วังวนร้อนรักจวนแม่ทัพใหญ่ 4P (นิยายรักสำหรับผู้ใหญ่)

ซุนหลีไม่เข้าใจไยฮูหยินใหญ่จึงแต่งกายเช่นนี้ เหมือนฮูหยินใหญ่จะรู้ว่าซุนหลีกำลังสงสัย

“ข้าแต่งกายเช่นนี้งามหรือไม่”

ซุนหลีเม้มปาก ฮูหยินแม้จะอายุมากแล้วทว่ากลับมีรูปร่างงดงามเต่งตึงราวกับสาวน้อย

รูปร่างบอบบางเอวคอดกิ่ว และมีเต้าถันที่ใหญ่ยิ่งนัก กระทั่งซุนหลีมองแล้วยังเกิดจินตนาการลึกล้ำ

นางฝึกฝนเรื่องการเอาใจบุรุษมาได้ปีกว่าแล้ว ภาพวาบหวิวในหนังสือปกขาวล้วนเคยเห็นเคยอ่านมาทั้งหมด

นางไม่เคยเห็นร่างกายของสตรีอื่นเปิดเผยชัดเจนเช่นนี้ นอกจากเห็นในรูปภาพที่วาดในหนังสือ

เมื่อเห็นร่างกายฮูหยินใหญ่เต็มสองตาเช่นนี้ ก็รู้สึกว่างดงามไร้ที่ติและยั่วยวนนัก กระทั่งซุนหลียังบังเกิดอาการร้อนผ่าวที่กึ่งกลางร่างกาย

ส่วนนั้นของนางคายน้ำหวานออกมากระทั่งร่องรักเปียกชื้น

ฮูหยินใหญ่ยกมุมปากยิ้มหวาน

“ว่าอย่างไรงามหรือไม่”

ซุนหลีพยักหน้า

“เจ้าค่ะงามยิ่ง รูปร่างของฮูหยินใหญ่งดงามยิ่งกว่าข้าเสียอีก”

“เจ้าชอบหรือไม่”

นี่เป็นครั้งแรกที่สตรีถามนางเช่นนี้ ซุนหลีอึกอักรู้สึกเขินอายขึ้นมา

“ชะ ชอบเจ้าค่ะ”

ฮูหยินใหญ่ลุกขึ้นยืน ก่อนจะยกขาข้างหนึ่งวางไว้บนเตียง ครานี้ยิ่งทำให้ซุนหลีมองเห็นกลีบพูเนื้อแดงฉ่ำของฮูหยินใหญ่ชัดเจน

“ซี้ด”

ซุนหลีเผลอครางออกมาเมื่อเห็นเต็มสองตา นางตกใจยิ่งจึงยกมือปิดปากตนเอง นี่นางบังเกิดอารมณ์อ่อนไหวเมื่อเห็นส่วนนั้นของสตรีอื่นหรือ

ฮูหยินใหญ่ดูพอใจยิ่งนัก

“ไม่เสียแรงที่ข้าให้หมัวมัวฝึกฝนเจ้ามานับปี เจ้าอ่อนไหวกับเรื่องนี้ยิ่ง ยอดเยี่ยมมาก”

ที่นางรู้สึกมีอารมณ์ขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ทำให้ฮูหยินใหญ่พึงพอใจหรอกหรือ

“ซุนหลีที่ข้าใส่อาภรณ์ชุดนี้เพราะต้องการให้เจ้าเห็นกับตาว่า หากเจ้าใส่แล้วจะทำให้ผู้พบเห็นมีความรู้สึกเช่นใด ต่อไปเมื่อท่านแม่ทัพกลับมาหากเจ้าปรนนิบัติถูกใจ ท่านแม่ทัพจะชื่นชอบมากเมื่อเจ้าใส่อาภรณ์เช่นนี้คอยปรนนิบัติทั้งวันทั้งคืน”

