หน้าปกนวนิยาย โอเมก้าผู้ถูกทอดทิ้ง  หายนะของจอมราชันอัลฟ่า

โอเมก้าผู้ถูกทอดทิ้ง หายนะของจอมราชันอัลฟ่า

9.2 / 10.0
เมื่อสายใยคู่แท้ถูกทำลายด้วยการนอกใจ โอเมก้าที่เคยเป็นดั่งสมอใจจึงเลือกตัดขาดจากอัลฟ่าผู้ทรยศใน โอเมก้าผู้ถูกทอดทิ้ง หายนะของจอมราชันอัลฟ่า นวนิยายแนว werewolf และ romance stories ที่เข้มข้นด้วยการวางแผนทวงคืนอิสระและทำลายโลกของคนลวงโลกในฐานะ free web novel ที่คุณห้ามพลาด
เรื่องย่อ โอเมก้าผู้ถูกทอดทิ้ง หายนะของจอมราชันอัลฟ่า
ตลอดสิบห้าปี ฉันคือคู่แท้และที่ยึดเหนี่ยวจิตใจของอัลฟ่าดัสติน แต่ความภักดีนั้นพังทลายลงเมื่อฉันพบหลักฐานการคบชู้กับผู้ช่วยสาว ความเจ็บปวดจากการถูกหักหลังรุนแรงจนร่างกายปฏิเสธสายใยวิญญาณ เมื่อชู้รักส่งภาพการตั้งครรภ์มาเยาะเย้ย ฉันจึงตัดสินใจตัดขาดทุกอย่างโดยไม่เรียกร้องทรัพย์สินใดๆ การจากไปครั้งนี้ไม่ใช่การยอมแพ้ แต่เป็นจุดเริ่มต้นของแผนการทำลายล้างโลกของเขาด้วยมือของฉันเอง
อ่านเพิ่มเติม

โอเมก้าผู้ถูกทอดทิ้ง หายนะของจอมราชันอัลฟ่า ตอนที่ 1

สิบห้าปีที่ผ่านมา ฉันคือคู่แท้ที่ถูกลิขิตไว้ของอัลฟ่าผู้ยิ่งใหญ่ ดัสติน พัฒนกิจ เขาเรียกฉันว่า ‘สมอใจ’ เป็นคนเดียวที่สามารถปลอบประโลมสัตว์ร้ายในตัวเขาได้

แต่โลกที่สมบูรณ์แบบของเราก็พังทลายลง เมื่อฉันสัมผัสได้ถึงการทรยศของเขาผ่านสายใยแห่งจิต กลิ่นของผู้หญิงคนอื่น และภาพเล็บสีแดงสดของหล่อนที่วางอยู่บนต้นขาของเขา หมาป่าในตัวฉันกรีดร้องอย่างเจ็บปวด

เขาโกหกว่ามีธุระด่วนของฝูงในวันเกิดของฉัน แต่ฉันกลับเจอเส้นผมสีบลอนด์ฟอกขาวเส้นหนึ่งในรถของเขา ที่ร้านอาหารที่เราเจอกันครั้งแรก ฉันค้นพบโทรศัพท์ลับของเขาและเห็นข้อความหยาบโลนจากเจมี่ ผู้ช่วยของเขา *“อยู่กับยัยนั่นเหรอคะ? น่าเบื่อเหมือนที่อัลฟ่าบอกรึเปล่า?”* หล่อนเยาะเย้ย

จากนั้นก็มีข้อความรูปภาพ เจมี่ถือกล่องทิฟฟานี่ที่เขาซื้อให้หล่อน *“คืนนี้แทบรอไม่ไหวแล้วที่จะให้อัลฟ่าสวมนี่ให้เจมี่นะคะ”* พิษแห่งการทรยศของเขาทำให้ฉันป่วยจนแทบอาเจียน

ผู้เยียวยาของฝูงยืนยันว่าอาการป่วยของฉันไม่ใช่อาหารเป็นพิษ แต่เป็น “อาการปฏิเสธทางจิตวิญญาณ” สายใยของเราแปดเปื้อนจากชู้รักของเขาจนวิญญาณของฉันกำลังปฏิเสธเขา คืนนั้น เจมี่ส่งการโจมตีทางจิตครั้งสุดท้ายมาให้ฉัน เป็นภาพที่ตรวจครรภ์ขึ้นสองขีดของหล่อน *“สายเลือดของเขาเป็นของฉันแล้ว ตอนนี้แกแพ้แล้ว ยัยแก่”*

