one night stand กับท่านประธาน
ตอน 2
(ปราง)
สวัสดีฉันชื่อปราง ตอนนี้ฉันเรียนอยู่ปี4 วันนี้เป็นวันสอบวันสุดท้ายของฉันเดือนหน้าฉันก็ต้องไปฝึกงานแล้ว ฉันมีเวลาพักผ่อนสมองหนึ่งเดือนหลังจากสอบเสร็จ แต่พักแค่สมองแหละนะเพราะฉันยังต้องไปทำงานอยู่เหมือนเดิม ฉันทำงานส่งตัวเองเรียนตั้งแต่เรียนจบมัธยมช่วงนั้นเป็นช่วงเวลาที่ยากลำบากที่สุดสำหรับฉันเลยล่ะ เพราะหลังจากที่เรียนจบพ่อกับแม่ก็จากฉันไปด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ทำให้ฉันต้องดิ้นรนหาเลี้ยงตัวเองส่งตัวเองเรียน แต่ก็ยังดีที่ทิ้งบ้านไว้ให้ฉันเป็นบ้านที่เราเคยอยู่ด้วยกันพ่อแม่ลูก แต่ตอนนี้มีเพียงแค่ฉันคนเดียวที่อยู่บ้านหลังนี้และเงินประกันหนึ่งก้อนเอาไว้ให้ฉันแต่ถึงอย่างนั้นฉันก็ไม่ได้นั่งกินนอนกินเงินที่พ่อแม่ทิ้งไว้ให้หรอกนะ เพราะถ้าฉันทำอย่างนั้นสักวันเงินก้อนนั้นก็คงไม่เหลือ ฉันจึงเก็บเงินก้อนนี้ไว้ในยามฉุกเฉินและเป็นค่าเทอมเท่านั้น ส่วนค่าใช้จ่ายอื่นที่ต้องใช้จ่ายฉันก็หาเอาโดยการทำงานพาร์ทไทม์หลังเลิกเรียนและวันหยุดเสาร์อาทิตย์ แต่ในเรื่องแย่ๆก็ยังมีเรื่องดีๆอยู่บ้างทำให้ฉันได้พบกับมีนเรารู้จักกันตอนปีหนึ่ง เราเรียนสาขาเดียวกันและมีนก็เป็นเพื่อนคนเดียวที่ฉันสนิทด้วย ฐานะของมีนกับฉันต่างกันมากแต่มีนก็ไม่เคยรังเกียจกับรวมถึงพ่อแม่ของมีนท่านก็เอ็นดูฉันเหมือนลูกของพวกท่านอีกด้วย และคืนนี้ฉันก็มีนัดกับมีนที่ผับแห่งเพื่อฉลองสอบเสร็จและได้ที่ฝึกงานแต่เป็นคนละที่กัน ตึกๆ ตึกๆตึกๆ
“ปรางงงงงง” เสียงมีนเพื่อนของหญิงสาวตะโกนเรียนเพื่อนมาแต่ไกลจนทำให้นักศึกษาที่อยู่บริเวณรอบๆหันไปมองตามเสียงของมีน
“มีอะไรมีน แล้วแกจะตะโกนเสียงดังทำเนี้ย อายคนอื่นเขา” หญิงสาวถามเพื่อนที่มาแต่ไกลปรางพูดปรามเพื่อนให้เบาเสียงเพราะรู้สึกเขินอายกับสายตาที่ผู้คนมองมา
“โอเค ขอพักหายใจก่อนเหนื่อย” มีนหอบหายใจ หลังจากวิ่งมาหยุดอยู่บริเวณที่เพื่อนเธออยู่
“แล้วใครบอกให้แกวิ่งมาล่ะ เดินมาก็ได้ไหม” หญิงสาวเอ็ดเพื่อนน้อยๆ
