หน้าปกนวนิยาย โอเมก้าผู้ถูกทอดทิ้ง  หายนะของจอมราชันอัลฟ่า

โอเมก้าผู้ถูกทอดทิ้ง หายนะของจอมราชันอัลฟ่า

9.2 / 10.0
เมื่อสายใยคู่แท้ถูกทำลายด้วยการนอกใจ โอเมก้าที่เคยเป็นดั่งสมอใจจึงเลือกตัดขาดจากอัลฟ่าผู้ทรยศใน โอเมก้าผู้ถูกทอดทิ้ง หายนะของจอมราชันอัลฟ่า นวนิยายแนว werewolf และ romance stories ที่เข้มข้นด้วยการวางแผนทวงคืนอิสระและทำลายโลกของคนลวงโลกในฐานะ free web novel ที่คุณห้ามพลาด
เรื่องย่อ โอเมก้าผู้ถูกทอดทิ้ง หายนะของจอมราชันอัลฟ่า
ตลอดสิบห้าปี ฉันคือคู่แท้และที่ยึดเหนี่ยวจิตใจของอัลฟ่าดัสติน แต่ความภักดีนั้นพังทลายลงเมื่อฉันพบหลักฐานการคบชู้กับผู้ช่วยสาว ความเจ็บปวดจากการถูกหักหลังรุนแรงจนร่างกายปฏิเสธสายใยวิญญาณ เมื่อชู้รักส่งภาพการตั้งครรภ์มาเยาะเย้ย ฉันจึงตัดสินใจตัดขาดทุกอย่างโดยไม่เรียกร้องทรัพย์สินใดๆ การจากไปครั้งนี้ไม่ใช่การยอมแพ้ แต่เป็นจุดเริ่มต้นของแผนการทำลายล้างโลกของเขาด้วยมือของฉันเอง
อ่านเพิ่มเติม

โอเมก้าผู้ถูกทอดทิ้ง หายนะของจอมราชันอัลฟ่า ตอนที่ 1

สิบห้าปีที่ผ่านมา ฉันคือคู่แท้ที่ถูกลิขิตไว้ของอัลฟ่าผู้ยิ่งใหญ่ ดัสติน พัฒนกิจ เขาเรียกฉันว่า ‘สมอใจ’ เป็นคนเดียวที่สามารถปลอบประโลมสัตว์ร้ายในตัวเขาได้

แต่โลกที่สมบูรณ์แบบของเราก็พังทลายลง เมื่อฉันสัมผัสได้ถึงการทรยศของเขาผ่านสายใยแห่งจิต กลิ่นของผู้หญิงคนอื่น และภาพเล็บสีแดงสดของหล่อนที่วางอยู่บนต้นขาของเขา หมาป่าในตัวฉันกรีดร้องอย่างเจ็บปวด

เขาโกหกว่ามีธุระด่วนของฝูงในวันเกิดของฉัน แต่ฉันกลับเจอเส้นผมสีบลอนด์ฟอกขาวเส้นหนึ่งในรถของเขา ที่ร้านอาหารที่เราเจอกันครั้งแรก ฉันค้นพบโทรศัพท์ลับของเขาและเห็นข้อความหยาบโลนจากเจมี่ ผู้ช่วยของเขา *“อยู่กับยัยนั่นเหรอคะ? น่าเบื่อเหมือนที่อัลฟ่าบอกรึเปล่า?”* หล่อนเยาะเย้ย

จากนั้นก็มีข้อความรูปภาพ เจมี่ถือกล่องทิฟฟานี่ที่เขาซื้อให้หล่อน *“คืนนี้แทบรอไม่ไหวแล้วที่จะให้อัลฟ่าสวมนี่ให้เจมี่นะคะ”* พิษแห่งการทรยศของเขาทำให้ฉันป่วยจนแทบอาเจียน

