
สิงห์เกมสวาท
ตอน 3
ชายหนุ่มทำงานบริษัทผลิตและจัดจำหน่ายอุตสาหกรรมสินค้าสเตนเลส ซึ่งมีสินค้าหลายกลุ่ม เช่น พวกก๊อกน้ำ ฝักบัว สายชำระ ฉากกั้นห้องอาบน้ำ อุปกรณ์ฟิตติ้ง อุปกรณ์ในห้องน้ำ เช่นพวกราวจับกันลื่น ที่แขวนผ้า ที่ใส่กระดาษชำระ หรือในส่วนตะแกรงคว่ำจานสำหรับในครัวเรือน เป็นบริษัทใหญ่ มีสาขาจัดจำหน่ายอยู่ทุกภาคของประเทศ ทั้งยังส่งออกไปต่างประเทศด้วย
ธันย์ภพทำงานในส่วนของหัวหน้าฝ่ายขายต่างจังหวัด งานของเขาทำให้ต้องเดินทางไปต่างจังหวัดทุกเดือน ด้วยอายุเพียงสามสิบห้า เขาคิดว่ามันเป็นการประสบความสำเร็จที่สำคัญ และเขาไม่พลาดขวนขวายหาความก้าวหน้าให้กับตัวเองและลูกทีมแน่ๆ เมื่อผลที่ตามมาคือค่าตอบแทนก้อนใหญ่ทั้งในส่วนเงินเดือนและโบนัสกับตำแหน่งที่เป็นหน้าเป็นตา
ธันย์ภพสนใจแต่งาน ยามว่างของเขาหมดไปกับปาร์ตี้และเพื่อนฝูง มนสิชาพยายามเข้าใจเขาให้มาก เข้าใจว่าอีกฝ่ายกำลังสร้างเนื้อสร้างตัว แต่ในสถานะภรรยาที่เป็นอยู่ ข้าวของเงินทองหน้าตามันเทียบกับความสุขทางใจไม่ได้เลย
ถ้าเพียงแต่เขาจะให้เวลาและสนใจเธอมากกว่านี้สักนิด เธอคงมีชีวิตที่มีความสุขมากกว่านี้
มนสิชาถอนหายใจอีกเฮือกใหญ่อย่างเบื่อหน่ายและน้อยใจในโชคชะตา
กำลังคิดๆ ไปเรื่อยเปื่อย เสียงกริ่งหน้าประตูบ้านดังขึ้น หญิงสาวจึงเดินออกไปเปิดประตูให้ ไม่ได้แปลกใจเพราะเพื่อนรักอย่างพิชญธิดาโทร.มาเมื่อก่อนหน้าถามว่าเธออยู่ไหนและจะมาหา...
ทว่า...การมาพร้อมกับน้ำตานี่สิที่ทำให้ตกใจ
“ฉันจะเลิกกับเขา”
พิชญธิดาบอกเสียงจริงจัง ปาดน้ำตาป้อยๆ หลังสร่างซาอาการสะอื้นไห้
มนสิชากอดไหล่เพื่อนรักอย่างให้กำลังใจ เพื่อนบังเอิญไปเห็นคู่หมั้นพาสาวนักศึกษาเข้าโรงแรม สาวมั่นอย่างพิชญธิดาไม่มีทางยอมรับเรื่องแบบนี้ได้
“แกตัดสินใจแน่แล้วเหรอพาย จะเลิกกับนายสนน่ะ”
มนสิชาย้ำถามอีกครั้งเมื่อเพื่อนซาสะอื้น
“แน่สิ ฉันร้องแค่วันนี้เท่านั้นแหละ พรุ่งนี้ฉันจะลืมให้หมด”
คนบอกจะลืมคว้าทิชชูมาซับน้ำตาที่ยังไหลพรูไม่หยุด
“ทำไมนะผู้ชาย แค่อดทนซื่อสัตย์กับแฟนนี่มันจะตายรึไง”
“พูดยากอะ ฉันเองยังเอาตัวไม่รอดเลย”
เธอเองก็มีเรื่องหนักใจ กลุ้มใจ ไม่รู้จะหาทางออกยังไงดี
“เออจริง ขอโทษทีนะมน ฉันเอาปัญหาของฉันมาให้แกรับรู้ไปด้วยอีก”
มนสิชายิ้มเฝื่อนฝืด เรื่องของเธอมันมาไกลกว่าพิชญธิดาหลายอย่าง การเลิกกันมันอาจจะง่าย ถ้าเพียงแต่ตอนนี้เธอยังไม่อยากให้มันไปถึงจุดนั้น
“อย่าคิดมาก แกกับฉันเป็นเพื่อนกันนี่นา มีอะไรก็ต้องเล่าสู่กันฟังสิ มีทุกข์มีสุขต้องร่วมกันรับรู้ ถึงจะเรียกว่าเป็นเพื่อนรักกันจริง”
“งั้นวันนี้ไปเมากันดีกว่า แกว่างมั้ย”
พิชญธิดาเช็ดน้ำตาลวกๆ ร้องไห้จนเจ็บตาไปหมด อารมณ์เบื่อเซ็งแบบนี้มันต้องเอาดีกรีเข้าเส้นเลือดมั่ง
“ตอนแรกไม่ว่าง ตอนนี้ว่างแล้ว แกไปล้างหน้าล้างตา แต่งหน้าสวยๆ ยิ่งถูกทิ้งยิ่งต้องสวย เพลงเขาว่าไว้แกไม่เคยฟังเหรอ”
