หน้าปกนวนิยาย ยั่วรัก..ประธานขา

ยั่วรัก..ประธานขา

8.5 / 10.0
เมื่อนางเอกถูกดูหมิ่นเรื่องรูปลักษณ์จากหญิงสาวที่พึ่งพาเพียงศัลยกรรม เธอจึงตอกกลับด้วยความมั่นใจว่าความงามที่แท้จริงคืออะไร ทว่าความขัดแย้งในใจกลับทวีคูณเมื่อเธอเข้าใจผิดว่าถูกพระเอกล่วงเกินทางเพศ ความอัปยศและความเสียใจทำให้เธอตัดสินใจเด็ดขาดที่จะยุติพันธะสัญญาทั้งหมดที่มีต่อเขา เรื่องราวความรักที่เต็มไปด้วยความเข้าใจผิดและการเผชิญหน้าท่ามกลางโลกของนักธุรกิจหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลจึงเริ่มต้นขึ้นอย่างดุเดือด

ยั่วรัก..ประธานขา ตอนที่ 1

ยั่วรัก..ประธานขา

I put my armor on,Show you how strong how I am.

ฉันจะสวมเสื้อเกราะให้คุณเห็นว่าฉันแข็งแกร่ง แค่ใหน แม้วันนี้ภูเขาจะถล่ม คลื่นทะเลจะซัด ก็ปล่อยมันไปให้มันซัดเข้ามาหาฉันได้เลย ปล่อยเหตุผลทั้งหลายไปซะ แล้วยอมให้กับโชคชะตา ที่จะพาเราเป็นไป ไม่มีใครบนโลกนี้ที่สมบูรณ์แบบไปซะทุกอย่างสิ่งที่เรามี ก็แค่ชั่วครั้งชั่วคราว I'm unstoppable.

เคร้ง!!!!!!!!! เสียง อะไรบางอย่าง กระทบ ลงกับพื้นไม่ตะหลิวก็ทัพพี ไม่นานเสียงแทรกมาจากทางด้านหลังของฉัน

"โอ้ย!!! คิดว่าเปิดคอนเสิร์ต อยู่ รึไง แกจะเปิดดังไปใหน เพลงเนี่ยใยริน"

ฉันกำลังแหกปากร้องเพลงเสียงดังอย่างสนุกสนาน อารมณ์คลื่นแม่เหล็กพลังงานความถี่จากจักรวาลกำลังมาเลย ไม่นานเสียงแม่ของฉันก็ดับฝันในทันที

มือเรียวเลยต้องคลิ๊กปุ่มลำโพงในโน๊ตบุ๊คเพื่อหรี่เสียงเพลงลง ในตอนนี้ฉันต้องการ พลังบวก ที่จะช่วยขับเคลื่อนชีวิตฉัน เพื่อลืมเรื่องราวบางอย่างและก้าวเดินไปข้างหน้า ได้อย่างสบายใจ

แน่นอนฉันเล่นเปิดเพลงซะดังลั่นบ้าน พอเนื้อเพลงท่อนฮุกดังขึ้นมาใจมันก็พองโต แต่แม๊! ไม่เข้าใจวัยรุ่น

"แล้วสมัครงานได้มั้ยล่ะงาน น่ะหึ"เสียงตะโกนถามจากผู้เป็นแม่แว่วแทรกเสียงขึ้นมาอีกครั้ง

"แม๊ !!คนกำลังอินเลย ก็นี่ไง ฉันสร้างพลังสร้างแรงบันดาลใจอยู่นี่ไงเดี๋ยวพรุ่งนี้ก็ไปสมัครใหม่"

"ถ้าไม่ได้งาน แกก็แหง่กทำงานที่เก่าไปนั่นก่อนนั่นแหล่ะ แต่เดือนนี้ มีให้แม่อีกสัก 3 หมื่นมั้ย น้องแกต้องจ่ายค่าเทอมอีกแล้ว พ่อแกก็ต้องไปโรงพยาบาล ค่าผ่อนบ้านก็ต้องจ่าย"

