ติดตาม
ตอน
แชร์
หน้าปกนวนิยาย เล่ห์เสน่หาพญามาร

เล่ห์เสน่หาพญามาร

โมกข์พยายามสื่อความปรารถนาอันเร่าร้อนที่อยากจะครอบครองร่างนุ่มนวลของหญิงสาว เขาต้องการเห็นเธอแสดงความต้องการและอ้อนวอนให้เขาเป็นส่วนหนึ่งของกันและกัน ท่ามกลางบรรยากาศที่เปี่ยมไปด้วยเสน่หา สายตาที่จ้องมองทำให้เธอเขินอายจนหน้าแดงก่ำดั่งผลทับทิม ขณะที่สัมผัสจากมือหนาปลุกเร้าความปั่นป่วนและสั่นสะท้านไปทั่วทั้งกาย ความสัมพันธ์ที่แสนหวานนี้เปลี่ยนค่ำคืนอันเงียบเหงาให้กลายเป็นกองเพลิงที่แผดเผาอยู่บนเตียงนอนด้วยความเสน่หาที่มากล้นจนยากจะหยุดยั้ง
ตอน
แชร์

ตอน 3

โมกข์หัวเราะ มือหนึ่งเท้าผนังห้องกันไม่ให้หญิงสาวหลีกหนี

อีกมือลากไล้ไปบนใบหน้าขาวเนียน

ยิ่งได้เห็นใบหน้าและรูปร่างของหญิงสาวอย่างใกล้ก็ทำเอาเรือนกายเขาถึงกับร้อนด้วยไฟปรารถนา

ไม่คิดว่าแม่ตัวประกอบที่เห็นไกลๆ ว่าน่าปรารถนามากแล้ว พอได้เห็นใกล้ๆ ก็ยิ่งสวยงามน่ารักและน่าทะนุถนอมเป็นที่สุด

ใบหน้าคมโน้มลงไปจนปลายจมูกแนบชิดกับใบหน้าเนียน กลิ่นหอมอ่อนๆ

ของสบู่ที่หญิงสาวใช้ผสมกับแป้งเด็กอ่อนๆ เข้าไปกระตุ้นเลือดราคะในตัวโมกข์ให้แทบลุกโพลงในบัดเดียวนั้น

“ก็ทำอย่างที่เธอต้องการไงแม่ตัวประกอบ” เขาพูดชิดพวงแก้มสีแดง

“ทำอะไร” หญิงสาวถามเสียงหลง

เบือนหน้าหนีจมูกโด่งที่กดลงมาหาแก้มนุ่ม หัวใจเต้นแรงและเร็วเหมือนกับกำลังจะทะลุออกจากอก

“ถ้าคุณอยากได้ผู้หญิงสักคนก็ไปหาเอาข้างนอกซิ อย่ามายุ่งกับฉัน ฉันไม่ชอบ”

หญิงสาวบอกเสียงครัดเครียด พยายามเบือนหน้าหนีจมูกโด่งๆ ที่กดฝังไปบนแก้มนุ่ม

“แน่ใจหรือแม่ตัวประกอบ

ก็ฉันเห็นนี่ว่าเธอกำลังยั่วยวนและเรียกร้องให้ฉันเข้าหา” โมกข์ยังคงเข้าใจว่าความคิดของเขานั้นถูก

