
เงาพรางนางบำเรอ
ตอน 2
ชายหนุ่มวางขวดไวน์และแก้วของตนบนโต๊ะ จากนั้นมือหนาก็เกี่ยวก้านแก้วบอร์โดจากมือหญิงสาว
แหวนทองคำขาวที่นิ้วกลางกระทบแก้วเล็กน้อยบังเกิดเสียงแผ่วเบา หากดังก้องกังวานลั่นโสตประสาทจนต้องกระพริบตาถี่ๆขับไล่ แพขนตางอนไหวลู่ขึ้นลงแสดงถึงความประหม่าเล็กน้อยเกือบปานกลาง
ในที่สุดเธอก็แสดงออกในสิ่งที่เขาต้องการเห็น ชัชชนจ้องมองกิริยานั้นอยู่ตลอดแม้ในตอนที่แขนวาดไปวางแก้ว
“ต่อไปเรียกฉันว่าคุณเทมป์” เสียงนุ่มทุ่มถูกเปล่งออกมา
ขณะมือหนาจับเชือกชุดคลุมสีขาวค่อยๆดึงมันช้าๆ
ใบหน้างามมองเบือนไปด้านข้างก้มหลบเล็กน้อย สองมือเรียวเย็นชื้นโดยอัตโนมัติพร้อมกันนั้นหัวใจพลันสั่นไหว เมื่อเขาเปลื้องเสื้อคลุมลงมาตามไหล่บอบบาง ค่อยๆเผยเนินหน้าอกคัพซีใต้บราเชียร์สีโอลด์โรส
ลมหายใจอุ่นเคล้ากลิ่นองุ่นหมักผ่อนออกมาแผ่วเบา พ่วงแก้มขาวเนียนแดงระเรื่อขึ้นอาจเพราะขวยเขินบวกฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่เธอพึ่งกระดกเหมือนสามล้อถูกหวย สองมือเรียวขยับยกขึ้นช้าๆหลังจากพ้นชายเสื้อคลุมตัวโครง
ทีแรกชัชชนคิดว่าเธอจะยกมือขึ้นปิดเนินหน้าอกเพราะอาย แต่ไม่ใช่! เธอยกขึ้นกอดคอเขานั่งคุกเข่าดันหน้าอกประชิดเข้ามา
เป็นเขาเองที่ใจเต้นแรงในตอนนี้ สาวบริสุทธิ์ไม่เคยผ่านมือชายมากว่า22ปี ใจกล้าไม่เบา แอบเผลอหลงตัวเองได้รึเปล่าว่าไอ้เราก็น่ากินใช่เล่น ขายตัวให้เขาได้เงินด้วยได้ฟินกับผู้ชายเพอร์เฟคด้วยมีแต่ได้ไม่มีเสีย คงไม่แปลกหรอกที่เธอจะแปลก
ดีเหมือนกันชอบแบบนี้ครั้งแรกก็ดูเข้าขากันดีไม่โยกโย้เล่นตัว มีแววอยู่กันยาวและถ้าเกิน7เดือนอาจต้องให้โบนัสเธออย่างงามทีเดียวเพราะคนอย่างชัชชนเลี้ยงเด็กไม่เคยเกิน4เดือนสักราย
“หุ่นดีนะ” เสือเมืองใหญ่เวลาแสยะยิ้มมุมปากยิ่งดูเจ้าเล่ห์
มือหนาลูบอยู่ช่วงเอวกิ่วอ้อยอิ่ง ตามองชื่นชมความงามที่พระเจ้าตั้งใจปั้นเสก พิจารณาทั่วเนินขาวอวบล้นทะลักจากขอบบราเชียร์ขณะปลดตะขออย่างช่ำชอง ลูบไล้บ่าบอบบางเลื่อนสายเส้นเล็กๆที่สามารถยืดหดได้ลงคลอเครียท่อนแขนเรียว
อีกฝ่ายยกมือจากคอหนาให้ความร่วมมือเป็นอย่างดีจนบราเชียร์ลูกไม้ร่วงลงบนเตียง ฝืนใจกล้าโอบกอดคอล่ำไว้อีกครั้งพร้อมตวัดสายตาแสดงออกว่าสมยอมให้ค่ำคืนนี้ดำเนินต่อไปตามแต่ใจผู้จ่าย
แม้เนื้อกายสั่นสะท้านเพราะหวั่นไหวเมื่อต้องเผชิญความรู้สึกแปลกใหม่ ทว่าปอดแหกเกินกว่าจะคาดหวังไปไกลเพราะผู้ชายตรงหน้าคมคายปานเทพบุตรและเพียบพร้อม
ตอนนี้ความต้องการของเธอคือ เงิน! หัวใจสะบักสะบอมที่เคยท้าชนพญามัจจุราชจนข้ามผ่านความตายมาแล้วไม่มีพื้นที่ให้สิ่งที่เรียกว่า “ความรัก” จึงไม่แปลกที่มันจะด้านชาลงทุกวันๆ
“อ๊า........”
