ติดตาม
ตอน
แชร์
หน้าปกนวนิยาย รักต้องห้ามของราชาอัลฟ่า  แค้นเงียบของฉัน

รักต้องห้ามของราชาอัลฟ่า แค้นเงียบของฉัน

ตลอดสามปีในฐานะลูน่าของอัลฟ่าคีเลน ฉันเป็นเพียงเงาของไลราผู้เป็นป้า ความเย็นชาพุ่งถึงขีดสุดเมื่อเขาตัดกระแสจิตทิ้งในนาทีที่พ่อฉันสิ้นใจเพื่อไปกกกอดคนรักเก่าที่ปารีส เมื่อความลับในห้องทำงานเปิดเผยว่าการพบกันของเราคือเรื่องลวงโลกที่เขาสร้างขึ้นเพื่อหาตัวแทน ฉันจึงตัดสินใจจบสิ้นพันธนาการนี้ด้วยการหลอกให้เขาเซ็นใบหย่าและใช้เวทมนตร์พรางครรภ์ที่เขาไม่เคยต้องการ ก่อนจะหนีไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ในทวีปที่ห่างไกลและลบเลือนตัวตนจากเขาตลอดกาลปาวสานานาน
ตอน
แชร์

ตอน 1

สามปีเต็มที่ฉันเป็นลูน่าของอัลฟ่าคีเลนผู้ทรงอำนาจ เขาทุ่มเทของขวัญให้ฉันมากมาย แต่ไม่เคยให้ความรักเลย ทุกครั้งที่เขาสัมผัสฉัน สายตาของเขามองทะลุผ่านตัวฉัน ราวกับกำลังมองหาใครอีกคน...ใครสักคนที่ฉันมองไม่เห็น

ตอนที่พ่อผู้เป็นมนุษย์ของฉันกำลังจะสิ้นใจ ฉันพยายามติดต่อเขาผ่านกระแสจิตศักดิ์สิทธิ์ของเรา ฉันร้องขอความอบอุ่นจากคู่แท้ของฉัน แต่เขากลับตัดขาดฉัน

ฉันเรียกหาเขาเก้าสิบเก้าครั้งขณะที่พ่อของฉันสิ้นใจอย่างเดียวดาย สองวันต่อมา เบต้าของเราส่งภาพนิมิตมาให้ฉัน เป็นภาพคีเลนอยู่ที่ปารีส เขากำลังกอดไลรา ป้าของฉัน ด้วยความอ่อนโยนที่เขาไม่เคยแสดงให้ฉันเห็นแม้แต่ครั้งเดียว เมื่อเขากลับมา เขาโกหกได้อย่างเลือดเย็น โทษว่าระยะทางทำให้กระแสจิตของเราขาดหายไป

ฉันค้นพบความจริงในห้องทำงานส่วนตัวที่ถูกล็อกไว้ของเขา มันคือแท่นบูชาที่สร้างขึ้นเพื่อป้าของฉัน ไดอารี่ของเขาเปิดโปงทุกสิ่ง การพบกันครั้งแรกของเรา การโจมตีของหมาป่าเร่ร่อนที่เขาช่วยฉันไว้...ทั้งหมดเป็นเรื่องโกหกที่จัดฉากขึ้น เพื่อที่เขาจะได้มีตัวแทนของผู้หญิงที่เขารักอย่างแท้จริง

ฉันเป็นเพียงภาชนะสำหรับสายเลือดของเธอ และลูกหมาป่าที่ฉันอุ้มท้องอยู่ก็ถือกำเนิดขึ้นจากคำโกหกนั้น ฉันจึงหลอกให้เขาเซ็นชื่อบนม้วนคัมภีร์สองฉบับ ฉบับแรกคือพิธีกรรมที่จะซ่อนการตั้งครรภ์ของฉันด้วยเวทมนตร์ ส่วนฉบับที่สองคือแบบฟอร์มการปฏิเสธคู่ที่ว่างเปล่า ซึ่งฉันได้เซ็นชื่อและยื่นต่อสภาผู้อาวุโส ก่อนจะก้าวขึ้นเรือที่มุ่งหน้าสู่ทวีปใหม่ ลบตัวเองออกจากโลกของเขาไปตลอดกาล

บทที่ 1

เอลาร่า POV:

สามปีเต็มที่ฉันดำรงตำแหน่งลูน่าของอัลฟ่าคีเลน

ฝูงจันทราทมิฬของเราคืออาณาจักรธุรกิจขนาดใหญ่ที่ซ่อนตัวอยู่ในคราบของครอบครัวที่แผ่ไพศาล และเขาคือซีอีโอ คือราชา คืออัลฟ่าของที่นี่ สำหรับโลกภายนอก เขาคือนักธุรกิจผู้เหี้ยมโหด สำหรับคนของเรา เขาคือผู้นำที่เกิดจากความแข็งแกร่งและสายเลือดโบราณ

สำหรับฉัน เขาคือคู่แท้ของฉัน คนที่เทพีแห่งดวงจันทร์ควรจะสร้างขึ้นมาเพื่อจิตวิญญาณของฉันโดยเฉพาะ

เขาทุ่มเทของขวัญให้ฉันมากมาย เพนต์เฮาส์หรูใจกลางกรุงเทพฯ ตู้เสื้อผ้าที่เต็มไปด้วยเสื้อผ้าที่ฉันไม่เคยใส่ รถสปอร์ตที่ฉันไม่เคยขับ เขาให้ทุกอย่างที่หมาป่าตัวเมียจะปรารถนาได้ ยกเว้นสิ่งเดียวที่ฉันโหยหา...ตัวเขา

เวลาที่เขาสัมผัสฉัน มันเต็มไปด้วยความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่ไม่ใช่เพื่อฉัน มือของเขาจะบีบไหล่ฉันแน่น สายตาของเขาจะมองทะลุผ่านตัวฉัน และกลิ่นกายของเขา...กลิ่นสนผสมกับไอเหมันต์อันทรงพลังจะโอบล้อมฉันไว้ มันไม่ใช่ความรัก แต่เหมือนการพิชิต ราวกับว่าเขากำลังพยายามครอบครองวิญญาณของใครบางคนด้วยการกอดฉันไว้

ฉันบอกตัวเองว่ามันเป็นเพียงธรรมชาติของอัลฟ่า ทรงพลัง ครอบงำ และเหนือกว่าใคร ฉันคือหมาป่าตัวเมียที่โชคดีที่สุดในฝูง เป็นที่อิจฉาของทุกคน

ฉันมันโง่สิ้นดี

ความจริงเริ่มต้นขึ้นด้วยเสียงกรีดร้องที่ไม่มีใครได้ยินนอกจากฉัน พ่อผู้เป็นมนุษย์ของฉันกำลังจะตาย เขาไม่ใช่คนในฝูง แต่เขาคือสายเลือดของฉัน ฉันเอื้อมมือหาคีเลนผ่านกระแสจิต เส้นใยที่มองไม่เห็นซึ่งเชื่อมต่อคู่แท้กับอัลฟ่าของเธอ เป็นสายใยศักดิ์สิทธิ์ที่ไม่ควรมีวันขาดสะบั้น

"คีเลน ได้โปรด ฉันต้องการคุณ พ่อของฉัน...เขากำลังจะไปแล้ว"

ความเงียบ

ฉันส่งข้อความไปอีกครั้ง เป็นคำวิงวอนที่สิ้นหวังและเต็มไปด้วยความเจ็บปวด "คีเลน!"

กำแพงเย็นเยียบกระแทกเข้ามาในหัวของฉัน มันคือเกราะป้องกันที่แข็งกระด้าง เขาตัดขาดฉัน การกระทำที่โหดร้ายและเด็ดขาดนั้นให้ความรู้สึกเหมือนถูกชกเข้าที่ท้องจนหายใจไม่ออก

ฉันเรียกหาเขาเก้าสิบเก้าครั้ง แต่ละครั้งเสียงเรียกของฉันก็กระทบกำแพงเงียบงันนั้นแล้วสลายไป

