คาสโนว่าอ้อนรัก

“ผมมีข้อเสนอนะครับ ถ้าคุณไม่อยากทำสกู๊ปพิเศษนี่ล่ะก็ เพียงแค่คุณยอม... ”

“ไม่มีวัน! ต่อให้ผู้ชายทั้งโลกเหลือคุณคนเดียวฉันก็ไม่มีวันเข้าไปอยู่ในฮาเร็มของคุณเด็ดขาด จำไว้!” เอมิการีบสวนขึ้นทันควันไม่ปล่อยให้อีกฝ่ายได้พูดจนจบ เธอไม่ต้องการได้ยินคำพูดที่ระคายเคืองใจ

“เหรอครับ... แต่ผมรู้สึกมั่นใจยังไงไม่รู้สิ ว่าคุณไม่มีวันหนีผมพ้น เพราะไม่ว่ายังไงผมก็จะจับคุณมาเป็นผู้หญิงของผมให้ได้... คิตตี้” ปวีร์ลอยหน้าลอยตาส่งยิ้มยียวนมาให้พร้อมตวัดสายตาต่ำลงจับจ้องตรงเนินอก

เอมิกาผุดลุกขึ้นทันทีเมื่อเห็นสายตาราวแทบฉีกทึ้งเสื้อเธอของปวีร์ หญิงสาวอยากควักดวงตาคู่นั้นออกมาโยนลงพื้นแล้วกระทืบซ้ำให้สาแก่ใจ แต่ที่ทำได้คือสบถย้อนคำหวังให้ชายหนุ่มสะดุ้งสะเทือน ทั้งที่ในใจกลับย้ำเตือนตัวเองว่าเธออาจคิดผิดที่คิดต่อกรกับผู้ชายที่ชื่อปวีร์

“แล้วคุณจะรู้ว่าคุณคิดผิดคุณปวีร์”

“วิ่งหนีผมให้พ้นล่ะคิตตี้” ปวีร์ตะโกนย้ำเตือนด้วยเสียงกลั้วหัวเราะติดตามแผ่นหลังบอบบางของคนตัวเล็กที่พอพูดจบก็สะบัดหน้าหันหลังเดินจากไป

เอมิกาหยุดชะงักหันมามองหน้าปวีร์ทำปากขมุบขมิบอย่างขัดใจ ทำท่าราวอยากกระโดดเข้าขย้ำเขาเสียให้รู้แล้วรู้รอด แต่ท้ายสุดก็เพียงสะบัดหน้าแล้วจากไปด้วยอารมณ์ขุ่นมัว

พอออกมาเอมิกาก็รีบโทรหารุ่นพี่สาวทันที คีตาคือตัวช่วยเดียวที่จะช่วยให้เธอรอดพ้นจากสถานการณ์น่าอึดอัดครั้งนี้ได้

“พี่คีย์คะ พี่คีย์ต้องช่วยเอมมี่นะคะ” เอมิกาออดอ้อนทันทีที่เจอหน้าคีตา แต่เหมือนฝ่ายรุ่นพี่จะไม่มีทีท่าร้อนอกร้อนตามเธอเลยสักนิด

“พี่คีย์ว่ามันก็ไม่เห็นแปลกอะไรนี่เอมมี่ แค่ทำข่าวสกู๊ปพิเศษของนายปวีร์” คีตาแย้งเมื่อได้ฟังเรื่องราวจากปากหญิงสาวรุ่นน้อง ด้วยเท่าที่ฟังดูแล้วเธอไม่เห็นว่าจะมีอะไรให้น่าหนักใจแต่กลับกันนั่นถือเป็นเรื่องที่ดีเสียอีก เธอเห็นว่าเป็นโอกาสอันดีสำหรับงานของเอมิกา

“พี่คีย์ แต่นายนั่นตั้งท่าหาเรื่องเอาคืนเอมมี่อยู่นี่คะ” เอมิกาท้วงเมื่อคีตาไม่มีทีท่าทุกข์ร้อนใดๆ และยังเห็นดีเห็นงามกับการทำสกู๊ปพิเศษนั่นอีก

