ติดตาม
ตอน
แชร์
หน้าปกนวนิยาย ในวันขอถอนหมั้น ลุงขี้โกงก็บีบเอวเพื่อล่อลวง

ในวันขอถอนหมั้น ลุงขี้โกงก็บีบเอวเพื่อล่อลวง

เฉินจินอันลูกสาวที่ถูกทอดทิ้งกลับมาพบว่าคู่หมั้นทรยศไปหาลูกบุญธรรม เธอจึงเลือกแก้แค้นด้วยการมีความสัมพันธ์กับชื่อหยานโจวอาของเขา ชายผู้เคร่งขรึมกลับตบะแตกในคืนเดียว แม้เขาจะอ้างว่าสนใจเพียงกามารมณ์แต่เธอกลับเยาะเย้ยในความไร้ฝีมือ ทว่าความจริงเธอกลายเป็นสะใภ้ใหญ่ที่อดีตคู่หมั้นต้องก้มหัวให้ พร้อมเปิดตัวตนที่แท้จริงในฐานะมหาเศรษฐีสาวผู้ทรงอิทธิพลโดยไม่ต้องพึ่งพิงอำนาจตระกูลใดเพื่อพิสูจน์คุณค่าของตัวเอง
ตอน
แชร์

ตอน 3

ผู้ชายหมา!

เธอคิดว่าเขาดูเป็นคนสุภาพเรียบร้อย แต่กลับกลายเป็นคนที่ไม่มีความละอายใจเลย

เธอจำได้ลางๆ ว่าคืนก่อนเธอโดนเขาทำให้เหนื่อยจนแทบหมดแรง ขอร้องให้หยุด แต่ก็ไม่เป็นผล

จากโรงแรมออกมา เฉินจินอันนั่งแท็กซี่กลับบ้านเฉิน คิ้วของเธอขมวดแน่นโดยไม่รู้ตัว

เดิมทีตั้งใจไปบาร์เพื่อดื่มลืมความทุกข์ แต่ตอนนี้ความทุกข์ยังไม่ได้คลายลงเลย

บ้านตระกูลเฉินตั้งอยู่กลางเขาตงเล่อวาน ย่านนี้เป็นที่อยู่ของครอบครัวเศรษฐีในเมืองเซินเฉิง

เมื่อเฉินหลิงอี๋กลับถึงบ้านก็ใกล้เที่ยงแล้ว เธอทั้งเหนื่อยทั้งเพลีย พอเดินเข้าบ้านก็ถูกคนรับใช้ขวางไว้ที่ประตู “คุณเฉิน คุณนายและคุณหนูใหญ่กำลังรอคุณอยู่ค่ะ”

เฉินหลิงอี๋เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย มองคนรับใช้ด้วยสายตาสงบ

แค่การเรียกชื่อก็พอจะบอกได้ว่าคนรับใช้ไม่ให้ความสำคัญกับเธอ

ทั้งที่เธอเป็นลูกสาวของตระกูลเฉิน แต่เพราะคำพูดของคนทำนายดวงว่าดวงไม่สมพงศ์ เธอจึงถูกส่งไปอยู่ชนบทเลี้ยงดูถึงยี่สิบปี อยู่กับยายเพียงสองคน

ถ้าไม่ใช่เพราะยายมีปัญหาสุขภาพ เฉินเฉียวและเจียงชิงหว่านคงไม่ให้เธอกลับมา

กลับกลายเป็นเฉินหลิงอี๋ที่ถูกรับเป็นลูกบุญธรรม ถูกเอาใจและเลี้ยงดูจากตระกูลเฉินมาตั้งแต่เด็ก ครอบครองทุกสิ่งที่ควรเป็นของเธอ

“รู้แล้วค่ะ” เฉินจินอันตอบอย่างเฉยเมย และเดินไปทางห้องนั่งเล่น

พูดตามตรง เธอไม่สนใจสิ่งที่ตระกูลเฉินให้เฉินหลิงอี๋ สิ่งเดียวที่เธอสนใจคือห้องไอซียูที่ยายยังต้องรักษาตัว

ถ้าไม่ใช่เพราะ ...

เฉินจินอันถอนหายใจ พอเดินถึงประตูห้องนั่งเล่น ก็ได้ยินเสียงเจียงชิงหว่านที่เต็มไปด้วยความประชดประชัน “กลับบ้านไม่กลับ เฉินจินอัน เธอช่างกล้านัก!”

