เทพธิดาแค่ของเล่น

บทที่ 2

ตอนที่ 2 สาวสวยปวดฉี่

“หัวเราะอะไรยะ” หานซินหลานใช้เวลาอยู่ครู่หนึ่งกว่าจะลุกจากพื้นได้ ใบหน้าอันขาวผ่องของเธอเต็มไปด้วยความโกรธ

เมื่อได้ยินการด่าทอ จางเยว่ก็ยิ้มออกมา “ประธานหานครับ มือถือของคุณนี่สุดยอดจริงๆ ไม่รู้ว่าคุณไปเอามันมาจากไหน?”

“ฉันขอซื้อจากเพื่อนที่ต่างประเทศ ตั้งแต่ได้มาฉันยังไม่เคยใช้มันเลย”

“ผมสงสัยว่ามันไม่น่าใช่มือถือของคุณนะ”

“คืออะไร?”

“นี่น่าจะเป็นสิ่งประดิษฐ์สะสมปีศาจ”

“ปีศาจแม่นายสิ นายนั่นแหละเป็นปีศาจ พ่อแม่พี่น้องบ้านของนายนั่นแหละที่เป็นปีศาจ……” เสียงคำรามของเธอดังขึ้นมา หานซินหลานแสยะยิ้มออกมาอย่างมีความสุข

“เอื้อก!”

จางเยว่จ้องไปที่ลูกกระเดือกที่เธอกำลังกลืนน้ำลายลงไป ให้ตายสิ! เธอเหมือนนางปีศาจยั่วสวาทจริงๆ ช่างน่าหลงใหลเหลือเกิน

หลังจากที่มองหน้าจอสักพัก เขาก็ยิ้มและพูดด้วยความเป็นห่วงออกมาว่า : “ประธานหานครับ อากาศในมือถือเป็นยังไงบ้างครับ? ค่า PM 2.5 สูงไหมครับ?”

“อากาศไม่เท่าไหร่ แต่พื้นที่นี่มันเล็กจริงๆ เลย” หานซินหลานทุบ “กำแพง” ด้วยมือของเธอ และมีเสียง “ปัง! ปัง!” ราวกับกระจกนิรภัย

เมื่อมองจากมุมของจางเยว่ ก็รู้สึกว่าประธานหาน รู้สึกได้ว่าข้างหลังของประธานหานเป็นพื้นหลังสีเงิน ส่วนใต้เท้าของเธอเป็นสีเทาเข้ม เหมือนกับกรงสุนัขระดับพรีเมี่ยม

“คุณอย่าเพิ่งขยับ ผมจะหาวิธีอื่นช่วยคุณเอง” จางเยว่ปลอบโยนและเอื้อมมือออกไปแตะปุ่มเมนูหลักที่อยู่ด้านล่าง

หลังจากนั้นหน้าจอของหานซินหลานก็ปิดอัตโนมัติ และอินเทอร์เฟซเมนูหลักจะปรากฏขึ้นบนหน้าจอ

เฉกเช่นเดียวกับมือถือรุ่นอื่นๆ เมนูหลักมีแอปพลิเคชันมากมาย และนอกจากปุ่มโทรกับปุ่มข้อความแล้ว ยังมีแอปพลิเคชันแปลกๆ อีกมากมายด้วย

เช่น กลโกงการต่อสู้ พื้นที่เทพธิดา กล้องเสมือนจริง และแอปพลิเคชันอื่นๆ ที่จางเยว่เองก็ไม่เคยได้ยินมาก่อน

หลังจากดูแอปพลิเคชันเหล่านี้อยู่ครู่หนึ่ง เขาก็จิ้มไปที่กลโกงการต่อสู้ และกล่องข้อความสีดำเล็กๆ ก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ : กุญแจพลังงานไม่เพียงพอ ไม่สามารถใช้ฟังก์ชันนี้ได้

เมื่อเขาจิ้มไปที่แอปพลิเคชันอื่นๆ ข้อความก็เด้งขึ้นมาว่ากุญแจพลังงานไม่เพียงพอ แต่เมื่อเขาจิ้มไปที่แอปพลิเคชันเพื้นที่เทพธิดา กล่องข้อความก็ปรากฏขึ้นว่า : โปรดป้อนลายนิ้วมือเพื่อการตรวจสอบ นอกจากนี้ยังมากราฟิกลายนิ้วมือด้านล้างปรากฏขึ้นมาอีกด้วย

