หลังจากหย่า ผู้บริหารสาวก็คุกเข่าขอคืนดี

“ไอ้ขยะเอ๊ย นายจะวางยาฉันเหรอ？“ “พวกเขาใส่ทั้งหมดนี้ลงในซุป！”

ภายในวิลล่าของตระกูล Qin หญิงวัยกลางคนชื่อ Wang Ailan กำลังชี้ไปที่แมงมุมที่ตายแล้วบนโต๊ะอาหาร และอาละวาดอย่างรุนแรง

นางสาปแช่งและถ่มน้ำลายขณะทำเช่นนั้น ใบหน้าของนางบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ และด้วยการสะบัดข้อมือ นางก็ปัดชามซุปที่อยู่ตรงหน้านางลงสู่พื้น

คลิก！

ชามซุปแตก และซุปก็กระเด็นไปทั่วตัวซูหลิน

ซูหลินจ้องมองแมงมุมโดยขมวดคิ้วเล็กน้อย

ลำตัวของแมงมุมยังคงสภาพสมบูรณ์ มีเพียงคราบซุปเล็กน้อย ซึ่งบ่งบอกว่ามันถูกจับได้และโยนลงไปในซุปโดยตั้งใจ

แต่ซูหลินกลับขี้เกียจเกินกว่าจะเปิดเผยตัวตนของเขา เขาเพียงแค่หยิบตะเกียบขึ้นมา หยิบเนื้อชิ้นหนึ่งจากจานบนโต๊ะ แล้วนำเข้าปากเพื่อลิ้มรส

รสชาติก็ดีเลิศจริงๆ ดีกว่าอาหารที่เชฟชื่อดังภายนอกปรุงเป็นอาหารสำเร็จรูปถึงหลายร้อยเท่าเลยทีเดียว

“แม่ ผมตรวจดูจานพวกนี้ทั้งหมดก่อนจะเอาออกจากหม้อ...”

สแน็ป！

ก่อนที่ซูหลินจะพูดจบ หวางอ้ายหลานก็กระแทกมือลงบนโต๊ะทันที

เขาชูมือขวาขึ้น ชี้ไปที่จมูกของซูหลิน แล้วตะโกนว่า “ไอ้ขยะ！ ฉันไม่ได้ดุคุณมาสองวันแล้ว ยังกล้าเถียงฉันอีกเหรอ？“

“คุณกินข้าวที่บ้านฉัน ใช้บ้านฉัน และอาศัยอยู่ในบ้านฉัน”

“แม้แต่ทำอาหารดีๆ ก็ยังทำไม่ได้ ฉันขอเลี้ยงหมาไว้ดีกว่าปล่อยให้คุณอยู่！“

ซูหลินขมวดคิ้ว กำหมัดแน่นโดยไม่รู้ตัว จากนั้นก็คลายออก

ความยุ่งยากของหวางอ้ายหลานเป็นเพียงความพยายามที่จะบังคับให้เขาหย่ากับฉินเหมิงเหยาภรรยาของเขาซึ่งใช้ชีวิตคู่ร่วมกันมาสามปี

อาหารจานต่างๆ เหล่านี้เขาคัดสรรมาอย่างพิถีพิถันและตรวจสอบซ้ำแล้วซ้ำเล่าก่อนนำมาเสิร์ฟ

แม้ว่าหวางอ้ายหลานจะไม่ชอบเขาและมักจับผิดเขาอยู่เสมอ

แต่ในวันนี้พวกเขากลับก้าวไปไกลกว่านั้น โดยจงใจหาเรื่องทะเลาะ

พวกเขาทำบางอย่างเหมือนกับการโยนแมงมุมลงในซุป

อย่างไรก็ตาม ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ซูหลินคุ้นเคยกับลิ้นที่แหลมคมและความใจร้ายของหวางอ้ายหลานมานานแล้ว

เธอกลั้นหายใจ ไม่ต้องการที่จะเสียเวลาพูดคุยกับหวางอ้ายหลานอีกต่อไป เธอจึงเปลี่ยนเรื่อง： “เมิ่งเหยาจะเลิกงานเร็วๆ นี้ ฉันจะเอาจานเหล่านี้ไปที่ครัวเพื่ออุ่นไว้“

เมื่อได้ยินเช่นนี้ หวางอ้ายหลานก็ยิ่งโกรธมากขึ้น

เขาคว้าถ้วยชาที่อยู่ข้าง ๆ เขาและสาดชาร้อน ๆ เข้าที่หน้าของซูหลิน พร้อมตะโกนในเวลาเดียวกันว่า “ซูหลิน คุณโง่จริง ๆ หรือแค่แกล้งทำ？“