“เมื่อก่อนเธอทำอะไรในชนบทฉันไม่สนใจ แต่ตอนนี้เธอกลับมาแล้ว ทุกคำพูดและการกระทำของเธอเป็นตัวแทนของตระกูลเฉิน ถ้าเธอทำให้ตระกูลเฉินเสียชื่อ ฉันไม่ปล่อยเธอแน่”

เจียงชิงหว่านมองเฉินจินอันด้วยสายตาเหมือนเป็นศัตรู ราวกับว่าเธอไม่ใช่ลูกสาว แต่เป็นศัตรู

เฉินจินอันเคยสงสัยในตัวเอง แต่ยายเคยบอกว่าเธอเป็นคนอุ้มเธอออกจากห้องคลอด ไม่มีทางผิด

“แม่คะ” เฉินหลิงอี๋ที่ยืนดูสถานการณ์อยู่ข้างๆ ก็แสร้งทำตัวเป็นคนดี เธอจับมือเจียงชิงหว่านเพื่อพูดแทนเฉินจินอัน “พี่เพิ่งกลับมา ยังไม่ทันปรับตัวจากนิสัยชนบท ก็เป็นเรื่องปกติค่ะ”

พูดไปเธอก็ก้มหน้าด้วยความขมขื่น “โทษฉันเอง ถ้าฉันไม่ครอบครองตัวตนของพี่ พี่ก็คงไม่ต้องลำบากขนาดนี้ ...”

“เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเธอ” เจียงชิงหว่านได้ยินคำพูดของเฉินหลิงอี๋ก็รีบปลอบใจ “ตอนที่ฉันกับพ่อเธอรับเธอมาจากสถานสงเคราะห์ เธอยังเด็กมาก หลายปีที่เธออยู่ข้างเรา เธอทำให้เรามีความสุขมากแค่ไหน? บางคนไม่ดูแลพ่อแม่แท้ๆ ยังจะห้ามเธออีกหรือ?”

ดูสิ

เป็นเธอเองที่ไม่อยากทำหน้าที่ลูกหรือ?

เธอต้องมีโอกาสสิ

เฉินจินอันไม่แสดงอารมณ์ใดๆ และไม่สนใจที่จะโต้เถียงกับเจียงชิงหว่าน

ตั้งแต่เธอจำความได้ เฉินเฉียวและเจียงชิงหว่านไม่ได้ดูแลเธอเลยนอกจากส่งเงินเดือนให้ ดังนั้นสำหรับเธอ พวกเขาก็เหมือนคนแปลกหน้า

ความลำเอียงของคนแปลกหน้า มีอะไรที่ต้องไปสนใจ?

“พี่คะ”เฉินหลิงอี๋ยิ้มอย่างพอใจ เธอทำตัวไร้เดียงสาและจับมือเฉินจินอันอย่างสนิทสนม “อย่าโทษแม่เลย แม่ก็แค่ห่วงความปลอดภัยของพี่ ช่วงนี้เมืองเซินเฉิงไม่ปลอดภัย ถ้าพี่ไม่กลับบ้านตอนกลางคืนแล้วเกิดเรื่องขึ้นข่าวฉาวจะทำให้ตระกูลเฉินเสียชื่อ พี่จะทำให้พ่อแม่ไม่สบายใจได้อย่างไร

?” “พี่คะ ฉันรู้ว่าฉันได้รับความสุขมากมายตั้งแต่เด็ก พ่อแม่ก็เลี้ยงดูเหมือนเป็นลูกแท้ๆ แต่พี่คือลูกแท้ๆ ของพ่อแม่ ตอนนี้พี่กลับมาแล้ว ฉัน...”

ยังไม่ทันพูดจบ น้ำเสียงของเฉินหลิงอี๋ก็เริ่มสั่นไหวเหมือนถูกทำร้าย

ดูเฉินหลิงอี๋เปลี่ยนสีหน้าเร็วขนาดนี้ เฉินจินอันอดไม่ได้ที่จะทึ่ง

“เธอทำอะไรอยู่น่ะ?” เจียงชิงหว่านเดินเข้ามาด้วยสีหน้าไม่พอใจ โทษเฉินจินอันโดยไม่ฟังเหตุผล “เธอเป็นน้องสาวของเธอ เธอทำตัวหยาบคายและอวดดีในชนบทฉันไม่สน แต่ถ้าเธอทำให้น้องสาวเธอเสียใจ ฉันไม่ปล่อยเธอแน่”

