ปีที่สามของการเป็นคนรักของเจ้านาย

ซูชิงอวี๋ขับรถในสภาพเหนื่อยล้า ทำให้เกิดอุบัติเหตุร้ายแรงกับกู่หนานเหิงและรักแรกในใจของเขาได้รับความเสียหายหนัก

เพื่อชดเชยบาปของพ่อ ซูชิงอวี๋เต็มใจและยอมรับอย่างที่สุดที่จะดูแลกู่หนานเหิงที่สูญเสียความทรงจำเป็นเวลาสามปี กลายเป็นคนรักที่ต้องซ่อนเร้นของเขา

จนกระทั่งเธอได้ยินการสนทนาระหว่างเขากับเพื่อนโดยบังเอิญ ซูชิงอวี๋จึงได้รู้ว่ากู่หนานเหิงไม่ได้สูญเสียความทรงจำจริงๆ

แต่เป็นการปกปิดความจริงของอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นโดยคนที่ทำผิดจริง

และเหอซีเยาหยาวคือคนที่ทำให้พ่อของเธอตาย

สามปีที่เต็มไปด้วยความรักที่ผิดพลาด ซูชิงอวี๋เก็บหลักฐานด้วยความเจ็บปวด

เธอต้องการส่งของขวัญใหญ่ให้กับพวกเขาในวันแต่งงาน

กู่หนานเหิงเลี้ยงสุนัขอาคิตะที่ชอบหนีออกจากบ้านเสมอ ซูชิงอวี๋ที่หาไม่เจอจึงโทรไปที่เครื่องติดตามของมัน พอรู้ว่ามันอยู่กับกู่หนานเหิง ซูชิงอวี๋กำลังจะพูดก็ได้ยินเสียงผู้ช่วยของกู่หนานเหิงพูดอย่างเป็นทางการ

“คุณกู่ เหอซีเยาจะกลับประเทศสัปดาห์หน้า คุณจะเริ่มเตรียมงานแต่งงานไหม?” “อืม งานแต่งงานมีอีกครึ่งเดือน เริ่มเตรียมได้เลย ทุกอย่างต้องดีที่สุด เพราะซีเยาหยาวเลือกมาก

” “ได้ค่ะคุณกู่ อุบัติเหตุครั้งก่อน คุณเหอได้รับบาดเจ็บหนัก รักษาอยู่ต่างประเทศสามปี ได้ยินว่าฟื้นตัวดี” กู่หนานเหิงพูดเบาๆ “ซีเยาหยาวเป็นคนดื้อ

ถ้าไม่ใช่เพราะเธออยากขับรถทั้งๆ ที่ไม่มีใบขับขี่ เราคงไม่เกิดอุบัติเหตุ” น้ำเสียงเย็นชาและเบา “โชคดีที่คุณกู่ฉลาด เอาซูไห่เซิงมาแทนที่คนขับแล้วแกล้งทำเป็นสูญเสียความทรงจำ หลอกซูชิงอวี๋ ตอนนี้คุณเหอกลับมาแข็งแรงแล้ว คุณไม่ต้องแสดงละครอีกแล้ว” “ใช่! ไม่เสียเปล่าที่ฉันแกล้งทำเป็นสูญเสียความทรงจำสามปี

แค่รู้สึกผิดกับซูชิงอวี๋ เพราะพ่อของเธอรับผิดแทนซีเยาหยาว”

ซูชิงอวี๋ตกใจจนลืมหายใจ น้ำตาไหลออกมาเงียบๆ กู่หนานเหิงไม่เคยสูญเสียความทรงจำเลยหรือ? แล้วอุบัติเหตุครั้งนั้นเกิดอะไรขึ้น? เสียงเย็นชาดังขึ้นอีกครั้ง

“ซูไห่เซิงเป็นคนขับรถของกู่ตั้งแต่แรก การรับผิดแทนภรรยาในอนาคตก็ถือว่าเป็นโชคดีของเขา” “ยิ่งกว่านั้น คุณกู่ดีกับซูชิงอวี๋ ก็ถือว่าชดเชยให้พวกเขาแล้ว” กู่หนานเหิงยิ้มเย็นชา “คุณพูดถูก แม้ฉันจะแต่งงานกับซีเยาหยาว

ก็จะไม่ปล่อยให้ซูชิงอวี๋ลำบากหรอก เจ้าหมาน้อย เรากลับบ้านกันเถอะ” ได้ยินชื่อสุนัขของกู่หนานเหิง ซูชิงอวี๋รีบวางสาย

หัวใจเหมือนถูกบีบจนเจ็บ เจ็บจนเธอรู้สึกเวียนหัว

สามปีที่ผ่านมาเธอใช้ชีวิตในความหลอกลวงหรือ?

