หลังจากออกจากงานก็โดนเจ้านายเก่ารังควาน

宋襄ตื่นขึ้นมาจากความฝันด้วยความงุนงง พลิกตัวเพื่อหาที่สบายและนึกขึ้นได้ว่ามีคนอยู่บนเตียงกับเธอ เธอข่มใจลุกขึ้นไปเปิดโคมไฟข้างเตียง ชายที่นอนข้างๆ ถอนหายใจอย่างรำคาญแล้วสะบัดมือเธอออก

แสงไฟสลัวส่องไปที่แผ่นหลังเปลือยของเขา เงาที่ทอดยาวไปถึงใบหน้าด้านข้างของเขา รูปร่างที่คมชัดและมีเสน่ห์

宋襄เดินเบาๆ ไปที่ตู้เสื้อผ้า เปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วกลับมานั่งที่ขอบเตียง ยื่นมือไปแตะแผ่นหลังของเขา

“คุณ严总 ตอนนี้หกโมงหกนาทีแล้ว คุณมีประชุมตอนเจ็ดโมงครึ่งค่ะ”

ชายคนนั้นถอนหายใจอย่างรำคาญแล้วสะบัดมือเธอออก เสียงแหบแห้งพูดว่า “ไปให้พ้น!”

宋襄เคยชินกับท่าทีแบบนี้ ลุกขึ้นด้วยหน้าตาที่ไร้ความรู้สึก

เธอลงบันไดอย่างเงียบๆ เข้าไปในครัวเพื่อทำอาหารเช้าให้ตัวเอง กินอาหารเช้าโดยไม่มีสีหน้าและเดินไปที่ถนนเพื่อเรียกรถไปที่บริษัท ระหว่างทางไม่ทำเสียงดังจนรบกวน严厉寒

เมื่อปิดไฟ เธอเป็นเพียงของใช้ส่วนตัวในห้องนอนของ严厉寒 แต่พอออกจากห้อง เธอเป็นเลขาคนสำคัญของประธานบริษัท严氏

เมื่อ到达公司 เธอเตรียมทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ยืนอยู่หน้าห้องประชุมด้วยสีหน้าที่เย็นชา ทุกคนที่เดินผ่านเธอจะทักทายเธอด้วยความเคารพ

ตอนเจ็ดโมงยี่สิบแปดนาที เสียงลิฟต์ส่วนตัวของประธานดังขึ้น

宋襄ถอนหายใจเบาๆ ถอยไปยืนรอหน้าห้องประชุมโดยไม่เหลียวมองไปทางอื่น

严厉寒มีรูปร่างสูงถึงเกือบหนึ่งเมตรเก้าสิบ เดินมาแต่ไกลก็มีอำนาจในตัวอยู่แล้ว ไม่ต้องพูดถึงริมฝีปากบางและผิวขาวของเขา ใบหน้าของเขามักจะตึงเครียด ดูเป็นคนที่ไม่ค่อยมีความรู้สึก

宋襄สูงเพียงหนึ่งเมตรหกสิบแปด ยืนอยู่ข้างหน้าเขาดูเล็กกว่ามาก

严厉寒ไม่แม้แต่จะมองเธอ ราวกับชายที่มีความสัมพันธ์กับเธอเมื่อคืนไม่ใช่เขา

การประชุมใช้เวลานาน 宋襄กลับไปที่ห้องเลขาเพื่อ订อาหารเช้าให้严厉寒

ขณะที่เธอกำลังพิจารณาเมนู 李珊ซึ่งเป็นเลขา同事เข้ามาใกล้เธอ “พี่襄 คุณได้ดูตารางของ严总ตอนบ่ายหรือยัง?”

宋襄เงยหน้า “มีอะไรหรือ?”

李 珊ถอนหายใจเบาๆ พูดเสียงเบาว่า “晚上严总มีงานเลี้ยงกับหลุยส์ ประธานSHINEในเขตเอเชียแปซิฟิก”

宋襄นึกถึงข้อมูลของคนนี้ในหัว เธอก็นึกออกทันที

หลุยส์เป็นคนขาวที่มีชื่อเสียในด้านการล่วงละเมิดผู้หญิงในที่ทำงาน เคยวางยาเลขาของบริษัท合作มาก่อน มีข่าวลือว่าเขากล้าแม้แต่จะตามตื้อ严榛榛 น้องสาวของ严厉寒 อย่างไม่เกรงกลัว

ถ้า严厉寒จะต้องไปงานนี้ เขาก็อาจจะต้องพาเลขาไปด้วย แต่คนอื่นๆ ในห้องเลขาคงไม่อยากไป 李珊จึงมาถามข่าว

宋襄ยิ้มบางๆ แล้วพูดเบาๆ ว่า “ไม่แน่ว่า严总จะพาเราไปหรือเปล่า”

เธอพูดยังไม่ทันจบ ประตูห้องเลขาก็ถูกเปิดออก 新人小赵ยื่นหัวเข้ามาอย่างระมัดระวัง มอง宋襄

“พี่襄 严总找你ค่ะ”

宋襄รีบ订อาหารในร้านอาหารเสร็จ ออกไปจากห้องเลขาด้วยสีหน้าไม่เปลี่ยน

เธอทำงานกับ严厉寒มา五年แล้ว เพิ่งเข้าบริษัทไม่นานก็ถูกเขาลากขึ้นเตียงในห้อง休息 แต่ในช่วงหลายปีที่ผ่านมาถึงจะมีลูกค้าที่รับมือยาก 严厉寒ไม่เคยให้เธอทำเรื่องที่น่าเกลียด

ในห้องทำงาน 严厉寒เซ็นเอกสารอย่างคล่องแคล่วโดยไม่เงยหน้า

“เตรียมตัวให้พร้อม ตอนเย็นมีงานเลี้ยง”

宋襄หยุดนิ่งเล็กน้อย

เมื่อเห็นเธอไม่พูดอะไร 严厉寒ขมวดคิ้วเล็กน้อย เงยหน้ามองเธอ “宋襄?”

宋襄รู้สึกตัวกลับมา สีหน้ายังคงเดิม “ค่ะ”

严厉寒โยนเอกสารให้เธอ สีหน้าเย็นชาเล็กน้อย “你跟着我几年了?”

宋襄ไม่เข้าใจความหมายของเขา ตอบด้วยความเย็นชา “ห้าปีแล้วค่ะ”

“ตั้งจุดยืนของตัวเองให้ถูกต้อง ทำหน้าที่ของเธอให้ดี”

“ค่ะ”

宋 襄ออกจากห้องด้วยสีหน้าไม่เปลี่ยน แต่ฝ่ามือเย็นเฉียบ

ใครจะใช้คนรักถึงห้าปี 严大总裁คงเบื่อแล้ว เตรียมจะหาทางโยนเธอให้คนอื่น

เธอกลับไปที่ห้องเลขาด้วยสีหน้าปกติ 吃องุ่นทั้งบ่าย พร้อมทั้งเอามีดพกใส่กระเป๋า

ถ้าโดนหลอกก็จะใช้มีดปลุกสติ