“เซียวอี๋ เธอไม่ได้จะไปช้อปปิ้งกับเพื่อนหรือ? เอานี่ไป ใช้ให้สนุกนะ” เจียงชิงหว่านยื่นบัตรเครดิตสีดำให้เฉินหลิงอี๋ “อยากซื้ออะไรก็ซื้อ ฉันจะคุยกับเธอสองสามคำ”

“แต่แม่...” เฉินหลิงอี๋ลังเลอยู่สักพัก สุดท้ายก็ยอมรับและไม่ลืมเล่นละคร “พี่ แม่สุขภาพไม่ค่อยดี พี่คุยดีๆ อย่าทำให้แม่โกรธนะคะ”

เฉินจินอันอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเยาะ

เธอกลับมาบ้านแล้วไม่ได้พูดอะไรสักคำ แต่กลับถูกตำหนิว่าไม่ดูแลน้องสาว ไม่เคารพผู้ใหญ่ ไม่สนใจใคร และอวดดีและเกเร

ดี! ดีมาก!

ดูต่อเลย!
เนื้อเรื่องกำลังเข้มข้น! ไปที่แอปเพื่ออ่านต่อ
ปลดล็อกทุกตอน
เปิดเว็บไซต์ทางการ

คุณอาจจะชอบ

หน้าปกนวนิยาย ไฟแค้นเผาผลาญใจรัก
8.0
ในฐานะผู้ช่วยของธีรภัทร ทายาทมหาเศรษฐีผู้เย็นชา ฉันหลงเชื่อว่าความสัมพันธ์ลับที่เขาเรียกฉันว่าคุณหนูคือรักแท้ แต่ความจริงกลับโหดร้ายเมื่อเขาเลือกปกป้องดวงทิพย์จนทำให้ฉันสูญเสียลูกและถูกครอบครัวตัดหางปล่อยวัด เมื่อรู้ตัวว่าเป็นเพียงหมากทางธุรกิจและตัวแทนของคนตายที่ถูกเขาอัดคลิปแบล็กเมล์ ความรักจึงกลายเป็นเพลิงแค้น ฉันตัดสินใจเผาเพนต์เฮาส์ทิ้งพร้อมโอนเงินคืนเขาทุกบาท ก่อนจะบินหนีไปจากขุมนรกนี้เพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่เพียงลำพัง
หน้าปกนวนิยาย ทัณฑ์รัก จอมอหังการ ชุด เทพบุตรการ์รัสโซ
8.0
เมื่อครอบครัวตกที่นั่งลำบากเพราะความผิดพลาดของพ่อแม่ ดานีน โรดิเกซ จึงไร้ทางเลือกนอกจากต้องบากหน้าไปขอความช่วยเหลือจาก เดนิเรล การ์รัสโซ่ มหาเศรษฐีหนุ่มผู้มั่งคั่งแห่งตุรกี เขาคือคุณชายลำดับที่สี่ผู้หล่อเหลาแต่กลับเย็นชาไร้หัวใจดั่งมัจจุราชร้าย แม้เดนิเรลจะมองว่าหญิงสาวคือความวุ่นวายที่ควรหลีกหนี แต่ความพยศของเธอกลับกระตุ้นความปรารถนาให้อยากครอบครอง ทว่าข้อตกลงครั้งนี้ย่อมมีราคาที่ต้องจ่าย เพราะคนอย่างเขาไม่มีวันหยิบยื่นความช่วยเหลือให้ใครฟรีๆ แน่นอน
หน้าปกนวนิยาย เจ้าสาวมือสองแสนรักของมหาเศรษฐี
9.6
ในคืนวิวาห์ เฉินซูซูต้องเผชิญกับความจริงที่เจ็บปวด เมื่อสามีอ้างว่าไร้สมรรถภาพเพียงเพื่อรักษาความบริสุทธิ์ไว้ให้หญิงคนรัก หลังการหย่าร้างท่ามกลางสายตาที่คอยเยาะเย้ยว่าเธอเป็นเพียงของเหลือทิ้ง เธอกลับได้รับความอบอุ่นจากอ้อมกอดของท่านประธานเฮ่อผู้ทรงอิทธิพล แม้เธอจะกังวลในสถานะแม่หม้าย แต่เขากลับไม่สนคำครหาพร้อมมอบความรักที่แสนพิเศษให้เพียงผู้เดียว เพราะแท้จริงแล้วมหาเศรษฐีหนุ่มคนนี้เฝ้ารอและวางแผนครอบครองหัวใจเธอมานานแสนนาน