“ฉันหายเหนื่อยละ คือฉันจะบอกว่าอย่าลืมนะคืนนี้ที่นัดกันไว้” มีนพูดเตือนความจำหญิงสาวไม่ใช่ว่าเพื่อนขี้ลืมแต่เพราะเพื่อนของเธอนั้นมักจะเบี้ยวนัดเธอเสมอถ้าหากช่วยไปสถานที่เที่ยวกลางคืน
“ไม่ลืมๆ สองทุ่มเจอกัน งั้นฉันไปและแกก็กลับคอนโดดีๆล่ะ” หญิงสาวกล่าวลาเพื่อนก่อนทั้งสองจะแยกกันกลับบ้านเพื่อไปเตรียมตัวสำหรับการฉลองคืนนี้
“โอเค คืนนี้เจอกัน ถ้าเทฉันละคอยดู จะตามถึงบ้านเลย” ก่อนแยกกันมีนไม่วายพูดคาดโทษเพื่อนตัวเองเพราะกลัวว่าจะโดนเทอีกเหมือนครั้งก่อนๆที่ผ่านมา
(ปวีร์)
สวัสดีครับทุกคนผมชื่อปวีร์หรือวีร์แต่วีร์ชื่อเล่นผมจะให้แค่คนในครอบครัวหรือเพื่อนสนิทเท่านั้นที่เรียกได้ส่วนคนอื่นไม่มีสิทธิเรียกชื่อนี้ของผมตอนนี้ผมทำธุรกิจเกี่ยวกับตกแต่งภายในซึ่งธุรกิจนี้เป็นของผมเองไม่เกี่ยวกับที่บ้าน ผมเริ่มทำตั้งแต่ผมยังเรียนไม่จบทำควบคู่กับการดูแลกิจการของที่บ้าน
จนตอนนี้ธุรกิจของผมเป็นบริษัทออกแบบภายในระดับต้นๆของประเทศเลยก็ว่าได้แต่กว่าจะมาถึงจุดนี้ก็ใช่ว่าจะง่ายกว่าจะเป็นยอมรับของลูกค้าก็ต้องใช้เวลาร่วมปี ผมทำงานเยอะมากจนเพื่อนๆและครอบครัวก็ต่างว่าผมบ้างานซึ่งผมก็ไม่เถียงหรอกครับเพราะมันเป็นอย่างนั้นจริงๆ ผมทุ่มเทให้กับงานมากจนพ่อแม่กลัวว่าผมจะไม่มีเมียมีลูกเพราะอายุของผมก็เข้าเลยสามไปแล้วผมยังไม่มีใครเป็นตัวเป็นตนสักที จะมีก็แต่ปลดปล่อยบ้างตามภาษาหนุ่มโสดแต่ก็นั้นแหละครับความสัมพันธ์จบที่เตียงจ่ายเงินแล้วก็แยกย้าย ส่วนเพื่อนของผมพวกนั้นก็มีลูกมีเมียกันหมดแล้วก็จะเหลือแต่ผมนี่แหละที่ยังไม่มีกับเขาแต่ผมก็ไม่ได้เดือนร้อนอะไร และวันนี้ก็เป็นอีกวันที่ผมมาทำงานตามปกติทุกวันที่ทำงานเสร็จแล้วก็กลับคอนโดน้อยครั้งที่จะกลับไปนอนบ้านเพราะบ้านกับที่ทำงานไกลกันพอสมควร
แต่วันนี้เป้าหมายของผมหลังจากที่ทำงานไม่ใช่คอนโดแต่เป็นสถานบันเทิงแห่งหนึ่งเพราะเมื่อสามวันที่แล้วไอซ์เพื่อนในกลุ่มสมัยเรียนมหาลัยโทรมานัดให้ไปฉลองให้กลับลูกคนที่สามของมัน และคิดว่าอีกไม่นานก็น่าจะโทรมาย้ำผมอีกรอบแน่
5นาทีผ่านไป
กริ๊งๆ กริ๊งๆ กริ๊งๆ