ฉันเคยเป็นสมอใจของเขา แต่สมอก็เลือกที่จะปล่อยโซ่ได้เหมือนกัน ฉันโทรหาทนาย “ฉันไม่ต้องการอะไรจากเขาสักบาทเดียว” ฉันบอก “ฉันต้องการเป็นอิสระ” นี่ไม่ใช่การหลบหนี แต่เป็นการถอยที่วางแผนมาอย่างดี โลกของเขากำลังจะพังทลาย และฉันนี่แหละจะเป็นคนจุดไม้ขีดไฟเอง

บทที่ 1

มุมมองของเอลิน

เป็นเวลาสิบห้าปี ที่เรื่องราวความรักของเราเป็นที่น่าอิจฉาของทุกฝูงในทวีป ฉันคือเอลิน เดชา คู่แท้ที่ถูกลิขิตไว้ของดัสติน พัฒนกิจ อัลฟ่าผู้ยิ่งใหญ่แห่งกลุ่มแบล็กสโตน เขาคือโลกทั้งใบของฉัน และฉันคือ ‘สมอใจ’ ของเขา นั่นคือสิ่งที่เขาเรียกฉัน การมีอยู่ของฉัน แม้กระทั่งกลิ่นกายของฉัน เป็นสิ่งเดียวที่สามารถปลอบประโลมสัตว์ร้ายที่เกรี้ยวกราดภายในตัวเขาได้ สัตว์ร้ายที่ตะเกียกตะกายจนขึ้นสู่จุดสูงสุดของโลกธุรกิจและลำดับชั้นของมนุษย์หมาป่า

วันนี้ โลกที่สมบูรณ์แบบใบนั้นได้แหลกสลายลงแล้ว

มันเริ่มต้นเหมือนเสียงกระซิบ ความปั่นป่วนจางๆ ในพื้นที่แห่งจิตที่เชื่อมโยงเราไว้ กระแสจิตของเรา กลิ่นที่ไม่ใช่ของฉัน กลิ่นน้ำหอมราคาถูกที่หอมหวานจนน่าคลื่นไส้เหมือนที่ขายตามร้านสะดวกซื้อ แทรกซึมผ่านรอยร้าวเข้ามา ตามมาด้วยภาพที่แวบเข้ามาในหัว ภาพที่ไม่พึงประสงค์ มือข้างหนึ่งซึ่งทาเล็บสีแดงกากเพชรฉูดฉาด วางอย่างแสดงความเป็นเจ้าของอยู่บนต้นขาของผู้ชายคนหนึ่ง

ลมหายใจของฉันสะดุด ฉันรู้จักมือนั้น

มันเป็นของเจมี่ ศิริ ผู้ช่วยโอเมก้าของดัสติน

และกางเกงนั่น... กางเกงวูลสีเทาทรงสวย... ฉันเป็นคนเลือกให้เขาเองเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว

หมาป่าในตัวฉัน ส่วนหนึ่งของฉันที่ฉันรู้จักมาตลอดว่าสงบนิ่งและเยือกเย็น ส่งเสียงหอนโหยหวนด้วยความเจ็บปวดรวดร้าวอยู่ข้างในหัว ฉันกดเสียงนั้นลง กำมือแน่นอยู่ข้างลำตัว สิบห้าปีที่ผ่านมา มันเคยมีอยู่จริงบ้างไหม?

