รักวุ่นวาย-เจ้าชายซุปตาร์

บทที่ 2

"ผมต้องขอโทษคุณด้วยนะครับเขมที่ทำให้คุณต้องมาเจ็บตัวแทนผม เจ้านายของคุณมันใช้ไม่ได้จริงๆ รู้ว่าสู้ผมไม่ได้ก็ไปลงที่คุณ ผมมีข้อเสนอให้คุณอยู่ที่ว่าคุณจะสนใจไหม?"

ดาราหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงที่รู้สึกเห็นใจลูกน้องคนสนิทของอีกฝ่ายเป็นอย่างมากก่อนจะชำเลืองมองควีน คนที่เป็นผู้ทำร้ายลูกน้องที่จงรักภักดีอย่างเขมได้ลงคอ

"คุณทิชาอย่าเรียกผมว่าคุณเลยครับ ผมเป็นเพียงลูกน้องคนหนึ่งที่ไม่ได้มีเกียรติและศักดิ์ศรีอะไรมากมาย คุณลดตัวเรียกผมแบบนี้ผมรู้สึกไม่ดีครับ ผมไม่รู้นะครับว่าข้อเสนอที่คุณเสนอให้ผมมันคืออะไร ผมไม่สามารถจะรับข้อเสนอคุณได้จริงๆ เพราะผมต้องทำงานใช้หนี้แทนพ่อของผมที่เคยไปยืมเงินเจ๊หยกไว้ก่อนที่ท่านจะเสีย ผมจึงถูกเพื่อนของพ่อส่งมาทำงานใช้หนี้จนกว่าจะหมดครับ ไม่ว่าผมจะเจออะไรหนักหนามากแค่ไหน ยังไงสิ่งเดียวที่ผมต้องทำคือ "อดทน" ผมขอขอบคุณนะครับที่เป็นห่วงผม"

เมื่อทุกคนได้ฟังเรื่องราวที่เขมเล่าให้ฟัง ส่งผลให้ดาราหนุ่มถึงกับต้องเสียน้ำตาเพราะความเห็นใจ ซึ่งพ่อค้าหนุ่มก็มีอาการไม่ต่างกันเพราะว่าเขามีอิสระในการใช้ชีวิตมากกว่าลูกน้องคนสนิทของควีนเสียอีก

ทางลูกชายเจ้าของตลาดกลับมีสีหน้าเย้ยหยัน สะใจ มีความสุขกับสิ่งที่เขาได้ฟังจากปากลูกน้องของเขาก่อนจะพูดอะไรบางอย่างที่ทำให้ทุกคนรู้สึกตกใจมากขึ้น

"หนี้สินที่พ่อมันได้สร้างเอาไว้ไม่ใช่น้อยๆ นะ มันคงไม่มีปัญญาหาเงินจำนวนนั้นมาชดใช้ได้ทันเวลาหรอก ดีแล้วล่ะที่ได้มันมาเป็นขี้ข้า ฉันเองจะได้ไม่ต้องเปลืองมือเปลืองตีนไปทำร้ายใครเพราะมันนี่แหละฉันถึงได้สบายไม่ต้องออกแรงเอง หึๆ...” ควีนกล่าวด้วยท่าทางจีบปากจีบคออย่างน่าหมั่นไส้ สร้างความเกลียดชังให้แก่ดาราหนุ่มมากขึ้นเป็นทวีคูณ

"พูดแบบนี้จะเอาอีกใช่ไหมแต่บอกไว้ก่อนเลยนะคราวนี้ผมจะไม่ใช้มือ คนทุกคนเขามีศักดิ์ศรี มีคุณค่า ไม่เกี่ยวกันหรอกนะว่าจะเป็นคนรับใช้หรือเป็นเจ้านาย เขาก็คือคนเหมือนคุณเช่นกัน คุณคงไม่เข้าใจเรื่องความเป็นมนุษย์หรอกสินะ เพราะจิตใจของคุณมันคงจะดำมืดแทบจะมองหาสีแดงของเลือดบริสุทธิ์ไม่เจอ ผมอยากรู้ว่าพ่อของเขมเป็นหนี้แม่ของคุณเท่าไหร่ผมจะเป็นคนชดใช้ให้ทั้งหมดเอง เขมจะได้เป็นอิสระจากคนใจร้ายอย่างคุณเสียที..."

ควีนได้ฟังเช่นนั้นก็รีบพูดสวนขึ้นทันที ด้วยท่าทางรนรานและตื่นตระหนกเหมือนกำลังจะแสดงออกถึงอะไรบางอย่าง "ไม่ได้นะ!! แกจะทำแบบนั้นไม่ได้!..."