แค่เสียงแม่บ่นเรื่องตัวเลขในแต่ละวันฉันก็ปวดหัวมากพอแล้ว เงินเดือนหมื่น 5 อย่างฉัน แค่ลำพัง ยังจะเอาตัวไม่รอด พอให้แม่ไป รายจ่ายใหม่ก็มาอีกเรื่อยๆ เท่าไหร่ก็ไม่พอ

ฉันศิริน สาวน้อยวัยน่ารักวัย 22 ย่าง 23 ที่ซุกซน แสบๆซ่าห์ๆ ก็จริง แต่ ความจริงแล้วฉันเป็นคนคิดมาก ทำอะไรก็กังวลไปหมด

แล้วความลับสุดขอบโลกที่ฉันไม่กล้าบอกใคร นอกจาก มีอาคนเดียว(มีอานางเอกเรื่องห้องลับประธานหื่น) นั่นคือ ฉันแอบไปได้กับประธานคนใหม่ในที่ทำงาน เมื่อเดือนที่แล้ว จากเมื่อก่อนเขายังแค่มาช่วยงานน้องชายซึ่งเป็นประธานหวังอี้(พระเอกเรื่องห้องลับประธานหื่น) ดูแลเป็นครั้งคราว แต่ตอนนี้ เขามาดูแลแทนเต็มตัว

ถ้าทนเจอหน้าเขาทุกวันฉันสู้หน้าเค้าไม่ไหวแน่ๆ มองไปทางใหนก็ตันไปหมด แถมเขายังมีลูกสาวตัวน้อยวัยแสบๆคันๆอายุเพียง 5 ขวบ ฉันจะกล้าสู้หน้าเขาได้ยังไงนอกซะจาก บอกได้แค่เพียงว่า เลิกแล้วแต่กัน

ทั้งที่ ประธานซินอี้ พยายามที่จะไกล่เกลี่ย แต่ฉันไม่ได้รู้สึกรัก รู้สึกชอบเขาเลย จะให้ไปคบด้วยฉันอายที่จะคบเขา ชั่งโชคร้ายของฉันเสียจริง

คนเราถ้าจะคบก็ควรเริ่มจากความรักซะก่อน มองๆดูแล้วมีแต่ปัญหา แต่ประโยคนึงที่เขาบอกมาว่า จะไปเป็นเด็กเขามั้ย? อันนี้ก็ชั่งใจอยู่ แต่คนอย่างฉันคิดว่ายังทำงานเลี้ยงตัวเองได้ หยิ่งในศักดิ์ศรีไง เลยถอยตัวออกห่าง

ฉันต้องการออกจากงานเพื่อหลบหน้าเขา แล้วตั้งหน้าตั้งตาออกสมัครงาน ตามที่ต่างๆ แต่แปลกบริษัท พวกนี้ก็ไม่ค่อยรับคนงานบ้างเลย ค่าใช้จ่ายที่บ้านก็เพิ่มขึ้นมาทุกวัน

ประกาศรับสมัครงาน พาร์ทไทม์ Nighe Club

ฉันเห็นป้ายประกาศสมัครงานพาร์ทไทม์ ชั่วโมงเร่งด่วนแบบนี้ สิ่งเดียวที่ทำได้คงต้องทำงานเพิ่มหลังจากเลิกงานจาก โรงแรม

วันต่อมา

ฉันเตรียมแต่งตัวแต่งหน้าเพื่อไปสมัครทำงานเสริม เมื่อเดินทางไปถึง ภายใน มีทั้งเวที และชุดโซฟาตัวหรูสีแดง ดูน่าจะราคาแพง บนเวที ก็มีทั้งเสา เหล็ก วางเรียงไม่เหมือนกับเวทีผับทั่วไป ที่ต้องโล่งๆ

