ดั่งต้องมนต์มาร

แสนรักพูดไม่ออกเพราะสิ่งที่ต้นกล้าพูดมันคือความจริงทุกอย่าง

“แต่ถึงพี่จะรักแสนมากแค่ไหน แต่พี่ก็ทำใจให้รักกิ่งดาวไม่ได้ เพราะหัวใจของพี่มีเพียงผู้หญิงที่ชื่อแสนรักเพียงคนเดียวเท่านั้น เข้าใจพี่นะแสน...”

หญิงสาวก้มหน้าน้อยๆ ด้วยความรู้สึกหนักอึ้งในอก ก่อนจะรับคำออกมา

“แสนเข้าใจค่ะพี่ต้น หัวใจ... หัวใจมันบังคับกันไม่ได้...”

เหมือนกับที่หล่อนไม่สามารถบังคับให้มันรักต้นกล้าได้นั่นเอง

ต้นกล้ายิ้มและยังกุมมือบางของแสนรักไม่ปล่อย ซึ่งจังหวะนั้นเองกิ่งดาวที่พึ่งกลับมาบ้านหลังจากไปนอนค้างอ้างแรมกับคู่รักก็มาเห็นเข้าพอดี หญิงสาวกำมือแน่น เล็บคมๆ จิกลงบนฝ่ามือจนเลือดซึม ดวงตาเต็มไปด้วยความชิงชัง ในขณะที่หัวใจร้อนรุ่มไปด้วยไฟแห่งความริษยา

“นังสารเลว เพราะแกพี่ต้นถึงได้มองข้ามฉันไป!”

กิ่งดาวเค้นเสียงริษยาในลำคอเบาๆ หล่อนยืนสงบสติอยู่นานหลายอึดใจก็ปรับสีหน้าเป็นยิ้มแย้มและเดินตรงเข้าไปหาคนทั้งคู่ทันที

“อ้าวพี่ต้นกลับมาจากอเมริกาตั้งแต่เมื่อไหร่คะ กิ่งไม่ทราบเลยนะเนี่ย ถ้าทราบคงรีบไปรับที่สนามบินแล้ว”

เสียงแหลมที่ดัดให้หวานทำให้แสนรักต้องรีบดึงมือออกจากการเกาะกุมของต้นกล้าทันที จากนั้นก็หันไปมองน้องสาวที่เดินตรงเข้ามาหาด้วยใบหน้าที่ซีดเผือด

“น้องกิ่ง...”

“ทำไมต้องทำหน้าเหมือนเห็นผีแบบนั้นด้วยล่ะพี่แสน ฉันน้องสาวสุดที่รักของพี่นะ”

“เอ่อ ปละ เปล่าจ้ะ ว่าแต่น้องกิ่งเถอะ ทานข้าวมาหรือยัง”

แสนรักถามด้วยความห่วงใย แต่ก็ต้องรีบก้มหน้าเมื่อเห็นสายตาดุดันของน้องสาวที่มองมา

กิ่งดาวถลึงตาใส่แสนรักเสร็จก็หันไปจีบปากจีบคอพูดกับต้นกล้า ซึ่งชายหนุ่มก็ได้แต่ทำหน้าเบื่อหน่ายออกมาเพียงเท่านั้น

“พี่ต้นขึ้นบ้านก่อนสิคะ กิ่งมีเรื่องอยากคุยกับพี่น่ะ ไม่ได้เจอกันมาตั้งสามปีแน่ะ”

ยังหล่อเหลาเหมือนเดิม กิ่งดาวคิดประโยคนี้ต่อท้ายในใจ พลางมองชายหนุ่มด้วยสายตาปานจะกินเข้าไปทั้งตัว

ต้นกล้าถอนใจออกมาอย่างรำคาญ

“คงไม่ได้หรอกครับ พี่กำลังจะกลับพอดี”

“แหม พอกิ่งมาก็จะกลับเลยสินะคะ คงคุยกับพี่แสนสมใจแล้วสิ”

คำพูดประชดประชันแกมเดือดดาลของกิ่งดาวทำให้แสนรักต้องรีบปฏิเสธ

“ไม่ใช่นะน้องกิ่ง พี่กับพี่ต้นไม่ได้...”