จางเยว่ใช้นิ้วหัวแม่มือแตะเข้ามา แอปพลิเคชันนั้นก็เปิดขึ้นทันที และภาพของหานซินหลานก็ปรากฏขึ้นมาบนหน้าจอ

หลังจากนานสักพักหนึ่ง ประธานหานก็ถูกขังอยู่ในแอปพลิเคชันเทพธิดา

เขาออกจากแอปพลิเคชันนี้และกลับไปที่เมนูหลัก ก่อนจะจิ้มไปยังแอปพลิเคชันอื่นๆ เมื่อเขาจิ้มไปที่ซูเปอร์สแกน กล่องข้อความก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจออีกครั้ง : โปรดป้อนลายนิ้วมือเพื่อการตรวจสอบ

จางเยว่ป้อนลายนิ้วมือของเขาตามข้อความที่แจ้งเตือนขึ้นมา และแอปพลิเคชันนั้นก็เปิดขึ้นมาทันที โดยขึ้นเป็นฟังก์ชันสแกน คล้ายกับการสแกนในวีแช็ต มีเส้นแนวนอนสีเขียวลากขึ้น ลากลง

จางเยว่จิ้มไปที่ปุ่มช่วยเหลือบนมุมขวาของหน้าจอ กล่องข้อความสีดำขนาดใหญ่ปรากฏขึ้น : ซูเปอร์สแกนสามารถรับรู้ลักษณะนิสัยของสัตว์ทุกชนิดได้……เพียงแค่เล็งไปที่ร่างกายของสัตว์

หลังจากอ่านข้อความนั้นแล้ว เขาก็วางแผนหาสัตว์ตัวหนึ่งมาเพื่อใช้ในการทดลองแอปพลิเคชันนั้นว่าใช้ได้จริงๆ หรือไม่

แต่ว่าในตอนกลางคืนแบบนี้ จะหาสัตว์ที่ไหนดีล่ะ?

ใช่สิ คนก็เป็นสัตว์เหมือนกัน

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ จางเยว่ก็พลิกมือถือและนำกล้องชี้ไปที่ร่างกายของเขา

ตึ๊ง!

หลังจากสิ้นเสียงนั้น การสแกนก็สิ้นสุดลง

จางเยว่พลิกมือถือและก็พบกับกล่องข้อความสีดำขนาดใหญ่ ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ : วัตถุที่สแกนได้เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมระดับสูง เพศชาย อายุ 23 ปี กระเจี๊ยวสวย ร่าเริง มีไหวพริบ เด็ดเดี่ยว ติ๊งต๊องเป็นที่สุด อีกทั้งยังเป็นหนุ่มบริสุทธิ์สุดวิตถารอีกด้วย……

ฮึ่ม!

มุมปากของจางเยว่กระตุกอย่างรุนแรง เขาไม่ได้คาดหวังว่าแอปพลิเคชันจะทรงพลังได้ขนาดนี้ เพราะมันรู้ทั้งรูปร่าง จุดอ่อน จุดแข็ง และสุขภาพทั้งหมดในร่างกายของเขา

พระเจ้าช่วยกล้วยทอด!

มันวิเศษมากจริงๆ เขาไม่เคยเจอแอปพลิเคชันที่น่าทึ่งได้เท่านี้มาก่อน แทบจะเหมือนกระจกเลย

จากนั้นเขาก็จิ้มแอปพลิเคชันนั้น แอปพลิเคชันนี้ ในโทรศัพท์ แต่ก็พบว่าแอปพลิเคชันทั้งหมดได้ระบุว่ากุญแจพลังงานไม่เพียงพอ ไม่สามารถเปิดฟังก์ชันได้ ในตอนนี้มีเพียง 2 แอปพลิเคชันเท่านั้นที่สามารถเปิดได้ นั่นก็คือ พื้นที่นางฟ้าและซูเปอร์สแกน

ดูเหมือนว่าหากเขาต้องการใช้แอปพลิเคชันอื่นๆ ข้อความกุญแจพลังงานไม่เพียงพอจะต้องเด้งขึ้นมาทุกรอบ และหากต้องการปล่อยหานซินหลานออกไป เห็นทีจะต้องมีกุญแจพลังงานด้วย

ไม่เข้าใจเลยจริงๆ ว่ากุญแจพลังงานนั่นมันคืออะไรกันแน่? แล้วจะได้รับมันอย่างไร?