“ฮาโหล เพื่อนรัก คืนนี้มึงอย่าลืมนัดกูนะเว้ย” ไอซ์เพื่อนของประธานหนุ่มเพื่อนนัดเขาอีกครั้ง
“เออๆกูไม่ลืมหรอกน่า มึงนี่ก็ย้ำจัง” ประธานหนุ่มตอบกลับเพื่อนไปด้วยน้ำเสียงปนรำคาญนิดหน่อยเพราะเพื่อนของเขาโทรมาย้ำเขาทุกวัน
“ก็กูกลัวมึงไม่มานี่หว่า ครั้งที่แล้วมึงก็ไม่มา” เพื่อนของประธานหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงกระเง้ากระงอดกับเพื่อน
“เออน่ากูไปแน่ๆแหละ มึงนี่นะทำอย่างกับผู้หญิง” ประธานหนุ่มเอ็ดเพื่อนไม่จริงจังมากเพราะเขารู้นิสัยของเพื่อนเป็นอย่างดีว่าเพื่อนเป็นคนขี้เล่น
“แค่นี้ก็ต้องดุด้วยหรอคะท่านประธานขา” ไอซ์พูดจีบปากจีบคอผ่านทางโทรศัพท์ให้เพื่อนตนได้หมั่นไส้เล่น
“ไร้สาระ แค่นี้นะกูจะทำงานต่อ” ประธานหนุ่มตัดบทเพื่อนตัวเองด้วยการวางสายแต่ก่อนวางก็มิวายที่เพื่อนตนนั้นจะกำชับนัดคืนนี้
“มาด้วยนะมึง ลูกคนที่สามของกูเลยนะเว้ย” ว่าเสร็จประธานหนุ่มก็กดวางสายทันที และก็อดขำกับการอวดลูกของเพื่อนไม่ได้ที่เพื่อนของเขามีลูกเข้าไปคนที่สามแล้วแต่เขาไม่แม้แต่จะมีแฟนกับเขาเลยสักคนเพราะวันๆมันแต่ทำงานจนไม่มีเวลาที่จะไปสนใจใครนอกจากงานของตนที่เยอะจนทำคนเดียวแทบไม่ไหว จะให้เอาเวลาที่ไหนไปมีแฟนแค่มีเวลานอนกับกินข้าวก็ดีแค่ไหนแล้ว
ก็อย่างว่าเป็นลูกคนโตของบ้านก็อย่างนี้แหละทำอย่างไรได้ก็ในเมื่อธุรกิจของที่บ้านเขาเยอะนิแล้วอีอย่างพ่อเขาก็เริ่มมีอายุมากขึ้นทุกวันก็อยากให้ท่านได้พักผ่อน ส่วนน้องชายก็จะให้ขึ้นมาบริหารช่วยก็ไม่ยอมบอกอยากเป็นเลขาช่วยงานพี่เขาก็พอและยังมีบออกอีกว่าแค่นี้ก็เหมือนขึ้นมาช่วยเขาบริหารแล้วเพราะงานบางส่วนเขาก้มอบหมายให้น้องดูแลและตัดสินใจเองทั้งหมด เพราะเขาเชื่อว่าน้องชายของเขาสามารถทำได้และจะทำมันออกมาดีด้วย แต่เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสมเมื่อไหร่ไม่ว่าจะยกเหตุผลอะไรมาอ้างเขาก็จะไม่ยอม เลขาเขาหาใหม่ได้ไม่มีปัญหาหรอกแต่จะให้รู้งานเท่าน้องชายก็คงยากและต้องใช้เวลาฝึกอีกเยอะกว่าจะรู้ใจเขาเท่าน้องชายของเขาแต่คนเราฝึกกันได้เขาเชื่ออย่างนั้น
KT Pub 20:00 น.