หน้าปกนวนิยาย รักร้ายสามีอสูร (ซีรีส อสูรซ่อนรัก เล่ม4)
8.5
“ไอ้คนเลว! ปล่อยฉันออกไปเดี๋ยวนี้นะ!!” ด้านนุดีเมื่อเห็นหน้าวัลลภ เธอก็พ่นวาจาด่าหยาบคายใส่ทันที “จะลงนรกอยู่แล้วยังจะมาทำปากดีอีกนะ” วัลลภดันร่างบางให้หันหลังแล้วแก้เชือกที่มัดมือของเธอออก บังคับด้วยดวงตาถมึงทึงให้นุดีลุกขึ้น แต่กลับเป็นเขาเองที่อุ้มเธอออกจากรถ “โอ๊ยย!! ไอ้บ้า!! ฉันเจ็บนะ!!” เมื่อถูกปล่อยให้ยืน นุดีที่ไม่ทันได้ทรงตัวดีก็เซถลาชนข้างรถล้มลงไปกองบนพื้นดินแข็งๆ “อย่ามาทำสำออย ลุกขึ้น!!” วัลลภไม่ได้สนใจว่าหญิงสาวจะเจ็บไหม เขาจับแขนเล็กกระชากอย่างแรงให้เธอยืนขึ้น “นายพาฉันมาทำอะไรในกลางป่าน่ากลัวแบบนี้” ดงป่าเขียวจนครึ้ม ต้นไม้สูงใหญ่ดำทมิฬหนาทึบ กิ่งก้านใบไหวไปตามลมผสมเสียงแปลกประหลาดร้องและวิ่งไล่กัดกันอยู่ในป่าหญ้าคาข้างทางทำให้นุดีกลัวจนหน้าซีด “นรกอเวจีไง อยากลงไปเล่นน้ำในกระทะทองแดงไหม” วัลลภก้มๆ เงยๆ อยู่หลังรถจึงไม่ได้ทันระวังภัยที่กำลังจะเกิดขึ้นกับตัวเอง นุดีเป็นอิสระจากสายตาของชายหนุ่ม เธอยิ้มหยันเมื่อเห็นไม้กำลังเหมาะมือ แล้วจับท่อนไม้ขึ้นมาฟาดใส่กลางหลังและหัวของชายหนุ่มอย่างเอาเป็นเอาตาย “แกไปคนเดียวเถอะ ไอ้คนถ่อย!! นี่แน่ะ!!” “โอ๊ยย!! ยัยบ้าเอ๊ย!! นี่เธอกล้าตีหัวฉันเหรอฮะ!!” วัลลภยกมือกุมหัว เขาเดือดเป็นน้ำร้อนเมื่อเห็นเลือดเปรอะมือทั้งสองข้าง “ฉันฆ่าแกแน่ ถ้าเข้ามาหาฉันแม้แต่ก้าวเดียว” นุดีกลัวเมื่อเห็นเลือดแดงฉานซึมออกมาจากศีรษะเขา ไหลเป็นทางผ่านหัวคิ้วเป็นปื้นหยดลงใส่เสื้อยืด เธอเสียงดัง ใช้ไม้ชี้หน้าขู่ชายหนุ่ม “เธอหรือฉันจะถูกฆ่ากันแน่!!” เลือดจากหัวไหลเป็นทางผ่านหน้าผากเข้าตา วัลลภจึงใช้หลังมือเช็ดออก เขาแสยะยิ้มร้ายกาจเมื่อเห็นชัดเจนว่า ตอนนี้หญิงสาววิ่งหัวซุกหัวซุนหนีเข้าป่า “กรี๊ดดด!!” นุดีวิ่งผ่านต้นไม้ใบหญ้าโดยที่ไม่ได้ดูหน้าดูหลังทำให้สะดุดขาตัวเองล้มกลิ้งไปกองบนพื้นดิน “ฉันว่าจะไม่รุนแรงกับเธอแล้วนะ!! นุดี แต่เธอรนหาเรื่องเอง” วัลลภกระโจนเข้าไปยืนดักหน้าหญิงสาวที่กำลังคลานหนี เขาคว้าแขนเล็กแล้วกระชากให้เธอลุกยืนเผชิญหน้ากัน “ถุย!! ไอ้ขยะ กะ...