นักศึสาวกับตาเฒ่าภารโรง

นรินทร์เด็กสาววัย 21 ปี เธอกำลังรังรถทัวร์ปรับอากาศชั้นหนึ่งกรุงเทพมหานคร-เชียงราย-เธอเรียนอยู่ปี 5 ของมหาวิทยาลัยหนึ่งในกรุงเทพมหานคร

เธอเลือกโรงฝึกสอนที่ห่างไกลบ้านเกิดเพราะอยากใช้ชีวิตแบบบ้านและอยู่กับธรรมชาติตามที่เธอเคยใฝ่ฝันเอาไว้ตั้งแต่เด็กๆ .

เธอจึงเลือกมาเป็นครูฝึกสอนจากโรงเรียนประจำอำเภอแห่งหนึ่งในเชียงรายกำลังนั่งรถไปที่โรงเรียนเพื่อที่เริ่มการฝึกสอนให้ครบหนึ่งปีขณะที่นั่งอยู่บนรถ้ด็กสาวก็อดไม่ได้ที่จะคิดนึงถึงเวลาที่กว่าผ่านไปอีกหนึ่งปี

มันคงมีสิ่งแปลกใหม่เข้ามาในชีวิตของเธอให้ได้เรียนรู้ชีวิตการเป็นนักศึกษาฝึกสอนที่นั่น.

นรินทร์นั่งเหม่อออกนอกหน้าต่างแล้วยิ้มให้กับตัวเองอย่างมีความสุขแล้วปรับพนักเก้าอี้ให้เอนนอนหลับตานึกถึงงชีวิตใหม่กับหน้าที่ที่เธอรักและอยากมาฝึกสอนที่ต่างจังหวัดเพื่อจะได้รับประสบการณและจะได้เป็นการพักผ่อนไปด้วยจึงเลือกที่เชียงรายเพราะว่าที่นี่มีอากาศเย็นสบาย.

และผู้คนก็มีอัธยาศัยดี เด็กสาววัย 21 ปี เมื่อเดินทางมาถึงโรงเรียนเธอก็ได้รับการตอนรับจากครูใหญ่และครูในโรงเรียนที่มีเพียง 3 คน เป็นอย่างดี

และมีครูพี่เลี้ยงพาเธอเข้าไปแนะนำทำความรู้จักกับนักเรียนที่เธอจะต้องฝึกสอนในชั้นมัธยมต้นอย่างเป็นทางการบรรดาเด็กๆเห็นเธอถึงกับแสดงความดีใจที่ได้คุณครูสาวสวยดูน่ารักเข้ามาสอน.

และในวันนั้นมันก็ทำให้โรงเรียนมีชีวิตชีวาขึ้นมาทันทีจากนั้นครูใหญ่ก็บอกให้ครูพี่เลี้ยงของเธอพาไปดูบ้านพักที่อยู่ด้านหลังโรงเรียนเธอได้อยู่บ้านพักเพียงคนเดียวเพราะว่าครูคนเก่าพึ่งย้ายออกไปพอดีจึงมีบ้านพักครูที่ว่างอยู่.

เด็กสาวเดินไปดูรอบๆบ้านด้านหน้ามันจะเป็นแปลงพืชผักสวนครัวที่นักเรียนช่วยกันปลูกเอาไว้ในวิชาเกษตรเธอเห็นแล้วรู้สึกสดชื่นเพราะมันช่างเป็นธรรมชาติและบรรยากาศที่ดูแล้วร่มรื่นสดชื่นอย่างที่ใฝ่ฝันอยากใช้ชีวิตอยู่แบบนี้มานานเหลือเกิน.

ลุงเหิมตาเฒ่าทำไร่ทำนาได้บ้างไม่ได้บ้างและต้องแต่นังต้อยเมียเพื่อนสนิทตีตัวออกห่างคลุกแต่อยู่กับเจ้านายหนุ่มจอมเจ้าเล่ห์ขอบมันในไร่ก็ทำให้ช่วงหลังๆ มานี้ลุงเหิมแกต้องออกมารับจ้างทำงานเป็นภารโรงที่โรงเรียนแห่งนี้จนมาได้เสียกับแรมสาวหม้ายร้างผัวมาเกือบสามเดือนแล้วแกก็เลยย้ายเข้ามาอยู่ด้วยกันในโรงเรียนเพราะว่ามีบ้านพักว่างและทางโรงเรียนก็ต้องการให้มาช่วยดูแลเป็นยามให้ในเวลากลางคืนแกจึงมาอยู่ที่นี่เป็นประจำเลย.