“พี่ว่าเอมมี่คิดมากไปไหม ปวีร์ไม่น่าจะเจ้าคิดเจ้าแค้นอะไรขนาดนั้นนะ อีกอย่างรูปที่เอมมี่แอบถ่ายนั่น มันก็ไม่ได้หลุดรอดออกไปเป็นข่าวเสียหายสักหน่อย พี่ว่าเอมมี่อย่าคิดมากเลย” คีตาพยายามปลอบใจเมื่อเห็นอีกฝ่ายหน้านิ่วคิ้วขมวดราวทุกข์ใจเสียหนักหนา ผู้เป็นลูกพี่ลอบสังเกตอาการของผู้เป็นลูกน้องด้วยความสงสัย

“จะไม่ให้คิดมากได้ไงล่ะคะ นายนั่นเล่นประกาศก้องจ้องจะจับเอมมี่เข้าฮาเร็มซะให้ได้” เอมิกาพรั่งพรูความอัดอั้นตันใจที่สั่งสมไว้จนแทบระเบิดอยู่รอมร่อ

“ว่าไงนะ” อุทานตาโตกับสิ่งที่ได้ยิน เธอมั่นใจว่าเธอฟังไม่ผิดที่ปวีร์คิดจะทำอะไรเอมิกา

“อะ...เอ่อ... คือ เอมมี่หมายถึงนายปวีร์เพื่อนพี่คีย์น่ะประกาศจองล้างจองผลาญจ้องแก้แค้นที่เอมมี่ไปแอบถ่ายรูปน่ะค่ะ” เอมิการีบแก้ตัวอึกอักเมื่อรู้ตัวว่าพลาดเอ่ยถึงความกังวลใจที่ซุกซ่อนไว้ หญิงสาวแทบอยากกัดลิ้นให้ขาดใจตายเสียเดี๋ยวนั้นด้วยหวาดหวั่นกลัวคีตาจะจับได้ว่าเธอแอบหวั่นไหวลึกๆ ในใจ

“อ๋อ... นายปวีร์คิดจะจีบ เอ๊ย! จ้องเอาคืนน้องสาวพี่ อืม... น่าคิดนะ... น่าคิด” คีตาทวนคำเมื่อเข้าใจอะไรทะลุปรุโปร่ง แต่ก็รีบแก้คำด้วยไม่อยากให้เอมิกาขัดเขินที่เธอเริ่มเดาเรื่องราวได้เมื่อเอาสิ่งที่ได้ฟังมาปะติดปะต่อกัน

“นั่นสิคะพี่คีย์ ช่วยเอมมี่คิดหน่อยสิคะ เอมมี่จะทำยังไงดี เอมมี่ยอมรับนะว่าเอมมี่กลัว... นายนั่นชอบกวนประสาทเอมมี่ตลอดเลย” เอมิกาขยับเข้าไปนั่งโซฟาตัวเดียวกันกับผู้เป็นลูกพี่ทันทีอย่างมีหวังเมื่อได้ยินคีตาเอ่ยคำว่าน่าคิด ในขณะที่คีตากำลังกลั้นยิ้มเมื่อได้ยินเอมิกาบอกว่ากลัวปวีร์

“กลัวปวีร์ หรือกลัวใจตัวเองนะ” คีตาหยอดคำถามอย่างระมัดระวังไม่ให้อีกฝ่ายรู้สึกว่ากำลังถูกล้วงความลับ

“ทั้งสองอย่างแหละค่ะ” เอมิกาตอบทันควันไม่มียั้งคิดแล้วรีบแก้ต่างเมื่อรู้ตัวว่าพลาดพลั้งเผลอเผยความรู้สึกออกไป

“เอ่อ... คือเอมมี่หมายถึง กลัวอดใจไม่ไหวแล้วพลั้งมือฆ่านายนั่นตายเข้าสักวันน่ะค่ะพี่คีย์”

ยิ่งได้เห็นผู้เป็นลูกพี่มองด้วยสายตายิ้มๆ เอมิกายิ่งขัดเขิน เธอรู้สึกยามนี้ความร้อนแล่นปราดไปทั่วทั้งใบหน้าและตลอดทั้งตัว