หลังจากอึกอักอยู่กับมือถืออยู่นาน เขาก็หาเหตุผลไม่ได้ เขาจึงเปิดแอปพลิเคชันพื้นที่เทพธิดาอีกครั้ง และหลังจากป้อนลายนิ้วมือ หน้าจอของหานซินหลานก็ปรากฏขึ้น

“ตกลงช่วยฉันออกไปไม่ได้เหรอ?” หานซินหลานที่ติดอยู่ในโทรศัพท์มานาน เห็นได้ชัดว่าจิตใจของเธอร้อนรนเล็กน้อยในตอนนี้

แต่จางเยว่กลับไม่ได้รีบร้อนอะไร เขาอธิบายด้วยรอยยิ้มว่า : “หากจะช่วยคุณออกไป ต้องได้รับกุญแจพลังงาน”

“กุญแจพลังงานอะไร?”

“ผมเดาว่ากุญแจพลังงานเป็นกุญแจสำคัญในการเปิดมือถือ คุณไม่ต้องกังวลไป ผมจะหาวิธีหากุญแจพลังงานให้ได้แน่นอน” เพื่อที่จะได้หุ้นของหลานหยู่กรุ๊ป จางเยว่จึงหาวิธีเพื่อช่วยชีวิตประธานหาน

ยิ่งไปกว่านั้น เขาเองก็อยากรู้อีกด้วยว่า หากได้รับกุญแจพลังงานแล้วไปเปิดแอปพลิเคชันอื่นๆ เขาอยากรู้ว่าแอปพลิเคชันเหล่านั้น ตกลงแล้วมันจะมีพลังวิเศษมากเพียงใด

“แล้วตอนนี้ฉันควรทำยังไง?”

“คุณอยู่ข้างในไปก่อน เดี๋ยวผมจะพาคุณกลับบ้าน” หลังจากที่จางเยว่พูดจบ เขาก็จิ้มไปที่หน้าจอ เพื่อออกจากพื้นที่เทพธิดา ก่อนจะนำโทรศัพท์มือถือใส่ไว้ในกระเป๋ากางเกงของเขา

หลังจากนั่งแท็กซี่กลับมาที่บ้านเช่าก็ดึกมากแล้ว แต่จางเยว่กลับไม่รู้สึกง่วงเลย เขานอนอยู่บนเตียงและศึกษามือถือเครื่องนี้ต่อไป เขาพยายามดิ้นรนจนถึงเที่ยงคืน ก่อนที่เขาจะผล็อยหลับไป

เขาตื่นอีกทีคือเที่ยงวันของวันที่สอง สิ่งแรกที่เขาทำเมื่อลืมตาขึ้นมา คือการเปิดโทรศัพท์มือถือ V8 และจิ้มไปที่พื้นที่เทพธิดาเพื่อป้อนลายนิ้วมือ และจากนั้นหานซินหลานก็ปรากฏตัวขึ้นในโทรศัพท์มือถือ

ผู้หญิงคนนั้นดูเหนื่อยมาก ตาที่ง่วงนอนนั้น ทำให้เกิดรอยคล้ำที่รอบดวงตาอันสวยงามของเธอ

“ประธานหานครับ คุณไม่ได้นอนทั้งคืนเลยเหรอ?”

“ไร้สาระ ฉันไม่มีเตียงจะนอนได้ยังไงเล่า!” หานซินหลานคำรามออกมาอย่างไม่อดทน ดูเหมือนเธอจะอารมณ์ไม่ค่อยดีนัก

การถูกขังไว้ในพื้นที่เล็กๆ แปลกและลึกลับเช่นนี้ คงไม่มีใครอารมณ์ดีแน่

“ประธานหานน่าสงสารจริงๆ นะครับ ไม่มีแม้กระทั่งเตียงนอน” จางเยว่ดูเป็นทุกข์ แต่เขาก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา

ดูเหมือนประธานหานผู้ดุร้ายจะต้องทุกข์ทรมาน แต่ดูๆ แล้วต่อไปเธอก็คงจะยังดุด่าและทุบตีพลังงานอีกเช่นเคย

“แย่แล้ว!” จู่ๆ ใบหน้าของหานซินหลานก็อับอายขึ้นมา เธอกัดริมฝีปากอย่างเชื่องช้าและขอความช่วยเหลือ : “จางเยว่ ฉันอยากเข้าห้องน้ำน่ะ”

“คุณก็ไปเข้าห้องน้ำสิ!”

“ที่นี่ไม่มีห้องน้ำนะ ฉันจะไปที่ไหนล่ะ?”

“เอ๋?” จางเยว่ตื่นเต้นมากเมื่อได้ยินเขาดี เป็นไปได้ไหมที่เขาจะได้เห็นภาพสดๆ ในครั้งนี้?

