ไร่รักกับดักวิวาห์
ตอน 2
หล่อนตวัดตามองคนขับรถแท็กซี่ ก็เห็นสายตาหื่นกระหายของมันสะท้อนมาเข้าตา
“พระรามสี่”
แท็กซี่ขับรถออกไปทันที และหล่อนก็ไม่ได้สนใจหนทางอีกเลย เพราะมัวแต่นั่งเล่นโทรศัพท์มือถืออยู่ จนกระทั่งรถจอดสนิทนั่นแหละ หล่อนถึงได้เงยหน้าขึ้น
สภาพแวดล้อมรอบตัวทำไมมันดูไม่คุ้นตาเลยนะ หล่อนเอ่ยถามคนขับแท็กซี่เสียงขุ่น
“นี่อย่าบอกนะว่าแกพาฉันหลงทางน่ะ”
มันหันมายิ้มให้หล่อน และมองทางกระจกลงมาที่ร่างกายของหล่อน
“น้ำมันหมดน่ะครับ”
เอาแล้วไง ฟ้าลดาอุทานในใจ
“นี่แกขับรถบ้าอะไร น้ำมันหมดยังไม่รู้อีก ไอ้แท็กซี่เฮงซวย”
หล่อนคว้าประตูรถและเปิดมันออกไปอย่างรวดเร็ว ไอ้คนขับรถรีบลงตามมา
“เอาเป็นว่าผมขอโทษก็แล้วกัน”
มันเดินอ้อมรถมาหยุดตรงหน้าหล่อน ให้ตายเถอะ หล่อนไม่ชอบสายตาของมันเลย
“ขอโทษแล้วมันจะแก้ไขอะไรได้ไหม แล้วนี่มันก็ที่ไหนไม่รู้”
หล่อนหันไปตวาดตามนิสัยเอาแต่ใจ
“คอยดูเถอะ ฉันจะโทรไปร้องเรียนกรมขนส่ง”
หล่อนบ่นกระฟัดกระเฟียด ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ออกมาจะโทรหาเพื่อน แต่ไอ้แท็กซี่มันคว้าโทรศัพท์มือถือของหล่อนไปเสียก่อน
“ไอ้บ้า! เอามือถือฉันคืนมานะ!”
แทนที่มันจะส่งคืนกลับหัวเราะเยาะลั่น พร้อมกับโยนโทรศัพท์มือถือของหล่อนกลับเข้าไปในรถ
“นั่นแกจะทำอะไรน่ะ”
“เรามาสนุกกันดีกว่าคนสวย แล้วค่อยไปพระรามสี่”
“แก... แกหมายความว่ายังไง”
หล่อนถอยหลังหนี ความหวาดกลัวท่วมท้นอก ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าจะเจอเหตุการณ์แบบนี้
“อย่าทำเป็นเล่นตัวไปหน่อยเลย คนสวย แต่งตัววับๆ แวมๆ แบบนี้ เคยๆ แล้วทั้งนั้นแหละ”
“ไอ้บ้า ไอ้สารเลว นี่แกอย่าเข้ามานะ”
“ไม่เอาน่า อย่าต้องให้ใช้กำลังเลย มานี่...” มันคว้าร่างของหล่อนเอาไว้ได้
“ว๊ายยยย... ปล่อยฉันนะ! ปล่อยสิไอ้บ้า!”
มันไม่ปล่อย แถมยังกอดรัดหล่อนแน่น หล่อนพยายามผลักไส ต่อสู้ และกระทืบฝ่าเท้าของหล่อน แต่ก็พลาดเสียทุกครั้ง
“ปล่อยสิ ไอ้บ้า... ช่วยด้วย!”