พ่อของฉันสิ้นใจอย่างเดียวดาย ฉันโศกเศร้าเพียงลำพัง

ในวันที่สองของความทุกข์ทรมานอันเงียบงัน ภาพหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในใจฉัน มันไม่ได้มาจากคีเลน แต่มาจากมาร์คัส เบต้าของเรา เขาเป็นมือขวาของคีเลน ภักดีอย่างไม่มีข้อกังขา แต่ความภักดีของเขาคือเพื่อฝูงเป็นอันดับแรก ฉันรู้มาตลอดว่ามาร์คัสกังวลว่าความเย็นชาของคีเลนคือจุดอ่อน คือเนื้อร้ายที่อาจคุกคามเราทุกคนจากบนลงล่าง ภาพที่เขาส่งมาไม่ใช่แค่ความสงสาร แต่มันคือคำเตือน คือการกระตุ้นให้ฉันลงมือทำอะไรสักอย่าง

คีเลนกำลังยืนอยู่บนถนนที่เปียกชุ่มในปารีส แขนของเขาโอบกอดผู้หญิงคนหนึ่งไว้ เขากอดเธอด้วยความอ่อนโยนที่ฉันไม่เคยได้สัมผัส ใบหน้าของเขาซุกลงที่ซอกคอของเธอราวกับกำลังสูดดมจิตวิญญาณของเธอเข้าไป

จิตวิญญาณของฉันเองดิ่งลงสู่ห้วงน้ำแข็ง ฉันรู้จักผู้หญิงคนนั้น ฉันรู้จักเงาร่างของเธอ ท่าทางการเชิดหน้าของเธอ

นั่นคือป้าไลรา น้องสาวของแม่ฉันเอง

สามวันต่อมา คีเลนกลับมา เขาเดินเข้ามาในบ้านที่เงียบเชียบและปลอดเชื้อของเรา ใบหน้าของเขาสวมหน้ากากของความเหนื่อยล้าและห่วงใย

"ฉันต้องไปจัดการเรื่องฉุกเฉินกับสาขาในยุโรป" เขาพูด น้ำเสียงราบเรียบเหมือนหินขัด "กระแสจิตมันไม่เสถียรเวลาอยู่ข้ามทวีป ฉันขอโทษที่ไม่ได้อยู่ที่นี่"

คำโกหกนั้นช่างง่ายดายและแนบเนียนเหลือเกิน

ฉันไม่ร้องไห้ ฉันไม่กรีดร้อง ฉันแค่จ้องมองเขา หัวใจของฉันกลายเป็นหินที่เย็นเยียบอยู่ในอก

"ฉันคิดถึงคุณ" ฉันพูดเสียงกลวง "เพื่อเป็นการไถ่โทษ มีคัมภีร์สองม้วนที่ฉันอยากให้คุณเซ็น เป็นธรรมเนียมเก่าแก่ของฝูงเวลาที่อัลฟ่าไม่อยู่ในช่วงเวลาที่ต้องการ"

ความรู้สึกผิดวูบไหวในดวงตาสีเข้มของเขา เขาจะทำทุกอย่างเพื่อแสดงบทบาทคู่แท้ที่เอาใจใส่

"แน่นอน ที่รัก อะไรก็ได้"

เขาเดินตามฉันไปที่โต๊ะไม้โอ๊กขนาดใหญ่ ฉันวางม้วนกระดาษโบราณสองม้วนลง เขาแทบไม่มองมันก่อนจะกดนิ้วหัวแม่มือลงบนตราประทับขี้ผึ้ง สัญลักษณ์อัลฟ่าของเขาประทับลงเป็นสีแดงเลือด

เขาไม่รู้เลยว่าตัวเองเพิ่งทำอะไรลงไป

ม้วนแรกคือ "พิธีกรรมตัดขาดสายใยชีวิตลูกหมาป่า" เป็นข้อตกลงของนักสมุนไพรที่คลุมเครือซึ่งจะบดบังสัญญาณชีวิตของทารกในครรภ์ ทำให้ดูเหมือนว่าไม่เคยมีตัวตนอยู่

ม้วนที่สองคือแบบฟอร์มยอมรับการปฏิเสธคู่ที่ว่างเปล่า ซึ่งมีลายเซ็นของฉันอยู่แล้ว สิ่งที่ต้องมีก็แค่หลักฐานการปฏิเสธของเขาเพื่อทำให้มันมีผลผูกพัน

คืนนั้น ฉันทำในสิ่งที่ฉันไม่เคยกล้าทำมาก่อน ฉันเข้าไปในห้องทำงานส่วนตัวของเขา ถ้ำของอัลฟ่า เขาเคยบอกเสมอว่ามันมีไว้สำหรับเรื่องงานของฝูงเท่านั้น