ตื้ดๆๆ ตื้ดๆๆ ตื้ดๆๆ ตื้ดๆๆ
เสียงดนตรีดังอื้ออึ้งจนหูของหญิงสาวอื้อผู้คนหนุ่มสาวมากมายต่างก็โยกย้ายร่างกายไปตามเสียงเพลงที่ดีเจเปิดเพื่อเพิ่มบรรยากาศในการดื่มของเหล่านักท่องราตรีผู้คนจำนวนมากต่างเบียดเสียดกันจนหน้าอึดอัดไปหมดหญิงสาวใช้สายตาสอดส่องเพื่อนสาวของตนท่ามกลางแสงไฟสลัวที่แทบจะมองอะไรไม่เห็นทางเดิน และในที่สุดความพยายามของหญิงสาวก็ประสบความสำเร็จหญิงสาวใช้สายตาของเธอมองหาเพื่อนจนเจอเพื่อนของเธอที่นัดหญิงสาวมาในวันนี้ เพราะก่อนหน้าที่หญิงสาวจะถึงเพื่อนของหญิงสาวได้ส่งข้อความมาบอกว่าถึงแล้วและอยู่ที่โต๊ะเรียบร้อยแล้วเมื่อเจอเป้าหมายหญิงสาวก็ไม่รอช้าที่จะเข้าไปหาเพื่อนของเธอทันที แต่เมื่อหญิงสาวมาถึงโต๊ะก็เกิดอาการแปลกใจเล็กน้อยที่ในโต๊ะไม่ได้มีแค่เพื่อนสาวของเธอแต่มีชายหนุ่มหน้าตาดี แต่แววตานั้นเจ้าเล่ห์แต่ยังไม่ที่ทันที่หญิงสาวจะได้เอ่ยถามเพื่อคลายความสงสัยเพื่อนของเธอก็ทักขึ้นมาก่อน
“นี่ยัยปรางฉันคิดว่าแกจะเทฉันอีกแล้ว” มีนกระเง้ากระงอดเพื่อนสาวเพราะเธอคิดว่าจะโดนเทเสียแล้ว
“แกก็เวอร์นี่เลยเวลายังไม่ถึงสิบนาทีเลยด้วยซ้ำ” หญิงสาวตอบกลับเพื่อนด้วยรอยยิ้มเพราะรู้จักนิสัยเพื่อนคนนี้ดี
“เอ้อ นี่พีทเพื่อนสมัยเด็กฉัน แล้วพีทนี่ปรางเพื่อนที่มหาลัยฉันที่เคยเหล่าให้ฟัง” มีนแนะนำเพื่อนทั้งสองให้รู้จักกัน
“หึ ยินดีที่ได้รู้จักนะปรางเราพีท” ชายหนุ่มหัวเราะในลำคอหนึ่งครั้งก่อนจะเอ่ยทักทายเพื่อนใหม่
“ค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกัน เราปราง” ปรางทักทายกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ เพราะรู้สึกไม่ค่อยชอบใจมากนักกับสายตา ที่พีทมองตน มันดูเจ้าเล่ห์ในสายตาเธอแต่สำหรับคนอื่นพีทก็จัดว่าเป็นผู้ชายที่หน้าตาดีผิวพันธุ์ดี การศึกษาดี รวย ใครก็อยากเข้าหาแต่สำหรับตัวหญิงสาวแล้วขอแค่รู้จักแค่นี้จะดีกว่า อยู่ห่างได้จะดีที่สุดเพราะถึงแม้ว่าเธอจะเป็นที่มองโลกในแง่ดีเสมอมาแต่ก็ใช่ว่าเธอจะมองคนไม่ออกว่าคิดเช่นไรกับตัวเองและควรปฏิบัติอย่างไรเพื่อให้ตัวเองเองปลอดภัย
หลังจากที่ต่างฝ่ายต่างทักทายกันเรียบร้อยแล้วทั้งสามก็นั่งดื่มนั่งกินกันไปแต่ก็มีบ้างที่ชายหนุ่มเพียงคนเดียวในโต๊ะจะเหลือบมากปรางเป็นระยะๆเพราะเขานั้นเกิดสนใจเพื่อนของเพื่อนคนนี้เข้าให้แล้วเพราะเขาได้ยินแต่เพียงคำบอกเล่าจากเพื่อนสมัยเด็กของตัวเองเท่านั้นซึ่งตอนนั้นที่ได้ยินคำบอกเล่าเกี่ยวกับหญิงสาวก็ไม่ได้สนใจอะไรเพียงแค่รับฟังเท่านั้นแต่พอชายหนุ่มได้เห็นตัวจริงเพื่อนของเพื่อนก็ลุ่มหลงในความน่ารักและมีเสน่ห์ดึงดูดได้ไม่ยากแต่ดูเหมือนว่าหญิงสาวเพื่อนของเพื่อนจะดูคนเก่งไม่เบาเพราะเธอนั้นเว้นระยะกับเขาพอสมควรและในระหว่างที่ร่วมโต๊ะกันนั้นเธอก็ไม่แม้แต่จะสบตาเขาเลยถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่นคงวิ่งเข้าหาแล้วแต่กับเธอกลับพยายามเว้นระยะห่างนั้นมันทำให้เขารู้สึกท้าทายอยากได้หญิงสาวเพื่อนของเพื่อนมาครอบครองมากยิ่งขึ้นกว่าเดิม
22:00 น.