มือใหญ่จับปลายคางมนให้หันมาหา ประทับจุมพิตไปบนเรียวปากนุ่มอิ่มเต็ม

เพียงแค่ได้พานพบความหวานหอมปานน้ำผึ้ง

ความบริสุทธิ์แรกแย้มราวกับดอกไม้ที่กำลังเริ่มผลิบาน ยังไม่มีภมรตัวใดได้แตะต้อง

ทำเอาชายหนุ่มถึงสัญญากับตัวเองว่าจะต้องได้เป็นเจ้าของหญิงสาว

ไม่เพียงแค่นั้นเขาต้องได้เธอเป็นคนแรกด้วย

ริมฝีปากหนาบดเบียดเคล้าคลึง มือที่เท้าฝาผนังอยู่เคลื่อนไปโอบรอบลำตัวบอบบาง

ดึงรั้งกายอรชรให้แนบชิดกายใหญ่ อีกมือเคลื่อนไหวซอกซอนไปตามผิวเนียนนุ่ม

เสื้อยืดตัวเล็กที่หญิงสาวสวมใส่อยู่ถูกม้วนขึ้นอย่างช้าๆ

ขนิษฐาตัวสั่นเมื่อถูกจู่โจมอย่างรวดเร็วจากชายหนุ่มผู้ช่ำชอง

กายบอบบางสั่นระริก รีบเบือนใบหน้าหนีริมฝีปากหนา แต่ชายหนุ่มก็ยังตามติด

และจุมพิตราวกับต้องการเอาลมหายใจของเธอออกจากร่าง

มือเรียวเย็นเฉียบจากที่ยกขึ้นดันให้ร่างใหญ่ถอยห่างกลับต้องหยุดชะงัก

คำพูดที่กำลังจะเอ่ยหายไปกับสัมผัสร้อนๆ ที่ลามเลียอยู่ทั่วร่าง

และมันดึงเอาสติออกไปจากตัวเธอเสียจนหมดสิ้น

มือใหญ่เคลื่อนเข้าครอบครองปทุมงามเต่งตึง แม้จะปกคลุมด้วยผ้าอีกชั้นก็ต้านทานความร้อนผ่าวจากมือใหญ่ไม่ได้เลย

โมกข์กดคลึงด้วยความปรารถนา ปลายยอดทรวงนูนเด่นดุนดันเสื้อชั้นในให้มือใหญ่ได้ครอบครองและได้สัมผัสอย่างถนัดถนี่

ปากหนาเคล้าคลึงดูดกลืนความหวาน ปลายลิ้นสากร้อนล่วงล้ำเข้าไปในปากเล็ก

ที่อ้าออกเพื่อสูบเอาลมหายใจเข้าปอด ปลายลิ้นสากแตะแต้มไปตามไรฟัน กระพุ้งแก้ม

ก่อนจะได้พบกับลิ้นเล็กๆ ที่พยายามผลักดันลิ้นหนาร้อนที่ล่วงล้ำเข้าไปในปากออกอีกครั้ง

แต่กลับกลายเป็นการยั่วยุให้ริมฝีปากหนาอุ่นร้อนกดซับลงไปอย่างหนักหน่วงและรุนแรงยิ่งขึ้น

ลิ้นสากร้อนแต่งแต้มไปทั่วปากเล็ก เกี่ยวกระหวัดเข้ากับปลายลิ้นเล็ก

ริมฝีปากหนาร้อนกดคลึงดูดกลืนความหอมหวานราวกับน้ำผึ้ง

ก่อนที่จะถอนจุมพิตออกและมองหน้าหญิงสาวที่แดงปลั่งอย่างพออกพอใจกับความหวานหอมที่ไม่เคยมีริ้นไรไต่ตอม

ดวงตาคมหวานมองเหมือนต้องการสะกดจิตให้หญิงสาวหลงใหล

มือใหญ่เคลื่อนไปด้านหลังปลดตะขอชั้นในปลดปล่อยทรวงอกเต่งตึงให้เป็นอิสระ

ขนิษฐามองตามสายตาคมที่ไล่มองเธอเรื่อยลงมา

จนได้เห็นว่าชายหนุ่มกำลังทำอะไรกับเรือนกาย ริมฝีปากเล็กอ้าออกสลับกับขบเม้มกลืนน้ำลายลงคอ

ใบหน้าขาวสวยแดงระเรื่อ ดวงตากลมโตเป็นประกายระยิบระยับเหมือนดาวบนท้องฟ้า

มือใหญ่ฟอนเฟ้นเนินทรวงอวบอิ่มเต่งตึง ปลายนิ้วไล้วนรอบๆ

ผลทับทิมสีสวย และอย่างรวดเร็วใบหน้าคมเคลื่อนเข้าหา

ริมฝีปากอุ่นร้อนขบเม้มปลายยอดถันสีสวยดึงแล้วปล่อย

ก่อนที่จะให้ลิ้นสากร้อนไล้วนรอบๆ ฟันขาวสะอาดขบกัดทับทิมผลนุ่มจนมันเกือบจะปริแตก

แม้จะพยายามบอกกับใจให้ต่อต้าน อย่ายอมให้ชายหนุ่มทำอะไรตามความต้องการ

แต่กายกลับไม่ยอมฟังคำสั่ง เอนเอียงเข้าหาความอบอุ่นที่ไม่เคยได้รับมาก่อน

“คะ...คุณ...” ขนิษฐาตัวอ่อนระทวย ใบหน้าแดงระเรื่อ

ลมหายใจหอบกระเส่า สองมือกำเสื้อชายหนุ่มไว้มั่น เอนกายเข้าหาร่างใหญ่ให้แนบชิดกับเรือนกายนุ่มมากยิ่งขึ้น