นี่นับเป็นประโยชน์มหาศาล เขาสงสัยจริงๆ ว่าประธานหานจะเป็นอย่างไรเมื่อเข้าห้องน้ำ?

“นายมัวทำอะไรอยู่ ฉันอยากเข้าห้องน้ำ รีบๆ คิดหาวิธีสิ!” หานซินหลานคำรามออกมาอย่างหมดความอดทน เธอยังคงเย่อหยิ่งเสมอ

จางเยว่ชี้ไปที่หน้าจอโทรศัพท์มือถือของเขาและยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ : “ยังมีวิธีไหนอีกล่ะ ก็แก้ปัญหาให้ตรงจุดไปสิ”

“ไปให้พ้น!”

หานซินหลานคำรามออกมาด้วยความโกรธ เธอเห็นเจตนาไม่ดีของจางเยว่มานานแล้ว เธอต้องมองเขาและพูดอย่างดูถูก “ให้ตายสิ นายอยากเห็นฉันเข้าห้องน้ำ ประตูอะไรก็ไม่มี”

“แล้วคุณจะทำยังไงล่ะ?”

“ฉันจะอั้นฉี่!” หานซินหลานจับขาของตนไว้และกัดฟัน แม้ว่าเธอจะต้องอั้นให้ตาย แต่เธอก็ไม่อยากให้ตัวเองอับอายต่อหน้าคนขับรถ

“ระวังขาดอากาศหายใจนะครับ!”

“ไปให้พ้น!”

“งั้นคุณก็ค่อยๆ อั้นไปนะ!”

จางเยว่ยิ้มและเก็บโทรศัพท์มือถือไว้ โทรศัพท์มือถือเครื่องนี้มันน่าทึ่งมากจริงๆ แต่เสียดายที่มันไม่สามารถช่วยทำเงินให้เขาได้ เขาจึงต้องทำงานต่อไป

หลังจากตื่นนอนได้สักพัก เขาก็นั่งแท็กซี่ไปที่หลานหยู่กรุ๊ป

หลานหยู่กรุ๊ปเป็นบริษัทเสื้อผ้า โดยสองสาวพี่น้องอย่างหานซินหลานและหานซินหยู่ ตั้งแต่ในช่วงมหาวิทยาลัย และตอนนี้บริษัทก็ได้พัฒนาเป็นบริษัทเสื้อผ้าที่มีชื่อเสียงในเมืองเจียงอีกด้วย

โดยงานประจำวันของจางเยว่คือการขับรถให้หานซินหลาน แต่ในตอนนี้ผู้หญิงคนนั้นถูกขังอยู่ในโทรศัพท์มือถือ เขาเองก็สบายใจเช่นกัน เขาตัดสินใจไปที่ฝ่ายขายเพื่อไปหาเหลียงลวี่ แฟนสาวของเขา

เมื่อเดินเข้าไปในล็อบบี้ของบริษัท เขาก็บังเอิญได้ยินพนักงานหลายคนพูดคุยเรื่องของเหลียงลวี่กัน : “ได้ข่าวว่าเหลียงลวี่ลาออกไปเมื่อกี้เอง ฉันเห็นเธอขึ้นรถ BMW ไปกับผู้หญิงอ้วนๆ คนหนึ่งน่ะ”

“อดทนจริงๆ จับเศรษฐีได้เร็วสุดๆ”

“ไม่ใช่ว่าเหลียงลวี่มีแฟนแล้วเหรอ?”

“ก็จางเยว่ไง มีแฟนเป็นคนขับรถไร้ประโยชน์ เธอก็คงเอาเล่นๆ ขำๆ สนุกๆ น่ะ……”

“……”

คำพูดเหล่านั้นแทงเข้าไปในหูของจางเยว่ ราวกับมีดาบปลายปืนแทงเข้าไปในหัวของเขาอย่างเจ็บปวด

คิดไม่ถึงเลยว่าอีนังสารเลวเหลียงลวี่จะจับเศรษฐีได้ ไม่แปลกเลยที่ไม่กี่วันมานี้เธอหาเรื่องเลิกกับเขา

จางเยว่กำหมัดแน่น ความโกรธของเขาพลุ่งพล่านไปทั่วทั้งร่างกาย จนอยากจะระบายออกมา

“เฮ้!”