“อุ๊ย เครื่องดื่มหมดแล้วอ่ะ” มีนเพื่อนของหญิงสาวอุทานออกมาเล็กน้อย
“หมดแล้วก็พอได้แล้ว กลับกันเถอะ แกดื่มไปเยอะแล้วเดี๋ยวกับบ้านไม่ไหวหรอก” หญิงสาวบอกกับเพื่อนของตน แล้วชวนเพื่อนกลับบ้านเพราะเธอไม่ค่อยชอบที่แบบนี้สักเท่าไหร่แต่ที่มาเพราะเธอเบี้ยวนัดเพื่อนหลายครั้งแล้ว และเธอก็อยากกลับบ้านและอีกสาเหตุคือเธออึดอัดกับสายตาที่พีทมองเธอราวจะกลืนกินเธอไปทั้งตัวเสียให้ได้
“ไม่เอาหรอก นี่แกพีทไปสั่งเครื่องดื่มให้ฉันกับยัยปรางหน่อยสิ” มีนตอบเพื่อนสาวของเธอในตอนแรกและหันไปไหว้วานพีทให้ไปสั่งเครื่องดื่มให้พวกเธอ
“อือ” พีทตอบรับในลำคอแล้วเดินนออกไปสั่งเครื่องดื่ม ซึ่งก็เป็นโอกาสที่ดีที่เขาจะได้เอาเพื่อนของเพื่อนมาครอบครอบ พีทเอายาปลุกเซ็กที่เขาพกมาเผื่อได้ใช้ก็ไม่คิดว่าจะได้ใช้จริงแล้วเป็นเพื่อนของเขาเสียด้วยเทลงไปในแก้วที่เป็นของปรางแล้วนำเอาไปให้ทั้งสองสาวที่โต๊ะ
“พีททำไม่แกไปนานจังแค่ให้ไปสั่งเครื่องดื่ม ฉันไม่ได้ให้แกไปรอเอามาด้วยสักหน่อย” มีนบ่นเพื่อนสมัยเด็กของเธอเล็กน้อย
“เออน่า ก็ได้นี่ไง แกจะบ่นอะไรมีน” พีทตอบกลับมีนและทำตัวให้เป็นปกติมากที่สุด
“เออๆแล้วไหน เครื่องดื่มของฉันกับปราง เอามาสิ” มีนทวงถามเครื่องดื่มจากเพื่อน
“อะ อันนี้ของแก ส่วนอันนี้ของปราง” พีทเลื่อนแก้วเครื่องดื่มไปให้มีนก่อนแล้วก็เลื่อนไปให้ปรางแต่ก็มิวายส่งสายตาเจ้าเล่ห์ไปให้ปรางด้วย จนทำให้ปรางรู้สึกขนลุกกับสายตาคู่นี้และอยากกลับบ้านเร็วๆ
“นี่มีน หมดแก้วนี้แล้วกลับกันนะ พรุ่งนี้ฉันต้องไปทำงานเดี๋ยวสาย” หญิงสาวรู้สึกไม่ปลอดภัยจากสายตาของพีทจึงเอ่ยชวนมีนกลับอีกครั้งพร้อมบอกเหตุผลของตนกับมีน