วันต่อมา พายุในอกของฉันแปรเปลี่ยนเป็นความเยือกเย็นและแข็งกระด้าง ฉันใช้เวลาตลอดช่วงเช้าจ้องมองรูปถ่ายเก่าๆ บนโต๊ะข้างเตียง รูปของแม่ฉันที่ถ่ายไว้หลายปีก่อนที่ท่านจะพบกับพ่อ นามสกุลเดิมของท่าน—ธีรวัฒน์—เขียนด้วยลายมือที่สง่างามอยู่ด้านหลัง มันเป็นนามสกุลที่เป็นของท่านแต่เพียงผู้เดียว เป็นสัญลักษณ์ของชีวิตที่ท่านใช้ตามเงื่อนไขของตัวเอง ความคิดนั้นได้หว่านเมล็ดพันธุ์บางอย่างลงในใจฉัน

บ่ายวันนั้น ฉันไม่ได้ขับรถไปยังเขตแดนของฝูง แต่ขับเข้าไปในเมืองของมนุษย์ ไปยังอาคารที่ดูเย็นชาและไม่เป็นส่วนตัวของสำนักงานเขต

“ฉันต้องการยื่นเรื่องขอเปลี่ยนชื่อตามกฎหมายค่ะ” ฉันบอกกับเจ้าหน้าที่ที่ดูเบื่อหน่าย

หล่อนเงยหน้าขึ้น ดวงตาเบิกกว้างเล็กน้อยเมื่อจำฉันได้ ก็แน่ล่ะ หน้าของฉันมักจะปรากฏอยู่ข้างๆ ดัสตินในนิตยสารหรูๆ อยู่บ่อยครั้ง “ชื่ออะไรคะ?”

“ฉันชื่อเอลิน เดชา” ฉันพูดด้วยน้ำเสียงที่มั่นคง “ฉันต้องการเปลี่ยนเป็น อาชา ธีรวัฒน์” ธีรวัฒน์คือนามสกุลเดิมของแม่ฉัน นามสกุลที่เป็นของฉันแต่เพียงผู้เดียว

เจ้าหน้าที่ขมวดคิ้ว “แต่... คุณเป็นคู่แท้ของอัลฟ่าพัฒนกิจนะคะ การทำแบบนั้นต้องได้รับความยินยอมจากเขา เป็นการตัดขาด...”

“เขาไม่เคยตีตราฉัน” ฉันพูดตัดบท คำพูดนั้นขมขื่นราวกับเถ้าถ่าน ในโลกของเรา การตีตรา—รอยกัดที่ต้นคอ—คือสายใยสุดท้ายที่ไม่อาจทำลายได้ มันเป็นสัญลักษณ์ของการครอบครองอย่างสมบูรณ์ ดัสตินพูดเสมอว่าเขากำลังรอช่วงเวลาที่สมบูรณ์แบบ รอพิธีสาธารณะที่ยิ่งใหญ่ ครั้งหนึ่งฉันเคยเชื่อเขา แต่ตอนนี้ ฉันเห็นแล้วว่ามันคือพรจากสวรรค์ มันหมายความว่าในสายตาของทั้งกฎหมายมนุษย์และกฎของฝูง ฉันยังคงเป็นตัวของตัวเอง

เย็นวันนั้น ฉันดูดัสตินในข่าว เขากำลังอยู่ในงานกาลาการกุศล ดูเป็นอัลฟ่าที่ทรงอำนาจและทุ่มเทอย่างเต็มเปี่ยม เขายกแก้วขึ้น สายตาของเขามองมาที่กล้องราวกับว่าเขากำลังมองมาที่ฉันโดยตรง “แด่คู่แท้ที่แสนสวยของผม เอลิน” เขาพูดเสียงดัง น้ำเสียงเต็มไปด้วยความอบอุ่นที่เสแสร้ง “สมอใจของผม ถ้าไม่มีเธอ ผมก็ไม่มีอะไรเลย”

คำพูดเหล่านั้น ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นดั่งบทเพลงที่ไพเราะที่สุดสำหรับฉัน บัดนี้เป็นเพียงเสียงรบกวน เป็นการแสดงทางการเมือง ฉันไม่รู้สึกอะไรเลย

ต่อมา ฉันนำกำไลคู่ที่เราแลกกันในวันครบรอบปีแรกของเรา—กำไลเงินถักสองวง แต่ละวงมีมูนสโตนขัดเงาที่ส่องสว่าง—ไปยังร้านอัญมณีเก่าๆ โทรมๆ ในย่านที่ดัสตินไม่มีวันไป

“ฉันต้องการให้คุณหลอมมัน” ฉันบอกชายชราหลังเคาน์เตอร์ วางกำไลลงบนแผ่นกำมะหยี่

เขามองมัน แล้วก็มองฉัน “นี่เป็นของขวัญของคู่แท้ เป็นของศักดิ์สิทธิ์ การทำลายมันคือ...”