“หุบปากไปเลย! ฉันไม่ได้อยากคุยกับแก”

กิ่งดาวตวาดออกมาลั่นอย่างลืมตัว พอคิดได้ก็รีบยิ้มและหันไปจีบปากจีบคอพูดกับต้นกล้าอีกครั้ง

“พี่ต้นขา อยู่คุยกับกิ่งก่อนนะคะ”

“พี่มีธุระต้องไปทำงาน ขอตัวก่อนนะ”

ชายหนุ่มแกะมือปลาหมึกของกิ่งดาวออกจากตัวด้วยท่าทางรังเกียจที่ปิดไม่มิด จากนั้นจึงหันไปยิ้มให้กับแสนรักที่ยืนหน้าซีดเผือดอยู่

“พี่กลับก่อนนะแสน”

“ค่ะ พี่ต้น ขับรถดีๆ นะคะ”

ต้นกล้ายิ้มให้กับแสนรักอีกครั้งจากนั้นก็รีบเผ่นแน่บออกไปจากรั้วบ้านอย่างรวดเร็วเพราะความรำคาญและชิงชังที่มีต่อกิ่งดาวก็ทำให้เขาลืมไปสนิทเลยว่าผู้หญิงที่ตัวเองรักจะต้องพบเจอกับอะไรบ้างหลังจากคล้อยแผ่นหลังของเขาไป

“ดูท่าทางพี่ต้นจะยังรักพี่แสนอยู่เหมือนเดิมนะ”

แม้มันจะเป็นประโยคบอกเล่าธรรมดา แต่กระแสเสียงของกิ่งดาวก็ทำให้แสนรักรู้ว่าคนพูดนั้นกำลังรู้สึกเดือดดาลและไม่พอใจมากแค่ไหน

“คือ... ไม่ใช่... แบบนั้นหรอก...”

“ไม่ใช่เหรอ?”

กิ่งดาวแค่นยิ้มร้ายกาจ และเดินมาหยุดตรงหน้าของแสนรัก จากนั้นก็จ้องหน้าด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเกลียดชังไม่ปิดบัง

“อย่ามาตอแหลนังแสนรัก อย่าคิดว่าฉันไม่รู้ว่าแกให้ท่าพี่ต้นเขายังไง”

“พี่ไม่ได้ทำแบบนั้นนะน้องกิ่ง ไม่ได้ทำ...”

“อย่ามาตอแหล! ถ้าไม่ได้ทำ แล้วพี่ต้นจะหลงแกหัวปักหัวปำแบบนี้หรือไง นังแพศยา นังผู้หญิงร่าน ชื่อเสียๆ ของแกน่ะมันกระฉ่อนไปทั่วหมู่บ้านแล้วรู้หรือเปล่า...”

คนถูกกล่าวหาน้ำตาไหลทะลักออกมา พยายามอธิบาย

“พี่... พี่ไม่ได้ทำอย่างนั้นนะน้องกิ่ง พี่ไม่เคย...”

“โกหก! อมพระมาทั้งโบสถ์ยังไม่มีใครเชื่อคำพูดเน่าๆ ของแกเลย”

กิ่งดาวยิ้มเยาะอย่างสะใจ ขณะใช้สายตากวาดมองไปทั่วร่างของแสนรักตั้งแต่หัวจรดปลายเท้าซ้ำไปซ้ำมาอย่างดูถูกดูแคลน

“ร่างกายเน่าๆ ของแก... ให้ผู้ชายฟันมากี่คนแล้วล่ะ”

คนฟังเต็มไปด้วยความเจ็บปวดทรมาน ใครกี่คนว่าหล่อน หล่อนไม่เคยใส่ใจเพราะหล่อนไม่ได้เป็นอย่างที่คนพวกนั้นพูด แต่นี่น้องสาวที่หล่อนรักมากอย่างกิ่งดาวประณามหล่อนแบบนี้ หล่อนเจ็บปวดเหลือเกิน เจ็บไปทั่วทั้งหัวใจ หล่อนอยากให้กิ่งดาวเข้าใจ แต่แน่นอนว่ามันไม่มีทางเป็นไปได้ เพราะกิ่งดาวประกาศชัดเจนว่าเกลียดหล่อน เกลียดพี่สาวอย่างหล่อนคนนี้

“น้องกิ่ง... พี่ไม่เคย...”

“ไม่เคย...”

กิ่งดาวหัวเราะเยาะสะใจ พลางเดินวนไปมารอบร่างกายอรชรที่สวยไปทุกสัดส่วนตั้งแต่หัวจรดปลายเท้าด้วยความอิจฉา ทั้งๆ ที่แสนรักไม่เคยได้แตะต้องโลชั่นหรือครีมบำรุงผิวดีๆ ดังเช่นหล่อนเลย แต่แสนรักก็ยังมีผิวพรรณที่ผุดผาดได้อย่างน่าอัศจรรย์ ตรงกันข้ามกับหล่อนที่ไม่ว่าจะชโลมครีมแพงระยับแค่ไหน หน้าตาผิวพรรณของหล่อนก็หาได้เทียบเทียมเท่ากับแสนรักได้ไม่ และนี่แหละคือเหตุผลที่หล่อนทั้งเกลียดทั้งชังนังพี่สาวแสนสวยคนนี้สุดหัวใจ