กายบอบบางสั่นเทา ปวดร้าวและปั่นป่วน คลื่นความร้อนถาโถมเข้าหาจนรู้สึกว่าเสื้อผ้าที่สวมใส่อยู่มันรัดรึงทำให้หายใจไม่ออก

ใบหน้าคมยังคงซบซุกกับทรวงสล้าง ปากและลิ้นสากร้อนกลืนกินทับทิมผลหวานเชื่อม

มือใหญ่เคลื่อนลงไปตามท้องน้อยเนียนนุ่มไล้วนแผ่วเบา

จนเมื่อได้พบกับขอบกางเกงหนาที่หญิงสาวสวมใส่อยู่ ชายหนุ่มก็ไม่รอช้ารีบกำจัดมันทิ้งไปอย่างรวดเร็ว

 ดวงตาคมถึงกับเบิกกว้างเมื่อได้เห็นความสวยงามของหญิงสาว

เรือนกายขาวเหมือนกับไข่มุก เนียนนุ่มเหมือนกับแก้มก้นเด็กทารก แล้วเขาก็ได้ลองลิ้มแล้วว่าทั้งหวานและหอมเพียงใด

กายใหญ่เคลื่อนตัวลงไปด้านล่างอย่างเชื่องช้า

ใบหน้าคมเงยขึ้นมองและยิ้มให้กับหญิงสาวที่ยืนตัวแดงเหมือนกับกุ้งต้ม

มือใหญ่ลากไล้ไปตามลำขาเสลา บีบนวดต้นขาด้านใน สลับกับขยำนวดสะโพกงามงอนเต่งตึง

และมันก็ตอบรับสัมผัสจนโมกข์น้อยปวดร้าว อยากจะออกมาเผชิญโลกภายนอกในเร็วไว

ใบหน้าคมซบซุกระหว่างหน้าท้องเนียนนุ่ม มือค่อยๆ

ยกลำขาเสลาแยกออกจากกัน ให้ขาข้างหนึ่งพาดไว้บนบ่ากว้าง

ลมหายใจหอบแรงเมื่อได้เห็นความสวยสดและงดงาม

แม้ว่ามันจะยังซ่อนอยู่ภายในชั้นในสีหวาน แต่บางเบาพอให้เห็นสิ่งที่ซ่อนอยู่ภายใน

“สวย...สวยงามมาก...” โมกข์เอ่ยชม

ใบหน้าคมโน้มลงไปให้จมูกได้สูดกลิ่นเนื้อสาวที่กระตุ้นอารมณ์กฤษณาในกายให้ลุกโชติช่วง

ชายหนุ่มส่งปลายลิ้นสากร้อนแตะแต้มกลีบกายอันอ่อนไหวแผ่วเบา สองมือขยำนวดต้นขางามเนียนสลับกับสะโพกงามงอน

ขนิษฐาเข่าอ่อนส่งเสียงร้องผะแผ่วในลำคอ ความรู้สึกแปลกๆ

เอ่อล้นจากกึ่งกลางและแผ่ซ่านไปรอบเรือนกายอย่างรวดเร็ว

มือเรียววางอยู่บนศีรษะทุยได้รูป ปลายนิ้วซอกซอนไปในเส้นผมหนานุ่ม

ท้องน้อยบีบตัวเป็นระลอกคลื่นตามแรงโจมตีของชายหนุ่ม

ลิ้นร้อนๆ ลากไล้ ฟันสีขาวขบกัดกดคลึงเกสรบุปผาบอบบางและอ่อนเยาว์ที่ซุกซ่อนอยู่ในชั้นในสีหวานแรงขึ้นจนชั้นในเปียกชื้น

“คะ...คุณ...คุณโมกข์...” ขนิษฐาร้องเรียกเสียงแหบพร่า

เมื่อความร้อนผ่าวราวกับไฟร้อนโอบล้อมเรือนกาย กายบอบบางเอนอิงผนังห้อง

“ปะ...ปล่อยกวางนะ...”