"มาสมัครงานเหรอจ๊ะ"เสียงหญิงสาววัยกลางคนท่านหนึ่ง ตะโกนถามฉันมัวแต่มองร้าน ด้วยความเพลิดเพลิน เพราะไม่คุ้นตาสักเท่าไหร่ นัก

"ชะ ใช่ ค่ะ " ฉันรีบตอบไปทันที

"ตอนนี้มีรับพนักงานชงเหล้า หนูต้องการรายได้เท่าไหร่เหรอ? สาววัยกลางคนแต่งหน้าจัดอย่างกับจะไปเล่นงิ้ว ปรายตามองต่ำลงไปที่ ใบสมัคร

"ต้องการแค่หมื่น5?" หญิงสาว ผู้นั้น พลันหัวเราะออกมาเสียงดัง ฉันก็ยิ้มแห้งๆไปกับเขาเช่นกัน ฉันขอน้อยไปเหรอ

"ที่นี่ แค่ เงินเดือนก็หมื่น 5 แล้วหนู ใหนจะติ๊บ จากลูกค้าอีก บางคนได้เยอะกว่าเงินเดือนอีกจ่ะ"

ฉันคำนวนตัวเลขในหัว โห... เงินเดือนหมื่น 5 ถ้าได้ติ๊บ อีกหมื่น 5 ใหนจะเงินเดือนที่โรงแรมอีก งั้นก็สบายเลยสิ เรา

"แต่ถ้าแขกให้ทำอะไร ต้องทำตามนั้นและห้ามไปนอกสถานที่ เพื่อความปลอดภัยของเธอเอง เพราะที่นี่เรามีการ์ดของเราดูแล"

ในเมื่อคนตรงหน้าเขาบอกมาแบบนี้ฉันก็รู้สึกอุ่นใจ ว่าคงไม่มีอะไรเกินเลยแน่ๆระบบรักษาความปลอดภัยดี ขนาดนี้

"พี่ชื่อพี่ทิพย์ นะ หนูพร้อมจะเริ่มงานวันใหน" หญิงสาวตรงหน้าเอ่ยถามฉัน ฉันพลันคิดอยู่ครู่หนึ่ง ด้วยความที่ฉันร้อนเงินเพื่อเอาเงินไปให้แม่ จ่ายค่าเทอมกับค่าผ่อนบ้าน ก็เริ่มมันวันนี้เลย แล้ว กัน

"เอ่อ พี่ทิพย์คะ หนูเริ่มวันนี้เลยแล้วกันค่ะ "

"โอ้วเริ่ดเลยลูกสาว ...เธอเริ่มงานเธอก็เป็นลูกสาวพี่ทิพย์ได้เลย งั้น ไปเตรียมตัวได้เลยนะ คืนนี้จะมีแขก VIP มาหลายคน เธอเตรียมกระเป๋า ไว้รับทรัพย์ได้เลย"พี่ทิพย์หญิงร่างอวบตรงหน้าพูดหัวเราะอย่างคนอารมณ์ดี

" พลอยจ๊ะ พาเพื่อนไปเทรนด์งานหน่อยจ่ะ "

พูดจบร่างอวบวัยกลางคน ก็ลุกขึ้นจากม้าหินอ่อนและเดินสะบัดก้นจากไป ฉันมองพี่ทิพย์จนลับสายตา สิ่งที่พี่ทิพย์พูดวนเวียนอยู่ในหัวครู่ใหญ่ ถึงรายได้ต่างๆ แต่ฉันก็เอ่ะใจนะว่ามันจะได้ง่ายขนาดนั้นเลยเหรอวะแต่อีกใจก็คิดว่าลองดูแล้วกันจะได้รู้กันไปเลย

ทันใดนั้นปรากฎร่างหญิงสาวสวยของอีกคนตัวเล็กบอบบางคนนี้สินะที่พี่ทิพย์เรียกชื่อพลอย

