ติ่งแฟนเก่า เราจะรีเทิร์น

เมื่อหลินโหยวชิงได้ยินเช่นนี้แล้ว ดวงตาของเธอก็สั่นไหวทันที เธอรีบมองไปที่ ป๋อมู่หานอย่างน้อยอกน้อยใจ แล้วก็พูดขึ้นว่า “หาน คุณอย่าโกรธไปเลยนะ เอินเอินอาจเข้าใจอะไรผิด คุณสองคนอย่าได้ต้องมาบาดหมางกันเพราะฉันเลยนะคะ”

หลินเอินเอินมองไปที่หลินโหยวชิงด้วยสายตาเหน็บแนม เธอไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่า ลูกพี่ลูกน้องของเธอคนนี้จะแสดงเก่งขนาดนี้ วันนี้เธอรู้สึกรังเกียจหลินโหยวชิงเป็นอย่างมาก！

โดยไม่รอให้ป๋อมู่หานได้พูดขึ้นมา เธอก็พูดขึ้นมาอีกว่า “ไหน ๆ ลูกพี่ลูกน้องของฉันคนนี้เธอก็อยากจะได้ตำแหน่งคุณนายป๋อมาตั้งนานแล้ว ทำไมคุณไม่แต่งงานกับเธอซะเลยล่ะ แล้วก็บอกเธอด้วยนะว่าต่อไปอย่าส่งอะไรที่มันน่าขยะแขยงมาให้ฉันอีก”

เมื่อหลินโหยวชิงได้ยินเรื่องข้อความ สีหน้าของเธอก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย เธอรีบพูดขึ้นมาทันทีว่า “เอินเอิน ฉันอธิบายให้เธอฟังไปตั้งหลายครั้งแล้วนะว่า ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำลายครอบครัวของเธอเลย เพียงแต่ว่าหานเขาคิดว่าที่ฉันต้องกลายมาเป็นเจ้าหญิงนิทราก็เพราะว่าฉันช่วยเขาเอาไว้ เขาก็เลยรู้สึกเป็นหนี้บุญคุณฉัน ความจริงแล้วเราไม่มีอะไรกันเลยจริง ๆ นะ”

สายตาของป๋อมู่หานตอนนี้ดูเคียดแค้นมาก “ไม่จำเป็นต้องอธิบายให้เธอฟังมากนักหรอก เราไปกันเถอะ”

เมื่อเห็นว่าป๋อมู่หานกำลังจะพาหลินโหยวชิงไปแล้ว หลินเอินเอินจึงเอื้อมมือไปขวางเขาเอาไว้ “ไม่สู้เราไปเอาใบหย่ากันตอนนี้เลยดีมั้ย จะได้แยกย้ายกันไปแต่งงาน และก็ไม่ต้องมาเสียเวลาของกันและกัน”

หลินโหยวชิงกำมือแน่นขึ้นทันที

ป๋อมู่หานบอกเธอว่า พวกเขาหย่ากันแล้ว แล้วที่พวกเขาโต้เถียงกันมาตั้งนาน สรุปยังไม่ได้ไปเอาใบหย่าอีกเหรอเนี่ย？！

หลังจากนั้นไม่นาน เธอก็พูดขึ้นมาด้วยสีหน้าจริงจังว่า “เอินเอิน ฉันกับหานเราไม่ได้มีอะไรเกินเลยกันจริง ๆ นะ แต่ถ้าเธอไม่พอใจ ต่อไปฉันไม่ติดต่อกับหานอีกแล้วก็ได้”

เธอหันหน้าไป ท่าทางเหมือนกำลังจะร้องไห้ “หาน ฉันขอโทษนะ ที่ฉันทำให้พวกคุณต้องทะเลาะกัน ฉันขอตัวก่อนนะ คุณง้อเธอดี ๆ นะ ผู้หญิงน่ะง้อง่ายจะตาย”

หลังจากพูดจบ เธอก็หันหลังจะเดินออกไปข้างนอก

สายตาที่เฉียบคมของป๋อมู่หานจ้องมองมายังใบหน้าของหลินเอินเอินด้วยตาเขม็ง เขาพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่เยือกเย็นเป็นอย่างมากว่า “ตอนนี้ผมไม่ว่าง เดี๋ยวผู้ช่วยของผมจะติดต่อคุณไป คุณเตรียมตัวไว้ให้พร้อมก็แล้วกัน”

พอพูดจบ เขาก็ลุกขึ้นเดินตามออกไปทันที

ซูเหมี่ยวที่ยืนอยู่ตรงที่เดิม พูดขึ้นมาด้วยสายตาที่เย็นชาเป็นอย่างมาก “เอินเอิน！ คุณตัดสินใจถูกแล้วล่ะที่หย่า ผู้ชายเลว ๆ แบบนี้ ไม่คู่ควรกับคุณเลยสักนิด”

ไอริส ทำไมต้องมาทนทุกข์ใจกับความขมขื่นแบบนี้ด้วย！

เมื่อกี้นี้เพราะมันเป็นเรื่องภายในครอบครัว เธอจึงไม่อยากเข้าไปแทรกแซงอะไร แต่เธอก็ยังโกรธมากจนแทบอยากจะต่อยหลินโหยวชิงสักยก！！

ช่างเป็นคนที่ตีสองหน้าเก่งจริง ๆ เลย！

“พี่ซู เมื่อกี้นี้พี่บอกว่า ถ้าป๋อมู่หานแพ้คดีนี้ เขาจะต้องจ่ายเงินหลายหมื่นล้านเลยใช่มั้ย？”