เสียงที่คุ้นเคยของผู้หญิง ดังมาจากด้านหลังของเขา จางเยว่เข้าใจผิดคิดว่าเป็นเหลียงสวี่ ทันใดนั้นเขาก็ตะโกนด่าว่า “เธอนี่มันดอกทองจริงๆ”

หลังจากที่เขาด่าแล้ว เขาก็หันหลังมาเตรียมจะตบหน้าผู้หญิงคนนั้น

แต่เมื่อเขาหันกลับมา เขาก็ตะลึงงันทันที เพราะผู้หญิงที่อยู่ข้างหลังเขานั้นไม่ใช่เหลียงลวี่ หากแต่เป็นหานซินหยู่ น้องสาวของหานซินหลาน ผู้จัดการทั่วไปของหลานหยู่กรุ๊ป

“นายเรียกใครว่าอีดอกทอง” หานซินหยู่มองเขาด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง ใบหน้าที่ขาวซีดของเธอบูดบึ้งขึ้นมาเล็กน้อย

ต้องยอมรับเลยว่าเธอคนนี้สวยจริงๆ ใบหน้าของเธอทั้งสวยงาม หวาน และบริสุทธิ์ เธอสวมกระโปรงสั้นที่ถักทออย่างปราณีต

“แค่ก แค่ก”

จางเยว่ไอสองครั้ง ก่อนจะพูดว่า “ผู้จัดการหานอย่าเข้าใจผมผิดนะครับ ผมไม่ได้ว่าคุณ”

“แล้วนายว่าใครฮะ?”

“ผมด่า……อุ้งมือตัวเองครับ” จางเยว่กังวล ก่อนจะยกมือขวาอันซุกซนของเขาออกมา พร้อมกับอธิบายด้วยรอยยิ้มว่า “เมื่อคืนผมขอให้อุ้งมือของผมช่วยแก้ปัญหาในร่างกายของผม แต่ใครจะรู้เจ้าอุ้งมือนี้จะขี้เกียจขึ้นมา มันทำให้ผมอึดอัดมากเลยครับ”

“ยี้! ขยะแขยง!” หานซินหยู่เหลือบมองไปที่กางเกงของจางเยว่ ใบหน้าที่สวยงามของเธอก็พลันเปลี่ยนเป็นสีแดงโดยไม่รู้ตัว

เมื่อเห็นว่าผู้จัดการทั่วไปคนสวยไม่โกรธแล้ว จางเยว่จึงรีบเปลี่ยนเรื่องทันที : “ผู้จัดการหานครับ คุณหาผมมีเรื่องอะไรหรือเปล่าครับ?”

“ใช่สิ! แล้วพี่สาวฉันล่ะ?”

“ไม่ทราบเลยครับ”

“แปลกจัง เมื่อคืนเธอก็ไม่ได้กลับบ้าน โทร.หาก็ไม่ติด หรือเธอเกิดอุบัติเหตุนะ?” หานซินหยู่ขมวดคิ้วด้วยท่าทีที่กังวล

“อ้อ! ผมเกือบลืมไปเลย ประธานหานบอกผมบอกคุณว่า เธอไปดูงานที่ประเทศในช่วงเวลานี้” จางเยว่โกหก เขาไม่สามารถบอกหานซินหยู่ได้เลยว่าพี่สาวของเธอนั้นถูกขังไว้ในโทรศัพท์มือถือ

เขาไม่ได้ตั้งใจให้ใครล่วงรู้ความลับนี้

“อ้อ!” หานซินหยู่เชื่ออย่างนั้นจริงๆ เพราะพี่สาวบอกเธอนานแล้วว่าอยากไปดูงานที่ต่างประเทศ

เธอไม่ได้ถามเกี่ยวกับเรื่องพี่สาวของเธอที่ไปต่างประเทศแต่อย่างใด ทันใดนั้นเธอก็พูดขึ้นว่า “พอดีคนขับรถของฉันลาออกน่ะ นับแต่วันนี้นายจะเป็นผู้ติดตามของฉันนะ”

“ครับ” จางเยว่แสยะยิ้มออกมา เขาคิดว่าช่วงเวลาหลายวันนี้เขาจะทำเรื่องสนุกๆ แต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่ได้แล้ว

เขาบากบั่นมาชั่วชีวิต ดั่งชีวิตของเขาถูกลิขิตให้เขาเป็นวัวเป็นม้าของพี่น้องตระกูลหาน แต่โชคดีที่คนน้องอ่อนโยนกว่าพี่สาว ไม่อย่างนั้นเขาคงได้วิ่งไปชนกำแพงจริงๆ