ไม่มีแฟ้มงานใดๆ ทั้งสิ้น

ห้องนั้นคือแท่นบูชา อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นของเธอ กลิ่นน้ำหอมจางๆ ของลาเวนเดอร์และวานิลลาที่ติดอยู่บนเก้าอี้หนังและผ้าม่านหนาทึบ ผนังเต็มไปด้วยภาพวาดของเธอ ไลรากำลังหัวเราะ ไลรากำลังอ่านหนังสือ ไลราในร่างหมาป่า

บนโต๊ะมีสมุดบันทึกปกหนัง เขียนด้วยภาษาหมาป่าโบราณ มันคือไดอารี่ของเขา เรื่องราวความรักสิบปีที่เขามีต่อเธอ

และที่นั่น บนหน้าสุดท้ายที่เขาเขียน คือความจริงที่บดขยี้เศษเสี้ยวสุดท้ายของหัวใจฉัน การพบกันของเรา "การโจมตีของหมาป่าเร่ร่อน" ที่เขาช่วยฉันไว้ ช่วงเวลาที่ฉันคิดว่าเทพีแห่งดวงจันทร์ได้ส่งวีรบุรุษของฉันมาให้...มันเป็นเรื่องโกหกทั้งเพ เขาจัดฉากมันขึ้นมา

เขาเลือกฉันเพราะฉันหน้าเหมือนเธอ เขาประทับตราฉันเพราะฉันมีสายเลือดของเธอ

ความรักใคร่ทั้งหมดของเขา การสัมผัสทั้งหมดของเขา ของขวัญทั้งหมดของเขา...มันเป็นเพียงภาพสะท้อนที่เกิดจากผู้ชายที่กำลังจ้องมองวิญญาณของผู้หญิงอีกคน

ฉันเดินออกจากห้องนั้นพร้อมกับไดอารี่ในมือ ฉันไปหาผู้เยียวยาแห่งความมืดของฝูง หมาป่าตัวเมียชราที่เชี่ยวชาญเรื่องความลับและสมุนไพรต้องห้าม

ถึงเวลาเริ่มพิธีกรรมแล้ว ลูกหมาป่าตัวนี้ที่ถือกำเนิดจากคำโกหก จะไม่เกิดมาในโลกที่ไม่มีใครต้องการอย่างแท้จริง เขาจะแค่...หายไป