“หลอมมัน” ฉันพูดซ้ำ น้ำเสียงของฉันไม่เปิดโอกาสให้โต้แย้ง “หลอมมันเข้าด้วยกันจนมองไม่ออกว่าอันไหนเป็นอันไหน ฉันต้องการก้อนโลหะน่าเกลียดที่จำไม่ได้ว่าเป็นอะไร”

เมื่อดัสตินกลับมาถึงบ้านในคืนนั้น หลังเที่ยงคืนไปนาน เขาเอาช่อดอกลิลลี่สีขาวที่ฉันชอบมาให้ เขาโน้มตัวลงมาจูบฉัน และกลิ่นนั้นก็ปะทะเข้ากับฉันเหมือนถูกตบหน้า กลิ่นหอมทรงพลังของไม้จันทน์และพายุฤดูหนาวอันเป็นเอกลักษณ์ของเขา บัดนี้แปดเปื้อนด้วยกลิ่นหอมหวานจนเลี่ยนราคาถูกของเจมี่

และตรงนั้น ใต้แนวกรามของเขา คือรอยจูบจางๆ ที่ไม่อาจปฏิเสธได้

“วันนี้เหนื่อยจัง ที่รัก” เขากระซิบข้างผมฉัน

ฉันฝืนยิ้ม หัวใจของฉันกลายเป็นหินที่เยือกแข็งอยู่ในอก “เหนื่อยที่สุดเลยค่ะ” ฉันเห็นด้วย