ผู้เยียวยาของฝูงยืนยันว่าอาการป่วยของฉันไม่ใช่อาหารเป็นพิษ แต่เป็น “อาการปฏิเสธทางจิตวิญญาณ” สายใยของเราแปดเปื้อนจากชู้รักของเขาจนวิญญาณของฉันกำลังปฏิเสธเขา คืนนั้น เจมี่ส่งการโจมตีทางจิตครั้งสุดท้ายมาให้ฉัน เป็นภาพที่ตรวจครรภ์ขึ้นสองขีดของหล่อน *“สายเลือดของเขาเป็นของฉันแล้ว ตอนนี้แกแพ้แล้ว ยัยแก่”*

ฉันเคยเป็นสมอใจของเขา แต่สมอก็เลือกที่จะปล่อยโซ่ได้เหมือนกัน ฉันโทรหาทนาย “ฉันไม่ต้องการอะไรจากเขาสักบาทเดียว” ฉันบอก “ฉันต้องการเป็นอิสระ” นี่ไม่ใช่การหลบหนี แต่เป็นการถอยที่วางแผนมาอย่างดี โลกของเขากำลังจะพังทลาย และฉันนี่แหละจะเป็นคนจุดไม้ขีดไฟเอง

บทที่ 1

มุมมองของเอลิน

เป็นเวลาสิบห้าปี ที่เรื่องราวความรักของเราเป็นที่น่าอิจฉาของทุกฝูงในทวีป ฉันคือเอลิน เดชา คู่แท้ที่ถูกลิขิตไว้ของดัสติน พัฒนกิจ อัลฟ่าผู้ยิ่งใหญ่แห่งกลุ่มแบล็กสโตน เขาคือโลกทั้งใบของฉัน และฉันคือ ‘สมอใจ’ ของเขา นั่นคือสิ่งที่เขาเรียกฉัน การมีอยู่ของฉัน แม้กระทั่งกลิ่นกายของฉัน เป็นสิ่งเดียวที่สามารถปลอบประโลมสัตว์ร้ายที่เกรี้ยวกราดภายในตัวเขาได้ สัตว์ร้ายที่ตะเกียกตะกายจนขึ้นสู่จุดสูงสุดของโลกธุรกิจและลำดับชั้นของมนุษย์หมาป่า

วันนี้ โลกที่สมบูรณ์แบบใบนั้นได้แหลกสลายลงแล้ว

มันเริ่มต้นเหมือนเสียงกระซิบ ความปั่นป่วนจางๆ ในพื้นที่แห่งจิตที่เชื่อมโยงเราไว้ กระแสจิตของเรา กลิ่นที่ไม่ใช่ของฉัน กลิ่นน้ำหอมราคาถูกที่หอมหวานจนน่าคลื่นไส้เหมือนที่ขายตามร้านสะดวกซื้อ แทรกซึมผ่านรอยร้าวเข้ามา ตามมาด้วยภาพที่แวบเข้ามาในหัว ภาพที่ไม่พึงประสงค์ มือข้างหนึ่งซึ่งทาเล็บสีแดงกากเพชรฉูดฉาด วางอย่างแสดงความเป็นเจ้าของอยู่บนต้นขาของผู้ชายคนหนึ่ง

ลมหายใจของฉันสะดุด ฉันรู้จักมือนั้น

มันเป็นของเจมี่ ศิริ ผู้ช่วยโอเมก้าของดัสติน

และกางเกงนั่น... กางเกงวูลสีเทาทรงสวย... ฉันเป็นคนเลือกให้เขาเองเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว

หมาป่าในตัวฉัน ส่วนหนึ่งของฉันที่ฉันรู้จักมาตลอดว่าสงบนิ่งและเยือกเย็น ส่งเสียงหอนโหยหวนด้วยความเจ็บปวดรวดร้าวอยู่ข้างในหัว ฉันกดเสียงนั้นลง กำมือแน่นอยู่ข้างลำตัว สิบห้าปีที่ผ่านมา มันเคยมีอยู่จริงบ้างไหม?