เสียงร้องหวานเชื่อมกระตุ้นไฟปรารถนาในกายหนุ่มให้ร้อนฉ่า

ลิ้นสากร้อนตวัดลากไล้สอดแทรกระหว่างสองกลีบกุหลาบนุ่ม ทั้งๆ

ที่ยังมีผ้าเนื้อบางขวางกั้นอยู่ ความหวานหอมที่ได้รับทำให้ชายหนุ่มปวดร้าว

อาวุธร้ายดุนดันกางเกงยีนเพื่อออกมาดูโลกภายนอก

ลิ้นสากร้อนฟอนเฟ้นเกสรนุ่มรัวเร็วจนชั้นในสีหวานเปียกชื้นแนบชิดกลีบบุปผางาม

มือใหญ่เกลี่ยให้ขอบกางเกงเคลื่อนไปอีกด้าน

เพื่อที่จะได้ชิมรสหวานนุ่มของกายสาวอย่างถนัดถนี่

“คะ...คุณ...โมกข์...”

ดูต่อเลย!
เนื้อเรื่องกำลังเข้มข้น! ไปที่แอปเพื่ออ่านต่อ
ปลดล็อกทุกตอน
เปิดเว็บไซต์ทางการ

คุณอาจจะชอบ

หน้าปกนวนิยาย อันดาวายุ
9.2
“คิดถึงเราบ้างไหม” “ก็... คิดถึง” เธอตอบเขาเสียงสั่นๆ ใจสั่นยิ่งกว่าอะไร “ชื่นใจเหมือนกันนะ มีคนบอกว่าคิดถึง” เขาเลื่อนมือมาจับมือเธอเอาไว้ ประสานเข้าหากัน มือที่กุมเข้ามาหาทำให้เธอหน้าแดงหนักกว่าเก่า เธอไม่ได้ดึงมือหนีเพราะมันรู้สึกอบอุ่นและมีความสุข “ใกล้ปีใหม่แล้วเนอะลม” เธอชวนเขาคุย ท่าทีเขินอายทำให้เขามองแก้มสาวไม่วาง “อืม... แก่ขึ้นอีกปีแล้ว” “กลัวแก่เหรอ” “เปล่า แค่รู้สึกว่าเวลามันช่างเดินไปเร็วเหลือเกิน อันดาว่าไหมแป๊บเดียวก็จะขึ้นปีสองแล้ว รู้สึกเหมือนเพิ่งรับน้องไปเมื่อวานเอง” “อยากกลับไปรับน้องใหม่เหรอ” เธอถามขำๆ หัวเราะเบาๆ ก่อนจะหยุดกึกมองหน้าเขา สบตาอย่างเผลอไผล “เวลาอันดายิ้มหรือหัวเราะแล้วน่ารัก” เขาไล้แก้มสาวเบาๆ คนถูกชมเขินอายหนักกว่าเก่า “เอ่อ...” เธอก้มงุด สัมผัสของเขาให้ความรู้สึกร้อนวูบวาบไปหมด “ฝนยังตกหนักอยู่เลย อันดาไม่ได้พาร่มมา” เธอเปลี่ยนไปพูดเรื่องอื่น มองมือตัวเองที่อยู่ในอุ้งมือเขาแล้วใจสั่นรัว “ตกก็ดีนะ จะได้นั่งอยู่แบบนี้นานๆ” เธอเงยหน้ามองเขาก็หน้าร้อน ก้มงุดอีกรอบ เขาเชยคางสาวให้แหงนขึ้นสบตา อันดารู้สึกใจเต้นแรงกับสัมผัสของเขา “อันดาตัวสั่น” เขาจับบ่าของเธอเบาๆ อันดายิ่งสั่น เขินอายอย่างหนัก เกิดมาไม่เคยถูกผู้ชายสัมผัสในทำนองนี้มาก่อน แม้เขาจะไม่ได้ทำอะไรล่วงเกินมากมาย แค่จับมือส่งสายตามาให้เธอก็วาบหวามอย่างไม่อาจควบคุมได้ “กลัวเราเหรอ” “เปล่า” “แล้วทำไมตัวสั่น” “เขิน” เธอตอบแล้วเขินหนักกว่าเก่า