แม่ของซูชิงอวี๋ป่วยตั้งแต่เธอเกิด และเสียชีวิตไปโดยทิ้งหนี้ไว้มากมาย

เธอและพ่อซูไห่เซิงพึ่งพากันจนกระทั่งเธออายุ 14 ปี พ่อของเธอได้ทำงานเป็นคนขับรถให้กับกู่หนานเหิงลูกชายคนเดียวของบริษัทกู่ ทำให้ชีวิตของพวกเขาดีขึ้น

แต่เมื่อสามปีก่อน เกิดอุบัติเหตุ พ่อของเธอและคนขับรถเสียชีวิตทันที ส่วนเหอซีเยาหยาวและกู่หนานเหิงได้รับบาดเจ็บหนัก

เหอซีเยาหยาวถูกพาไปรักษาต่างประเทศ ส่วนกู่หนานเหิงพอพ้นขีดอันตรายแล้วก็สูญเสียความทรงจำ

ตำรวจระบุว่าซูไห่เซิงเป็นผู้ผิด ต้องจ่ายเงินจำนวนมาก

แต่ชีวิตที่เพิ่งดีขึ้นของซูชิงอวี๋ ไม่สามารถจ่ายเงินได้มากขนาดนั้น ครอบครัวกู่จึงเสนอว่าจะจ่ายเงินให้ แต่เงื่อนไขคือเธอต้องดูแลกู่หนานเหิงที่สูญเสียความทรงจำ ซูชิงอวี๋ที่ชอบกู่หนานเหิงอยู่แล้ว

และรู้สึกผิดที่พ่อทำให้เขาสูญเสียความทรงจำ จึงสาบานว่าจะอยู่ข้างกู่หนานเหิงตลอดไปไม่จากไปไหน

โชคดีที่กู่หนานเหิงที่สูญเสียความทรงจำไม่ได้โกรธเธอ และดีกับเธอเสมอ

ในคืนที่เขาเมา ซูชิงอวี๋ก็กลายเป็นคนรักลับๆ ของเขา ซูชิงอวี๋รู้ว่ากู่หนานเหิงและเหอซีเยาหยาวมีพันธะการแต่งงาน เธอขอบคุณครอบครัวกู่ที่ดีกับเธอ และรู้ว่ากู่หนานเหิงไม่ใช่คนที่เธอสามารถสูงส่งได้ เพียงแค่ได้อยู่ข้างกู่หนานเหิงเธอก็พอใจแล้ว

แต่เธอไม่คิดว่า สิ่งที่เธอคิดว่าเป็นการชดใช้จะกลายเป็นการหลอกลวง และการตายของพ่อก็กลายเป็นเครื่องมือของกู่หนานเหิงในการปกป้องเหอซีเยาหยาว

น่าขำที่สามปีที่ผ่านมา เธอรู้สึกผิดที่พ่อทำร้ายพวกเขา ที่จริงแล้วเธอและพ่อคือคนที่น่าสงสารที่สุด

เสียงเปิดประตูดังขึ้น กู่หนานเหิงกลับมาแล้ว ซูชิงอวี๋รีบเช็ดน้ำตา ไม่ต้องการให้กู่หนานเหิงสังเกตเห็นความผิดปกติของเธอ “เบบี้ ทำไมเธอไม่รับโทรศัพท์ตอนอยู่บ้านล่ะ?” กู่หนานเหิงเปลี่ยนรองเท้าแล้วอุ้มซูชิงอวี๋เข้ามากอดอย่างเอ็นดู

เขาจูบเธอโดยไม่ให้เธอพูดอะไร สามปีที่ผ่านมาซูชิงอวี๋ไม่เคยปฏิเสธเขา

แต่วันนี้เธอผลักเขาออกไปโดยสัญชาตญาณ กู่หนานเหิงขมวดคิ้วเล็กน้อย “เป็นอะไรไป? อารมณ์ไม่ดีเหรอ? ตาแดงๆ นี่ร้องไห้หรือเปล่า?” เขาลูบแก้มของซูชิงอวี๋ด้วยความห่วงใย สีหน้าอ่อนโยน

苏清予มองไปที่顾南恒ชายหนุ่มตรงหน้า เขาคือผู้ชายที่เธอหลงรักมาตั้งแต่ 14 ปี เริ่มต้นจากการแอบหลงรักจนถึงวันนี้ ผ่านไปสิบปี แต่ทุกความรู้สึกที่มีต่อเขากลับพังทลายไปหมดแล้ว

"南恒 ถ้าคุณฟื้นความจำได้ คุณยังจะรักฉันเหมือนเดิมไหม ?"

