หน้าปกนวนิยาย พู่กันของวรานนท์ Mpreg

พู่กันของวรานนท์ Mpreg

8.5 / 10.0
นิยาย lgbt เรื่อง พู่กันของวรานนท์ Mpreg เมื่อ พนัชกร ทายาทเจ้าของโรงพยาบาลเดินหน้าพิชิตใจพี่ชายที่เคยแสนดีอย่าง วรานนท์ แต่ความรักครั้งนี้กลับสร้างความรำคาญใจจนกลายเป็นอุปสรรคใหญ่ในชีวิต อ่านนิยายออนไลน์แนว romance modern ที่สะท้อนการตัดสินใจและบทพิสูจน์ความรู้สึกผ่าน online novel สนุกๆ
เรื่องย่อ พู่กันของวรานนท์ Mpreg
วรานนท์ ทายาทอสังหาฯ ผู้เพียบพร้อม เคยเอ่ยปากขอ พนัชกร มาเป็นเจ้าสาวตั้งแต่เยาว์วัย ทว่าเมื่อเติบโตขึ้น ความรู้สึกกลับเปลี่ยนเป็นความรำคาญใจ เมื่อพนัชกรผู้สืบทอดโรงพยาบาลและนักศึกษาแพทย์หนุ่ม คอยตามตื้อและแสดงความรักอย่างไม่ลดละ แม้จะตกหลุมรักพี่ชายใจดีคนเดิมอย่างสุดหัวใจ แต่การพยายามพิสูจน์รักครั้งนี้กลับสร้างเพียงความลำบากใจและช่องว่างที่ห่างเหิน ความสัมพันธ์ที่เคยอบอุ่นในอดีตจึงกลายเป็นความอึดอัดที่ยากจะประสานให้ลงตัว
อ่านเพิ่มเติม

พู่กันของวรานนท์ Mpreg ตอนที่ 1

“นี่พี่บอกกี่ครั้งแล้วพู่กันทำไมไม่ฟังกันบ้าง ถ้าพี่ไม่อนุญาตหรือถ้าพี่ไม่อยู่ที่ห้องห้ามแอบเข้ามาที่ห้องพี่เด็ดขาด ไม่อย่างนั้นพี่จะไม่คุยด้วยอีกแล้วนะ อย่ามาหาว่าพี่ใจร้ายด้วยนะ”

เสียงตวาดของวรานนท์เจ้าของคอนโดหรูดังลั่นห้องด้วยความโมโห ทำเอาตอนน้ีพู่กัน หรือนายพนัชกร ธีรวัฒนาวัฒน์ รู้สึกตกใจกลัวขึ้นมาทันที เพราะปกติพี่เนมจะใจดีกับตัวเองตลอด สาเหตุที่แอบเข้ามาในพื้นที่หวงห้ามของหนุ่มหล่อร่างสูงอย่างวรานนท์ โชติกุลวัฒนา หรือพี่เนมของน้องพู่กัน ก็เพราะวันพรุ่งนี้จะเป็นวันเกิดของพี่เนมเจ้าชายในดวงใจของพู่กัน ร่างโปร่งบางก็เลยตั้งใจที่จะมาฉลองวันเกิดให้ล่วงหน้า แต่พอโดนตวาดเลยทำให้ร่างบางหน้าเสียไม่นึกว่าเรื่องแค่นี้จะทำให้อีกฝ่ายอารมณ์เสียขนาดนี้

“พู่กันขอโทษนะครับพี่เนม ก็พู่กัันแค่อยากมาเซอร์ไพรส์วันเกิดพี่เนมล่วงหน้าและอยากจะมาเป่าเทียนวันเกิดกับพี่เนมเป็นการส่วนตัวแค่สองคนเราก่อนเฉยๆ พี่เนมอย่าโกรธพู่กันเลยนะครับ น๊าาาา”

คนตัวเล็กกว่าอ้อนเจ้าของห้องเสียงหวานที่เมื่อก่อนเคยใช้ได้ผลดีมาตลอดเผื่ออีกคนจะใจดีหายโกรธตัวเองลงบ้าง แต่วรานนท์ก็ได้แต่ถอนหายใจทำท่าเบื่อหน่ายออกมาให้ร่างบางได้เห็นและใจแป้ว แต่ก็ยังแอบคิดเข้าข้างตัวเองว่าช่วงนี้อยู่ในช่วงฝึกงานของวรานนท์ คนตัวโตคงทำงานมาหนื่อยๆ คงอยากพักผ่อน อากาศร้อนด้วย เลยอาจจะหงุดหงิดบ้างไม่เป็นไรแค่นี้พนัชกรทนได้

