ติดตาม
ตอน
แชร์
หน้าปกนวนิยาย ระยะเพื่อน

ระยะเพื่อน

นิยามของความสัมพันธ์ที่เรียกว่า Friend with Benefit คือพันธะผูกพันระหว่างเพื่อนที่อนุญาตให้มีความสัมพันธ์ทางกายลึกซึ้งต่อกันได้เพียงอย่างเดียวเท่านั้น โดยมีกฎเหล็กที่สำคัญที่สุดคือการห้ามเผลอใจไปรักอีกฝ่ายหรือปล่อยให้ความรู้สึกถลำลึกเกินกว่าคำว่าเพื่อนอย่างเด็ดขาด ทุกอย่างต้องหยุดอยู่แค่ความพึงพอใจทางเซ็กส์โดยไม่มีความรักเข้ามาเกี่ยวข้อง เพื่อรักษาความเป็นเพื่อนและระยะห่างที่ตกลงกันไว้ไม่ให้พังทลายลงในภายหลัง
ตอน
แชร์

ตอน 1

คุณรู้จักความสัมพันธ์ที่เรียกว่า Friend with benefit ไหม

ถ้าไม่รู้จักผมจะอธิบายให้ฟังคร่าวๆ Friend with benefit คือ ความสัมพันธ์แบบเพื่อน ที่มีเซ็กส์กันได้อย่างเดียว ซึ่งห้ามมีความรู้สึกไม่ให้คิดไปไกลกว่าสถานะที่เป็นอยู่ ไม่หึง ไม่หวง หรือทำตัวเกินกว่าสถานะที่เป็น

ครับตอนนี้ชีวิตของผมเป็นแบบนั้น ความสัมพันธ์แบบนี้มันเกิดขึ้นเพราะความโลเลของผมเอง

"นายไม่มีสิทธิ์มาหึงฉันนะเกรย์"

กะเพาหยัดกายลุกขึ้นยืนหลังจากที่เพิ่งเสร็จกิจกรรมบนเตียงกับเกรย์เพื่อนสนิทของเธอไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน เรื่องของเธอกับเขามันเป็นแบบนี้มาตั้งนานแล้วเพียงแค่ไม่มีใครรู้เท่านั้น

"ทำไมวะเพรา ฉันเอาแกได้แต่ไม่มีสิทธิ์เป็นผัวแกรึไง"

"ฉันไม่อยากเจ็บเพราะนายอีกเกรย์ เสร็จแล้วก็ออกไป"

"ได้ฉันแล้วก็ไล่ฉันอย่างหมูอย่างหมาทุกครั้ง"

"เพราะนายมันเป็นหมาไง ไอ้หมาหวงก้าง"

สองหนุ่มสาวเชือดเฉือนกันอย่างเอาเป็นเอาตายในขณะที่ร่างกายของทั้งคู่ยังเปลือยเปล่าอยู่บนเตียงนอนสีขาวในคอนโดของกะเพรา

"เลิกยุ่งกับมันซะเพรา อย่าให้ฉันต้องหมดความอดทน"

"อย่ามายุ่งกับฉัน!!"

"อย่ายุ่งงั้นเหรอ"

กะเพราจ้องหน้าเกรย์อย่าเอาเรื่อง ในขณะที่เกรย์เองก็จ้องเธอกลับอย่างไม่ละสายตาเหมือนกัน ชายหนุ่มจับแขนของหญิงสาวกระชากเข้าหาตัว

"ฉันคงยอมเธอมากไปใช่ไหมเพรา เธอถึงคิดว่าเธอจะทำยังไงกับฉันก็ได้"

"ทำไม!! นายจะเลิกเป็นเพื่อนกับฉันก็ได้นะ เพราะฉันเองก็เบื่อที่จะกินนายคนเดียวแล้วเหมือนกัน"

"เพรา!!"

" ... "

"ฉันเลิกเป็นเพื่อนเธอแน่ เพราะฉันจะมาเป็นผัวเธอแทน"

"อื้ออออ!!"