วันต่อมา พายุในอกของฉันแปรเปลี่ยนเป็นความเยือกเย็นและแข็งกระด้าง ฉันใช้เวลาตลอดช่วงเช้าจ้องมองรูปถ่ายเก่าๆ บนโต๊ะข้างเตียง รูปของแม่ฉันที่ถ่ายไว้หลายปีก่อนที่ท่านจะพบกับพ่อ นามสกุลเดิมของท่าน—ธีรวัฒน์—เขียนด้วยลายมือที่สง่างามอยู่ด้านหลัง มันเป็นนามสกุลที่เป็นของท่านแต่เพียงผู้เดียว เป็นสัญลักษณ์ของชีวิตที่ท่านใช้ตามเงื่อนไขของตัวเอง ความคิดนั้นได้หว่านเมล็ดพันธุ์บางอย่างลงในใจฉัน

บ่ายวันนั้น ฉันไม่ได้ขับรถไปยังเขตแดนของฝูง แต่ขับเข้าไปในเมืองของมนุษย์ ไปยังอาคารที่ดูเย็นชาและไม่เป็นส่วนตัวของสำนักงานเขต

“ฉันต้องการยื่นเรื่องขอเปลี่ยนชื่อตามกฎหมายค่ะ” ฉันบอกกับเจ้าหน้าที่ที่ดูเบื่อหน่าย

หล่อนเงยหน้าขึ้น ดวงตาเบิกกว้างเล็กน้อยเมื่อจำฉันได้ ก็แน่ล่ะ หน้าของฉันมักจะปรากฏอยู่ข้างๆ ดัสตินในนิตยสารหรูๆ อยู่บ่อยครั้ง “ชื่ออะไรคะ?”

“ฉันชื่อเอลิน เดชา” ฉันพูดด้วยน้ำเสียงที่มั่นคง “ฉันต้องการเปลี่ยนเป็น อาชา ธีรวัฒน์” ธีรวัฒน์คือนามสกุลเดิมของแม่ฉัน นามสกุลที่เป็นของฉันแต่เพียงผู้เดียว

เจ้าหน้าที่ขมวดคิ้ว “แต่... คุณเป็นคู่แท้ของอัลฟ่าพัฒนกิจนะคะ การทำแบบนั้นต้องได้รับความยินยอมจากเขา เป็นการตัดขาด...”

“เขาไม่เคยตีตราฉัน” ฉันพูดตัดบท คำพูดนั้นขมขื่นราวกับเถ้าถ่าน ในโลกของเรา การตีตรา—รอยกัดที่ต้นคอ—คือสายใยสุดท้ายที่ไม่อาจทำลายได้ มันเป็นสัญลักษณ์ของการครอบครองอย่างสมบูรณ์ ดัสตินพูดเสมอว่าเขากำลังรอช่วงเวลาที่สมบูรณ์แบบ รอพิธีสาธารณะที่ยิ่งใหญ่ ครั้งหนึ่งฉันเคยเชื่อเขา แต่ตอนนี้ ฉันเห็นแล้วว่ามันคือพรจากสวรรค์ มันหมายความว่าในสายตาของทั้งกฎหมายมนุษย์และกฎของฝูง ฉันยังคงเป็นตัวของตัวเอง

เย็นวันนั้น ฉันดูดัสตินในข่าว เขากำลังอยู่ในงานกาลาการกุศล ดูเป็นอัลฟ่าที่ทรงอำนาจและทุ่มเทอย่างเต็มเปี่ยม เขายกแก้วขึ้น สายตาของเขามองมาที่กล้องราวกับว่าเขากำลังมองมาที่ฉันโดยตรง “แด่คู่แท้ที่แสนสวยของผม เอลิน” เขาพูดเสียงดัง น้ำเสียงเต็มไปด้วยความอบอุ่นที่เสแสร้ง “สมอใจของผม ถ้าไม่มีเธอ ผมก็ไม่มีอะไรเลย”