“แล้วพรุ่งนี้ไม่ไปบ้านพี่ใช่ไหมถึงจะเอามาวันนี้ให้ได้”

“ไปครับ ก็บอกแล้วไงว่าอยากให้พี่เนมเป่าเค้กกับพู่กันก่อนแค่สองต่อสอง ทำไมไม่เข้าใจกันเลย”

“แล้วไหนเค้กที่จะให้เป่า รีบเอามาเป่าเร็วๆ ชักช้าจะได้รีบกลับบ้าน พี่เหนื่อยอยากพักผ่อน”

เสียงร่างสูงถามหาเจ้าเค้กตัวปัญหาอย่างดุๆ เขาไม่อยากอยู่กับร่างบางนาน ไม่อยากให้พนัชกรเข้าใจผิดคิดว่าเขามีใจ เขาแค่เอ็นดูเหมือนน้องเหมือนนุ่งแค่นั้น แต่อีกคนไม่ฟังเลยตามตื้อเขาตลอด

พอเห็นคนพี่ถามหาเค้กทำให้ร่างบางของพนัชกรรีบไปยกเค้กก้อนเล็กน่ารักที่ตัวเองให้มาม๊าพรีนสอนทำออกมาวางไว้ที่โต๊ะทานข้าวในห้องแล้วปักเทียนวันเกิดไว้ก่อนที่จะจุดเทียนแล้วถือมาตรงหน้าคนตัวสูง

“ เอาล่ะนะครับ แฮบปี้เบิร์ด เดย์ ทู ยู แฮบปี้เบิร์ด เดย์ ทู ยู แฮบปี้เบิร์ด เดย์ แฮบปี้เบิร์ด เดย์ แฮบปี้เบิร์ด เดย์ ทู ยู สุขสันต์วันเกิดนะครับพี่เนม พู่กันขอให้พี่เนมมีความสุข สุขภาพแข็งแรง ตอบรักเนมเร็วๆนะครับที่รักของพู่กัน ฟอดดดดดด”

ร่างบางร้องเพลงวันเกิดพร้อมด้วยคำอวยพรให้กับวรานนท์ ก่อนที่จะหอมแก้มคนตัวสูงและยื่นเค้กวันเกิดให้ เจ้าของวันเกิดก็รับมาอย่างเสียไม่ได้ ไม่มีแม้กระทั่งรอยยิ้มให้ ใบหน้าหล่อไม่แสดงสีหน้าอะไรเลยนอกจากยืนหล่ออยู่เฉยๆ

“พู่กันพี่บอกกี่ครั้งแล้ว อย่ามาแก่แดดก๋ากั่นลวนลามพี่ พี่ไม่ชอบ”

วรานนท์ทำหน้าไม่ชอบใจใส่อีกคน แต่ถึงแม้พนัชกรจะโดนดุก็ใช่จะสนใจยังคงคะยั้นคะยอจูงมืออีกคนมานั่งที่โต๊ะแล้วส่งมีดตักเค้กให้คนตัวสูง

“พี่เนมมาตัดเค้กวันเกิดเร็วครับ นี่พู่กันทำเองเลยนะครับไม่หวานมาก”

ซึ่งวรานนท์ก็รับมาตัดให้จบๆ ก่อนที่จะใช้ช้อนตักขึ้นมาชิมเค้กมะพร้าวอย่างที่เขาชอบรสชาติอร่อยเลยล่ะ ตักเค้กเข้าปากพลางเหลือบตามองไปทางคนทำที่ทำหน้าลุ้นรอคำติชมจากเขาอยู่

“โอเค รสชาติใช้ได้ ขอบคุณครับ พี่อิ่มแล้วอ่ะที่เหลือพี่ยกให้พู่กันเอาไปกินแทนพี่ที”

พนัชกรยิ้มแก้มปริทันทีกับคำชมเขาดีใจที่พี่เนมชมว่าเค้กที่เขาอุตส่าห์ทำมาอร่อย แต่ประโยคต่อมาที่วรานนท์ยกเค้กกลับมาให้ตัวเองคืออะไรอร่อยแล้วทำไมถึงไม่กินต่อ เพิ่งตักกินไปคำเดียวเอง