顾南恒ตกใจเล็กน้อย ก่อนที่จะยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยน

"คนโง่ ฉันจะรักเธออยู่แล้ว ฉันสัญญา ว่าจะรักเธอคนเดียวตลอดชีวิต"

เขาก้มลงไปจูบที่ริมฝีปากนุ่มนิ่มของเธอ กลิ่นอายที่เคยคุ้นเคยกลับทำให้苏清予รู้สึกแปลกประหลาด ตอนนี้เขาพูดว่ารักเธอคนเดียว แต่ในใจกลับกล้าหลอกลวงเธอมาถึงสามปี

顾南恒แค่สัมผัส苏清予 ก็เหมือนตกลงไปในห้วงความหลงใหล ร่างกายของเธอมักจะทำให้เขาหลงใหลจนไม่สามารถต้านทานได้ เขาหอบหายใจหนัก ก่อนจะกดเธอลงไปใต้ร่าง

หากเขามีความอดทนพอ เขาคงจะเห็นน้ำตาแห่งความสิ้นหวังที่ไหลรินจากใบหน้าของ苏清予

"เป็นของขวัญเพื่อแสดงความรักให้เธอเมื่อวันก่อนที่ฉันไปถ่ายที่ต่างประเทศ ฉันคิดว่ามันเหมาะกับเธอดี"

顾南恒นำสร้อยคออัญมณีมาสวมให้เธอที่คอ เขาจูบที่คอขาวของเธอเบาๆ และนอนหลับไปในที่สุด

苏清予ลุกขึ้นอย่างไร้สติ เธอถอดสร้อยคอออกและเก็บใส่กล่องเครื่องประดับในห้องทำงาน ที่นั่นมีเครื่องประดับมากมาย แต่เธอไม่รู้ว่าอันไหนเป็นแบรนด์อะไร และแทบจะไม่เคยใส่

แต่ก่อนเธอไม่เข้าใจว่าทำไมหลังจากที่ทั้งสองมีความสัมพันธ์กันทุกครั้ง 顾南恒ถึงชอบให้ของขวัญเธอ ตอนนี้เธอถึงเข้าใจแล้ว บางทีในใจของเขา เธออาจเป็นสิ่งที่มีค่า

ของขวัญที่เขาให้มากขึ้น ก็อาจจะช่วยให้ความรู้สึกผิดที่มีต่อครอบครัวของเธอหายไป

苏清予น้ำตาไหลพรากขณะเก็บของ เธอไม่สนใจว่า顾南恒จะจะแต่งงานกับเธอไหม แต่เธอสนใจว่า พ่อของเธอเสียชีวิตโดยแบกรับความผิดที่ไม่ได้ทำ และ顾南恒ได้หลอกลวงเธอ!

ดังนั้นเธอจะไม่ปล่อยให้ตัวเองตกหลุมรักเขาอีกต่อไป เธอจะออกไป และทำให้พ่อของเธอได้รับความยุติธรรม

ในค่ำคืนที่มืดมิด 苏清予เดินมาที่ลานจอดรถใต้ดิน เธอจำได้ว่า รถคันนั้นที่ประสบอุบัติเหตุเมื่อสามปีก่อนถูกซ่อมเสร็จแล้วและจอดอยู่ที่นี่ ไม่รู้ว่าจะหาหลักฐานอะไรได้บ้าง

苏南溪เห็นกล้องติดรถในรถคันนั้นแล้วก็ตื่นเต้น มือสั่นไปหมด

เธอรีบไปที่ห้องทำงานตรวจสอบ วิดีโอแสดงให้เห็นว่า何夕瑶ขอขับรถเอง แต่พ่อของเธอยังขัดขวาง

"คุณหนู何 คุณยังไม่ได้ใบขับขี่ รอให้คุณ..."

คำพูดยังไม่ทันจบ何夕瑶ก็เปิดประตูฝั่งคนขับและดึงพ่อของเธอออกไปอย่างหยาบคาย

"คุณแค่หมาของตระกูล顾เท่านั้น 南恒哥哥ก็ยอมแล้ว คุณจะพูดมากทำไม? ไปออกไป !"

