ลูน่าที่ทอดทิ้งอัลฟ่า

นิคป่วยเป็นโรคพิษเงินที่ร้ายแรง และในฐานะที่ฉันเป็นลูน่าของเขา ฉันกลับทำลายแหวนแต่งงานที่เปรียบเสมือนแสงจันทร์ของเรา แล้วโยนใบสมัครยกเลิกพันธะสัญญาความรักใส่หน้าเขา

: "ฉันปฏิเสธที่จะให้คุณเป็นคู่หูของฉันอีกต่อไป" เหมือนจิตวิญญาณของฉันหัวเราะอย่างพอใจ

ส่วนดวงตาของนิคแดงก่ำ คุกเข่าลงอย่างสิ้นหวังตรงหน้าฉัน

: "ติลลี่ ขอโทษนะ เป็นเพราะฉันโง่ถึงได้ป่วย ฉันจะพยายามไม่ให้ตัวเองดูแย่ลง จะไม่ทำให้คุณลำบาก" "ฉันยินดีมอบทุกสิ่งที่ฉันมีให้คุณ ขอแค่คุณอย่าทิ้งฉันไป" เขากอดขาฉันอ้อนวอน เหมือนกับว่าถ้าไม่มีฉันเขาจะอยู่ไม่ได้เลย อัลฟ่า, ผู้นำที่แข็งแกร่งผู้เคยเป็นที่เคารพนับถือ บัดนี้อ่อนแอราวกับหมาที่ถูกทิ้ง

ฉันกลับไม่สนใจความเจ็บปวดของเขา ดึงเขาไปยังรูปปั้นเทพธิดาแห่งดวงจันทร์อย่างหยาบคาย

: "ถ้าคุณไม่ยอมยกเลิกสัญญา เทพธิดาดวงจันทร์จะไม่ให้พรคุณอีกต่อไป!"

เมื่อได้ยินคำเตือนของฉัน เพื่อนและครอบครัวรอบข้างต่างสูดลมหายใจเย็น

นิคพ่อของเขาเดินเข้ามาผลักฉันออกไป ปกป้องลูกชาย

: "นิคมอบทุกอย่างให้คุณ คุณกล้าทิ้งเขาในช่วงเวลาที่ยากลำบากนี้ได้อย่างไร

?" "ถ้าไม่มีเหตุผลที่เหมาะสม เราต้องขอให้เทพธิดาดวงจันทร์สาปแช่งคุณ!" ฉันมองเขาแวบหนึ่ง หมาป่าของฉันกับฉันหัวเราะเยาะ

: "อย่าโทษใครเลย โทษที่เขาป่วยเป็นโรคที่ทำให้ต้องพึ่งพาคนอื่น!"

เพื่อนของนิคต่างยืนหยัดเพื่อเขา

แม่ของเขาก็โกรธจัดดึงฉันไปตำหนิอย่างรุนแรง

: "เขาโดนเหมืองเงินโจมตีเพราะช่วยคุณ มิฉะนั้นอัลฟ่าที่แข็งแกร่งเช่นนี้จะหนีการโจมตีของศัตรูได้อย่างไร

?" นิคจับมือฉันอย่างระมัดระวัง พยายามจะคืนดีกับฉัน: "ติลลี่ แค่คุณอยู่ ทุกทรัพย์สินของฉัน..." ฉันสะบัดมือเขาออกด้วยความรำคาญ

: "อย่ามายุ่งกับฉัน! ไม่ต้องการทรัพย์สินของคุณ แค่ยกเลิกสัญญากับฉันเร็ว ๆ นี้!" ทุกคนมองฉันอย่างไม่เชื่อ

เพราะในสายตาของพวกเขา นิคเอาใจฉันมาก แม้กระทั่งยอมตามใจ

แต่ฉันไม่เพียงแค่ไม่รู้คุณค่า แต่ยังต้องการยกเลิกสัญญากับนิค ซึ่งเป็นการกระทำที่ชั่วร้ายและโง่เขลา

แต่ความจริงทั้งหมดนี้เป็นสิ่งที่นิคอยากให้พวกเขาเห็น นิคป่วยเป็นโรคพิษเงินที่ร้ายแรงมานานแล้ว

เพื่อความมั่นคงของเผ่า เขาปกปิดทุกคน

ยกเว้นฉัน ทุกคืนเขาจะใช้ข้ออ้างว่าการป่วยของเขาจะทำให้ฉันกลัวและขังฉันไว้นอกห้อง

ฉันถูกพวกอันธพาลซุ่มทำร้ายจนบาดเจ็บสาหัส หมดสติ บางครั้งยังถูกทำให้อับอาย คนที่เห็นก็คิดว่าฉันทรยศเขา ทุกครั้งที่ฉันตื่นขึ้นจากการหมดสติ