ซูเหมี่ยวที่ยังจมอยู่กับความโมโหหลินโหยวชิงไม่หาย เมื่อได้ยินเช่นนี้ เธอก็ถึงกับอึ้งไปเลย “ใช่แล้ว ทำไมเหรอ？”

หลินเอินเอินมองออกไปนอกหน้าต่าง สายตาของเธอดูนิ่งสงบมาก “พี่ซู ติดต่อฟู่จิงเหนียนไปหน่อย แล้วก็เตรียมเริ่มงานได้เลย”

ซูเหมี่ยวเอามือปิดปากด้วยความตกใจ “นี่คุณ...... คงไม่ใช่เพราะแรงแค้นจากความรัก ก็เลยอยากจะแก้แค้นหรอกใช่มั้ย？”

หลินเอินเอินเผยรอยยิ้มออกมา แม้ว่าปากของเธอกำลังยิ้มอยู่ “ฉันแยกแยะเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวออก ฉันแค่ชอบคดีนี้เฉย ๆ ”

เธอชอบคดีที่ท้าทายมาโดยตลอด

ยิ่งไปกว่านั้น ในเมื่อเธอหย่าแล้ว เธอก็ไม่จำเป็นต้องเห็นแก่หน้าใครทั้งนั้น

ซูเหมี่ยวยังไม่สามารถดึงสติกลับมาได้ เธอถามขึ้นมาด้วยสีหน้าที่ดูสับสนเป็นอย่างมาก “แต่คุณ... ทำไมคุณถึงช่วยฟู่จิงเหนียนล่ะ คุณคือคุณนายป๋อนะ ก่อนหน้านี้คุณเคยรักป๋อมู่หานมากขนาดนั้น เคยทำอะไรเพื่อเขาตั้งหลายอย่าง....... ”

หลินเอินเอินพูดตัดบทซูเหมี่ยวขึ้นมา น้ำเสียงของเธอค่อนข้างจริงจังพอสมควร “ก็พี่บอกเองไม่ใช่เหรอว่า มันเป็นเรื่องในอดีตไปแล้ว อีกอย่าง เดี๋ยวฉันก็หย่าแล้วด้วย”

“จะหย่าจริงเหรอ？ ！”

“อื้ม” น้ำเสียงของหลินเอินเอินหนักแน่นมาก “ในเมื่อฉันเลือกที่จะรับคดีนี้แล้ว ฉันก็ไม่มีทางที่จะทำเป็นเรื่องเล่น ๆ เด็ดขาด”

ซูเหมี่ยวพยักหน้าทั้งที่ยังสงสัยอยู่ แล้วทันใดนั้น เธอก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ “แต่มีอยู่เรื่องหนึ่ง ก่อนหน้านี้คุณสามารถเข้าร่วมการพิจารณาคดีจากทางไกลได้ แต่ในกรณีนี้ ฟู่จิงเหนียนเขาต้องการเจอคุณ...... แล้วถ้าคุณฟู่เกิดรู้ตัวตนของคุณนายป๋อของคุณขึ้นมา เกรงว่าเขาอาจจะไม่ไว้ใจคุณได้......”

“ไม่ต้องห่วง ฉันจะจัดการเรื่องนี้เอง”

เมื่อเห็นความมุ่งมั่นของเธอ ซูเหมี่ยวก็พยักหน้า “งั้นก็ดี เดี๋ยวฉันจะจัดการเรื่องอื่น ๆ เอง ส่วนทางด้านคนที่รับผิดชอบทางด้านกฎหมายของเขานั้น คุณก็รู้จัก เขาคือหลินเฟิง รุ่นพี่ตอนเรียนของคุณนั่นแหละ คิดว่าการพูดคุยน่าจะผ่านไปได้อย่างราบรื่น”

เมื่อซูเหมี่ยวเห็นว่าหลินเอินเอินดูแตกต่างไปจากเมื่อก่อนมาก เธอก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกดีใจกับหลินเอินเอินจากใจจริง แล้วเธอก็ควงแขนของหลินเอินเอินเอาไว้

“เอินเอิน ไปบ้านฉันสิ วันนี้ฉันจะทำอาหารให้คุณกินเอง มาฉลองที่คุณหลุดพ้นจากความทุกข์ระทมนี้กันเถอะ！”

ทั้งสองเดินออกจากร้านกาแฟไปด้วยรอยยิ้ม ในรถที่อยู่ไม่ไกล พอป๋อมู่หานเห็นทั้งสองคนพูดคุยหัวเราะต่อกระซิกกัน อากาศรอบ ๆ ตัวเขาก็เย็นยะเยือกขึ้นมาจนแทบจะทำให้คนแข็งตายได้เลย！

หลินเอินเอิน นี่คุณกำลังเล่นกลอุบายอะไรอยู่กันนะ？

หลังจากทานอาหารที่บ้านของซูเหมี่ยวเสร็จ พวกเธอก็พูดคุยกันอยู่สักพัก หารือกันเกี่ยวกับเรื่องคดี จากนั้นหลินเอินเอินก็กลับบ้านไป

ซึ่งทันทีที่เธอกลับมาถึงวิลล่า คนรับใช้ก็เข้ามาบอกกับเธอว่า “คุณหนูครับ พวกเราได้ดูกล้องวงจรปิด ดูเหมือนจะมีคนตามคุณกลับมาด้วยครับ”