คำพูดเหล่านั้น ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นดั่งบทเพลงที่ไพเราะที่สุดสำหรับฉัน บัดนี้เป็นเพียงเสียงรบกวน เป็นการแสดงทางการเมือง ฉันไม่รู้สึกอะไรเลย

ต่อมา ฉันนำกำไลคู่ที่เราแลกกันในวันครบรอบปีแรกของเรา—กำไลเงินถักสองวง แต่ละวงมีมูนสโตนขัดเงาที่ส่องสว่าง—ไปยังร้านอัญมณีเก่าๆ โทรมๆ ในย่านที่ดัสตินไม่มีวันไป

“ฉันต้องการให้คุณหลอมมัน” ฉันบอกชายชราหลังเคาน์เตอร์ วางกำไลลงบนแผ่นกำมะหยี่

เขามองมัน แล้วก็มองฉัน “นี่เป็นของขวัญของคู่แท้ เป็นของศักดิ์สิทธิ์ การทำลายมันคือ...”

“หลอมมัน” ฉันพูดซ้ำ น้ำเสียงของฉันไม่เปิดโอกาสให้โต้แย้ง “หลอมมันเข้าด้วยกันจนมองไม่ออกว่าอันไหนเป็นอันไหน ฉันต้องการก้อนโลหะน่าเกลียดที่จำไม่ได้ว่าเป็นอะไร”

เมื่อดัสตินกลับมาถึงบ้านในคืนนั้น หลังเที่ยงคืนไปนาน เขาเอาช่อดอกลิลลี่สีขาวที่ฉันชอบมาให้ เขาโน้มตัวลงมาจูบฉัน และกลิ่นนั้นก็ปะทะเข้ากับฉันเหมือนถูกตบหน้า กลิ่นหอมทรงพลังของไม้จันทน์และพายุฤดูหนาวอันเป็นเอกลักษณ์ของเขา บัดนี้แปดเปื้อนด้วยกลิ่นหอมหวานจนเลี่ยนราคาถูกของเจมี่

และตรงนั้น ใต้แนวกรามของเขา คือรอยจูบจางๆ ที่ไม่อาจปฏิเสธได้

“วันนี้เหนื่อยจัง ที่รัก” เขากระซิบข้างผมฉัน

ฉันฝืนยิ้ม หัวใจของฉันกลายเป็นหินที่เยือกแข็งอยู่ในอก “เหนื่อยที่สุดเลยค่ะ” ฉันเห็นด้วย

