มาเฟียร้ายท้วงรัก ซีรี่ย์ สี่หนุ่มมาเฟีย

บทที่1.ผิดคาด

คาลอส กาน่า ทายาทเพียงคนเดียวของดีมิสทรี เจ้าของธุรกิจเดินเรือขนาดใหญ่ ในน่านน้ำทะเลฟลอริดา ชายหนุ่มวัยเพียง25ปีมีสีหน้าเซ็งสุดขีด เขาถูกมารดาบังคับให้เดินทางกลับมายังบ้านเกิด เพียงเพราะว่าเด็กสาวที่มาดามเรียซ่ามารดาของเขารับอุปการะไว้... หล่อนสอบติดมหาลัยชื่อดังของอเมริกาเข้า นางจึงจัดงานฉลองใหญ่โตให้กับ ชาครียา โรจณสเถียรเด็กสาวคนนั้น เป็นการแสดงความยินดีและเปิดตัว ‘ว่าที่สะใภ้’ เพียงคนเดียวที่มาดามเรียซ่าภาคภูมิใจให้กับชาวโลกรับรู้

“คาร์คลงไปข้างล่างกับมัมได้แล้ว แขกมากันเกือบครบ มัมอยากอวดกับทุกคนน่ะว่ามีลูกเรียนเก่งตั้งสองคน...เร็วๆ ด้วยนะ” เสียงมาดามเรียซ่าเคาะประตูเร่งอยู่หน้าห้องนอน คาลอสจึงค่อยๆ หยัดกายลุกจากที่นอนอย่างเกียจคร้าน

“ไม่น่ากลับมาเลย...รู้งี้ไปบ้านไอ้ราฟดีกว่า กลับมาก็ถูกบังคับตั้งแต่วันแรก...ยัยเด็กแว่นนั่นก็ดันเรียนเก่งบรรลัย ฉันเลยต้องลงไปฉีกยิ้มเป็นตัวตลกให้มัมคุยอวดด้วยอีกคน” ชายหนุ่มบ่นพึม แต่ก็ยอมทำตามความต้องการของมารดา เขาอาบน้ำเร็วที่สุดในชีวิต แล้วมายืนหน้ายับอยู่หน้ากระจก สำรวจความเรียบร้อยของตัวเอง ก่อนจะเดินลงไปด้านล่าง บริเวณที่จัดงานฉลองเล็กๆ ในหมู่เพื่อนสนิทของมารดา

คาลอสเดินไปสวัสดีกับเพื่อนสนิทของมารดาพอเป็นพิธี ก่อนจะขอตัวออกมานั่งเพียงลำพังริมสระว่ายน้ำกว้างด้านหลังตัวบ้าน เขาเอนกายลงนอนบนเตียงผ้าใบริมสระ เงยหน้ามองดูดาวที่ส่องแสงระยิบบนฟ้า เสียงกุกกักของรองเท้าส้นสูงที่กระทบกับพื้นคอนกรีตดังขึ้น คาลอสจึงเอียงหน้ามองด้วยความสนใจ แขกที่มาร่วมงานไม่น่าเดินเลยมาถึงตรงนี้ มันเป็นมุมส่วนตัวที่ไม่ได้เข้ามาง่ายๆ คาลอสจึงแปลกใจที่ยังมีคนหลงทางเข้ามา เงาร่างเพรียวระหง มองดูแล้วอวบอิ่มไปทั้งตัว เพราะชุดรัดรูป แนบไปทุกสัดส่วนจนเปิดเผยสัดส่วนอวบอิ่มให้เห็นได้อย่างชัดเจน

ผิวขาวนวลเนียนละเอียดสะท้อนกับแสงไฟ ดูเปล่งปลั่งน่าประทับใจ คาลอสจึงเผลอมองอย่างชื่นชม เพราะนานๆ จะเจอคนต้องตาถูกใจเสียที ทีท่าเหม่อลอยของสาวน้อยแปลกหน้า เหมือนหล่อนกำลังคิดอะไรอยู่ในใจ สีหน้าหมองเศร้า มีร่องรอยกังวล ทำให้คาลอสเผลอมองด้วยความลืมตัว อารามหลงลืมเขาจึงลุกขึ้นนั่งและเอ่ยทักทายผู้หญิงคนนั้นไป