หญิงสาวเบิกตาโตขึ้นเมื่อถูกกระแทกจูบลงบนริมฝีปากอวบอิ่มอย่างไม่ทันตั้งตัว เธอใช้มือเรียวกำกำปั้นทุบแผงอกแกร่งของชายหนุ่มหนักๆ ยิ่งทุบเขาแรงเท่าไหร่เขายิ่งบดขยี้ริมฝีปากของเธอด้วยความรุนแรงอย่างเร่าร้อน จนริมฝีปากอวบอิ่มของเธอบวมเจ่อ

"ร่างกายของเธอมันเป็นของฉัน"

"หึ"

"หัวใจของเธอก็ต้องเป็นคนฉันคนเดียวเพรา"

ชายหนุ่มใช้มือหนาเพียงข้างเดียวจับเรียวขาของหญิงสาวให้แยกออกกว้าง เขาก้มลงดูดดุนใช้เรียวลิ้นสัมผัสกับยอดปทุมถันบวมเป่งของเธอ

ทั้งเธอ และเขาเพิ่งผ่านบทรักร้อนแรงกันมาเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน หลังจากเหน็ดเหนื่อยเพราะกิจกรรมบนเตียงนอนทั้งเขาและเธอก็ผล็อยหลับไปพร้อมกัน

แต่เธอและเขาต้องตื่นมาทะเลาะกันอีกครั้งเมื่อเสียงโทรศัพท์มือถือของกะเพราดังแจ้งเตือน เกรย์ที่ได้ยินเสียงนั้นก่อนถือวิสาสะหยิบขึ้นมาดูพบข้อความจากคนที่เกลียดชังส่งมาหากะเพรา

'วันนี้สามทุ่มที่ผับเดิมนะ'

เขามันเป็นคนหวงของถึงแม้จะมีอะไรกันกับกะเพรามาหลายครั้งแล้วแต่เธอก็ไม่ให้สถานะเขาสักที แต่ถึงยังไงกะเพราก็ต้องเป็นของเขาอยู่แล้ว และเป็นของเขาคนเดียวเท่านั้น

ปึก!

"อื้อออออ!! จะ ... เจ็บนะเกรย์"

ชายหนุ่มดันแก่นกายใหญ่เข้าช่องทางรักคับแคบของหญิงสาวจนสุดความยาวของมันในคราวเดียว เขาอยากจะสั่งสอนเธอให้เธอได้รู้ ว่าเธอเป็นของใคร

"ฉันไม่ให้เธอไป"

"เราไม่ได้เป็นอะไรกันนะเกรย์ นายไม่มีสิทธิ์"

"ทั้งๆ ที่ฉันกระแทกเธออยู่ เธอยังกล้าพูดว่าเราไม่ได้เป็นอะไรกันงั้นเหรอ"

สะโพกหนาขยับเข้าออกด้วยจังหวะรักที่หนักหน่วง ทำให้ร่างกายของหญิงสาวที่อยู่ใต้ร่างของเขาโยกคลอนไปตามแรงส่งของช่วงล่าง

มือหนาบีบเคล้นหน้าอกใหญ่ของเธอเต็มแรง จนคนที่ถูกกระทำเบ้หน้าเพราะความเจ็บปวด มือเรียวของเธอกำแน่นพยายามข่มความเจ็บปวดเอาไว้ หญิงสาวทุบแผงอกแกร่งของเขาระรัวต้องการบ่งบอกให้เขารู้ว่าเธอไม่พอใจ

"เธอเป็นเมียฉัน"

"อ๊าา~ ยะ ... หยุดพูดไร้สาระได้แล้ว"

"แล้วใครมันกระแทกร่องเธออยู่วะ"

"คิดว่าฉันเอากับนายคนเดียวรึไง"

ชายหนุ่มหยุดการกระทำของตัวเองลงในทันที คำพูดของเธอมันเหมือนกับคมมีดที่กรีดลงกลางใจ ไม่ใช่เขาไม่เชื่อใจเธอ แต่เพราะเขาไม่คิดว่าเธอจะกล้าพูดออกมาแบบนั้น

"เอามันออกไป"

"เดี๋ยวดิ"

"อะไรอีกละ"

"ฉันยังไม่เสร็จ"

พูดจบชายหนุ่มเริ่มขยับสะโพกเข้าออกด้วยความรุนแรงอีกครั้ง เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังกึกก้องไปทั่วทั้งห้องนอน ทั้งๆ ที่ภายในห้องมีไอเย็นของเครื่องปรับอากาศกระทบลงมา แต่ร่างกายของชายหญิงที่ขยับโยกอยู่บนเตียงกลับร้อนรุ่มราวกับยืนอยู่กลางทะเลทราย

"อ๊าาา~ ยะ ... อย่าปล่อยในนะ"

ชายหนุ่มเหยียดยิ้มเจ้าเล่ห์ เขาหยัดกายขึ้นนั่งชันเข่า สองมือหนาดึงรั้งต้นขาสวยของเธอเข้าหาตัว เขายกสะโพกของเธอขึ้นเล็กน้อยแล้วสาดความเสียวซ่านใส่เธออย่างบ้าคลั่ง

"เธอก็รู้เพรา ว่าฉันเอาแต่ใจขนาดไหน"

ปึก! ปึก! ปึก! ปึก!