เธอเองก็รู้สึกอยากเมา เผื่อจะลืมเรื่องค้างคาใจไปได้สักพัก มนสิชายิ้มให้เพื่อน ก่อนจะโทรหาเพื่อนอีกสองคนไปเจอกันที่โรงเบียร์แห่งหนึ่ง
เธอเองก็รู้สึกอยากเมา เผื่อจะลืมเรื่องค้างคาใจไปได้สักพัก มนสิชายิ้มให้เพื่อน ก่อนจะโทรหาเพื่อนอีกสองคนไปเจอกันที่โรงเบียร์แห่งหนึ่ง
สมาชิกแก๊งสาววัยสามสิบสองมาครบทีมยังโรงเบียร์ชื่อดัง แก้วกนกกับขวัญฤดีมารอก่อนแล้ว เมื่อมนสิชากับพิชญธิดามาถึง ขวัญฤดีเอ่ยแซวทันที
“ได้ข่าวว่าแกโสดแล้ว ดีใจด้วยนะเพื่อน”
“ย่ะ ดูแกสองคนยินดีกับการโสดของฉันเหลือเกินนะ สั่งอาหารมาเสียเต็มโต๊ะ เบียร์ก็ล่อซะหลอดใหญ่ กะจะให้หัวทิ่มอยู่นี่ใช่มั้ยคืนนี้” พิชญธิดาแขวะให้เล็กๆ
แก้วกนกรีบดึงเพื่อนไปนั่งใกล้ๆ
“ไม่ต้องห่วงน่า งานนี้มีเจ้ามือ แกอยากเมา เมาไป”
“เจ้ามือที่ไหน อย่าบอกนะว่าแกนัดกิ๊กมาด้วย”
“อ๊ะ แน่นอนสิ เรื่องฉลองมันก็ต้องมีหนุ่มๆ ด้วยถึงจะมันส์”
ขวัญฤดียื่นหน้าข้ามโต๊ะมายิ้มยียวนแบบที่ชอบทำให้เพื่อนๆ หมั่นไส้เล่นๆ
“แกสองคนนี่โสดยังไง มีกิ๊กตลอด คนใหม่อีกสิ”
มนสิชาอดค้อนให้ไม่ได้ ก็เพื่อนทั้งสองดูมีชีวิตชีวาและสนุกสนานกับชีวิตเหลือเกิน
“ทายถูกนี่นา จะเศร้าสร้อยหงอยเหงาเป็นแมวป่วยไปทำไมเล่า โลกนี้มีอะไรน่าตื่นตาตื่นใจตั้งเยอะ อะ แก้วนี้ของแก”
แก้วกนกกดเบียร์จากหลอดใส่แก้วส่งให้เพื่อนทั้งสอง พูดพลางหัวเราะไปพร้อมกับขวัญฤดี สร้างความฉงนสงสัยแก่มนสิชาและพิชญธิดา
ทั้งสองคนก็รู้ หลังจากมองหน้ากันอย่างตัดสินใจแล้ว แก้วกนกหันมามองมนสิชาอย่างเอาจริงเอาจัง
“แก ทำงานแปลส่งสำนักพิมพ์ นิยายต่างประเทศที่แกแปลนี่ มันมีฉากอีโรติกใช่ปะ ถามจริงนะ พี่ธันย์สามีแก เขาร้อนแรงเหมือนสำนวนที่แกแปลหนังสือเปล่าอะมน”
“ห้ะ!”
มนสิชาเกือบสำลักเบียร์ ต้องรีบวางแก้วลง
“ถามอะไรบ้าๆ”
เรื่องบนเตียง แต่พวกนี้ดันมาคุยในร้านเบียร์ หน้าสวยของสาวที่ติดจะขี้อายร้อนวูบๆ วาบๆ ซึ่งเธอไม่มั่นใจว่า มันเกิดจากเบียร์หรือเรื่องที่คุย
“ส่วนแกยัยพาย สาวสวยเปรี้ยวจี๊ดแบบแก มีหนุ่มคนไหนเข้าถึงตัวแกแบบนายสนมั่ง แกจะเก็บซิงไว้ชิงโชคบ้านเหรอเพื่อน ถามจริงๆ เหอะ แกไม่อยากรู้เหรอ อารมณ์เวลามีเซ็กซ์ที่มันเตลิดสุดๆ พุ่งสุดๆ ที่เรียกว่าเสียวสุดๆ น่ะเป็นไง” ขวัญฤดีถาม
พิชญธิดาค้อนวงใหญ่ รีบสาดเบียร์สดลงคอ เธอชอบแต่งตัวเปรี้ยวก็จริง แต่ลึกๆ แล้ว เพื่อนทุกคนต่างรู้ดีว่า เธอไม่เคยปล่อยตัวกับผู้ชายคนไหน
“เรื่องอย่างว่า มันเป็นเรื่องธรรมชาติ แกสองคนดูพวกฉันสิ เคยแต่งงาน แรกๆ ก็รักกันปานจะกลืน นานไปทุกอย่างก็เปลี่ยน ขณะที่พวกผู้ชายหาใหม่ชื่นใจไปวันๆ ผู้หญิงแบบเราจะเหี่ยวแห้งเป็นแตงเถาตายอยู่ทำไม จริงมั้ย สิทธิมันเท่าเทียมกันแล้ว”
“แกสองคนจะบอกอะไร” พิชญธิดาหรี่ตาแคบ “เพราะเห็นชีวิตรักของพวกแกนี่ไง ฉันถึงไม่อยากมีใคร”
แก้วกนกสบตากับขวัญฤดีอีกครั้งอย่างตัดสินใจว่าควรจะบอกเพื่อนดีมั้ย
“ย่ะ โทษทีนะที่เป็นตัวอย่างไม่ดีของแก แต่พวกเราเองก็สามสิบกว่าแล้วนะ เรื่องเซ็กซ์มันเป็นเรื่องธรรมชาติ”
คุณอาจจะชอบ