"สวัสดีจ้า พลอย นะคะ เชิญทางนี้ค่ะ"

"ฉันได้แต่ยิ้มหวานๆให้หล่อน แล้วเดินตามร่าง สวยนั้นไป"

ทางด้านพี่ทิพย์ที่ได้คนมาเพิ่ม ตอนนี้รู้สึกดีใจใหญ่

"คริ ๆ เด็กใหม่คนนี้ต้องทำเงินให้ฉันแน่ๆ" มือสวยที่เพ้นท์เล็บด้วยลายเพชรวิบวับ ถูกยกขึ้นมาสะบัดมองอย่างสบายใจ

โปรดติดตามตอนต่อไป ... ฝากติดตามและเอ็นดู ศิริน กับซินอี้ก ด้วpนะคะ เปิดตัว EP แรก มันแซ่บแล้ว

อ่านต่อ

สารบัญ ยั่วรัก..ประธานขา

Ch. 1 Ch. 2 Ch. 3
Ch. 4
Ch. 5
Ch. 6
Ch. 7
Ch. 8
Ch. 9
Ch. 10
Ch. 11
all

คุณอาจจะชอบ

นิยายมาใหม่

หน้าปกนวนิยาย หลังเธอทำลายคำโกหก ทุกคนก็คุกเข่าขออภัย
9.8
ท่ามกลางอุทกภัยร้ายแรง พี่ชายและสามีกลับเลือกช่วยอลิซทิ้งให้ลิซ่าต้องเผชิญชะตากรรมจนขาหัก อลิซใส่ร้ายว่าลิซ่าพยายามฆ่าเธอในกระแสน้ำ ทำให้ชายทั้งสองโกรธแค้นและตราหน้าว่าลิซ่าใจอำมหิต พวกเขาตัดสินใจสั่งสอนเธออย่างทารุณด้วยการใช้ก้อนหินทุบซ้ำลงบนขาที่บาดเจ็บของเธอเพื่อสร้างความเจ็บจำ ลิซ่ามองเห็นธาตุแท้และความโหดเหี้ยมของคนที่เคยรักผ่านแววตาที่เย็นชา วินาทีที่ความเจ็บปวดถาโถม เธอจึงตัดสินใจอย่างแน่วแน่ว่าจะต้องหนีไปจากขุมนรกแห่งนี้ให้สำเร็จ
หน้าปกนวนิยาย เก็บรักมาเฟีย
8.1
"โดมินิก" จะทำยังไงดี คนที่คิดว่าตัวเองตัวคนเดียวไม่มีใครมาตลอด แต่มาวันนี้กลับต้องมามีลูก ใช่ "ลูก" แถมลูกก็อายุ 7 ขวบแล้ว และแม่ของลูกก็ปิดบังเขามาตลอด ทั้งโกรธทั้งโมโหและพิศวาสแม่ของลูก แล้วจะทำยังไงดีเมื่อลูกก็อยากได้ แม่ของลูกก็อยากได้ เขาต้องได้ทั้งสองอย่างไม่มีทางยอมเสียอย่างใดอย่างหนึ่งแน่ "กันตา" เพราะความผิดพลาดในอดีตถึงทำให้เธอมีอีกหนึ่งชีวิตต้องดูแล "กันติชา" หรือ "น้องเดียร์" ลูกสาววัย 7 ขวบที่เธอเลี้ยงดูมาตลอด แต่พอมาวันนี้โชคชะตากลับเล่นตลกทำให้เจอกับพ่อของลูก และแน่นอนว่าเขาอยากได้ลูกของเธอไปอยู่ด้วย แล้วแม่อย่างจะทำยังไงล่ะ จากที่ต้องห่วงลูกกลัวเขาพาลูกหนียังต้องระแวงกลัวว่าเขาจะขมเหงตัวเองด้วย ศึกหนักแบบนี้เธฮจะทำยังไง ก็เขามันมาเฟียเถื่อน แถมหื่นเข้าเส้นอีกต่างหาก ********** “แด๊ดดี้ขา แด๊ดดี้มีน้องให้น้องเดียร์ได้ไหมคะ” “อืม...