แกจะทำอะไรฉัน!!” นุดีก็ใช่จะยอม เมื่อได้ยืนอยู่ในอ้อมแขนกำยำ ใบหน้าของเธออยู่แค่ระดับราวนมของชายหนุ่ม หญิงสาวขัดขืน หยิกข่วนตามตัววัลลภ เขย่งปลายเท้าให้สูงจนดวงหน้าของเขาและเธออยู่ในระดับเดียวกันแล้วก็พ่นน้ำลายใส่หน้าหล่อ วัลลภกลายเป็นคนดุร้าย มือหนาหยาบกร้านเช็ดของเหลวออกจากแก้ม แล้วกางมือออกเหวี่ยงใส่ใบหน้างามซ้อนกันขวาซ้ายสุดแรงเกิด เผียะ!! เผียะ!! “กรี๊ดดด!!” ด้านนุดีไม่ทันตั้งตัว ถูกตบจนล้มกลิ้งไปนอนกองบนพื้นดินอีกครั้ง เธอเจ็บจนน้ำตาไหลจึงยกมือกุมแก้มที่แดงเป็นรอยนิ้วมือทั้งห้าแล้วค่อยๆ หันมองหน้าผู้ชายใจชั่ว ทำร้ายผู้หญิงไม่มีทางสู้ “ไอ้หน้าตัวเมีย!! แกตบฉันทำไม!!” “วันนี้แหละ ฉันจะทำให้เธอไม่มีศักดิ์ศรีของความเป็นคน” เสียงของปีศาจคำรามดังก้องป่า มือเพชฌฆาตคว้าข้อมือน้อยกระชากลากถูไปตามทางเล็กๆ ที่ข้างทางมีแต่ต้นหนามกับใบหญ้า “กรี๊ดดด!! ไอ้ผู้ชายป่าเถื่อน!! ทำไมแกต้องทำกับฉันแบบนี้!! ปล่อยฉันนะ!! ไอ้ชั่ว!! ฮืออ” นุดีถูกฉุดลากทั้งที่กึ่งนั่งกึ่งนอนไปตามทางเดินที่เต็มไปด้วยดินแข็งและหินก้อนเล็กๆ เสียงร้องโหยหวนของหญิงสาวดังก้องทั่วป่าทำให้คนงานชายสี่คนที่ได้รับคำสั่งจากเจ้านายให้มารอที่กลางป่าแห่งนี้มองหน้ากัน แล้วหันไปมองเงาดำทมิฬสูงใหญ่เดินลากอะไรบางอย่างตรงมาหาพวกมัน “นะ นาย!!” พวกมันทั้งสี่ยืนตาค้างเมื่อสิ่งที่ฟุบอยู่ตรงหน้ามันนั้นเป็นหญิงสาว ขนาดถูกวัลลภทำร้ายเช่นนี้ก็ยังดูออกว่าเธอสวยและเซ็กซี่มาก “พวกมึงมีโทรศัพท์ไหม?” วัลลภยืนมือเท้าสะเอวมองนุดีกำลังช่วยตัวเองดึงชายกระโปรงผ้าลูกไม้ที่ถลกขึ้นจนเห็นต้นขาขาวผ่องสองข้างลงปิดเนื้อเปลือยของตัวเอง “มะ มีครับ” ไอ้ลูกน้องสี่คนไม่ได้มองหน้าวัลลภเวลาพูด เพราะจุดสนใจของพวกมันคือผู้หญิงของเจ้านาย ซึ่งเวลานี้ เธอคลานหนีไปนั่งชันเข่าอยู่ข้างต้นไม้ใหญ่ “พวกมึงถ่ายคลิปผู้หญิงคนนี้ไว้ ทำแบบนี้สิวะ ไอ้ห่า” วัลลภแยกเขี้ยวใส่นุดี เขาแย่งโทรศัพท์ของลูกน้องมาถือไว้ด้วยมือเดียวแล้วย่อตัวนั่งคุกเข่าตรงหน้าเธอ มือข้างที่ว่างยื่นเข้าไปจับคางน้อยบีบจนปากของหญิงสาวห่อแล้วดันให้หันมาสู้กล้อง “คะ ครับ” พวกลูกน้องพากันทำหน้าหื่นเหมือนเจ้านายแล้วจ่อกล้องโทรศัพท์ทำตามคำสั่งของนาย “ไอ้ลภ!! แกบอกให้พวกสวะนี้หยุดถ่ายฉันเดี๋ยวนี้นะ!!” นุดีแย่งโทรศัพท์จากมือของวัลลภได้ก็เหวี่ยงเครื่องสื่อสารเฉียดหน้าของชายหนุ่มไปกระทบต้นไม้เสียงดัง