“พี่เนมไม่กินอีกเหรอครับ ทานอีกหน่อยนะครับเดี๋ยวพู่กันป้อนให้เอาไหม”

“ไม่ต้องพี่บอกว่าอิ่มแล้วไง พี่ยกให้ ทำไมพูดไม่รู้เรื่อง ถ้าไม่รับกลับก็เอาไปท้ิงถังขยะเลย”

วรานนท์เผลอพูดตะคอกออกมาด้วยความหงิดหงุด เขาไม่ชอบที่ร่างบางคอยเซ้าซี้ทำโน่นทำนี่ให้เขาตลอดมาคอยป้วนเปี้ยนใกล้ๆ ให้เขาได้รำคาญใจ

คนฟังถึงกลับหยุดชะงักช้อนที่กำลังตักเค้กไปจ่อป้อนที่ปากหยักของชายยอดดวงใจ ในใจมันสั่นมันเสียใจกับคำพูดของร่างสูง เขาเคยร้องไห้น้อยใจกับคำพูดของวรานนท์แต่ก็โดนร่างสูงต่อว่าไม่ชอบคนเจ้าน้ำตา ครั้งนี้แม้จะเสียใจกับคำพูดร้ายๆไม่ถนอมน้ำใจกันก็ทำได้แค่ร้องไห้ในใจแค่นั้น

“พู่กันขอโทษครับ ถ้าพี่เนมอิ่มแล้วเดี๋ยวพู่กันเอาเก็บไว้กินเองก็ได้ครับ”

“พี่ขอโทษแล้วกันที่เสียงดังใส่ คราวหลังพี่พูดอะไรก็ฟังพี่บ้าง แล้วนี่จะกลับหรือยัง พี่จะได้ลงไปส่งข้างล่าง”

“เอ่อ กลับก็ได้ครับพี่เนมจะได้พักผ่อน สุขสันต์วันวันเกิดอีกครั้งนะครับที่รักของพู่กัน พู่กันขอโทษนะครับที่มากวนเวลาพักผ่อนของพี่ พู่กันกลับก่อนนะครับ”

“ป่ะ เดี๋ยวพี่ลงไปส่งข้างล่าง”

ร่างบางเลยอยู่อ้อยอิ่งไม่ได้ จำใจต้องเดินตามเจ้าของห้องออกไป ร่างสูงของวรานนท์เดินมารอร่างบางในลิฟต์เขาสังเกตว่าร่างบางทำหน้าหงอยลง แต่ทำยังไงได้เขากลับจากฝึกงานมาเหนื่อยๆ ก็ต้องการที่จะพักผ่อนส่วนตัว แต่ร่างบางก็ชอบมาขโมยเวลาเขาไปตลอดเหมือนนกรู้ตารางชีวิตของเขาจะไม่ทำให้เขาหงุดหงิดเลยได้ยังไง บางวันโทรมาดึกๆมาคุยเรื่องไร้สาระ จนเขาต้องดุเอา

คนตัวสูงเดินมาหยุดอยู่ที่รถของพนัชกรที่จอดอยู่พร้อมกับรออีกคนที่เดินถือกล่องเค้กตามหลังมาช้าๆ อย่างใจเย็น และอดทนนี่ขนาดท่าเดินยังช้าจนเขาเห็นแล้วหงิดหงิดรำคาญลูกกะตาจะช้าไปถึงไปเถอะพ่อคุณ เดินยังกะจะไปประกวดเทพี

พอร่าบางเดินมาถึงที่รถของตัวเองที่จอดอยู่แล้วก็กล่าวลาวรานนท์คนหล่อในหนึ่งเดียวในดวงใจอย่างจำใจ

“พู่กันไปก่อนนะครับพี่เนม ขอบคุณที่ลงมาส่งนะครับ สวัสดีครับ ฟอดดดด”

ลาคนหล่อปากร้ายเสร็จ พู่กันก็จู่โจมหอมแก้มอย่างรวดเร็วโดยที่คนพี่ไม่ทันตั้งตัวก่อนที่จะขับรถออกไป