"ทำไมจะไม่ได้ในเมื่อคุณทำกับเขาเหมือนเขาไม่ใช่คน ผมทนดูเหตุการณ์แบบนี้ต่อไปไม่ไหวแล้ว ถ้าคุณไม่บอก เดี๋ยวผมจะไปถามเจ๊หยกเอง เพราะแม่ของคุณเป็นแฟนคลับของผมอยู่พอดี"

ยิ่งควีนได้ฟังแบบนั้นเขาเริ่มมีอาการแปลกๆ มากขึ้น สีหน้าตกใจ รนราน กระวนกระวายอย่างเห็นได้ชัด

ขณะเดียวกันเขมลูกน้องคนสนิทก็เริ่มมีอาการคล้ายๆ กัน แต่ไม่มากเช่นนายของเขา

ทำให้ดาราหนุ่มอดสงสัยไม่ได้กับพฤติกรรมดังกล่าวของทั้งคู่ แต่ตอนนี้เขาได้ตัดสินใจแล้วว่าที่จะให้อิสระแก่เขม จึงรีบเดินไปที่รถหน้าตลาดที่มีใครคนหนึ่งสตาร์ทรถรอเขาอยู่เป็นเวลานาน โดยมีจันทร์พร้อมกับคนทั้งสองเดินตามมาด้วยท่าทางแปลกๆ ตลอดทางเดิน

รถเบนซ์สปอร์ตสีดำสตาร์ทจอดรอใครคนหนึ่งที่หน้าตลาดพร้อมกับชายหนุ่มร่างกำยำพอประมาณบวกกับความสูงที่เกินมาตรฐานชายไทย ยืนพิงรถในชุดเสื้อยืดกางเกงยีนและมีเสื้อหนังสีดำคลุมทับ กอดอกยกข้อมือขึ้นดูนาฬิกาเป็นระยะ แว่นดำที่ใส่ทำให้ใบหน้าดูโดดเด่น ตัดกับผิวขาวของเขาอย่างถนัดตา ผมหยักศกยาวเลยบ่าสีดำขลับถูกรวบแบบรวกๆ ไว้ที่ท้ายทอย ส่งผลให้เขาเป็นจุดสนใจสาวๆ รุ่นเล็กรุ่นใหญ่ต่างส่งสายตามองเขาเป็นสายตาเดียวกันแถมบางครั้งยังมีการส่งรอยยิ้มหวานๆ ของพวกเธอให้เขาอยู่ตลอดแทบทุกคน หากมองดีๆ ชายหนุ่มคนนี้ดูเซอร์ๆ ซึ่งอาจจะเป็นสเปคของสาวๆ หลายคน ขณะที่เขากำลังยืนรอใครอยู่ คนๆ นั้นก็เดินเข้ามาหาเขาพร้อมกับชายหนุ่มอีกสามคน

"พี่แมคผมขอโทษนะครับ ที่ทำให้พี่รอนาน"

ดาราหนุ่มกล่าวขอโทษชายหนุ่มมาดเซอร์พลางยกมือขึ้นไหว้แล้วสายตาของเขาก็เห็นความผิดปกติที่หลังมือขวาของทิชาก่อนที่จะคว้ามือนั้นเข้ามาดู

"ไปโดนอะไรมาอีกแล้วครับเนี่ยน้องทิชา"

ชายหนุ่มถามขณะที่ใช้ผ้าเช็ดหน้าสีเทาเช็ดเลือดที่ออกตามแผลเล็กๆ ที่บริเวณหลังมือของดาราหนุ่ม ระหว่างที่ดาราหนุ่มกำลังจะเอ่ยปากตอบ จันทร์ก็รีบเดินเข้ามาแล้วชิงตอบก่อนอย่างมีเหตุมีผล

"คือเรามีเรื่องเข้าใจผิดกันนิดหน่อยครับ ไม่มีอะไรแล้วครับ พี่แมคพาทิชากลับไปหาคุณนภาเถอะครับ"

"ไม่! ผมจะไปบ้านของเจ๊หยกก่อนแล้วต้องไปเดี๋ยวนี้ด้วย..”

ดาราหนุ่มปฏิเสธด้วยน้ำเสียงจริงจัง ก่อนจะบอกจุดหมายปลายทางให้แก่พี่ชาย

ลูกชายเจ้าของตลาดรีบสั่งห้ามไม่ให้ทุกคนไปที่บ้านของตน "แกจะไปที่บ้านฉันทำไม บ้านของฉันไม่ต้อนรับแก!"

"เดี๋ยวคุณก็รู้ว่าเจ๊หยกจะต้อนรับผมไหม ไปกันเถอะครับพี่แมค จันทร์ขึ้นรถคุณเขมด้วยครับ"