ซุนหลีเข้าใจโดยพลัน แม้จะเป็นสตรีด้วยกัน เมื่อเห็นรูปร่างเช่นนี้ก็ยังทำให้บังเกิดอารมณ์เสียวซ่านได้ เช่นนี้ก็ไม่ต้องกล่าวถึงบุรุษแล้ว

ชุดเหล่านี้มีไว้เพื่อยั่วตัณหาของบุรุษให้หลงใหล

ฮูหยินใหญ่เดินเข้ามาใกล้ ๆ จับคางของนางแล้วเชยขึ้น

“อ้าปากให้ข้าดูลิ้นของเจ้า”

ซุนหลีอ้าปากน้อย ๆ ฮูหยินใหญ่ไต่นิ้วไปที่ริมฝีปากของนางแล้วดันนิ้วเรียวเข้าไปในปากคลึงลิ้นนุ่มนิ่มเบา ๆ

“อา”

ซุนหลีได้ฝึกฝนการดูดนิ้วของตัวเองมาแล้วอย่างหนัก เมื่อมีนิ้วอยู่ในปากนางก็เริ่มไล้ลิ้นเลียอย่างกระหาย

ฮูหยินใหญ่ยิ้มด้วยความพอใจ ฮูหยินใหญ่ยังครางเบา ๆ

“ลิ้นนุ่มนิ่มสีแดงระเรื่อบ่งบอกว่าสุขภาพของเจ้าดียิ่งนัก และการตวัดลิ้นดูดของเจ้ายั่วเย้าช่ำชอง การดูดของเจ้าทำให้กายของข้าคายน้ำหวานออกมา นับว่าเป็นสตรีคนแรกที่ทำให้ข้ารู้สึกเช่นนี้ทันทีที่พบหน้า เจ้ารู้ใช่หรือไม่ว่าเจ้ามิใช่สตรีคนแรกที่ข้าฝึกฝน ก่อนหน้านี้ไม่มีใครผ่านด่านนี้ของข้าไปได้”

ซุนหลีเคยได้ยินเจียวหมัวมัวผู้ฝึกสอนของนางเล่าให้ฟังว่าฮูหยินใหญ่คัดเลือกสตรีที่จะมาเป็นอนุอย่างเข้มงวดจึงทำให้หลายปีมานี้ไม่มีผู้ใดผ่านด่านไปได้สักคนเดียว

“ทราบเจ้าค่ะ”

ฮูหยินใหญ่ดึงนิ้วของตนเองออกมาแล้วเอ่ยว่า

“เจ้าฝึกดูดเลียมาจนหมั่นใจแล้วใช่หรือไม่”

ซุนหลีพยักหน้า

“เจ้าค่ะ ไม่ว่าจะเป็นกล้วยอันใหญ่ หรือแตงกวาที่มีขนาดใหญ่ กระทั่งแท่งหยกแกะเลียนแบบเครื่องเพศของบุรุษข้าน้อยก็เลียจนชำนาญแล้วเจ้าค่ะ”

“เช่นนั้นข้าจะทดสอบเจ้า”

ซุนหลีคิดว่าฮูหยินใหญ่คงให้นางดูดแท่งหยกแกะสลัก หรือไม่ก็ผลไม้จำพวก กล้วย หรือ แตงกวา อันใหญ่ยาวแบบที่เจียวหมัวมัวให้นางฝึกอยู่เสมอ

“เป็นแท่งหยกหรือผลไม้เจ้าคะ”

ด้วยความเคยชินนางจึงถามออกไป ทว่ากลับได้รับสายตาขบขันจากฮูหยินใหญ่

“ล้วนไม่ใช่”

“เช่นนั้นคือสิ่งใดเจ้าคะ”

ฮูหยินใหญ่ยกมือขึ้นลูบปทุมถันคู่งามของตัวเองแผ่วเบา แล้วแอ่นอกดันเข้าไปหาใบหน้าของซุนหลี

“ดูดนมของข้า ข้าจะดูว่าที่เจ้าเรียนมานั้นทำให้ข้าเสียวได้แค่ไหน”