“ครอบครัว Qin ของฉันร่ำรวยมาก เราจะขาดอาหารสักคำหรือสองคำเชียวหรือ？“

“บอกเลยนะ ไอ้ขยะไร้ประโยชน์อย่างแกควรจะหายไปซะ และเลิกมารบกวนลูกสาวฉันซะ”

“เมื่อพิจารณาจากสถานะปัจจุบันของลูกสาวฉันแล้ว มีชายหนุ่มมากความสามารถมากมายที่ติดตามเธออยู่”

“คุณกล้าดียังไงมาอยู่ในตระกูลฉินของฉัน“

ซูหลินปล่อยให้น้ำชาร้อน ๆ ไหลลงบนใบหน้าของเขาโดยไม่สะดุ้ง ในขณะที่คำสาปของหวางอ้ายหลานยังคงทิ่มแทงหูของเขาต่อไป

สามปีก่อน ครอบครัวฉินก็เป็นแค่ครอบครัวธรรมดาๆ คนหนึ่ง พวกเขาไม่มีปัญญาซื้อแม้แต่อพาร์ตเมนต์เล็กๆ หรือแม้แต่วิลล่า

แม้ว่าธุรกิจของ Qin Mengyao จะล้มเหลวและเธอเป็นหนี้ แต่ในขณะนั้น เธอกลับไม่ได้กินผัก เนื้อสัตว์ หรือซุปเลย

การมีอาหารจานเนื้อเพียงจานเดียวก็ถือเป็นความสำเร็จอย่างยิ่งแล้ว

การปรากฏตัวของเขา ซูหลิน ที่ทำให้ตระกูลฉินเปลี่ยนแปลงไป

พวกเขาไม่เพียงแต่ชำระหนี้ของตระกูล Qin เท่านั้น แต่ยังนำสินสอดมา 30 ล้านหยวนอีกด้วย ทำให้ Qin Mengyao มีเงินทุนเริ่มต้นใหม่สำหรับธุรกิจของเธอ

ในช่วงเวลานี้ ซูหลินยังทำงานไปทั่วบริษัท โดยช่วยฉินเหมิงเหยาสร้างทีม

อย่างไรก็ตาม ในขณะที่บริษัทเติบโตขึ้น Qin Mengyao ก็เริ่มยุ่งมากขึ้นเรื่อยๆ โดยมุ่งความสนใจทั้งหมดไปที่บริษัท

Qin Mengyao เป็นผู้หญิงที่มุ่งมั่นในหน้าที่การงาน และเนื่องจากเธอมีร่างกายที่อ่อนแอ เธอจึงลืมกินอาหารเพราะทำงานหนักเกินไป ซึ่งนำไปสู่ภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำและต้องเข้าโรงพยาบาล

เป็นเพราะเหตุการณ์นั้นที่ทำให้ซูหลินตัดสินใจออกจากบริษัทและก้าวถอยออกมาเพื่อดูแลสุขภาพของฉินเหมิงเหยา

เขาจึงเริ่มอุทิศตนให้กับการเป็นพ่อบ้านอย่างเต็มที่

เขาซักผ้าและทำอาหารให้เธอ เตรียมอาหารที่มีคุณค่าทางโภชนาการให้เธอทุกวัน และยังปรุงยาจีนโบราณเพื่อช่วยควบคุมร่างกายของเธออีกด้วย

ด้วยการรักษาของซูหลิน ฉินเหมิงเหยาจึงฟื้นคืนสุขภาพของเธอ และไม่ว่าเธอจะยุ่งกับงานแค่ไหน เธอก็ไม่เคยมีปัญหาสุขภาพใดๆ เลย

ในขณะเดียวกัน ซูหลินก็อยู่บ้านและคอยสนับสนุนฉินเหมิงเหยาอย่างเงียบๆ

เขาจะคอยจับตาดูโครงการของ Qin Mengyao และหากมีปัญหาใดๆ เกิดขึ้น เขาจะเข้ามาแก้ไขอย่างลับๆ สิ่งนี้ไม่เพียงแต่ทำให้การพัฒนาของบริษัทมีความมั่นคงเท่านั้น แต่ยังตอบสนองความทะเยอทะยานในอาชีพการงานของภรรยาเขาได้อีกด้วย