วรานนท์ โชติกุลวัฒนา ตอนนี้เขา 21ปี กำลังจะเรียนปริญญาตรีปีสี่ตอนนี้อยู่ในช่วงฝึกงาน เขาเข้าไปฝึกที่บริษัทของครอบครัว เพื่อที่จะเข้าไปช่วยแด็ดดี้ เวทานนท์ ฝึกบริหารไปด้วย เขามองคนตัวบางที่เพิ่งขับรถจากไป เขารู้จักกับพนัชกรเพราะครอบครัวสนิทกันแด็ดดี้กับลุงหมอพ่อของร่างบางเป็นเพื่อนรักกัน พวกเขาสนิทกันมาตั้งแต่เด็กๆ และร่างบางเป็นเพื่อนสนิทของสองแฝดน้องของเขา โน้ตกับเนยเรียนอนุบาล ประถม มัธยมมาด้วยกันตลอด เพิ่งจะแยกกันตอนเรียนมหาวิทยาถึงแม้จะอยู่คนละคณะก็ยังอยู่มหาวิทยาลัยเดียวกัน น้องโน้ต วรงกรณ์ แฝดพี่เรียนวิศวะ ส่วนน้อยเนย วราภรณ์ เรียนคณะบริหารเหมือนเขา แต่ร่างบางที่เพิ่งขับรถจากไปเลือกที่จะเป็นคุณหมอเหมือนผู้เป็นพ่อ วรานนท์ในฐานะที่เป็นพี่ใหญ่ในกลุ่มตั้งแต่เด็กๆ ก็ดูแลน้องๆ มาตลอด จนมาถึงตอนที่พวกน้องๆ กำลังจะจบมอปลาย พู่กันก็เข้ามาสารภาพกับเขา ว่าแอบรักมาตลอดและมาขอคบเป็นแฟน ซึ่งเขาเองไม่ได้ชอบร่างบางแบบคนรักเลยปฏิเสธไป แต่อีกฝ่ายก็ตามตื้อตลอดตั้งแต่นั้นมาโดยไม่สนคำปฏิเสธจากเขา เพราะได้แรงสนับสนุนจากสองแฝดเพื่อนรัก ถึงตอนที่เรียนอยู่มหาวิทยาลัยเขาจะเป็นหนุ่มฮ็อตของคณะและมหาวิทยาลัยเขาก็ไม่ได้คบใครเป็นพิเศษ บางทีก็แค่วันไนท์สแตนด์ เพราะเขายังไม่เจอใครที่รักจริงๆ มีผู้หญิงและผู้ชายมากหน้าหลายตาเข้ามาหาเขาต้องการแค่มีคืนพิเศษกับเขา วรานนท์ก็โอเคแต่ต้องทำข้อตกลงกันว่าไม่ผูกมัดเขาถึงจะตกลงยอมหลับนอนด้วย