ว่าไงนะคะน้องเดียร์” โดมินิกไม่เข้าใจคำขอของลูกสาว วันนี้มาแปลก เล่นเอาคนที่กำลังนั่งหน้าตึงอยู่ในรถที่กำลังแล่นบนถนนถึงกับเลิกคิ้วขึ้นทันที “แด๊ดดี้มีน้องให้น้องเดียร์ได้ไหมคะ น้องเดียร์อยากมีน้องเหมือนเพื่อนที่โรงเรียนค่ะ นะคะ น้องเดียร์อยากมีเพื่อนเล่นที่บ้าน” “แด๊ดดี้มีให้ได้ครับ แต่ต้องขึ้นอยู่กับแม่แก้มของน้องเดียร์ด้วยว่าจะยอมมีน้องให้น้องเดียร์รึเปล่า” เสียงอ่อนโยนของมาเฟียหนุ่มส่งกลับมาในสาย “แม่แก้มรักน้องเดียร์ แม่แก้มต้องยอมมีน้องให้น้องเดียร์แน่นอนค่ะ แด๊ดดี้ขา น้องแก้มไม่อยู่นะคะวันหยุดสองวันนี้ คุณปู่และคุณย่าจะพาไปเที่ยวเกาะส่วนตัวที่ฮาวายค่ะ และถ้าน้องเดียร์กลับมาจากเที่ยว น้องเดียร์ต้องได้น้องนะคะ” “น้องนะคะน้องเดียร์ ไม่ใช่ของเล่นนะคะที่จะได้ขอแล้วก็มาเลย แด๊ดดี้ขอเวลาไม่นานนะคะ แด๊ดดี้จะทำน้องน่ารักๆ เหมือนน้องเดียร์ให้นะคะ” “สัญญานะคะ” “สัญญาลูกผู้ชายครับ” ********* “อย่ามาแตะต้องตัวฉันคุณโดม” มือเล็กปัดมือใหญ่ออกจากแก้มนวลของตัวเอง “ผมก็จับ ก็จูบ ก็หอม ก็ดูดของผมทุกคืนตอนคุณหลับ ทำไมผมจะทำไม่ได้ตอนคุณรู้สึกตัวแบบนี้แก้ม” “สารเลว!” หึ! “ผมยังดีกว่าไอ้โทนี่ก็แล้วกันแก้ม” “คุณเลวกว่าเขาต่างหากล่ะคุณโดม คุณทำให้ฉันมีแผลในใจมาแล้วในครั้งอดีต คุณยังเลือกจะทำแบบนั้นอีกเหรอ ถ้าคุณข่มเหงฉัน ฉันจะเกลียดคุณกว่าเดิม” “แล้วผมต้องสนใจไหม เพราะผมแค่ต้องการ ผมไม่ได้ต้องการความรักจากคุณเลยแก้ม ผมแค่อยากได้คุณเท่านั้น พอผมเบื่อ ผมก็จะไม่แตะต้องคุณเองคนสวย” มือหยาบกร้านลูบไล้มายังลำคอระหงแล้วโน้มหน้าลงไปหายใจรดใบหน้าสวยชื้นเหงื่อของเธอแล้วพูดต่อ... “ผมแค่อยากได้คุณเท่านั้นแก้ม ไม่ได้คิดจะรักหรือต้องการความรักจากคุณ ถ้าจะเกลียดก็เชิญตามสบาย และถ้าจะมีน้องให้น้องเดียร์อีกคน คุณก็ต้องเป็นแม่ เพราะคุณเลี้ยงน้องเดียร์มาดีและสอนแกมาดียังไง คุณก็ต้องเลี้ยงลูกคนที่สองของผมได้ดีแน่นอนแก้ม” “ฉันเกลียดคุณ...