รักเก่าของฉัน รักใหม่ของเขา

บทที่ 2

ฮีโมฟีเลีย

เธอเห็นคนท้องที่อยู่รอบข้างมีสามีและญาติๆมาด้วยทุกคนแต่เธอกลับมีแต่ตัวคนเดียว

ครอบครัวทิ้งส่วนสามีก็ดูถูกทำให้ชีวิตของเธอยิ่งน่าสงสารไปใหญ่

แต่สิ่งที่รู้ต่อไปทำให้เธอยากลำบากที่จะหายใจมือของเธอสั่นแล้วไปรับใบผลตรวจมามองไปทางเนื้อหาบนกระดาษอย่างไม่น่าเชื่อ

เธอ......เธอเป็นโรคฮีโมฟีเลีย

ร่างกายของเธอไม่ค่อยดีแต่ไม่เคยมาตรวจที่โรงพยาบาลเลยเพราะพ่อเลี้ยงแม่เลี้ยงของเธอไม่เคยให้เงินเธอแม้แต่สักสลึงเดียว

เธอแค่คิดว่าร่างกายอ่อนแอทนแป๊บเดียวก็ผ่านไปแล้ว

“คุณคะ คุณเป็นโรคฮีโมฟีเลียและตอนนี้ก็ท้องหกเดือนแล้วไม่แนะนำให้คลอดไม่อย่างงั้นจะมีอาการเลือดออกเยอะอาจอันตรายถึงชีวิตแนะนำให้เอาออกค่ะ”

พอหยกได้ยินแบบนี้ก็อดจะดีใจไม่ได้

“ทำไม ถ้าเอาลูกอออกก็จะไม่อันตรายแล้วเหรอ?”

หมอขยับแว่นพูดว่า “ขอโทษนะคะจาการตรวจสอบตอนที่คุณคลอดจะทำให้เลือดออกมากว่าเดิมและผลที่จะตามมาก็อันตรายมาก”

หมอพูดเตือนอีกครั้ง “อีกทางนึงถ้าทำแท้งจะปลอดภัยกว่าเพราะคุณเป็นโรคฮีโมฟีเลียทำให้เลือดออกไม่ได้อยู่แล้ว”

ได้ยินหมอพูดแบบนี้หยกแทบจะหมดหวัง

เธอเคยได้ยินว่า ฮีโมฟีเลียคือโรคคนรวยแค่แผลไม่ใหญ่ก็พอแล้ว

และโรคนี้ต้องเตรียมเลือดไว้เยอะๆตลอดเวลามีแต่คนรวยที่จะทำให้ทั้งชีวิตของตัวเองปลอดภัย

“ตอนนี้สุขภาพคุณไม่ค่อยดีแนะนำให้บำรุงร่างกายดีๆต้องกินอาหารเสริมมากมายและใช้ยา......”

คำพูดของหมอเธอฟังไม่เข้าสักอย่างเพราะไม่มีผลอะไรกับเธอเลยสักนิดเธอฟังไม่เข้าหูสักคำ

บำรุงร่ายกาย!จะบำรุงยังไง?ถึงแม้เธอจะเป็นลูกเลี้ยงตระกูลอังกุลแต่ใช้ชีวิตไม่แตกต่างอะไรจากคนใช้เลย

ถึงแม้จะได้แต่งงานกับเขาคนที่มีชื่อเสียงมากที่สุดในเมืองแต่เธอก็ไม่เคยได้ใช้อะไรที่ดีๆ

บ้านอังกุลไม่มีสินสอดให้เธอ เธอมาที่บ้านเขาอย่างตัวสะอาด

น้ำหอมแพงๆเสื้อผ้าหรูอาหารที่อร่อย......

ทุกอย่างที่อยู่ในบ้านแทนเธอสัมผัสไม่ได้สักอย่างแม้กระทั่งเตียงนุ่มๆเธอได้อยู่แต่ห้องเก็บของที่แทนเตรียมไว้ให้ใช้เวลาข้ามคืนในนั้นมาตลอดนอกจากแทนต้องการเธอถึงจะได้ไปที่ห้องนอน

เธอทำทุกอย่างเงียบๆไม่ได้หวังว่าแทนจะตอบแทนอะไรเธอแค่อยากให้เขาไม่เข้าใจตัวเองผิดและใช้ชีวิตธรรมดาเท่านั้น

ในสายตาของแทนเธอคือคนที่สาระแนแค่อยากทำดีต่อหน้าเขา

แทนบอกกับคนใช้ในบ้านว่าห้ามให้เสื้อผ้าและของกินและหางานที่หนักๆให้เธอทำทุกวันนี้เธอใช้เงินเดือนของตัวเองดำรงชีวิตตลอด

ที่จริงเธอสามารถหางานที่ได้ดีมากกว่านี้แต่เพราะมีอดีตที่ไม่ดีไม่มีบริษัทไหนรอรับเธอเข้าทำงานก็เลยต้องไปทำงานที่หนักแต่เงินเดือนน้อย

ร่างกายเธออ่อนแอและรับการทรมานจากแทนไม่หยุดโดนกระทบกระเทือนทั้งจิตใจและร่างกายตอนนี้ท้องอีกเธอเหมือนจะไม่มีแรงสู้อีกแล้ว

“หมอคะขอบคุณค่ะ ฉันตัดสินใจแล้วว่าจะเอาเด็กคนนี้ไว้”

หมอมองไปทางเธออย่างไม่น่าเชื่อหมอพูดกับเธออีกครั้งแต่เธอก็ไม่คิดจะเปลี่ยนความคิดหมอก็เลยถอนหายใจแล้วแนะนำข้อควรระวังให้เธอและบอกเธอว่าบำรุงร่างกายยังไง

เธอไปสัมผัสท้องที่โตนิดก็มีรอยยิ้มบานอยู่บนใบหน้าของเธอเหมือนดอกไม้เบ่งบาน อาจจะเป็นเพราะโดนรังแกและเหยียบย่ำบ่อยๆ แค่มีความสุขนิดๆเธอก็รู้สึกว่ามีความสุขเต็มทั่วโลกเลย

ตอนที่หยกกลับถึงบ้านไม่พบใครในห้องโถงที่สว่างเลย แต่ก็แปลกๆเพราะได้ยินเสียงอะไรเบาๆพอเธอเดินขึ้นไปทีละก้าวก็ยิ่งได้ยินเสียงชัด

เสียงนั่นส่งออกมาจากห้องที่เธอร่วมรักกับแทนและในตอนนี้ประตูก็ปิดไม่มิดเสียงที่เธอได้ยินคือเสียงผู้หญิงกับเสียงผู้ชายทำให้เธอตกใจไปหมด