สิ่งที่ฉันได้รับคือสายตาดูถูกจากเพื่อนและครอบครัว

แต่ถึงกระนั้นนิคก็ไม่เคยอธิบายให้ฉันเลย

ฉันเบื่อหน่ายกับการถูกกล่าวหาแบบนี้ อยากจะออกไปให้พ้น

แต่ทุกครั้งที่เป็นเช่นนี้ นิคจะโกรธและบีบคอฉัน ถามฉันว่า: "คุณคิดว่าฉันป่วย แล้วไปหาพบอัลฟ่าที่แข็งแกร่งกว่าฉันใช่ไหม

?" ไม่ว่าจะตอบอะไร เขาก็ไม่ฟัง และครั้งนี้ ต่อหน้าทุกคน เขากลับคุกเข่าขอร้องฉัน แสดงความรักลึกซึ้งของเขา ให้เห็นถึงความเลวร้ายของฉัน

เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนหมาป่าของฉันค่อย ๆ เงียบลง ฉันรอโอกาสมานาน

และตอนนี้โอกาสมาถึงแล้ว

ฉันมองนิคที่ไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ หยิบใบสมัครยกเลิกพันธะสัญญาความรักจากพื้น ยื่นให้เขา: "เซ็นชื่อเถอะ ไม่งั้นคุณจะเสียใจ"

ทันทีที่ฉันพูดจบ ก็มีคนเย้ยหยันจากข้าง ๆ "ก่อนหน้านี้เหมือนสุนัขที่ไม่ยอมไปไหน ขอร้องนิคให้ทำสัญญา ตอนนี้กลับบังคับให้เขายกเลิกสัญญา" "ไม่เคยเห็นโอเมก้าที่ต่ำต้อยอย่างคุณมาก่อนเลย" เป็นเลขาของนิค ฉันมองเขาอย่างเงียบ ๆ แล้วมองไปที่ชายตรงหน้า

อัลฟ่าที่เคยหยิ่งยโส ตอนนี้กลับอับอายกอดขาฉันไม่ยอมปล่อย ฉันเพิ่งก้าวออกไป

ก็ถูกหมอประจำเผ่าแอนดี้ขวางไว้

: "ลูน่า ผู้ป่วยโรคพิษเงินที่ร้ายแรงต้องการการดูแลมากพอ ตอนนี้เป็นช่วงที่นิคอ่อนแอที่สุด คุณจะทิ้งเขาได้อย่างไร

?" "คุณต้องการเร่งให้เขาตายเร็วขึ้นหรือ?" เพื่อนของนิคก็มองฉันอย่างเยาะเย้ย

: "ติลลี่

ถ้าคุณไม่ใช่ลูน่าของนิค ไม่มีใครมองคุณเลย!" นิคกลับระเบิดอารมณ์ขึ้นมา เขาฝืนยืนขึ้นแล้วกอดฉันไว้ในอ้อมแขน "อย่าพูดอะไรอีก" แล้วมองฉันอย่างอ่อนโยน "ติลลี่ พ่อของคุณขาดเงินอีกหรือเปล่า?" "แม้ว่าฉันจะไม่เห็นด้วยกับการที่เขายังเล่นการพนัน

แต่ถ้าคุณพูด ฉันยินดีให้ทุกอย่าง" หมาป่าของฉันเริ่มพ่นลมใส่เขา และฉันก็มองเขาด้วยความเศร้า นิคกำลังโกหก "คุณยังกล้าให้ผู้ป่วยโรคพิษเงินมาปลอบคุณอีก" นิคพ่อของเขาดั๊กก็พูดขึ้นด้วยสีหน้าหมองมัว

: "เราใช้เงินหลายล้านเพื่อชำระหนี้พนันของพ่อคุณ ยังขาดครั้งนี้อีกหรือ?" "บอกมา ครั้งนี้ต้องการเท่าไหร่?" ในสายตาหลายคู่ ดั๊กมั่นใจว่าฉันไม่กล้าขอเงิน หากฉันรับเงิน เขาจะทำให้ฉันถูกประณาม เขากำลังพนันว่าฉันไม่กล้าต่อสู้กับพวกเขา

แต่ฉันเพียงผลักนิคออกไปทีละนิด สายตาเย็นชา

: "ดี ฉันต้องการหนึ่งพันล้านดอลลาร์" "ถ้าพรุ่งนี้เงินไม่โอนเข้าบัญชี ต้องยกเลิกสัญญา"