ซุนหลีไม่คาดคิดว่ามาก่อนว่าฮูหยินใหญ่จะให้นางทำเช่นนี้ และไม่คิดว่าฮูหยินใหญ่จะมีใจชอบสตรีด้วยกัน

ดูเหมือนว่าฮูหยินใหญ่จะรู้ทันความคิดของนาง

“เจ้าวางใจเถิด ตัวข้ามีใจชื่นชอบบุรุษ เพียงแค่อยากรู้ว่าเจียวหมัวมัวฝึกฝนเจ้าได้ดีเพียงใด ไม่มีสิ่งใดดีไปกว่าทดสอบด้วยตนเองแล้ว”

ฮูหยินใหญ่กำลังหลอกล่อนางให้ตายใจ ความจริงแล้วฮูหยินใหญ่มีความนิยมชื่นชอบสตรีมิใช่น้อยยิ่งเป็นสตรีใบหน้าจิ้มลิ้มงดงามยิ่งปลุกกำหนัดของฮูหยินใหญ่ให้ตื่นตัว

ที่นางเป็นเช่นนี้ เพราะเป็นสตรีที่ถูกสามีทิ้งเอาไว้เพียงลำพังมาหลายปี หลายครั้งจึงเกิดความเหงาเปล่าเปลี่ยวจนไม่อาจทนได้

เพราะไม่อาจเรียกหาบุรุษอื่นได้ด้วยกลัวมีมลทิน เพราะฉะนั้นฮูหยินใหญ่จึงคัดเลือกบ่าวรับใช้สตรีใบหน้างดงามมาคอยปรนนิบัติตนเองอย่างลับ ๆ อยู่เสมอ

หัวใจของซุนหลีเต้นระรัวยิ่งมองถันอันใหญ่โตของฮูหยินใหญ่ที่ตั้งชันดันผ้าผืนบางออกมากระทั่งเห็นผลอิงเถาชัดเจนทำให้ซุนหลีคิดถึงภาพในหนังสือปกขาวอันแสนเร้าใจ

นางบังเกิดอารมณ์เสียวซ่านขึ้นมาโดยพลัน

“ท่านแม่ทัพชอบคนเต้าใหญ่งดงามเช่นข้า แต่ข้าคัดเลือกสตรีมาหลายคนแล้วกลับไม่เคยพบว่ามีผู้ใดจะสู้ข้าได้ กระทั่งได้เจอเจ้า นอกจากใบหน้างดงาม เนินเนื้ออวบอูมแดงสด รูปร่างดี ยังมีเต้าคู่งามขนาดใหญ่กำลังดีล้นปากล้นคำ และยังมีหัวนมที่ยั่วเย้า นี่คืออีกหนึ่งสาเหตุที่ทำให้เจ้าถูกข้าเลือกอย่างไรเล่า”

“ข้าเข้าใจแล้วเจ้าค่ะ”

นางตอบทั้ง ๆ ที่มีท่าทางประหม่าหวาดกลัว

ฮูหยินใหญ่ยังจับจ้องอยู่ที่ริมฝีปากอวบอิ่มสีแดงสด แล้วเอ่ยถาม

“ทำไมหรือ เจ้าไม่ยินยอม”

ซุนหลีรีบส่ายหน้า

“ซุนหลีไม่กล้าเจ้าค่ะ ไม่ว่าฮูหยินใหญ่ต้องการให้ซุนหลีทำสิ่งใด ซุนหลีล้วนเต็มใจเจ้าค่ะ”

ฮูหยินใหญ่ยิ้มพึงใจ

“เช่นนั้นก็ดูดนมของข้าสิ ทำให้ข้าพึงพอใจ”

ซุนหลีร่างกายสั่นเล็กน้อย ยามนี้เพียงเพราะคำพูดและรูปร่างของฮูหยินใหญ่ที่เอ่ยเช่นนี้ก็ทำให้นางเปียกฉ่ำเสียแล้ว