อ่านต่อ

สารบัญ โอเมก้าผู้ถูกทอดทิ้ง หายนะของจอมราชันอัลฟ่า

Ch. 1 Ch. 2 Ch. 3
Ch. 4
Ch. 5
Ch. 6
Ch. 7
Ch. 8
Ch. 9
Ch. 10
Ch. 11
all

คุณอาจจะชอบ

นิยายมาใหม่

หน้าปกนวนิยาย วุ่นรักเพื่อนไม่สนิท
8.1
ธามปลดปล่อยอารมณ์ดิบเถื่อนใส่หญิงสาวใต้ร่างอย่างบ้าคลั่ง เขากระแทกกระทั้นแรงกายเข้าหาพร้อมบีบเค้นเอวบางไว้แน่นจนเกิดเสียงเนื้อกระทบกันดังก้องไปทั่วห้อง ท่ามกลางความเร่าร้อนที่ดำเนินไปตามแรงตัณหา เขากลับจินตนาการว่าร่างที่กำลังสั่นสะท้านและส่งเสียงครางระงมอยู่นั้นคือรินรดา ชายหนุ่มพร่ำเพ้อชื่อเธอออกมาด้วยความเสียวซ่านก่อนที่ร่างกายจะกระตุกเกร็งและปลดปล่อยความต้องการทั้งหมดออกมาในที่สุด
หน้าปกนวนิยาย กุมภ์กุลยา
7.9
เมื่อความผิดพลาดจากการสั่งลูกน้องไปลักพาตัวหญิงสาวเพื่อแก้แค้น กลับทำให้กุมภ์ ธีรดล นายหัวหนุ่มผู้ดุดันได้พบกับกุลยาแทน ความวุ่นวายบนเกาะส่วนตัวเริ่มต้นขึ้นเมื่อคนเถื่อนต้องมารับมือกับหญิงสาวที่เขาเผลอทำให้หวั่นไหว แม้จะเริ่มต้นด้วยความโกรธแค้นและการกลั่นแกล้งจนเธอต้องเสียน้ำตา แต่ความใกล้ชิดและความน่าเอ็นดูของเธอกลับค่อยๆ ทลายกำแพงหัวใจของนายหัวหนุ่ม จนความแค้นแปรเปลี่ยนเป็นความเสน่หาที่ยากจะถอนตัวในท่ามกลางความขัดแย้งที่แสนเร่าร้อน
หน้าปกนวนิยาย ไฟรักมาเฟียร้าย [เจ้านาย VS เลขา]
9.4
Plum, a handsome businessman, is tasked by his mother to drive Ploy-Yok away from his brother's life. However, he soon discovers that he cannot sever ties with her himself. Trapped on an island together, their mutual attraction ignites, leading to an intimate encounter where Plum's initial mission is forgotten. Despite the arrival of help, Plum finds he can no longer live without her, as his professional duty transforms into an uncontrollable and deep-seated passion.
หน้าปกนวนิยาย โดนเท
8.5
งานมงคลกลายเป็นฝันร้ายของโล่เฟยเอ๋อ เมื่อเธอตั้งใจมายินดีกับพี่สาว แต่กลับถูกมัดมือชกให้เข้าพิธีวิวาห์เสียเอง เธอจึงตัดสินใจหนีออกจากงานแต่งทันที อีกด้านหนึ่ง ซูซีมู่ ชายหนุ่มผู้รักอิสระและเกลียดการถูกบงการชีวิต ก็กำลังหลบหนีจากการถูกคลุมถุงชนเช่นกัน ค่ำคืนที่แสนวุ่นวายของการหนีงานแต่ง ได้กลายเป็นจุดเชื่อมโยงคนสองคนที่มีเป้าหมายเดียวกันให้มาพบกันอย่างไม่คาดฝัน การบังเอิญพบกันของหนุ่มสาวที่ปฏิเสธการมีคู่ครองจะนำไปสู่เรื่องราวเช่นไร เมื่อคนไม่อยากแต่งงานทั้งสองต้องมาร่วมชะตากรรมเดียวกัน
หน้าปกนวนิยาย ร้อยใจเจ้าสำนัก
8.3
เมื่อสำนักดอกเหมยอำพันถูกสั่นคลอนโดยคู่แข่งที่หวังเป็นใหญ่ในยุทธภพ กวงจินจึงต้องแฝงกายเป็นนางคณิกาเพื่อลอบเข้าหาอวี๋ว์เจิ้งเหอ เจ้าสำนักปักษามรกตผู้ทรงอำนาจ หวังใช้เสน่ห์ล่อลวงให้เผยจุดอ่อนเพื่อกอบกู้เกียรติยศของสำนักตน ทว่าความลับกลับถูกเปิดโปงจนเขากลายเป็นเชลยภายใต้การกักขังและข่มขู่ ท่ามกลางความขัดแย้งของสองสำนักที่หมายชิงความเป็นหนึ่ง ความแค้นกลับแปรเปลี่ยนเป็นความปรารถนาอันเร่าร้อนที่ยากจะถอนตัว จนความรักอาจกลายเป็นอุปสรรคสำคัญในการก้าวสู่จุดสูงสุดของยุทธภพ
ตอน
อ่านเลย
แชร์