ฝากรักภรรยาขัดดอก

คนเป็นพ่อเลือกที่จะไม่เล่าความจริงให้อาทิตย์ได้รับรู้ถึงสาเหตุที่แท้จริงที่ทำให้เขาต้องการให้ปลายฟ้าเข้ามาเป็นภรรยาของลูกชายถึงแม้ในสัญญาจะบอกว่าเป็นแค่เพียงเมียขัดดอกไม่ได้มีความสัมพันธ์กันทางกฎหมายใดๆทั้งสิ้นแต่ตัวเขาเองรู้ดีว่าต้องการอะไรจากสัญญาฉบับนี้ความลับนี้แม้แต่ภรรยาของเขาที่จากไปแล้วก็ยังไม่รู้เพราะธนาไม่อยากให้ทุกคนรู้ว่าอดีตเขาเคยเป็นเพียงแค่เด็กวัด

“สัปดาห์หน้าปลายฟ้าก็จะเข้ามาอยู่บ้านของเราแล้วหวังว่าลูกคงไม่ทำให้พ่อผิดหวัง”

นักธุรกิจวัยใกล้จะเกษียณนั่งรอลูกชายอยู่ที่ห้องรับแขกเพราะรู้ว่าอาทิตย์พยายามหลบหน้าด้วยการกลับบ้านดึก ทุกวันถ้าเขาไม่เลือกที่จะนั่งดักรอแบบนี้ก็คงไม่มีโอกาสคุยเรื่องที่ค้างคาใจให้จบสักที

“คุณพ่อผมว่ามันไม่ได้เกี่ยวกับผมเลยนะเรื่องนี้ ในเมื่อเขาเป็นหนี้ก็ควรจะต้องหาเงินมาใช้ไม่ใช่เอาลูกสาวมาขัดดอก แบบนี้มีแต่ได้กับได้หนี้ก็หายไปส่วนหนึ่งแล้วก็ยังจะได้เอาลูกสาวเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวเราอีก”

อาทิตย์เมื่อรู้ว่าไม่สามารถหลบหน้าบิดาได้เขาจึงเลือกที่จะหันหน้าพูดทุกอย่างตามแบบที่เขาคิดทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าไม่ว่าเขาจะหาเหตุผลอะไรมาพูดก็ไม่สามารถทำให้คนเป็นพ่อเปลี่ยนใจได้

“ไม่ใช่แค่ครอบครัวนั้นที่จะได้แต่ลูกเองก็จะได้ด้วย ตำแหน่งท่านประธานจะเป็นของลูกทันทีหลังจากที่ลูกรับปลายฟ้ามาเป็นเมียจนครบสัญญา 2 ปี”

ลูกชายหันมองหน้าบิดาถึงแม้เขาจะรู้สึกดีกับข้อตกลงที่ได้แต่มันก็ทำให้เขารู้สึกน้อยใจเพราะตำแหน่งท่านประธานคือสิ่งที่เขาฝันไว้แต่พ่อก็ไม่เคยไว้ใจแต่เพียงแค่ต้องการให้เขารับผู้หญิงที่ไม่รู้จักเข้ามาเป็นเมียพ่อกลับยอมยกตำแหน่งที่พ่อหวงมาโดยตลอด

“ผู้หญิงคนนี้คงมีความหมายกับพ่อมากเลยนะครับ ตำแหน่งท่านประธานตำแหน่งที่คุณพ่อหวงมาโดยตลอดเธอกลับทำให้พ่อคิดที่จะยอมสละตำแหน่งให้ผมเอาเป็นว่าผมยอมรับข้อตกลงที่คุณพ่อเสมอเวลาแค่ 2 ปีมันก็ไม่ได้ยาวนานมากนักและผมในฐานะที่เป็นผู้ชายก็มีแต่ได้และอย่ามาว่ากันทีหลังนะครับถ้าครบ 2 ปีแล้วผมจะเลิกกับเธอทันที”

อาทิตย์เดินขึ้นไปบนห้องนอนพร้อมด้วยรอยยิ้มที่เขาเองก็ไม่รู้ว่ามันเป็นรอยยิ้มที่ดีใจหรือกำลังสมเพชตัวเองกันแน่ทุกวันนี้เขาช่วยงานบริษัทของพ่ออย่างเต็มกำลังแต่พ่อกลับไม่เคยยอมยกตำแหน่งที่เขาอยากได้ให้แต่แค่เพียงเรื่องของการที่เขาจะรับผู้หญิงคนนึงมานอนด้วยในฐานะเมียขัดดอกกลับทำให้เขาได้ตำแหน่งที่ยิ่งใหญ่กลายเป็นว่าความสามารถของเขามีค่าน้อยกว่าสิ่งที่พ่อต้องการเสียอีก