตวัดอุ้มร่างน้อยขึ้นพาดบ่า ฝ่ามือใหญ่กางออกแล้วฟาดลงบนสะโพกกลมงอนเสียงดังเผียะๆ พร้อมทั้งก้าวลงเตียงเดินดุ่มๆ พาหญิงสาวเข้าห้องน้ำ “ปล่อยหนูนะ โอ๊ยย! ไอ้ลุงแก่ชอบรังแกเด็ก! ฮืออ” เสียงใสครางปนเสียงสะอื้นเมื่อถูกปล่อยให้เท้าแตะพื้น ขาเรียวสวยสั่นระริกไม่มีแรงยืนด้วยตัวเองจึงทรุดลงไปนั่งบนพื้นห้องน้ำ “ก็ไอ้ลุงแก่คนนี้ไม่ไช่เหรอที่ทำให้เธอพ้นจากไอ้แก่พุงโย้ตัณหากลับนั้น” สิงขรไม่ชอบใจเป็นอย่างมากที่หญิงสาวมักเรียกเขาว่าลุง ดวงตาสีนิลเริ่มแดงก่ำจ้องมองหญิงสาวที่กำลังคลานหนีไปนั่งขดตัวเป็นกิ้งกืออยู่ข้างชักโครก “คุณก็ไม่ต่างอะไรกับเสี่ยไพรัตน์เลยสักนิดที่ชอบล่อลวงเด็กสาวพาไปทำมิดีมิร้ายเหมือนกัน” ดาวเรืองร้องไห้โฮเมื่อนึกถึงภาพของไอ้เสี่ยแก่รุ่นตาพุงก็โย้ น่าเกลียดที่สุด ไอ้ตาแก่นั่นกำลังย่ำยีเธอ แต่แปรเปลี่ยนเป็นภาพของสิงขรที่เป็นคนทำร้ายพรากความบริสุทธิ์ไปโดยที่ไม่ได้ยินยอมสักนิด หญิงสาวนั่งกอดเข่าใบหน้าเขลอะน้ำตาก็แนบชิดมือของตัวเองที่วางอยู่บนหัวเข่า เรียวปากบวมเจ่อก็กระซิบเสียงแผ่วเบาหวังให้ได้ยินเพียงคนเดียว “ยัยเด็กบ้าเอ๊ย! เธอกล้าเปรียบฉันเป็นไอ้เฒ่าไพรัตน์หัวงูนั่นได้ไงฮะ? แล้วถ้าฉันไม่รักษาด้วยร่างกายของฉัน ป่านนี้ เธอก็คงจะขาดใจตายไปนานแล้ว และตอนนี้ มันก็อยากจะเข้าไปในตัวเธอเพื่อทดสอบดูว่าหายจากอาการสยิวซ่านหรือยัง” คำพูดดูหมิ่นของเด็กน้อยทำให้สิงขรโกรธจนหน้าแดงก่ำ เขาเอาแต่พูดเรื่องใต้สะดือให้เธอฟัง ‘เฮอะ! ทำเป็นหน้าแดง อายละสิที่เห็นตัวตนของฉัน’ สิงขรคำรามพูดอยู่ในใจ “อ๊ายย! ไอ้คนทุเรศ! อย่าคิดเอาไอ้หนอนเน่าน่าเกลียดนั่นเข้ามาใกล้หนูเด็ดขาด” ดวงตากลมโตคลอน้ำตาเบิกโพลงเมื่อเห็นความใหญ่โตตรงหว่างขาของเขา ซึ่งมันผงกหัวเบ่งกล้ามจนเห็นเส้นเลือดสีเขียวปูดใส่เธออย่างที่ว่าจริงๆ “หึ! ก็ไอ้หนอนตัวนี้ไม่ใช่เหรอที่ทำให้เธอหายจากอาการซ่านสยิว แตะตรงไหน ผิวนี่สั่นระริกไปตามการลูบไล้ของฉันไม่ใช่เหรอ ฮะ” ดวงหน้าหวานแดงระเรื่อผสมแววตากลมโตสั่นไหวหวาดกลัวนั้นทำให้สิงขรนึกสนุก เขายิ้มแยกเขี้ยวน่ากลัว ชี้มือให้เธอดูความแข็งแกร่งที่มันชูชันตั้งโด่
หน้าปกนวนิยาย หลังจากออกจากงานก็โดนเจ้านายเก่ารังควาน
9.4
ซ่งเซียงทุ่มเทเวลาห้าปีในฐานะเลขาฯ ส่วนตัวให้เหยียนลี่หาน แต่เขากลับทอดทิ้งเธอไปอยู่ในจุดที่ตกต่ำที่สุด ทว่าโชคชะตาพลิกผันทำให้เธอกลายเป็นเศรษฐีนีจากการรับมรดกและมีชีวิตใหม่ที่รุ่งโรจน์พร้อมหนุ่มๆ รุมล้อม เมื่ออดีตเจ้านายผู้โอหังหวนกลับมาพบเธอในงานเลี้ยงและหลงคิดว่าเธอยังโหยหาเขาอยู่ ซ่งเซียงจึงตอกกลับด้วยความมั่นใจว่าเขาไม่ใช่คนที่เธอต้องการอีกต่อไป ชีวิตที่เคยถูกเหยียดหยามบัดนี้กลายเป็นความเหนือกว่าที่เขาไม่อาจเอื้อมถึง