เขาหลุดหัวเราะเบาๆ กับคำตอบน่ารักนั้น “ก็เห็นแอบมองเราทุกวัน” “แอบมอง?” เธอเงยหน้าขึ้นมอง สบตาแล้วก้มงุด กัดปากตัวเองเบาๆ เขารู้ด้วยเหรอว่าเธอแอบมอง “แอบมองอยู่ที่บานเกล็ดหน้าต่าง ลมจำได้เลยว่าห้องนอนอันดาอยู่ตรงไหน” “เห็นได้ยังไง” เธอถามเสียงเบาหวิว “บานเกล็ดมันยกขึ้น เลยเห็นว่าแอบมอง” เขายิ้มขำคนทำหน้าเหลอหลา เธอเขินหนักมาก ไม่รู้จะวางไม้วางมือตรงไหนดี “ทีหลังไม่ต้องแอบมองก็ได้ จะถอดเสื้อให้มองเต็มๆ ตา” “ลมน่ะ” เขามาพูดอะไรแบบนี้ ใครจะอยากไปมองเขาถอดเสื้อผ้ากันเล่า! โอ๊ย! คนบ้า ถ้าไม่ติดว่าฝนกำลังตกหนัก เธอคงวิ่งหนีไปแล้ว วายุยกยิ้มมุมปาก เห็นคนขี้อายแล้วหยิกแก้มเบาๆ “อุ๊ย!” เธอยกมือขึ้นลูบแก้มไปมา อยากจะมุดพื้นหนีเสียตั้งแต่ตอนนี้ถ้าทำได้ *** “อันดาอยากมีลูกสักกี่คนครับ” “คะ?” เธอหันมามองเขาแล้วหน้าแดง มาถามอะไรแบบนี้ “ไม่รู้สิ” เธอก้มงุดตักข้าวต้มกินอย่างขัดเขิน “สักโหลดีไหม ตั้งทีมฟุตบอล” “บ้าเหรอ เราไม่ใช่แม่หมูนะ” “อันดาจะเป็นเมียเราเหรอ” เขาขยับหน้าเข้ามาใกล้ก่อนจะกระซิบถาม คนถูกถามหน้าแดงร้อนเห่อกว่าเก่า “ไม่รู้ไม่ชี้” *** “อันดา เรามีอะไรจะบอก” “อะไรจ๊ะ อื้อ...” เธอขยับใบหน้าเข้าไปใกล้เพื่อถามเขา เลยโดนหอมแก้มฟอดใหญ่ “จะบอกว่าแก้มหอม” “คนเจ้าเล่ห์” เธอยกมือขึ้นกุมแก้มตัวเอง ลูบไปมาเบาๆ มองร่างสูงที่เดินออกไปรอเธอนอกบ้านด้วยความขัดเขิน
หน้าปกนวนิยาย ไฟรักไฟเชลย
9.5
เพื่อล้างแค้นให้น้องสาว ใหญ่จึงหลอกล่อผิงมาเป็นตัวประกันในเกมนี้ แม้เธอจะร้องขอความยุติธรรมและพยายามหนีจากเงื้อมมือคนใจร้าย แต่ความสวยสะพรั่งกลับกระตุ้นตัณหาจนเขาไม่อาจปล่อยมือไปได้ เขาเลือกเดินหน้าย่ำยีร่างบางด้วยไฟราคะที่ยากจะดับลง ทว่าท่ามกลางความใกล้ชิดที่แฝงด้วยความเกลียดชัง เขากลับต้องเผชิญกับพายุความรู้สึกที่เริ่มก่อตัวขึ้นในหัวใจ พร้อมกับภารกิจสืบหาความจริงในงานที่เต็มไปด้วยเงื่อนงำซึ่งเขาต้องจัดการให้จบสิ้น
หน้าปกนวนิยาย ยั่วรักมหาเศรษฐี
9.8