ความงามอยู่ตรงหน้าฝืนข่มใจก็ใช่เรื่อง ปากเปียกครอบครองยอดถันสีหวานพะเน้าพะนอ ขณะที่สองมือกอบกุมนวดคลึงไปตามอารมณ์
ร่างบางแอ่นยกช่วงเนื้ออวบขึ้นต่อสู้ความซ่าน ใจแทบขาดเพราะถูกดูดดุนอย่างโหยหิว
“น้องนมหวาน...”
ดวงตามากเล่ห์กลมองใบหน้างามเมื่อเงยขึ้น
โยธกาหน้าแดงกร่ำหลิ่วตาปรือมองตอบ พยายามซ่อนความอายเพื่อให้เขาพอใจ แต่ซ่อนไม่มิด
เธอยังไม่เคย จะแสร้งใจกล้าหน้าด้านได้มากเท่าไหร่ เปอร์เซ็นต์ความร่านยังน้อยอยู่มาก
“คราวนี้ขอดูน้องหอยหวานหน่อยนะ”
เสียงแห่บพร่าคล้ายเย้าต้อนอ้อนสวาท ค่อยๆประคองร่างบางนอนราบลงบนเตียง บรรจงถอดซับในตัวบางจิ๋วอย่างเชื่องช้า ริบบิ้นผูกกล่องของขวัญแสนพิเศษยั่วยวนใจ ลุ้นทุกวินาทีว่าของข้างในจะเป็นอะไรถูกใจมากน้อยแค่ไหน กระทั่ง.....สองขาเรียวถูกดันยกขึ้นแนบลำตัว
สองลำเนาเนื้อขาวเนียนไร้ขนปิดสนิท โหนกนูนอวบอูมขนาดเต็มไม้เต็มมือ จาวด้านในสีสันสดฉ่ำน่าลิ้มลองแค่คิดก็รู้สึกละมุนลิ้นล่วงหน้า ดีสมราคาทุกกระเบียดนิ้วและตอนนี้เขาแทบคลั่งตายเพราะของสวยๆงามๆที่ว่า
“อ๊า........”
เสียงครางลอดไรฟันขาวสะอาดออกมาเบาๆทั้งสะดุ้งเมื่อลิ้นอุ่นแตะลงบนกลีบเนื้อฉ่ำใสสีพีช ในนาทีนั้นหญิงสาวต้องกลั้นหายใจด้วยความเสียวซ่านที่พึ่งเคยรู้สึก เป็นนานจึงค่อยๆผ่อน เพราะเขาไม่ยอมหยุดเธอจึงแทบขาดใจ....
เขาดูด เขาเลีย.......
เสียงตวัดลิ้นดังแจ๊ะๆขึ้นเมื่อหยดน้ำหวานใสพรั่งพรูออกมาล่อ กลไกในร่างกายกำลังทำงานตามความรู้สึกของผู้ถูกกระทำ
สุข ซ่าน เสียว สอดแทรกไปเยือนทุกอณูกาย มันทรมานทว่าไม่ได้ต้องการให้เขาหยุด
“อ๊อย....คุณคะ.....อ๊า.......”
“......” คนตัวใหญ่หลงไหลรสหวานจืดจนหัวปรักหัวปรำ ตวัดลิ้นเลียละเลียดกอบโกยน้ำหวานจากเกสรทุกหยดเข้าปาก ไม่พอยังดูดดื่มจากร่องพลอยรบกวนติ่งกระสันไม่หยุดหย่อน
ความรู้สึกนี้ช่างร้ายกาจ ครอบงำโยธกาจนไม่เหลือหนทาง ร่างบางสั่นสะท้าน เรียวปากสั่นระริกต้องขบเมมเอาไว้แต่สุดท้ายก็ปล่อยเผยอเพราะความเสียวเจียนจุกต้อนตีให้อ้าครางเสียงหลง
“อ๊า.....ไม่ไหวแล้ว คุณคะ ฉัน.....ไม่ไหว อือ....”
******ติดตามนักเขียนได้ทาง เพจเฟสบุ๊ค : ซูราสต้า Zurasata Writer
คุณอาจจะชอบ