ด้วยเหตุนี้ ด้วยการสนับสนุนอย่างเงียบๆ ของเขา บริษัทของ Qin Mengyao จึงเติบโตมากขึ้นเรื่อยๆ และค่อยๆ กลายเป็นที่สนใจของสาธารณชน

ฉินเหมิงเหยาได้กลายเป็นดาวรุ่งในสายตาของทุกคนแล้ว

พวกเขาเริ่มปรากฏตัวในงานสังคมต่างๆ พูดคุยธุรกิจกับครอบครัวต่างๆ และประธานบริษัท

นอกจากชื่อเสียงของเธอในเรื่องความสวยงามและความสามารถแล้ว เธอยังเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางในพื้นที่ Jiangling ทั้งหมดอีกด้วย

ส่งผลให้สถานะทางสังคมของพวกเขาค่อยๆ แตกต่างกันออกไป

ครอบครัว Qin เริ่มไม่ชอบ Su Lin

ในขณะนี้ ซูหลินฟังคำสาปแช่งของหวางอ้ายหลาน และรอยยิ้มอันขมขื่นก็ปรากฏบนใบหน้าของเขา

ฉินเหมิงเหยาคือรักแรกของเขา เมื่อเขามาถึงเจียงหลิงครั้งแรก เขารู้สึกดึงดูดใจในความขยันหมั่นเพียรและความมุ่งมั่นของฉินเหมิงเหยา

หลังจากใช้ชีวิตร่วมกันมาสามปี เขาก็ตกหลุมรักเธออย่างหัวปักหัวปำ

แม้จะต้องเผชิญกับการดูถูกเหยียดหยามของหวางอ้ายหลานทุกวัน ซูหลินก็ไม่เคยคิดที่จะแยกจากฉินเหมิงเหยาเลย

หลังจากที่หวางอ้ายหลานดุเสร็จ ซูหลินจึงพูดอย่างช้าๆ ว่า “แม่ ถ้าเมิ่งเหยาไม่ยื่นฟ้องหย่าก่อน ฉันจะไม่หย่า！“

“คุณ……“ เมื่อได้ยินเช่นนี้ หวางอ้ายหลานก็โกรธทันที ใบหน้าของเธอบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ

หลังจากที่เธอพูดไปทั้งหมด ซูหลินก็ไม่ได้ยินคำเดียว

“วันนี้ฉันจะตีคุณตายซะไอ้สารเลวเนรคุณ“

เขาพุ่งเข้าห้องน้ำ คว้าไม้ถูพื้น และทุบลงบนหัวของซูหลินอย่างแรง

ม็อบลากเป็นรูปโค้งในอากาศ ทำให้มีน้ำสกปรกกระจายไปทั่วพื้น

ขณะที่ไม้ถูพื้นกำลังจะกระทบศีรษะของเธอ ซูหลินก็ยกมือขึ้นและคว้าข้อมือของหวางอ้ายหลาน

ซูหลินไม่อาจระงับความโกรธของเขาไว้ได้และผลักหวางอ้ายหลานออกไปโดยไม่รู้ตัวด้วยแรงเพียงเล็กน้อย

“แม่คุณทำเกินไปแล้ว！”

แววตาเย็นชาฉายวาบในดวงตาของหวังอ้ายหลาน เธอถอยหลังหนึ่งก้าว ปล่อยไม้ถูพื้น แล้วทิ้งตัวลงบนพื้น

ซูหลินตกตะลึง แรงที่เกิดขึ้นเมื่อกี้นี้มากพอที่จะทำให้แม้แต่เด็กอายุห้าขวบก็ล้มลงได้

คราวนี้หวังอ้ายหลานกำลังพยายามก่อเรื่องวุ่นวายอะไรอยู่นะ？

ในขณะนั้น เสียงตะโกนอันแหลมคมก็ดังขึ้นจากด้านหลังของซูหลิน

“ซูหลิน คุณกำลังทำอะไรอยู่？” -

ซูหลินหันกลับมา

ฉินเหมิงเหยา สวมเสื้อเชิ้ตสีขาวและกระโปรงทรงดินสอ ยืนอยู่ที่ประตู

ใบหน้าที่งดงามน่าทึ่งของเธอถูกปกคลุมไปด้วยน้ำค้างแข็ง คิ้วของเธอยกขึ้น และดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความเย็นชาและความรังเกียจขณะที่เธอมองไปที่ซูหลิน

ในทันใดนั้น ซูหลินก็รู้สึกราวกับว่าเขาอยู่ในห้องใต้ดินที่มีน้ำแข็งอยู่

เขารู้ว่าฉินเหมิงเหยาเข้าใจผิด！