และฉันก็จะหายไปด้วยเช่นกัน

---

คุณอาจจะชอบ

หน้าปกนวนิยาย เมื่อผมตาย... แล้วกลายเป็นยมทูต
8.2
อดีตหนุ่มออฟฟิศในกรุงเทพฯ ผู้เคยใช้ชีวิตธรรมดาได้หวนคืนสู่เมืองไทยอีกครั้งในฐานะยมทูตมือใหม่ แต่การทำงานวันแรกกลับไม่ง่าย เมื่อดาวเหนือต้องเผชิญกับเหตุระเบิดเพลิงครั้งใหญ่ที่สั่นประสาทจนเขาเผลอวิ่งหนีตายสุดชีวิตราวกับลืมไปว่าตนเองสิ้นอายุขัยไปแล้ว ท่ามกลางความวุ่นวาย เขาถูกรุ่นพี่ตะโกนสั่งให้ตั้งสติและเร่งนำวิญญาณเหยื่อไปส่งมอบแก่เจ้าหน้าที่สูทแดงตามหน้าที่ของผู้นำทางวิญญาณในโลกหลังความตายที่เต็มไปด้วยอันตรายและภารกิจสุดระทึก
หน้าปกนวนิยาย ทะลุมิติลับมาอยู่ที่เดิมยุค60
8.7
โชคชะตาพาเธอย้อนเวลากลับมาสู่ยุค 60 อีกครั้งเพื่อสะสางบัญชีแค้นในอดีตอันแสนแร้นแค้น เมื่อแม่เลี้ยงของสามีคอยกดขี่และเอารัดเอาเปรียบครอบครัวของเธอมาโดยตลอด ทั้งบ้านใหญ่และบ้านรองที่เคยถูกรังแกถึงเวลาต้องลุกขึ้นสู้เพื่อทวงคืนความยุติธรรม การทะลุมิติครั้งนี้จึงเป็นโอกาสสำคัญที่จะเปลี่ยนโชคชะตาและทำให้คนที่เคยทำร้ายพวกเขาต้องชดใช้อย่างสาสมกับสิ่งที่ทำไว้ในอดีตที่ผ่านมา
หน้าปกนวนิยาย เสน่หานางมารหน้าใส
8.1
โชคชะตาช่างเล่นตลกกับนางมารสาวผู้มีรูปโฉมงดงามและใสซื่อ แต่แท้จริงแล้วกลับซ่อนความร้ายกาจเอาไว้ภายใต้ท่าทีที่ดูไร้เดียงสา เพียงเพราะนางเลือกที่จะแสดงด้านที่ร้ายกาจออกมาเพียงเล็กน้อยเพื่อปกป้องตนเองในโลกแฟนตาซีอันโหดร้าย กลับถูกตราหน้าและตัดสินอย่างไม่เป็นธรรมจากคนรอบข้าง นางจึงตั้งคำถามต่อสวรรค์ว่าสิ่งที่นางทำลงไปนั้นมันผิดมหันต์ถึงเพียงนั้นเลยหรือ ท่ามกลางไฟแห่งความรักและความขัดแย้งที่ถาโถมเข้ามาในชีวิตของนาง
หน้าปกนวนิยาย ปราบพยัคฆ์ แม่ทัพตัวร้าย
7.8
ซุนเหยาผู้เป็นเจ้าของกิจการร้านอาหารจีนชื่อดังที่มีสาขาอยู่ทั่วประเทศ เธอทุ่มเททำงานหนักจนกระทั่งร่างกายรับไม่ไหวและหมดสติไปอย่างกะทันหัน ทว่าเมื่อฟื้นคืนสติขึ้นมาอีกครั้ง เธอกลับพบว่าตนเองหลุดมาอยู่ในโลกโบราณ โดยกำลังนั่งอยู่บนเกี้ยวแปดคนหามในชุดมงคลสีแดงสะดุดตา ซึ่งเป็นสัญญาณว่าเธอกำลังถูกส่งตัวเข้าสู่พิธีวิวาห์กับใครบางคนอย่างไม่คาดฝันในดินแดนที่ไม่รู้จักแห่งนี้
หน้าปกนวนิยาย ทาสพิศวาสจวนโหวอำมหิต
8.8
โชคชะตาขีดให้หวางเย่หลิงต้องเผชิญหน้ากับอิ๋งชวนโหวผู้แสนอำมหิตแห่งกู้กง เมื่อเงินห้าหมื่นตำลึงทองของทางการสูญหายไปจากสำนักคุ้มกันหวางซื่ออย่างปริศนา เพื่อรักษาชีวิตทุกคนในตระกูลให้รอดพ้นจากโทษประหาร เย่หลิงจึงต้องยอมสละตนเข้าสู่จวนโหวในฐานะสตรีของเขา ท่ามกลางบรรยากาศที่เต็มไปด้วยอันตรายและการช่วงชิง โดยที่ท่านโหวผู้เลือดเย็นมีแผนการบางอย่างซ่อนอยู่ ทั้งเพื่อสนองความต้องการส่วนตัวและใช้เธอเป็นกุญแจสำคัญในการตามหามารดาที่หายสาบสูญไปของเขา
หน้าปกนวนิยาย ชายาตัวร้ายของท่านอ๋องอำมหิต
8.9
จากอดีตฮองเฮาผู้ทะเยอทะยานที่ต้องจบชีวิตลงด้วยข้อหากบฏจากน้ำมือสวามีตนเองอย่างไม่เป็นธรรม จิตวิญญาณของนางได้รับโอกาสให้กลับมาเกิดใหม่อีกครั้งเพื่อแก้ไขโชคชะตาที่เคยพังทลาย ในชาตินี้นางขอสาบานว่าจะไม่กลับไปเดินบนเส้นทางเดิมเพื่อเป็นหงส์คู่บัลลังก์ของฮ่องเต้ใจอำมหิตผู้นั้นอีกต่อไป แต่จะขอใช้ชีวิตใหม่ที่ได้รับมาเพื่อเป็นผู้กำหนดทิศทางและลิขิตความเป็นไปในอนาคตของตนเองด้วยหัวใจที่แกร่งกว่าเดิม