นางค่อย ๆ ก้มลงช้า ๆ กระทั่งสัมผัสได้ถึงกลิ่นหอมที่ติดกายของฮูหยินใหญ่ ช่างเป็นกลิ่นหอมที่พิเศษเป็นอย่างยิ่ง

ฮูหยินใหญ่ผู้นี้มีรูปร่างหน้าตายั่วเย้า นางเป็นหญิงงามในแผ่นดินที่มีฐานะสูงส่งคือเป็นบุตรีสายตรงของเจ้ากรมการคลังผู้ยิ่งใหญ่

เพราะนางงดงามเพียบพร้อม เดิมทีฝ่าบาทต้องการให้นางถวายตัวเข้าวังหลวง แต่เพราะศึกใหญ่ที่ท่านแม่ทัพทำผลงานได้ประจักษ์ฝ่าบาทจึงหักใจยกสตรีผู้นี้เพื่อเป็นรางวัล

กระทั้งบัดนี้ฮูหยินใหญ่อายุถึงสามสิบห้าปีแล้ว ความงามของนางกลับมิได้ลดน้อยลงไป ยังงดงามเต่งตึงเหมือนเมื่อครั้งยังสาว ใบหน้าก็ยิ่งอ่อนเยาว์ไม่ต่างจากสตรีที่มีอายุเพียงยี่สิบปีต้น ๆ เท่านั้น

สองตาของซุนหลีตรึงที่เต้านมใหญ่ นางแลบลิ้นออกมาเลียริมฝีปากแล้วปากของนางก็ผวาเข้าไปครอบครองถันงามทั้ง ๆ ที่มีผ้าผืนบางปกปิดอยู่

คงเพราะนางได้รับการฝึกฝนในการเลียแท่งหยกจนเคยชินแล้ว ดังนั้นไม่ว่าสิ่งใดที่เข้าปากซุนหลีย่อมสามารถทำได้อย่างดี

ผิวของฮูหยินใหญ่ขาวผ่อง ริมฝีปากของซุนหลีแดงจัดแม้ไม่ได้ทาชาด เมื่อสีแดงกับสีขาวอยู่ชิดกันจึงมองเห็นสีที่ตัดกันอย่างชัดเจน

เห็นแล้วยั่วอารมณ์ยิ่งนัก

ซุนหลีดูดคลึงหัวนมของฮูหยินใหญ่ไม่หยุด ลิ้นตวัดเลียอย่างชำนาญกระทั่งหัวนมของฮูหยินใหญ่แข็งดันเนื้อผ้าให้พุ่งออกมา

“อ้า อืม ปากและลิ้นของเจ้าใช้งานได้ชำนาญยิ่ง อ้า”

“เสียวหรือไม่เจ้าคะ”

“เจ้าทำข้าชุ่มฉ่ำไปหมดแล้ว ซุนหลี อ้า ซี้ด เจ้าไม่ได้ทำให้ข้าผิดหวังแม้แต่น้อย ดียิ่ง ซี้ด ซุนหลี ดูดแรง ๆ อ้า เช่นนี้ ยอดเยี่ยม”

มือเรียวของซุนหลีข้างหนึ่งคลึงเคล้าเต้าถันนอกร่มผ้า ในขณะที่ปากดูดกลืนตวัดเลียไปรอบ ๆ แล้วดึงดูดเข้าไปแรง ๆ ทั้งปากทั้งมือเฟ้นฟอนไม่หยุดจนทำให้ฮูหยินใหญ่ครางระรัว

เวลาผ่านไปชั่วครู่ ซุนหลียังคงตวัดเลียเต้าถันด้วยลิ้นนุ่มนิ่ม ปล่อยให้ฮูหยินใหญ่ครางเสียวกระตุ้นความต้องการของนางให้พุ่งสูงตามไปด้วย

วันนี้นางตระหนักแล้วว่าเสียงครางเสียวของคู่วสันต์มีผลต่อความรู้สึกของอีกฝ่ายเพียงใด

“พอเถิด ข้าไม่อยากทำลายความบริสุทธิ์ของเจ้าก่อนท่านแม่ทัพ มิเช่นนั้นจะเสียของ”