“โอเคๆได้ๆแก้วนี้หมดแล้วกลับเลยก็ได้นี่เห็นว่าแกต้องไปทำงานพรุ่งนี้หรอกนะเลยยอมกลับ” หญิงสาวกระดกเครื่องดื่มแก้วสุดท้ายลงคอเหล้าที่ดื่มลงไปไหลผ่านลำคอระหงทำให้รู้สึกร้อนคอมากกว่าปกติและทำให้รับรู้ได้ว่าเครื่องดื่มแก้วนี้มีปริมาณแอลกอฮอล์อยู่จำนวนมาก
“ป่ะ หมดแล้วแล้วกลับกัน แล้วนี่แกกลับยังไงให้ฉันไปส่งไหม” มีนเอ่ยชวนเพื่อนสาวเพราะเห็นว่าปรางต้องไปทำงานพรุ่งนี้ แต่ก็ไม่วายถามเพื่อนว่ากลับบ้านอย่างไรเพราะเพื่อนของเธอไม่มีรถจะให้กลับเองคนเดียวดึกๆก็เป็นห่วงเพื่อน
“ฉันนั่งแท็กซี่กลับอ่ะ แกกลับไปก่อนเลย เดี๋ยวของไปเข้าห้องน้ำล้างหน้าหน่อยรู้สึกมึนๆยังไงไม่รู้” หญิงสาวตอบกลับเพื่อนให้เพื่อนนั้นคลายกังวล
“โอเค งั้นแกกลับดีๆนะ อ้าวพีท แล้วแกจะนั่งอีกนานไหมไม่กลับหรือไง” มีนกล่าวลาปราง แล้วหันไปถามพีทที่ไม่ยอมลุกตามเธอเพราะทั้งบ้านอยู่ข้างๆกัน
“ยังว่ะ ฉันว่าจะนั่งอีกสักพักค่อยกลับ” พีทตอบกลับมีนแต่สายตาก็ยังรอบปฏิกิริยาของยาฤทธิ์ที่เขาใส่ลงไปในแก้วของปรางว่าออกฤทธิ์หรือยัง และเมื่อเขาเห็นอาการแปลกของปรางชายหนุ่มก็รอบยิ้มในใจอย่างผู้ชนะ
หญิงสาวหลังจากที่ลากับเพื่อนแล้วก็ตรงไปที่ห้องน้ำของผับทันทีเพื่อไปล้างหน้าล้างตาให้หายมึนแล้วกลับบ้านแต่ในระหว่างที่หญิงสาวเดินไปเข้าห้องน้ำหญิงสาวก็เกิดอาการร้อนวูบวาบในกายขึ้นมาซึ่งหญิงสาวไม่เคยเป็นเช่นนี้มาก่อน หญิงสาวพยายามประคองร่างตัวเองให้ไปถึงห้องน้ำให้เร็วที่สุดแต่หารู้ไม่ว่ามีร่างๆหนึ่งเดิมตามเธอมานั่นก็คือพีทเขาเดิมตามเธอออกมาเมื่อเธอเดินมาห้องน้ำได้สักพักเพื่อทิ้งระยะห่างไม่ให้หญิงสาวสงสัย และในขณะที่หญิงสาวประคองร่างตัวเองอยู่นอกจากพีทที่เดินตามยังมีสายตาหนึ่งที่จับจ้องเธอตั้งแต่เธอเดินเข้ามาในร้านจนถึงตอนนี้เขาก็ยังจับตามองเธออยู่ไม่ห่างและเขาก็เห็นเหตุการณ์ทุกอย่างและการกระทำที่คิดไม่ซื่อของพีทอีกด้วย……
คุณอาจจะชอบ