อ่านต่อ

สารบัญ โอเมก้าผู้ถูกทอดทิ้ง หายนะของจอมราชันอัลฟ่า

Ch. 1 Ch. 2 Ch. 3
Ch. 4
Ch. 5
Ch. 6
Ch. 7
Ch. 8
Ch. 9
Ch. 10
Ch. 11
all

คุณอาจจะชอบ

นิยายมาใหม่

หน้าปกนวนิยาย Deva Or Devil เทวามาร
8.5
เมื่อศิลากาฬหวนคืนพลังหลังถูกแยกส่วนนานห้าศตวรรษ คุณชายรองแห่งคานวาเรสจึงต้องมุ่งหน้าสู่เมืองซีซานเพื่อทำลายวัตถุอาถรรพ์นี้ ทว่าซาเรย์ โทจิน กลับทำลายข่ายเวทจนดวงจิตแม่มดร้ายหลบหนีไปพร้อมศิลา สร้างความหวาดกลัวแก่ชาวไซโดเวียตามคำทำนายโบราณว่าหากศิลามีอำนาจสมบูรณ์ จอมปีศาจจะฟื้นคืนเพื่อรับใช้เทวามารผู้ทรงฤทธิ์ที่ทวยเทพยังครั่นคร้าม เขาจะทำลายศิลาก่อนจอมมารทวงคืนแผ่นดินได้หรือไม่ และใครคือเทวามารที่ซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางการไล่ล่าครั้งนี้
หน้าปกนวนิยาย นักเขียนนิยายอีโรติกคนนั้น  ไม่ใช่ฉันหรอกค่ะบอส
8.1
ภายใต้ภาพลักษณ์พนักงานออฟฟิศธรรมดา ฉันมีความลับสุดยอดที่ปกปิดไว้คือการเป็นนักเขียนนิยายอีโรติกชื่อดัง ฉันใช้ชีวิตสองด้านได้อย่างราบรื่นมาโดยตลอดจนกระทั่งความจริงที่น่าตกใจถูกเปิดเผย เมื่อฉันพบว่าเจ้านายหนุ่มจอมเนี้ยบแท้จริงแล้วคือแฟนคลับตัวยงที่ติดตามผลงานติดเรทของฉันอย่างเหนียวแน่น ความลับที่พยายามซ่อนเร้นกำลังจะทำให้ความสัมพันธ์ในที่ทำงานปั่นป่วน เมื่อตัวตนในโลกนิยายกับชีวิตจริงต้องมาบรรจบกันอย่างเลี่ยงไม่ได้
หน้าปกนวนิยาย ตกเป็นเมียของคนทั้งบ้าน
8.7
นัชชาเริ่มต้นชีวิตใหม่ด้วยการแต่งงานเข้าสู่ตระกูลมหาเศรษฐี แต่บารมีผู้เป็นสามีกลับมีความต้องการทางเพศที่ผิดแผก เขาบังคับให้เธอเย้ายวนชายอื่นเพื่อกระตุ้นอารมณ์ตนเอง เมื่อลูกชายทั้งสองคนเริ่มมีพฤติกรรมเกเรและติดอบายมุข บารมีจึงสั่งให้ภรรยาสาวใช้เสน่ห์ล่อลวงลูกเลี้ยงให้เขาดู แผนการดัดนิสัยกลับบานปลายกลายเป็นการสมยอมให้ลูกชายร่วมหลับนอนกับแม่เลี้ยง ความสัมพันธ์ในบ้านจึงถลำลึกสู่ความมั่วซุมแบบสี่คนผัวเมียที่ไร้ซึ่งศีลธรรมและเต็มไปด้วยตัณหา
หน้าปกนวนิยาย นายตัวร้ายกับสาวข้างบ้าน
8.7
เมื่อหนุ่มหล่อผู้ยึดมั่นในหลักการและเหตุผลต้องมาพบกับหญิงสาวข้างบ้านที่ใช้ชีวิตตามคำทำนายของดวงชะตาอย่างเคร่งครัด ความแตกต่างสุดขั้วระหว่างชายหนุ่มผู้มองโลกตามความเป็นจริงกับหญิงสาวสายมูเตลูที่เชื่อมั่นในคำทำนายมากกว่าสิ่งใด ก่อเกิดเป็นเรื่องราวความรักวุ่นๆ ในสังคมเมืองยุคใหม่ที่ทั้งสองต้องพยายามปรับตัวเข้าหากัน ท่ามกลางความขัดแย้งของตรรกะและความเชื่อที่นำพาให้พวกเขาได้มาใกล้ชิดกันอย่างไม่คาดฝันในที่สุด
หน้าปกนวนิยาย เธอก็แค่ทาสสวาท
9.5
เดป มาเฟียเจ้าของกาสิโนผู้จมอยู่กับความแค้นจากอดีตที่ครอบครัวต้องพังทลายเพราะหญิงแพศยาคนหนึ่ง เมื่อสบโอกาสพบว่าอดีตสามีของเธอเป็นลูกหนี้ที่น่ารำคาญ เขาจึงเริ่มแผนทวงแค้นทันที หญิงคนนั้นเคยทิ้งลูกสาวไว้กับลูกหนี้ของเขาเพื่อไปเสวยสุขกับมหาเศรษฐีคนใหม่ ทว่าตอนนี้เด็กสาวคนนั้นเติบโตขึ้นจนถึงวัยที่พร้อมจะกลายเป็นเครื่องมือในการชำระหนี้แค้นครั้งนี้ให้สาสม เดปจึงไม่ลังเลที่จะใช้เธอเป็นหมากเพื่อลากแม่แท้ๆ มาชดใช้กรรมที่เคยทำไว้อย่างแสนสาหัส
หน้าปกนวนิยาย ด้วยมนตราแห่งรัก
9.5
ดลลดาพยายามเผชิญหน้ากับชวนนท์ เจ้านายหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลที่จ้องจะจับผิดความรู้สึกของเธอ ท่ามกลางบรรยากาศตึงเครียดในห้องทำงาน ชวนนท์รุกคืบเข้าหาเพื่อพิสูจน์ว่าหญิงสาวกำลังหวาดกลัวเขาอยู่ แม้ดลลดาจะพยายามเชิดหน้าปฏิเสธเพียงใด แต่เมื่อถูกเขาคว้าตัวเข้าไปประชิดจนสัมผัสได้ถึงความแข็งแกร่ง ร่างกายและสายตาของเธอก็ไม่อาจซ่อนความหวั่นใจได้อีกต่อไป เธอพยายามขัดขืนสุดกำลังพร้อมร้องขออิสระด้วยเสียงที่สั่นเครือในอ้อมกอดที่กักขังเธอไว้
ตอน
อ่านเลย
แชร์