“สวัสดีครับ...คุณเป็นแขกของยัยแว่นหรือไงครับ แล้วทำไมถึงหลงมาแถวนี้คนเดียว”

ชาครียา โรจณสเถียร สาวน้อยผู้เป็นเจ้าของงานเลี้ยงครั้งนี้ สะดุ้งสุดตัว!! เธอหมุนกายกลับมามองบุตรชายของผู้มีพระคุณ บุตรชายเพียงคนเดียวของมาดามเรียซ่ากับดิมิสทรี ผู้ที่อุปการะเธอไว้ในเวลานี้ ชายผู้นั้นเป็นชายคนเดียวที่ชาครียาเทิดทูน เธอแอบรักเขามาตั้งแต่เริ่มแตกเนื้อสาว ดวงตากลมโตไหวระริกมีความยินดีปะปนอยู่ในหน่วยตา เธอดีใจที่เห็นเขากลับมาร่วมงานในครั้งนี้ ก่อนหน้านั้นชาครียาเฝ้ามองหาเขา เงาร่างสูงใหญ่ของผู้ชายในฝันอยู่ตลอดเวลา เธอฝืนยิ้มต้อนรับแขกของมาดามเรียซ่าที่มาร่วมแสดงความยินดีอยู่นานจนเมื่อยไปทั้งหน้า แต่เมื่อมองไม่เห็นคาลอสในบริเวณงาน ความอดทนของเธอเลยหมดลง...ชาครียาฝืนปั้นหน้ายิ้มแย้มต่อไปอีกไม่ไหว เธอไม่สามารถฝืนทำหน้ายินดีได้อีกต่อไป จึงหลบออกมานั่งพัก เพื่อปรับอารมณ์เศร้าหมองให้กลับมาปกติดังเดิม ก่อนกลับเข้าไปในงานอีกครั้ง

ยิ้มหวานๆ ปานน้ำผึ้งรวงเดือนห้า ส่งให้คาลอส เขาจึงขยับกายลุกขึ้นจากโต๊ะตัวเดิม เดินเข้ามาทรุดนั่งใกล้สาวสวยที่ตัวเองแอบชื่นชอบ

“เบื่อหรือไงครับ? ในนั้นมีแต่คนแก่ๆ... ผมไม่ยักกะเห็นคุณในงานเพิ่งมาถึงหรือไง แล้วเป็นเพื่อนกับยัยแว่นมานานหรือยังล่ะ ผมไม่เคยเห็นคุณอยู่ในกลุ่มสาวกของยัยแว่นซักที” คาลอสพูดลอยๆ ดวงตาคมดุจ้องมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความสนใจ

ชาครียานั่งงง คนตรงหน้าพยายามเลี่ยงหลบเธออยู่ตลอดเวลา นับจากที่ย้ายเข้ามาอยู่ในครอบครัวกาน่า ตอนที่มาดามเรียซ่ารับดูแลชาครียา เพราะเธอกำพร้าพ่อ หลังจากบิดาเข้าไปช่วยดรีมิสทรี จนทำให้บิดาของเธอเสียชีวิต ครอบครัวกาน่ารับอุปการะชาครียา ส่งเสียอย่างดีเหมือนกับเป็นลูกคนหนึ่ง คาลอสต่อต้านอย่างเห็นได้ชัด จนชาครียาขยาดไม่กล้าเข้าใกล้เขา เธอเจียมเนื้อเจียมตัว คอยหลบหลีกพยายามไม่เผชิญหน้ากับเขา ไม่อยากให้ผู้ใหญ่ที่เคารพไม่สบายใจ ทั้งที่แอบชื่นชมคาลอสมาตลอด