"ซี้ดดดดด~ ของเธอมันตอดฉัน"

"อ๊าา~ เกรย์~"

"ปากก็บอกว่าเราไม่ได้เป็นอะไรกัน แต่เธอก็ครางชื่อฉันไม่หยุด"

ชายหนุ่มโน้มใบหน้าลงขบเม้นยอดปทุมถันที่แข็งชันตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้า เขาใช้เรียวลิ้นไล่เลียจนหญิงสาวบิดเร่าร่างกายไปมา

ดอกไม้งามปลดปล่อยน้ำเมือกใสออกมาอย่างต่อเนื่องทำให้ชายหนุ่มแสยะยิ้มร้ายด้วยความพึงพอใจ

"เหมือนตรงนั้นของเธอมันมันจะรับแค่ฉันคนเดียวนะเพรา"

มือหนาลูบไล้หน้าท้องบางอย่างแผ่วเบา เขาขบเม้นปลายยอดปทุมถันอีกครั้งขณะที่เลื่อนฝ่ามือลงไปบดคลึงปุ่มกระสันของเธอแล้วขยับสะโพกเข้าออกไปด้วย

"อ๊าา~ ... "

ชายหนุ่มเชิดหน้าเปล่งเสียงคำรามลั่นเมื่อร่างกายของเขาเริ่มกระตุกเกร็ง ภายในกายสาวกระตุกตอดรัดแก่นกายใหญ่หนุบหนับราวกับกำลังร่ายมนต์คาถาใส่เขาอย่างนั่นแหละ ความคับแน่นของเธอมันทำให้เขาเสพติดเธอ

หน้าท้องบางของเธอกระตุกเกร็งไม่ต่างจากเขานัก ชายหนุ่มรีบเร่งจังหวะการกระแทกกระทั้นให้เร็วขึ้น ร่างกายของเขาและเธอกระตุกเกร็งพร้อมปลดปล่อยห้วงอารมย์สุดท้ายออกมาพร้อมๆ กัน

"ซี้ดดดดดดดด~ // อ๊าาาาาาาา !!"

เกรย์ยังขยับสะโพกเข้าออกอีกสองสามครั้งเขาใช้นิ้วชี้สะกิดยอดปทุมถันเล่นอย่างหยอกเย้า พร้อมกับไล่ดูดเนินอกของหญิงสาวไปจนทั่ว ฝากรอยรักเอาไว้ให้เธอ

"ฉันเป็นเจ้าของเธอ"

"อย่ามโน"

"แล้วเราเป็นอะไรกันละ"

"เกรย์เราเป็นได้แค่เพื่อนกันเท่านั้น ฉันหวังว่านายจะเข้าใจนะ"

"คิดจะฟันฉันแล้วทิ้ง เธอหวังมากไปรึเปล่าเพรา"

"ฟันแล้วทิ้งอะไร ฉันก็เสียหายนะ"

"แต่ฉันเสียน้ำ"

"ฉันก็เสียเหมือนกัน!!"