“งั้นเอมมี่จะเชื่อที่พี่บอก แล้วทำตามที่พี่บอกใช่ไหม” คีตาเลิกคิ้วถามดวงตาเฉี่ยวคมจับจ้องดวงตาคู่สีน้ำตาลนิ่งราวจริงจังเสียเหลือเกิน จนคนถูกมองต้องรีบพยักหน้าตอบรับ

“ค่ะพี่คีย์”

“ทุกอย่าง” ถามอีกครั้งราวต้องการย้ำคำตอบ

“ค่ะทุกอย่าง” คนเป็นผู้น้องพยักหน้าตอบรับคำหนักแน่นอย่างมั่นใจด้วยเชื่อมั่นว่าผู้เป็นลูกพี่จะสามารถช่วยเธอแก้ปัญหาหนักใจในครั้งนี้ได้

“แน่ใจนะ” ย้ำอีกหนด้วยสีหน้าจริงจัง และอีกครั้งที่เอมิการับคำราวเครื่องตอบรับอัตโนมัติ

“แน่ใจค่ะ”

“งั้นเอมมี่ก็เดินหน้าทำสกู๊ปพิเศษต่อไป” คีตาเอ่ยด้วยสีหน้านิ่งสนิทก่อนส่งยิ้มให้พร้อมจับมือหญิงสาวผู้เป็นลูกน้องมั่นราวต้องการให้กำลังใจ

“ว่าไงนะคะ” เอมิกาถามเสียงแผ่วเบาราวหมดสิ้นเรี่ยวแรงเมื่อได้ฟังคำ ทั้งที่ตั้งความหวังไว้สูงลิ่ว แต่ยามนี้หญิงสาวรู้สึกร่างทั้งร่างเบาหวิวแทบปลิวหากต้องลมเพียงนิด

“เอมมี่บอกจะเชื่อพี่ทำตามที่พี่บอกทุกอย่างไง เถอะน่าทำไปอย่าคิดมาก...น่านะ” คีตาย้ำเตือนเรื่องที่เอมิกาให้คำมั่นสัญญาพร้อมหยอดคำออดอ้อนเป็นการปลอบใจ

“พี่คีย์อ่ะ แล้วมันช่วยเอมมี่ตรงไหนคะเนี่ย” เอมิกาได้แต่ทอดเสียงอ่อนเมื่อได้ฟังคำตอบจากผู้ที่เธอยกให้เป็นลูกพี่ ความหวังที่จะพึ่งพาคีตาให้ช่วยเกลี้ยกล่อมปวีร์ให้รามือจากเธอเป็นอันพับเก็บเข้ากรุไป เพราะนอกจากคีตาจะไม่ช่วยคุยแล้วยังเห็นดีกับการที่เธอจะได้ทำสกู๊ปพิเศษของปวีร์ เอมิกาจึงได้ทอดถอนใจ

‘พี่คีย์นะพี่คีย์ ทำไมทำกับเอมมี่แบบนี้ ฮึ่ย! ขัดใจนัก!’

คีตาแอบชำเลืองมองปฏิกิริยาของรุ่นน้อง หญิงสาวลอบอมยิ้มเมื่อครุ่นคิดถึงสิ่งที่เอมิกาพลั้งเผลอเอ่ยความรู้สึกในใจออกมา ทั้งการกระทำของปวีร์ที่เอมิกาเล่าให้ฟัง ทำให้เธอมั่นใจว่าทั้งสองต้องแอบมีความรู้สึกดีๆ ต่อกัน เพียงแต่ต่างฝ่ายอาจยังไม่รู้ตัว หากเป็นเช่นนั้นการที่เอมิกาต้องติดตามสัมภาษณ์ปวีร์เพื่อทำสกู๊ปพิเศษน่าจะเป็นโอกาสอันดีที่ทั้งคู่จะได้เรียนรู้กันและกัน เมื่อเป็นเช่นนี้จะไม่ให้เธอเห็นดีด้วยได้อย่างไร