ถุย!” กันตาถุยน้ำลายใส่คนตรงหน้า หาได้หวาดกลัวสายตาดุดันของมาเฟียหนุ่มเลยสักนิด เพราะตอนนี้หล่อนรู้แล้วว่าตัวเองหมดทางหนีรอดแล้ว “อ่า...รู้ไหมว่าคุณเป็นคนแรกที่ตบผม และมาตอนนี้ยังถุยน้ำลายใส่หน้าผมอีก” โดมินิกผละมือจากลำคอระหงมาลูบน้ำลายที่เปื้อนหน้าผากตัวเองมาหยุดอยู่ที่ปากหนาแล้วก็แตะปลายลิ้นกับคราบน้ำลายนั้น “ผมไม่รังเกียจหรอกนะ เพราะตอนจูบกัน ผมก็ต้องกินน้ำลายคุณอยู่ดีแก้ม อ่า...” จบประโยคก็ลากปลายลิ้นถูไถไปมากับฝ่ามือของตัวเอง “ไอ้มาเฟียโรคจิต!” “ขอบคุณที่ชมผมนะแก้ม และผมจะทำให้คุณดูว่าผมโรคจิตหรือเปล่า” เมื่อพูดจบโดมินิกก็โน้มหน้าลงทาบทับริมฝีปากหนาของตัวเองกับริมฝีปากสีระเรื่อของกันตา ทันทีที่ได้ทาบทับเขาก็บดจูบคลอเคลียสอดแทรกปลายลิ้นสากเข้าไปในโพรงปากเล็กที่กำลังเผยออ้าจะร้องค้าน และจังหวะนั้นเองที่เขาได้ดันปลายลิ้นตัวเองเข้าไปในปากหวานของกันตา “อ่ะ...อื้อ...” ***********
หน้าปกนวนิยาย Oops sorry ผู้ชายคนนี้เป็นของหนู
8.4
เมื่อความปรารถนาในตัวชายหนุ่มผู้สมบูรณ์แบบกลายเป็นเป้าหมายหลักที่เธอต้องคว้ามาให้ได้ หญิงสาวจึงต้องเผชิญกับบททดสอบของความอดทนอย่างหนักหน่วง ท่ามกลางความสัมพันธ์ที่เต็มไปด้วยความเร่าร้อนและดุดันจากฝ่ายชาย เธอจำเป็นต้องเตรียมใจรับมือกับความเหนือชั้นทางร่างกายที่เขาพร้อมจะมอบให้ในทุกค่ำคืน หากเธอตัดสินใจแล้วว่าผู้ชายคนนี้คือคนที่ใช่ เธอก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเข้มแข็งและทนทานต่อความต้องการอันมหาศาลของเขาเพื่อให้ได้ครอบครองเขาไว้อย่างสมใจ
หน้าปกนวนิยาย ยั่วรักจอมทมิฬ
8.2
ลลนาหรือนุ่มถูกสิงหาชายหนุ่มรูปงามแต่ใจร้ายจับตัวมาเพราะความเข้าใจผิด เธอต้องเผชิญกับคำพูดทำร้ายจิตใจท่ามกลางความกังวลถึงคนใกล้ชิดที่บาดเจ็บ นุ่มจึงบนบานต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ขอให้ตนหลุดพ้นจากอำนาจเถื่อนของเขา พร้อมหวังจะมีชีวิตใหม่ที่รวยทางลัดเพื่อเลิกทำงานกลางคืนและพบสามีที่ดี แม้สิงหาจะยอมรับความผิดพลาดที่จับตัวคนผิดมาและกล่าวขอโทษอย่างหัวเสีย แต่ท่าทีพยศและรอยยิ้มยียวนของหญิงสาวกลับทำให้เขาหมั่นไส้จนสถานการณ์ระหว่างทั้งคู่ยิ่งวุ่นวาย