เพล้งง!! “พวกมึงเตรียมเก็บภาพทุกช็อตไว้เลยนะ กูจะเล่นเป็นพระเอกคาวบอยควบม้าให้พวกมึงดู” แววตาดุจเสือร้ายหันขวับมองไอโฟนรุ่นใหม่กองเป็นเศษขยะอยู่ข้างต้นไม้ วัลลภกระตุกยิ้ม หันกลับมามองมือสองข้างที่กำกระชับคอเสื้อเปิดไหล่ของนุดี แล้วกระชากจนขาดเป็นสองส่วนเผยให้เห็นอกอิ่มขาวผ่องล้นออกมาจากบราไร้สาย “ว้ายย!! อย่าทำฉัน ฮืออ” นุดีรีบยกแขนข้างเดียวกอดตัวเองไว้ ส่วนอีกข้างทุบตี หยิกข่วนไปตามตัวของเขาอย่างบ้าคลั่ง “พวกมึงอย่าลืมถ่ายวิดีโอนะโว้ย!! กูจะแสดงหนังสดกับยัยนี่ในกระท่อม” สายตาของลูกน้องมองนุดีอย่างหื่นกระหายทำให้วัลลภรีบฉุดให้เธอเข้ามาซบหน้าอก แล้วอุ้มคนตัวน้อยขึ้นพาดบ่า “ไอ้คนเลว!! ฉันเกลียดแก!! ปล่อยฉันลงเดี๋ยวนี้นะ!!” นุดีอับอายจนอยากจะทำให้ชายหนุ่มเจ็บปวดมากที่สุด จึงทำร้ายเขาโดยการทุบๆ ที่หัวไหล่และจะกัดหลังเขาอีกครั้ง “ถ้าเธอกัดฉันอีก เธอได้มีผัวเป็นกรรมกรแบกหามหลายคนแน่!!” โครมม!! ก่อนที่วัลลภจะถีบประตูกระท่อมให้เปิดกว้างนั่นเขาได้คำรามเสียงเหี้ยมขู่เธอ
หน้าปกนวนิยาย ประธานคนนี้สามีของฉัน
7.9
เมื่อนักเขียนสาวไส้แห้งเริ่มถอดใจจากเส้นทางน้ำหมึก ในคืนที่เมามายจนขาดสติ เธอจึงตะโกนประกาศกร้าวว่าอยากขายตัวแทนการเขียนนิยาย คำพูดพลั้งปากนั้นนำพาเธอไปสู่การป่าวประกาศกลางงานวิวาห์ว่า ประธานบริหารโรงพยาบาลเอกชนยักษ์ใหญ่คือสามีของเธอ! สำหรับเขาผู้เป็นนักธุรกิจผู้มั่งคั่งและเชื่อมั่นในรักแรกพบ เมื่อสาวในดวงใจเสนอขายตัวให้มีหรือที่เขาจะปฏิเสธโอกาสนี้ ความสัมพันธ์วุ่นๆ ระหว่างท่านประธานหนุ่มและนักเขียนช่างฝันจึงเริ่มต้นขึ้นอย่างไม่คาดฝัน
หน้าปกนวนิยาย ล้วงรักจอมวายร้าย
8.7
เมื่ออันนาต้องเผชิญหน้ากับความอับอายครั้งใหญ่จากการตามตื้อเฮคเตอร์ พี. เกลนนอน มหาเศรษฐีหนุ่มเจ้าเสน่ห์ที่สื่อทั่วโลกจับตามอง ความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นจากข้อตกลงลับๆ และความพึงพอใจชั่วครั้งชั่วคราวกลับกลายเป็นพันธะที่ผูกมัดทั้งคู่ไว้ด้วยกัน แม้อันนาจะยืนยันว่าสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นเพียงความผิดพลาดจากบรรยากาศที่เป็นใจ แต่เพลย์บอยผู้ไม่เคยถูกใครปฏิเสธอย่างเฮคเตอร์กลับไม่ยอมปล่อยเธอไปง่ายๆ เขาจึงใช้สัญญาทาสเป็นเครื่องมือเพื่อเปลี่ยนทัศนคติของเธอและดึงตัวเธอไว้ข้างกายให้ได้