苏海生มอง顾南恒ที่ทำท่าเหมือนไม่มีปัญหา แล้วนั่งไปข้างๆ ฝั่งผู้โดยสาร แต่ไม่ถึงสองนาที何夕瑶ก็พารถไปยังเลนตรงข้าม

เธอตกใจจนกรีดร้องเสียงดัง แต่苏海生ตอบสนองได้ทันทีและหักพวงมาลัยไปทางตัวเอง

苏清予เห็นตรงนี้น้ำตาเริ่มไหลออกมาไม่หยุด เธอรู้ดีว่าพ่อของเธอเป็นคนที่ยอมทนอยู่ข้าง何夕瑶อย่างเต็มใจ เขายอมบาดเจ็บตัวเองเพราะไม่อยากให้何夕瑶ได้รับอันตราย

"คุณหนู ช่วยด้วย ...ช่วยฉันด้วย"

苏海生พูดด้วยเสียงแผ่วเบา ขณะที่顾南恒ในที่นั่งด้านหลังไม่รีบช่วยพ่อของเขา แต่กลับดันร่างพ่อออกไปแล้วไปช่วย何夕瑶

"南恒哥哥 มันไม่ใช่ฉัน แต่เป็นคนขับรถ苏海生ที่ชนคนตายใช่ไหม? ช่วยฉันเถอะ! ฉันไม่อยากติดคุก!"

何夕瑶ร้องไห้และเขย่าตัว顾南恒 เขากอดเธอไว้ปลอบโยนและตัดสินใจบางอย่าง

"夕瑶 เธอพูดถูก คนขับคือ苏海生 เขาทำผิดพลาดทำให้เกิดอุบัติเหตุ ทุกอย่างเป็นความผิดของเขา เข้าใจไหม? อย่ากังวลไป ฉันจะปกป้องเธอให้ปลอดภัย"

เขากอด何夕瑶ไปที่เบาะหลังแล้วลาก苏海生ที่ยังร้องขอความช่วยเหลือมาที่เบาะคนขับ และนั่งข้างๆ何夕瑶 จนกระทั่งเธอสงบลง ก่อนจะโทรแจ้งตำรวจ

苏清予นั่งน้ำตาไหลจนตาพร่ามัวเหมือนถูกดูดวิญญาณออกไป

ในวิดีโอเลือดของพ่อไหลออกมาทีละหยดจนซึมผ่านเสื้อผ้าและฝังลงไปในหัวใจของเธอ

เธอจับที่อกและหายใจแรงเหมือนถูกดึงหัวใจออกไป รู้สึกเจ็บจนไม่สามารถกลั้นเสียงสะอื้นในลำคอได้

顾南恒 ทำไมคุณถึงโหดร้ายขนาดนี้? ทำไมไม่ช่วยพ่อของฉัน? พ่อของฉันเคยบอกว่าเขาขอบคุณตระกูล顾ที่ให้เขามาทำงานนี้ เขาทำงานนี้ด้วยความเคารพและภักดี

苏清予เชื่อว่าพ่อของเธอจะช่วย何夕瑶รับผิดชอบทุกอย่างเอง ถึงแม้ว่าคุณ顾南恒จะไม่พูด แต่พ่อของเธอก็จะทำ

แต่พวกเขากลับไม่เชื่อใจเขาและยังไม่ให้เขามีความหวังที่จะรอดชีวิต

苏清予พิงหลังพนักเก้าอี้ ไหล่บางๆ ของเธอสั่นระริก

顾南恒 คุณจะต้องรับผิดชอบกับสิ่งที่คุณทำ!

"สวัสดีค่ะ พี่สาว คุณยังสนใจคำเชิญให้เข้าร่วมงานแปลภาษาฝรั่งเศสอยู่ไหม ?"

เสียงที่ตอบกลับมาทำให้苏清予รู้สึกยินดีเป็นอย่างมาก เธอเป็นนักศึกษาฝรั่งเศสที่เก่งมาก และเพื่อนคนนี้ได้เชิญเธอมาหลายครั้งแล้ว ครั้งนี้เธอในที่สุดก็ยอมตกลง

"แน่นอนค่ะ รีบจัดการเอกสารออกไปต่างประเทศเถอะ ในอีกครึ่งเดือนหลังมานี้มารายงานตัวได้เลยค่ะ"

ครึ่งเดือนหลังจากนี้เหรอ? มันคือวันที่งานแต่งงานของ顾南恒และ何夕瑶

ในวันนั้นเธอจะมอบของขวัญพิเศษให้กับพวกเขา