ฮูหยินใหญ่ระงับอารมณ์ของตนเองได้เป็นอย่างดี งานใหญ่ย่อมสำคัญกว่า แต่หากซุนหลีได้ตกเป็นนางอุ่นเตียงของท่านแม่ทัพแล้ว ฮูหยินใหญ่ย่อมไม่พลาดที่จะเรียกนางมาเชยชมอย่างแน่นอน

ซุนหลีกำลังเพลิดเพลิน นางไม่เคยคิดมาก่อนว่ารสชาติของสตรีด้วยกันจะให้ความรู้สึกดีเช่นนี้

“เจ้าชอบหรือ ท่าทางของเจ้าบอกชัดเจนว่าเสียดายเพียงใดที่ข้าบอกให้เจ้าหยุด น้ำหวานของเจ้าถูกขับออกจากร่องเสียวจนเปียกชุ่มแล้วใช่หรือไม่”

ซุนหลีก้มหน้า ท่าทางของนางทำให้ถูกฮูหยินใหญ่จับได้ ช่างน่าอายนัก

“ตอบข้ามาเถิดซุนหลี อย่าได้อาย ท่านแม่ทัพชอบสตรีที่ไม่เขินอายเวลาอยู่บนเตียง เจ้าชอบสิ่งใด ล้วนบอกท่านแม่ทัพได้ทั้งหมด รับรองเขาจะปรนเปรอให้เจ้าลืมวันลืมคืน”

ซุนหลีเม้มปากก่อนจะเอ่ยเสียงเบา

“ไม่รู้ด้วยเหตุใด ข้าน้อยจึงได้เร่าร้อนต้องการเพียงนี้ นมของฮูหยินใหญ่หวานจนข้าประหลาดใจ”

ฮูหยินใหญ่ยิ้มร้ายลึก รู้สึกมีชัยเหนือศัตรู อนาคตซุนหลีคงไม่ขัดข้องหากนางจะร้องขอบ้างสักหลาย ๆ หน

อย่างไรก็คืออนุของสามี ในเมื่อมีสามีคนเดียวกันแล้วก็ย่อมต้องปรองดองกันอย่างถึงเนื้อถึงหนัง

นางอยากสัมผัสร่องเสียวของซุนหลี แต่นางอยากให้ท่านแม่ทัพเป็นคนที่แตะต้องส่วนนั้นของซุนหลีเป็นคนแรก

“เจ้าที่เป็นเช่นนี้ถูกใจข้ายิ่ง ริมฝีปากของเจ้าก็เชี่ยวชาญและเก่งกาจ ข้าพึงพอใจยิ่งนักวันนี้เจ้าผ่านการทดสอบแล้ว”

“ขอบคุณฮูหยินใหญ่เจ้าค่ะ”

ฮูหยินใหญ่พยายามเก็บมือของตนเอง นางไม่อยากแตะต้องซุนหลีเพราะกลัวว่าจะระงับอารมณ์ตนเองไม่ไหว

ในใจยามนี้อยากรู้นักว่ายามที่ซุนหลีครางเสียวจะน่าดูเพียงใด

ฮูหยินใหญ่ต้องอดใจเอาไว้ ฮูหยินใหญ่รู้ตัวว่าที่ตนเองรู้สึกคลั่งไคล้ซุนหลีมากเพียงนี้คงเป็นเพราะนางเป็นน้องสาวของใครบางคนที่ฮูหยินใหญ่ชื่นชมอยู่เงียบ ๆ ในใจ

“ต่อไปให้ข้าน้อยทำสิ่งใดเจ้าคะ”

ซุนหลีเอ่ยถาม เมื่อเห็นฮูหยินใหญ่นิ่งอึ้งไป ฮูหยินใหญ่มองนางแล้วเอ่ยว่า

“ถอดเสื้อผ้าของเจ้าออกให้หมด แล้วใส่อาภรณ์ชุดนี้ให้ข้าดู”