คลั่งรักเลขาจอมเฉิ่ม.
ตอน 1
แม่คะดาวไปทำงานก่อนนะคะ อิงดาวเอ่ยกับมารดาก่อนที่จะเดินออกจากบ้านไป หล่อนไปขึ้นรถเมล์เพื่อไปทำงานอย่างเช่นทุกวันใช้เวลาไม่นานก็ถึงบริษัท ตั้งแต่เรียนจบมาอิงดาวทำงานที่บริษัทนี้ด้วยความจงรักภักดีตลอด แม้เงินเดือนจะน้อยนิดก็ตาม เพราะหล่อนคิดว่ามันใกล้บ้านและการเดินทางก็สะดวกสบาย เวลามาทำงานก็ไม่ต้องเร่งรีบ
แต่แล้วหล่อนก็โดนไล่ออกจากงาน เพราะว่ามีเรื่องกับผู้จัด การ ก็ไอ้ผู้จัดการบ้ากามนั่นมันลวนลามหล่อนทุกครั้งที่มีโอกาส หล่อนพยายามอดทนมาปีกว่าๆ และแล้วความอดทนของหล่อนมันก็สิ้นสุดลง
“อิงดาวคุณเข้ามาหาผมหน่อย” เสียงนายครรชิตซึ่งเป็นผู้จัด การพูดผ่านโทรศัพท์มา
อิงดาวรีบเข้าไปในห้องทำงานของผู้จัดการทันที คิดว่าเขามีงานอะไรเร่งด่วน แต่มันไม่ได้เป็นอย่างที่หล่อนคิด
“นั่งลงก่อนคุณดาว เราคงต้องคุยกันยาว” เขาพูดก่อนที่จะเดินไปล็อกประตู
“ผู้จัดการมีเรื่องอะไรจะคุยกับดาวเหรอคะ” หล่อนถามพลางพยายามข่มความกลัวเอาไว้
“เรื่องเดิมนั่นแหละคุณดาว ผมก็บอกคุณไปหลายครั้งแล้วนะถึงสาเหตุของการที่เงินเดือนคุณไม่เคยปรับขึ้นสักที คุณก็ไม่ใช่คนที่สวยอะไร ถ้าคุณยอมทำตามข้อเสนอของผม ผมรับรองเลยว่าหน้าที่การงานของคุณต้องไปได้ไกลกว่านี้แน่นอน”
“แต่ผู้จัดการมีภรรยาอยู่แล้วนะคะ อีกอย่างคนอย่างดาวไม่เคยคิดที่จะเอาตัวเข้าแลก แล้วดาวก็บอกผู้จัดการหลายรอบแล้วเหมือนกัน ถึงดาวจะไม่สวย แต่ดาวก็ไม่เคยคิดอยากจะเป็นเมียน้อยใครนะคะ”
“ผมไม่ได้จะให้คุณมาเป็นเมียน้อยผมหรอกดาว แต่ผมจะให้คุณเป็นเมียอีกคนก็เท่านั้นเอง คุณยอมผมดีๆ เถอะอย่าให้ผมต้องลงมือกับคุณเลย”
“อย่าเข้ามานะคะผู้จัดการ ถ้าคุณเดินเข้ามา ดาวจะร้องให้คนมาช่วย”
“อย่าเสียแรงเลยคุณดาว ถึงคุณจะร้องจนคอแตก ก็ไม่มีใครเขาเชื่อว่าคนอย่างผมจะจะทำอะไรผู้หญิงเฉิ่มๆ อย่างคุณหรอก”
ผู้จัดการพูดพลางเดินเข้ามากอดอิงดาว เขาพยายามจะจูบหล่อน แต่หล่อนก็พยายามดิ้นขัดขืน พออิงดาวหลุดจากการพันธนา การ หล่อนก็เอาหัวเข่ากระทุ้งเข้าที่เป้ากางเกงของผู้จัดการบ้ากามนั่นอย่างแรง เขาจุกจนแทบยืนไม่อยู่ได้แต่เอามือกุมของลับของตัวเองก่อนจะทรุดตัวลงนอนกับพื้นด้วยใบหน้าแดงก่ำ
อิงดาวรีบวิ่งออกจากห้องผู้จัดการ ด้วยท่าทางลนลาน ผมเผ้ายุ่งเหยิงไปหมด
“ช่วยด้วยค่ะ ผู้จัดการลวนลามดาวค่ะ” หล่อนพูดละล่ำละลักด้วยความตกใจ แทนที่เพื่อนร่วมงานจะเห็นใจหล่อน แต่กลับมีแต่คนหัวเราะเยาะ
“ดาวเธอจะบ้าหรือเปล่า อย่างผู้จัดการน่ะเหรอเขาจะทำอะไร เธอ ฉันว่าเป็นเธอมากกว่าที่ไปยั่วผู้จัดการแล้วเขาไม่เอา” เพื่อนร่วม งานคนหนึ่งพูดให้หล่อนพร้อมทั้งใช้สายตาเหยียดหยาม
“ถึงผู้จัดการเค้าจะมีอายุแล้ว แต่เขาก็ยังดูดีอยู่ เธอคิดว่าเขาจะมาสนใจคนไม่สวยแบบเธอเหรอดาว ฝันไปหรือเปล่าจ๊ะ” อีกเสียงแทรกขึ้นมา
“ก่อนจะกล่าวหาผู้จัดการดูสภาพตัวเองด้วยนะดาว แต่งตัวก็