คุณอาจจะชอบ

หน้าปกนวนิยาย กระซิบรักฝากหัวใจ
8.0
ไวกูณฐ์ปรารถนาที่จะสร้างครอบครัวกับจิรัฐิติกาลทันทีที่เรียนจบจากต่างประเทศ ทว่าฝ่ายหญิงกลับปฏิเสธเพราะความหวาดกลัวต่อการใช้ชีวิตคู่ แต่แล้วโชคชะตาก็พลิกผันเมื่ออุบัติเหตุทำให้ไวกูณฐ์ต้องสูญเสียการมองเห็น ด้วยความรู้สึกผิดจิรัฐิติกาลจึงยอมตกลงแต่งงานกับเขาเพื่อดูแลรับผิดชอบ ท่ามกลางความไม่พร้อมและอุปสรรคมากมายที่ดาหน้าเข้ามาทดสอบความรักของทั้งคู่ บทพิสูจน์หัวใจครั้งยิ่งใหญ่จึงเริ่มต้นขึ้นในวันที่โลกของเขาเปลี่ยนไปตลอดกาล
หน้าปกนวนิยาย ความจำเสื่อม ชีวิตใหม่
8.3
เซิ่งหลินชวนฟื้นจากอาการโคม่าหลังอุบัติเหตุพร้อมความทรงจำที่หายไปกลับคืนมา เขาจำได้ว่ามีคนที่ตนรักมาแสนนาน จึงตัดสินใจบอกเลิกฉินเวยทันที โดยอ้างว่าความสัมพันธ์ที่ผ่านมาในช่วงความจำเสื่อมคือความผิดพลาดที่ไม่ได้ตั้งใจและขอให้จบลงเพียงเท่านี้ ทางด้านฉินเวยที่ยอมรับการเลิกราอย่างสงบ ได้ตัดสินใจเข้าร่วมการทดลองยาลบความทรงจำตัวใหม่ในห้องแล็บ เพื่อกำจัดร่องรอยความรักที่มีต่อเขาให้หายไปอย่างถาวรตามความต้องการของอีกฝ่าย
หน้าปกนวนิยาย แฟนของฉันไม่ใช่นายเอกนิยาย
9.2
ชีวิตของเลอาต้องเปลี่ยนไปเมื่อพบหนังสือนิยายวายปริศนาหน้าบ้าน ซึ่งเนื้อหาภายในกลับทำนายอนาคตว่าเธอจะต้องตาย และแฟนหนุ่มสุดที่รักจะกลายเป็นนายเอกในความสัมพันธ์แบบสามเรา เลอาจึงต้องลุกขึ้นสู้เพื่อเปลี่ยนโชคชะตาและปกป้องคนรักจากชายหนุ่มสองคนที่จะเข้ามาแย่งชิง ท่ามกลางอันตรายจากฆาตกรลึกลับที่จ้องเอาชีวิต เธอจะสามารถขัดขวางเส้นทางนิยายน้ำเน่านี้และเอาตัวรอดจากความตายได้หรือไม่ เมื่อเหล่าพระเอกในนิยายยังคงตามตื๊อแฟนเธอไม่เลิกรา
หน้าปกนวนิยาย บอกแล้วไงว่าจะไม่รัก
9.6
เมื่อความผิดปกติทางร่างกายกลายเป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องราววุ่นวาย เมื่อเขาถูกคุกคามด้วยข้อเสนอที่เกินจะรับไหว แม้จะเผชิญกับอุปสรรคส่วนตัวแต่เขาก็ยืนกรานที่จะปฏิเสธความสัมพันธ์ที่น่าเหลือเชื่อนี้อย่างเต็มกำลัง เพราะการยอมรับข้อเสนอนั้นอาจนำมาซึ่งหายนะที่เขาหวาดกลัวเกินกว่าจะจินตนาการได้ เขาจึงต้องพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อรักษาศักดิ์ศรีและจุดยืนของตนเองเอาไว้ท่ามกลางสถานการณ์ที่บีบคั้นและชวนให้สับสนในความรู้สึกอย่างที่สุด
หน้าปกนวนิยาย พิสูจน์รักบอดี้การ์ดเย็นชา
9.2
อิงฟ้าต้องยอมรับองศาเข้ามาเป็นบอดี้การ์ดส่วนตัวตามคำสั่งของพ่อ แม้เธอจะเคยปฏิเสธการมีคนคุ้มกันมาตลอด แต่เพราะองศาไม่ใช่ผู้ชายจึงถือว่าตรงตามเงื่อนไขที่ตกลงกันไว้ บอดี้การ์ดสาวหน้านิ่งคนนี้จะต้องติดตามอิงฟ้าไปทุกที่ ไม่ว่าจะเป็นที่โรงเรียนหรือตอนเรียนรู้ธุรกิจ ยกเว้นเพียงเวลาพักผ่อนส่วนตัวเท่านั้น ทว่าความเย็นชาและใบหน้าที่บูดบึ้งขององศาตั้งแต่วันแรกที่พบกัน กลับทำให้อิงฟ้ารู้สึกไม่สบอารมณ์และนึกหมั่นไส้ผู้ดูแลคนใหม่นี้เป็นอย่างมาก
หน้าปกนวนิยาย  友人 MA Friend'XXX เปลี่ยนเพื่อนให้เป็นแฟน
9.5
เมื่อก้าวเข้าสู่รั้วมหาวิทยาลัยจนเกือบจะจบปีสี่ แต่ชีวิตรักกลับยังคงว่างเปล่าไร้คนเคียงข้าง ฉันจึงต้องเอ่ยปากปลอบใจพร้อมตบบ่า 'นุ่น' เพื่อนสนิทที่กำลังเป็นกังวลกับสถานะโสดสนิทของฉันอย่างหนัก เพื่อคลายความสงสัยและยุติความวุ่นวายใจทั้งหมด ฉันเลยตัดสินใจประกาศกร้าวออกไปอย่างมั่นใจว่า หากสุดท้ายแล้วชีวิตนี้ฉันยังหาแฟนไม่ได้จริงๆ คนที่จะมาเป็นคนรักของฉันก็คงหนีไม่พ้นเพื่อนรักอย่างมันนี่แหละ