อ่านต่อ

สารบัญ พู่กันของวรานนท์ Mpreg

Ch. 1 Ch. 2 Ch. 3
Ch. 4
Ch. 5
Ch. 6
Ch. 7
Ch. 8
Ch. 9
Ch. 10
Ch. 11
all

คุณอาจจะชอบ

นิยายมาใหม่

หน้าปกนวนิยาย รักแห่งรีไซเคิล
8.9
งานแถลงข่าวอันรุ่งโรจน์ของอันหน่วนชิงพังทลายลงในพริบตา เมื่อชายหนุ่มจงใจนำคลิปวิดีโอฉาวมาเปิดเผยต่อสาธารณชนเพื่อทำลายชื่อเสียงของเธอให้สูญสิ้น คลื่นความโกรธแค้นจากแฟนคลับถาโถมเข้าใส่ ผลักเธอให้ตกลงสู่ความมืดมิดและถูกสังคมรุมประณามอย่างรุนแรงจนไร้หนทางหนี เมื่อความสิ้นหวังถึงขีดสุด หญิงสาวหลั่งน้ำตาอ้อนวอนขอความเมตตาเพื่อให้รอดพ้นจากขุมนรกนี้ ทว่าสิ่งที่ได้รับกลับมามีเพียงท่าทีเย็นชาและวาจาเชือดเฉือน เมื่อเขาตั้งคำถามอย่างเลือดเย็นว่าเหตุใดเธอถึงยังไม่ยอมตายไปจากโลกนี้เสียที
หน้าปกนวนิยาย บาปผัว แค้นหัวใจ
8.0
ชีวิตสมรสที่แสนสุขพังทลายลงเมื่ออาร์ม สามีผู้อ่อนโยนละเมอชื่อเคท พนักงานสาวที่ฉันคอยดูแล การหักหลังทวีความรุนแรงจนเขาวางยาและขังฉันไว้ กระทั่งเคทจัดฉากอุบัติเหตุโยนความผิดให้ฉัน อาร์มทำร้ายร่างกายและบังคับเจาะเลือดฉันไปให้เมียน้อยขณะที่ฉันกำลังแท้งลูก จนทำให้ลูกในครรภ์พิการถาวร เมื่อเขาทิ้งให้ฉันตายอย่างเลือดเย็น ความรักจึงกลายเป็นความแค้น ฉันติดต่อทนายเพื่อฟ้องให้เขาสิ้นเนื้อประดาตัว และขอความช่วยเหลือจากเจตน์ ชายที่แอบรักฉันมาสิบปี เพื่อร่วมกันทำลายปีศาจในคราบสามีคนนี้ให้ย่อยยับ
หน้าปกนวนิยาย เพลย์บอยทวงรัก
9.7
เมื่อหวันยิหวาสาวธรรมดาหลุดเข้าไปในโลกมืดของมาเฟียแห่งกรุงโรม ความซวยก็นำพาให้เธอต้องเผชิญหน้ากับเจนน่า เซมิโอเน่ นางเสือสาวขี้หึงที่พร้อมทำลายทุกคนที่ขวางทางรัก ท่ามกลางอันตรายนี้คลิสเตียน รอสซี มหาเศรษฐีเพลย์บอยผู้เย็นชาต้องรับศึกหนัก เมื่อหญิงสาวตัดสินใจทิ้งอดีตอันเจ็บปวดแล้วหนีกลับบ้านเกิดพร้อมลบเลือนความทรงจำทุกอย่างไปจนสิ้น ทิ้งให้มาเฟียหนุ่มต้องออกตามล่าหาความจริงว่าเหตุใดความรักที่เคยหวานชื่นถึงกลายเป็นความว่างเปล่าและเขาจะทวงหัวใจเธอกลับมาได้หรือไม่
หน้าปกนวนิยาย ยอดดวงใจเทพบุตรร้อยเล่ห์ (ซีรีย์ยอดดวงใจเทพบุตรอัลเล็นโซ่ ลำดับที่ 2)
8.4
เมื่อวิกฤตครอบครัวบีบให้เธอต้องปลอมตัวเป็นชายเพื่อความอยู่รอด แต่โชคชะตากลับพาให้มาพบกับนักธุรกิจหนุ่มเจ้าเสน่ห์ผู้เต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยม แม้เธอจะพยายามบ่ายเบี่ยงด้วยการอ้างรสนิยมทางเพศ แต่เขากลับยิ่งรุกหนักพร้อมข้อเสนอสุดเจ้าเล่ห์ ท่ามกลางอันตรายจากศัตรูที่รุมเร้า เขากลายเป็นเกราะคุ้มภัยที่คอยช่วยเหลือเธอทุกวิถีทาง ความใกล้ชิดในสถานการณ์คับขันเริ่มแปรเปลี่ยนความอคติให้กลายเป็นความผูกพันที่ยากจะถอนตัว เขาจะปกป้องยอดดวงใจจากภัยร้ายและชนะใจเธอได้หรือไม่
หน้าปกนวนิยาย เกลียวรักคลื่นปรารถนา
8.8
อันโตนิโอ้ตกหลุมรักสิมิลันตั้งแต่แรกเห็น แม้เธอจะเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวที่มีลูกสาวตัวน้อยอย่างโซดา แต่เขาก็ไม่หวั่นและเดินหน้าพิชิตใจทั้งคู่ด้วยความจริงใจ ท่ามกลางบรรยากาศริมชายหาดอันแสนอบอุ่น ความสัมพันธ์ของพวกเขาเบ่งบานผ่านเสียงหัวเราะและการหยอกล้ออย่างสนุกสนาน เมื่ออภิมหาเศรษฐีหนุ่มยอมละทิ้งมาดขรึมมาเล่นคลุกทรายกับสองแม่ลูกจนกลายเป็นภาพความทรงจำที่แสนประทับใจ ความมุ่งมั่นของเขาที่จะสร้างครอบครัวที่สมบูรณ์เริ่มใกล้ความจริงขึ้นทุกทีในเกลียวรักแห่งนี้
ตอน
อ่านเลย
แชร์