เชยยังกับป้าแถมยังแว่นตาหนาเตอะอีก ทรงผมก็โบราณมาก ไม่รู้ว่าชาตินี้เคยเข้าร้านเสริมสวยรึเปล่า ถ้าไม่รู้มาก่อนว่าเธออายุ 24 ปี ฉันคงคิดว่าเธอเป็นป้าอายุ 40 ปีแล้วนะเนี่ย” ผู้หญิงในแผนกอีกคนพูดเสริมขึ้น
แล้วทุกคนก็หัวเราะเยาะหล่อนอย่างสนุกสนาน ไม่มีใครเชื่อที่หล่อนพูดแม้แต่คนเดียว ทั้ง ๆที่หล่อนเป็นผู้ถูกกระทำแท้ๆ เป็นเพราะหล่อนไม่สวยงั้นเหรอ ทุกคนถึงไม่เชื่อว่าหล่อนถูกลวนลาม
“อิงดาว! ผมไล่คุณออก ผมไม่คิดเลยนะว่าคุณจะร้ายกาจขนาดนี้ คุณกล้าดีมากที่เข้ามายั่วผมถึงห้องทำงาน หวังว่าจะใช้เต้าไต่ให้หน้าที่การงานของตัวเองดีขึ้น พอผมไม่เล่นด้วยก็ทำร้ายร่างกายแถมยังพูดจาใส่ร้ายผมอีก ผมผิดหวังในตัวคุณมากคุณดาว นิสัยที่แท้ จริงของคุณมันช่างขัดกับท่าทางเฉิ่มๆ ของคุณจริงๆ”
“เพื่อไม่ให้บริษัทเสื่อมเสีย ผมขอไล่คุณออกตั้งแต่ตอนนี้เลยคุณดาว รีบเก็บของของคุณออกไปเสียตั้งแต่ตอนนี้” ผู้จัดการพูดพลางชี้หน้าหล่อน
อิงดาวคิดไม่ถึงเลยว่าผู้จัดการจะเจ้าเล่ห์ขนาดนี้ เขากล้าใส่ร้ายผู้หญิงได้ยังไงกัน ช่างไม่มีสามัญสำนึกจริงๆ
“ผู้จัดการตอแหลเก่งกว่าผู้หญิงอีกนะคะ ฉันไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าจะมีผู้ชายที่ตอแหลแบบนี้อยู่ในโลกด้วย”
“ฉันจะบอกทุกคนเอาไว้ตรงนี้เลยนะ พวกคุณจะเชื่อหรือไม่ก็ตาม ทุกครั้งที่ไอ้ผู้จัดการบ้ากามนี่มันเรียกฉันเข้าไปในห้อง มันก็ลวน ลามฉันแทบจะทุกครั้ง ฉันแค่ไม่พูดเฉยๆ เพราะไม่อยากจะมีปัญหา แต่ในเมื่อทุกคนไม่เชื่อ ฉันก็หมดปัญญา ถ้ามีคนตกเป็นเหยื่อไอ้บ้ากามนี่ขึ้นมาจริงๆ อย่าหาว่าฉันไม่เตือนก็แล้วกัน”
“ผู้จัดการคะไหน ๆ ฉันก็จะไปแล้ว ฉันขอสักทีเถอะนะคะ” หล่อนพูดพลางยิ้มหวานให้ผู้จัดการแล้วหล่อนก็ถีบผู้จัดการล้มลงทันที
"อิงดาวคุณมันเกินจะเยียวยา" ผู้จัดการพูดให้หล่อน ก่อนจะร้องโอดครวญด้วยความเจ็บปวด เพราะหล่อนถีบเข้าไปตรงเป้าของเขาพอดี
“คราวหลังอย่าได้เสือกไปทำเหี้ยๆ แบบนี้กับใครอีกนะคะ” หล่อนพูดทิ้งท้ายก่อนจะคว้ากระเป๋าสะพายแล้วเดินออกจากบริษัทไป โดยไม่สนใจเสียงร้องด่าตามมาของผู้จัดการ
โชคดีที่หล่อนไม่มีของอะไรให้เก็บ เลยไม่ต้องเสียเวลา สิ้นสุดกันทีความเฮงซวยของฉัน หวังว่าฉันจะไม่เจอผู้ชายแบบแกอีกนะ ไอ้ผู้จัดการตัณหากลับ หล่อนคิดก่อนจะเดินสวยๆ ออกจากบริษัทไป
"กลับมาแล้วค่ะแม่" อิงดาวส่งเสียงบอกมารดา ก่อนที่จะเดินเข้ามาในบ้าน
“ดาวทำไมกลับมาเร็วจังเลยล่ะลูก ยังไม่ถึงเวลาเลิกงานไม่ใช่เหรอ”
"ดาวโดนไล่ออกจากงานค่ะแม่"
“อ้าว! ทำไมล่ะ งานสมัยนี้มันยิ่งหายากๆ อยู่”
“ผู้จัดการมันลวนลามดาวค่ะแม่ ดาวเลยถีบมันค่ะ” อิงดาวมองหน้ามารดาแล้วหล่อนก็พูดขึ้นว่า
“แม่ก็คงไม่เชื่อดาว เหมือนกับพวกที่อยู่ที่ทำงานสินะคะ ทุกคนคงจะคิดว่าคนขี้เหร่แบบดาว ใครมันจะมาลวนลามใช่มั้ยคะ” หล่อนพูดก่อนจะเดินขึ้นห้องนอนไปด้วยความน้อยใจ
คุณอาจจะชอบ
