จากโอเมก้าผู้ถูกราชาอัลฟ่าปฏิเสธ สู่ราชินีของเขา
ตอน 2
มุมมองของอิซาเบลลา บรูคส์:
"ลูกจะไม่ทำให้ท่านพ่อผิดหวัง" ฉันส่งกระแสจิตไปในคืนนั้น น้ำเสียงของฉันก้องกังวานไปด้วยความมั่นใจที่ไม่เคยอนุญาตให้ตัวเองรู้สึกมานานหลายปี "ลูกคือลูกสาวของท่านพ่อ ลูกมีสายเลือดที่บริสุทธิ์ที่สุด ลูกคือทายาทที่ดีที่สุดของท่าน"
การปรากฏตัวทางจิตของท่านให้ความรู้สึกเหมือนพายุที่กำลังก่อตัวที่ขอบฟ้า—ยิ่งใหญ่ ทรงพลัง และไร้ความปรานี "พิสูจน์สิ คำพูดมันไร้ความหมาย บททดสอบที่เจ้าตั้งขึ้นให้ตัวเองและให้มัน เป็นเพียงบทแรกของอีกหลายบท อย่าทำให้ข้าผิดหวัง"
"ลูกจะไม่ทำค่ะ"
"เบต้าของข้า วอลเตอร์ ตอนนี้พร้อมรับคำสั่งจากเจ้าแล้ว เขาจะจัดการเรื่องการเตรียมการทั้งหมด อย่าติดต่อข้าอีกจนกว่าจะเสร็จสิ้น" สายสัมพันธ์ขาดสะบั้นลง ทิ้งให้ฉันอยู่ตามลำพังในความเงียบของอพาร์ตเมนต์เล็กๆ
ครู่ต่อมา ข้อความทางกระแสจิตใหม่ก็เลื้อยเข้ามาในความคิดฉัน มันคือเอวา ครั้งนี้ไม่ใช่ภาพ แต่เป็นไฟล์เสียง เสียงครางแผ่วเบาของเธอ และเสียงของริชาร์ดที่แหบพร่าด้วยแรงปรารถนา
"เธอก็แค่โอเมก้า เอวา" เขากำลังหอบ "เลือดของเธออ่อนแอ มันคือเธอ... เธอคือคนที่ใช่ เธอคือคนที่จะอุ้มท้องทายาทที่แข็งแกร่งได้"
คำพูดเหล่านั้นตั้งใจจะบดขยี้ฉันให้แหลกสลาย แต่มันกลับหลอมความตั้งใจของฉันให้แข็งแกร่งดุจเหล็กกล้า ฉันติดต่อวอลเตอร์
"พิธีจะจัดในอีกหนึ่งสัปดาห์" ฉันบอกเขา "การถ่ายทอดสด นั่นคือเวที"
"รับทราบครับ" คำตอบของวอลเตอร์กระชับและมีประสิทธิภาพ "อัลฟ่าบรูคส์ยังได้มอบภารกิจแรกให้ท่านในฐานะผู้สืบทอดตำแหน่งด้วย ท่านต้องการให้ท่านผ่านบททดสอบของท่าน อาณาจักรจันทราสีเงินกำลังจัดงานเต้นรำการกุศลคืนนี้ ท่านจะต้องเข้าร่วมในฐานะตัวแทนของฝูงพยัคฆ์เงา"
หัวใจฉันเต้นผิดจังหวะไปเล็กน้อย อาณาจักรจันทราสีเงินคือองค์กรปกครองสูงสุดของทุกฝูง นำโดยราชันย์อัลฟ่าเอง นี่คืองานสำคัญทางการเมือง
"ฉันเข้าใจ" ฉันตอบ
ทันใดนั้น เสียงของริชาร์ดก็ดังเข้ามาในใจฉัน เจือไปด้วยความเสียใจจอมปลอม "อิซาเบลลา ที่รัก ผมขอโทษจริงๆ การประชุมฝูงครั้งนี้ยืดเยื้อ ผมคงไปดินเนอร์กับคุณคืนนี้ไม่ได้แล้ว"
"ไม่เป็นไรค่ะ ริชาร์ด" ฉันส่งกลับไป น้ำเสียงนุ่มนวลและเข้าใจ "เรื่องของฝูงต้องมาก่อน"
"คุณดีที่สุดเลย เบลล่า ผมจะชดเชยให้นะ"
คนโกหก
ในงานเต้นรำ ฉันเป็นเหมือนภูตผีจากอีกชีวิตหนึ่ง ในชุดราตรีสีน้ำเงินเข้ม ฉันเคลื่อนตัวผ่านฝูงชนของเหล่าอัลฟ่าผู้ทรงอำนาจและลูน่าของพวกเขา เป็นนักล่าเงียบๆ ท่ามกลางพวกเขา เมื่อถึงเวลาบริจาค ฉันก้าวออกไปข้างหน้า
"ฝูงพยัคฆ์เงาขอบริจาคสามร้อยล้านบาท" ฉันประกาศ เสียงของฉันชัดเจนและมั่นคง
เสียงพึมพำดังระลอกไปทั่วห้องโถง ฝูงพยัคฆ์เงาขึ้นชื่อเรื่องการเก็บตัวและทรงพลัง ความมั่งคั่งของพวกเขากลายเป็นตำนาน ไม่มีใครรู้ว่าฉันเป็นใคร แต่ชื่อฝูงของฉันก็ได้รับความเคารพในทันที
แล้วฉันก็เห็นเขา
ข้ามห้องบอลรูมที่ส่องประกายระยิบระยับ ริชาร์ดยืนถือแก้วแชมเปญอยู่ในมือ และที่เกาะแขนเขาอยู่ ในชุดสีแดงที่เปิดเผยจนน่าเกลียด คือเอวา
เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ
เขากำลังหัวเราะ แนะนำเธอกับอัลฟ่าแห่งฝูงเขี้ยวโลหิต "...และนี่คือเอวา มาร์ช" ฉันได้ยินเขาพูดขณะที่เข้าไปใกล้ "เธอคือผู้มีหัวคิดอันหลักแหลมเบื้องหลังโครงการเรือธงใหม่ของเรา A03 เป็นสินทรัพย์อันล้ำค่าของฝูงลำธารดำอย่างแท้จริง"
A03 โปรเจกต์ของฉัน โปรเจกต์ที่ฉันทุ่มเททั้งหัวใจและจิตวิญญาณมาตลอดสองปี โปรเจกต์ที่ควรจะสร้างความมั่นคงทางการเงินให้กับฝูงลำธารดำและพิสูจน์คุณค่าของฉันต่อพ่อแม่ของเขา
เขายกมันให้เธอ
ฉันร่อนเข้าไปหาพวกเขา รอยยิ้มสงบนิ่งประดับอยู่บนใบหน้า
"ริชาร์ด ที่รัก" ฉันพูด น้ำเสียงหวานปานน้ำผึ้ง "น่าประหลาดใจจังที่เจอคุณที่นี่ ฉันนึกว่าคุณมีประชุมฝูงซะอีก?"
คุณอาจจะชอบ
