หลังจากแต่งงานแล้ว ฉันจึงรู้ว่าฉันคือแสงจันทร์สีขาวของเจ้านาย

ฤดูหนาวที่เมืองเป่ยเจียงนั้นหนาวเย็นจนใจสั่น ในคืนที่มืดมิดหิมะตกจนปกคลุมไปทั่ว เวินเซียนเล่อรู้สึกเวียนหัวอย่างแรง เธอพยายามลุกขึ้นจากเตียง

แต่ยังไม่ทันได้ตอบสนอง ผมของเธอก็ถูกดึงอย่างแรงและใบหน้าถูกตบจนรู้สึกหนักกว่าเดิม เธอเพิ่งผ่าศพเสร็จ

แต่ระหว่างทางกลับบ้านหลังเลิกงาน เธอถูกทำให้สลบไป

พอตื่นมาก็พบว่าตัวเองอยู่ที่นี่

เวินเซียนเล่อรู้ว่า ยาที่ทำให้เธอสลบคืออีเธอร์

ซึ่งเป็นสารทำให้สลบที่มีพิษต่ำที่ส่งผลให้เกิดการวางยาสลบทั่วร่างกาย

เธอไม่สนใจความเจ็บปวดบนใบหน้า วิ่งไปที่หน้าต่างและเปิดมันออก

ลมหนาวพัดเข้ามาพร้อมกับอากาศสดชื่น

ทำให้เธอเริ่มมีสติขึ้น ในตอนนั้นเอง เธอได้ยินเสียงหัวเราะของผู้หญิง เธอชะงักและหันไปมองช้าๆ

ในห้องที่มืดสลัวนั้น มีผู้หญิงแต่งตัวสวยนั่งอยู่บนเก้าอี้

และด้านหลังของเธอมีชายร่างยักษ์สองคนยืนอยู่

เมื่อเห็นภาพนั้น หัวใจของเวินเซียนเล่อเริ่มเต้นแรงขึ้นเล็กน้อย "พวกคุณเป็นใคร? จับฉันมาทำอะไร ?"

ผู้หญิงคนนั้นจุดบุหรี่ สูบเบาๆ แล้วมองไปที่เวินเซียนเล่อ "หนึ่งวันก่อน คุณผ่าศพผู้หญิงที่กระโดดตึกตายใช่ไหม ?"

แม้ว่าเธอจะไม่รู้ว่าทำไมถึงถามเช่นนี้ แต่เวินเซียนเล่อก็พยักหน้า "ผลลัพธ์เป็นอย่างไร? คืออะไร?"

"เธอถูกทรมานอย่างไม่เป็นมนุษย์ก่อนตาย มีการหักของกระดูกหลายจุด ช้ำ และยังมี..." "อะไรล่ะ?" ผู้หญิงผมยาวลอนใหญ่ปล่อยผมลงอย่างสบายๆ มองเวินเซียนเล่อด้วยรอยยิ้มแปลกๆ เวินเซียนเล่อเงียบไปครู่หนึ่ง

ก่อนตอบว่า "ในร่างกายของเธอพบสารคัดหลั่งของผู้ชายหลายคน เธอถูกข่มขืนก่อนตาย"

ผู้หญิงคนนั้นหัวเราะ เธอพูดว่า "ฉันชื่อ เมิ่งอวี่ พวกเขาเรียกฉันว่า พี่เมิ่ง" เธอลุกขึ้นเดินไปหาเวินเซียนเล่อ

รอยยิ้มบนใบหน้าหายไปทันที

และสายตาก็เปลี่ยนเป็นเย็นชา "ต่อไปนี้ ตอบคำถามของฉันให้ดี มิฉะนั้น นี่จะเป็นชะตากรรมของคุณ"

เวินเซียนเล่อถามด้วยสัญชาตญาณว่า "นี่คือที่ไหน?" "สวรรค์บนดิน" เวินเซียนเล่อชะงัก สวรรค์บนดิน? สถานบันเทิงที่มีชื่อเสียที่สุดในเมืองเป่ยเจียง

ผู้ตายคือหญิงสาวที่นี่หรือ?

เมื่อคิดถึงบาดแผลบนร่างกายของเธอ บางอย่างก็ระเบิดขึ้นในหัวของเวินเซียนเล่อ เธอร้องออกมาด้วยความตกใจ "พวกคุณบังคับให้เธอทำงานที่ไม่เต็มใจ?"

"ฮ่าฮ่า" เมิ่งอวี่หัวเราะเบาๆ

และดับบุหรี่ในมือ "พูดให้ไม่ฟังดูแย่ ฉันแค่ทำให้เธอมีโอกาสหาเงินเท่านั้น" เมิ่งอวี่ถาม "เธอกลืนการ์ดบันทึกข้อมูลลงไป คุณพบหรือไม่

?" เวินเซียนเล่อส่ายหัว

ลักษณะการตายของเธอชัดเจนว่าเป็นการตกจากที่สูง ไม่จำเป็นต้องผ่าท้อง

เมิ่งอวี่ไม่พูดอะไร

เพียงแต่จ้องมองเวินเซียนเล่ออย่างแน่วแน่ "ตอนนี้ศพนั้นอยู่ที่ไหน?" "ห้องเก็บศพของตำรวจ" "ฉันต้องการให้คุณไปเอาการ์ดบันทึกข้อมูลในกระเพาะของเธอออกมาให้ฉัน" เสียงของเมิ่งอวี่เบา

แต่แฝงไปด้วยความอันตรายที่ไม่สามารถต้านทานได้

เวินเซียนเล่อคิดออกในทันที

การ์ดบันทึกข้อมูลนั้นแน่นอนว่าเป็นหลักฐานการก่ออาชญากรรมของพวกเขา

ผู้หญิงคนนั้นกระโดดตึก หรืออาจถูกผลักลงไป

หลังจากพิจารณาครู่หนึ่ง เธอก็พยักหน้า "ตกลง" การที่เธอตอบตกลงอย่างรวดเร็วนั้นเกินความคาดหมายของเมิ่งอวี่

อย่างไรก็ตาม เมิ่งอวี่ไม่ได้คิดมาก

เธอทำสัญญาณมือและชายสองคนด้านหลังเดินไปหาเวินเซียนเล่อ

มองเห็นว่าพวกเขามีเจตนาไม่ดี เวินเซียนเล่อพูดว่า "จะทำอะไร?" เมิ่งอวี่พิงกำแพงอย่างสบายๆ หมุนกล้องในมืออย่างไม่ใส่ใจ "คุณกับฉันไม่มีความเกี่ยวข้องกัน ฉันจะเชื่อคุณได้อย่างไร? ถ้าคุณนำการ์ดบันทึกข้อมูลไปให้ตำรวจจะทำอย่างไร ?"

เวินเซียนเล่อใจเต้นแรง นั่นคือสิ่งที่เธอคิดไว้! "ดังนั้น ต้องมีอะไรบางอย่างที่ทำให้มั่นใจว่าคุณจะทำตามคำพูด" พอเมิ่งอวี่พูดจบ เวินเซียนเล่อก็ผลักชายสองคนหน้าเธอออกและวิ่งออกไปข้างนอก

แต่ยังไม่ทันวิ่งไปได้สองก้าวก็ถูกจับตัวและโยนลงไปบนเตียงอย่างแรง