รามาน กูลซาคอฟ มหาเศรษฐีผู้ทรงอิทธิพลและไม่เคยยอมสยบให้ใคร กลับต้องเผชิญกับความว้าวุ่นใจเมื่อเขาไม่สามารถลืมเลือนหญิงสาวปริศนาที่มีสัมพันธ์ทางกายกันโดยบังเอิญได้ เขาออกตามหาเธออย่างบ้าคลั่งจนกระทั่งพบว่าเธอคือ วณิชยา เด็กสาวในอุปการะของมารดาที่อยู่ใกล้ตัวเพียงนิดเดียว แม้เธอจะยืนกรานปฏิเสธเสียงแข็ง แต่สัญชาตญาณของเขากลับมั่นใจว่าเธอคือคนเดียวกันอย่างแน่นอน เขาจึงต้องตัดสินใจว่าจะเขี่ยเธอทิ้งไปเหมือนผู้หญิงคนอื่น หรือจะทำทุกวิถีทางเพื่อปราบพยศให้เธอยอมรับความจริง
หน้าปกนวนิยาย พร่าพรหมจรรย์นางฟ้า
9.1
เคฮิลล์ รอย เจ้าพ่อสื่อผู้ทรงอิทธิพลแห่งลอนดอน เจ้าของฉายาสิงโตคำราม เกิดความปรารถนาอย่างรุนแรงที่จะครอบครองเนตรอัปสรทันทีที่เห็นเธอผ่านหน้าจอโทรทัศน์ เขาใช้ทุกอำนาจที่มีเพื่อกักขังเธอไว้ในกรงเสน่หา แม้หญิงสาวจะพยายามขัดขืนและปฏิเสธมหาเศรษฐีหนุ่มผู้ไม่เคยแพ้ใครอย่างสุดกำลัง แต่เขากลับยิ่งใช้เล่ห์เหลี่ยมและวิธีการอันโหดร้ายเพื่อบีบบังคับให้เธอจำนน ชีวิตของเนตรอัปสรต้องพลิกผันเมื่อต้องเผชิญกับการตามล่าที่เดิมพันด้วยพรหมจรรย์ ท่ามกลางไฟปรารถนาที่ยากจะต้านทานไหว
หน้าปกนวนิยาย เมียรับจ้าง
8.7
เมื่อนักเขียนสาวไส้แห้งต้องมารับบทภรรยาจำเป็นแลกกับเงินก้อนโตเพื่อตบตาคนรอบข้างให้กับคาสโนว่าตัวพ่อผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเจ้าชู้และกะล่อนแบบหาตัวจับยาก เธอไม่เพียงแต่ต้องรับมือกับแผนการร้ายของแม่สามีที่คอยจ้องจะเล่นงานเธออยู่ทุกฝีก้าวเท่านั้น แต่ยังต้องต่อสู้กับความรู้สึกภายในใจที่เริ่มจะหวั่นไหวไปกับเสน่ห์อันแพรวพราวของสามีกำมะลอคนนี้ งานจ้างที่ดูเหมือนจะง่ายกลับกลายเป็นบททดสอบหัวใจครั้งใหญ่ที่เธอต้องเผชิญในฐานะเมียรับจ้าง
หน้าปกนวนิยาย วอนฟ้าฝากรัก
9.6
พรฟ้าคุณหมอสาวจำใจต้องตั้งครรภ์ด้วยวิธีทางวิทยาศาสตร์ตามคำขอร้องของผู้ใหญ่ที่เธอเคารพรัก โดยที่เธอไม่เคยรู้จักหรือเห็นหน้าพ่อของเด็กเลยแม้แต่น้อย ทว่าเมื่อผู้ใหญ่ท่านนั้นด่วนจากไป ความลับเรื่องตัวตนของพ่อเด็กจึงกลายเป็นปริศนาที่ทิ้งไว้ให้เธอเผชิญเพียงลำพัง ทางด้านฟาทิทนักธุรกิจหนุ่มผู้บ้างานและไม่คิดจะมีครอบครัว เขาตัดสินใจมอบเพียงสเปิร์มเพื่อตัดปัญหาเรื่องการสืบทายาทตามความต้องการของคุณยายเท่านั้น เรื่องราวความรักที่เริ่มต้นจากพันธะเงียบงันนี้จะลงเอยอย่างไร