“ร้องให้ได้ก็ไม่มีใครได้ยิน ไม่เห็นเหรอว่าที่นี่เปลี่ยวแค่ไหน มามะ มาให้กระซวกเสียดีๆ”
หล่อนไม่เคยหวาดกลัวอะไรเท่านี้มาก่อนเลย มือเล็กยกขึ้นประกบกัน และพยายามวิงวอน
“อย่าทำอะไรฉันเลยนะ เงิน... ในกระเป๋าฉันมีเงิน แกเอาไปให้หมดเลย แต่อย่า... อย่าแตะต้องฉันเลย”
มันหัวเราะสะใจ “เงินน่ะเอาแน่ แต่หลังจากเอาเธอเสร็จก่อน”
“ไม่นะ”
“หึหึ สวยๆ แบบนี้ ใครปล่อยไปก็โง่เต็มทนแล้ว”
“ว๊ายยยยยย... อย่านะ อย่า...”
หล่อนทั้งผลักทั้งไส ต่อสู้อย่างสุดความสามารถ แต่มันก็แรงเยอะกว่าหล่อนมาก จนสุดท้ายก็ถูกมันฉีกเสื้อที่ใส่อยู่จนขาดวิ่น
“ไม่นะ อย่านะ อย่าทำฉันเลย... ฉันขอร้อง”
นางฟ้าอย่างหล่อนกำลังจะตกสวรรค์ใช่ไหม หล่อนร้องไห้ออกมาด้วยความหวาดกลัว เนื้อตัวสั่นเทา นี่ถ้าหล่อนเชื่อพ่อ ก็คงไม่ต้องเป็นแบบนี้
หล่อนไม่อยากถูกข่มขืน ไม่อยากถูกไอ้โจรบ้ากามแสนกักขฬะคนนี้พร่าผลาญพรหมจรรย์ แล้วหล่อนจะทำยังไงดี
“ช่วยด้วย... ช่วยด้วย มันจะข่มขืนฉัน โอ๊ยยยย...!”
มันชกเข้าที่ท้องน้อยของหล่อนเต็มแรงสองครั้ง จนหล่อนตัวงอราวกับกุ้ง จากนั้นมันก็เปิดประตูรถ และโยนหล่อนเข้าไปข้างใน
“หึหึ หนีไม่รอดหรอก นางฟ้าของพี่”
หล่อนร้องไห้ เสียใจ และก็ไม่อาจจะช่วยตัวเองได้อีก หล่อนเห็นมันปลดกางเกง และตามติดเข้ามาหา นี่หล่อนจะต้องมาเสียตัวแบบนี้จริงๆ เหรอ
ทำไมโลกช่างโหดร้ายกับนางฟ้าคนสวยอย่างเช่นหล่อนแบบนี้
“อย่า... อย่าทำฉัน อย่า...”
“อยู่เฉยๆ สิ คนสวย...”
“ว๊ายยยย!”
กางเกงของหล่อนกำลังจะถูกมันถอด หล่อนยกเท้าและถีบมันสุดแรง
“อีนี่ฤทธิ์มากนัก”
“โอ๊ย!” หล่อนถูกกำปั้นของมันถลุงเข้าใส่ท้องน้อยอีกนับครั้งไม่ถ้วน และนั่นก็ทำให้หล่อนหมดสติไปในที่สุด
“เฮ้ย... นั่นกำลังทำอะไรน่ะ”
“ปละ เปล่าครับ”
โชคดีที่มีตำรวจขี่มอเตอร์ไซค์ขับผ่านมาพอดี ไอ้แท็กซี่ชั่วจึงยังไม่ได้ทำอะไรฟ้าลดา
“แล้วผู้หญิงเป็นอะไร ทำไมนอนนิ่ง”
ตำรวจจอดรถและเดินมาที่รถแท็กซี่ เห็นฟ้าลดานอนนิ่งอยู่ เสื้อผ้าขาดวิ่น ไอ้แท็กซี่หื่นหน้าเสีย
“ผม... ผมไม่ได้ทำอะไรจริงๆ นะครับ”
“หึ ไปคุยกันที่โรงพักเถอะมึง”
แล้วไอ้แท็กซี่จอมหื่นก็ถูกลากตัวไปสอบที่โรงพัก ในขณะที่ฟ้าลดาถูกนำตัวส่งโรงพยาบาล
คุณอาจจะชอบ