หน้าปกนวนิยาย ข้ามมิติมาสอนอัลฟ่าร้องเพลง (Knotted Omega) (Omegaverse) (Mpreg)
8.7
เมื่อฮันเตอร์ ทายาทราชาหมาป่าหิมะแห่งเผ่าอาร์กติกมีเวลาเหลือเพียงห้าปีในการสร้างทายาทเพื่อรักษาอำนาจในเมืองไลแคนโทรป เขาจึงจ้างปริ๊น มนุษย์โลกข้ามมิติมาสอนร้องเพลงเพราะความหลงใหลในเสียงดนตรี ทว่าความสัมพันธ์นี้กลับสั่นคลอนตำแหน่งผู้นำ เมื่อปริ๊นไม่สามารถให้กำเนิดบุตรตามกฎเกณฑ์ได้ ขณะที่ศัตรูต่างเผ่ากำลังจ้องทำลาย ท่ามกลางความรักที่ก่อตัวขึ้นท่ามกลางสัญชาตญาณดิบและการต่อสู้เพื่อความอยู่รอดของเผ่าพันธุ์ที่กำลังจะสิ้นสุดลง
หน้าปกนวนิยาย พันธะเสน่หามาเฟีย
7.9
เพราะเตกิล่าสองแก้วในคืนนั้น ทำให้ชีวิตเรียบง่ายของดวงดาราเปลี่ยนไป หล่อนมีลูกแฝด โดยไม่รู้ว่า ใครคือพ่อของลูก “ก็ฉันอยากกอดเธอด้วยถามไปด้วยนี่” เขาไม่ปล่อย “แล้วก็อยากจูบเธอด้วย” ดวงดาราตกใจ อ้าปากค้าง ดวงตาขยายกว้าง ไม่คิดว่าเขาจะเอ่ยประโยคนี้ออกมา หล่อนถึงกับทำอะไรไม่ถูก ได้แต่ยืนนิ่งให้เขากอด “ไม่...” เป็นเพียงคำเดียวที่ดวงดาราเอ่ยออกมา เนื่องจากเสียงทุกเสียงถูกปิดลงด้วยริมฝีปากบางสีชมพูของเขา อารามตกใจปากจิ้มลิ้มที่ยังคงอ้าค้าง เปิดโอกาสให้เอเดนสอดลิ้นเข้าไปพันรัดลิ้นนุ่มที่อยู่ในอาการตระหนก เอเดนสำรวจช่องปากหอมหวาน พิสูจน์ด้วยตัวเองว่า ทั้งกลิ่นและรสชาติภายในโพรงปากหวานจะใช้คนเดียวกับสาวปริศนาคนนั้นหรือไม่ เหมือนกันเลย...ปากหอมหวาน กลิ่นน้ำหอมก็เย้ายวนชวนลุ่มหลง นั่นคือคำตอบที่เอเดนได้รับ เขาบดจูบ แรกลัดลิ้นเล็กที่ดูแล้วไม่เป็นประสา ราวกับไม่เคยถูกจูบมาก่อน เนื้อตัวก็สั่นหนัก หัวใจดวงดาราไม่ต้องพูดถึง เต้นโครมครามหาจังหวะไม่ได้ ตื่นเต้นไปหมดจนมือชื้นเหงื่อ สมองของหล่อนว่างเปล่าเสมือนถูกถึงออกจากหัว ไร้ความคิดความอ่านใดๆ ทั้งสิ้น แล้วอยู่ๆ ความดำมืดก็เข้ามาแทนที่ “เฮ้ย!” เอเดนตกใจ เมื่อร่างแน่งน้อยอ่อนแรง ขาทั้งสองข้างอ่อนเปลี้ย ใบหน้าแหงนหงาย ดวงดาราเป็นลม...
ตอน
อ่านเลย
แชร์