ชีวิตผู้อาศัย
ตอน 2
ชิงฉีฟังอย่างตั้งอกตั้งใจ
"จุดอ่อนของเธอ คือความลับส่วนตัว!"
ชิงฉีฟังแล้วไม่เข้าใจ "ความลับส่วนตัว? หมายความว่าอย่างไร?"
หญิงลึกลับหัวเราะคิกคัก "ฉันบอกเธอได้แค่นี้ แล้วก็อยากเตือนเธอว่า ถ้าภายในหนึ่งเดือนเธอทำธุรกรรมไม่สำเร็จ ฉันจะดูดอายุของเธอ เป็นค่าปรับจากการผิดสัญญา!"
"อะไรนะ?" ชิงฉีม่านตาหดเล็กลง อยากจะสบถออกมาดังๆ
แต่หญิงลึกลับก็เงียบไปแล้ว
ชิงฉีอยากจะซักถามแต่อีกฝ่ายไร้ร่างไร้ตัวตน คุยกับเขาแค่ในสมองเท่านั้น
เรื่องแบบนี้มันผิดปกติมาก ทำให้เขาแทบไม่อยากเชื่อคำพูดของอีกฝ่าย!
ชิงฉีครุ่นคิดอยู่ในใจว่าจุดอ่อนที่เป็นความลับส่วนตัวนี้ มันหมายถึงอะไรกันแน่
ในตอนนั้น หลินเจี๋ยก็อาบน้ำเสร็จเดินออกมาพอดี
เธอนุ่งผ้าขนหนู ผิวขาวจั๊วะ ทำให้คนมองแล้วเกิดจินตนาการไปไกล
"เสี่ยวฉีอยู่ข้างนอกนี่เอง เมื่อกี้ตอนแม่อาบน้ำ เหมือนได้ยินเสียงอะไรจากข้างนอก เกิดอะไรขึ้นเหรอ?" หลินเจี๋ยกระพริบตากลมโต
ชิงฉีไม่ได้คิดจะฟ้องอะไร เขาตอบอย่างว่าง่าย: "ไม่มีอะไรหรอกแม่ ผมกำลังคุยกับอิงเอ๋อร์อยู่ครับ!"
มองหลินเจี๋ยแล้ว ในหัวเขาเต็มไปด้วยภาพเมื่อครู่ที่หลินเจี๋ยกำลังช่วยตัวเอง
หลินเจี๋ยไม่ได้ใส่ใจอะไร เธอยิ้มพร้อมกับมวยผม "วันนี้แม่ต้องทำงานล่วงเวลา เธอกับอิงเอ๋อร์สั่งอาหารเดลิเวอรี่กินกันเองนะ"
ชิงฉีพยักหน้าอย่างว่าง่าย
เวลาผ่านไปเรื่อยๆ
ถึงตอนกลางคืน หลินเจี๋ยออกไปทำงานล่วงเวลา ชิงฉีนอนอยู่ในห้องเก็บของที่เต็มไปด้วยสินค้า เขาได้ยินเสียงไป๋อิ่งเอ๋อร์เดินลงไปรับอาหารเดลิเวอรี่ข้างล่าง
น่าเสียดายที่อาหารเดลิเวอรี่ไม่มีส่วนของเขาเลย
"ความลับส่วนตัว มันเป็นจุดอ่อนยังไงกันนะ?" ชิงฉีมองออกไปนอกหน้าต่าง ฟ้าเริ่มมืด เขาครุ่นคิดในใจ "หรือว่า เขาให้ฉันไปแอบดูความลับส่วนตัวของคนอื่น?"
เขารู้สึกลังเล
แต่เมื่อนึกถึงไป๋อิ่งเอ๋อร์ที่เคยดูถูกเขา เขาก็เลือดขึ้นหน้า
"ช่างมันเถอะ ลุยเลย!"
เขาย่องเปิดประตูห้อง แล้วเดินขึ้นบันไดไปชั้นบน
ในหัวเขาคิดไว้แล้วว่าจะอธิบายอย่างไรถ้าถูกจับได้
แต่พอเพิ่งขึ้นไปถึง เขาก็ได้ยินเสียงดังของเพลง DJ ดังออกมาจากห้องของไป๋อิ่งเอ๋อร์
ประตูห้องล็อกอยู่
ไป๋อิ่งเอ๋อร์เปิดเพลงดังขนาดนี้ เธอต้องตั้งใจใช้เสียงกลบความลับอะไรสักอย่างแน่ๆ
โชคดีที่เขาเคยเรียนรู้เทคนิคการเปิดกุญแจง่ายๆ จากช่างกุญแจในหมู่บ้านมาตั้งแต่เด็ก เขาหยิบลวดเหล็กออกมาจากกระเป๋า แล้วแยงเข้าไปในรูกุญแจสองสามครั้ง
แล้วภายใต้เสียงเพลงที่ดังสนั่น เขาก็เปิดประตูให้มีช่องว่างเล็กๆ
แม้จะเป็นเพียงช่องเล็กๆ แต่ก็เพียงพอให้เขาเห็นสิ่งที่น่าตื่นเต้นข้างใน
"นี่มัน..."
ชิงฉีรู้สึกว่าด้านล่างของเขากางเต็นท์ขึ้นมาทันที
เพราะสิ่งที่เขาเห็น คือไป๋อิ่งเอ๋อร์สวมถุงน่องสีขาวพร้อมสายเอี๊ยม กางเกงในสีขาวล้วน สองมือปิดหน้าอกอันอวบอิ่ม
เธอกำลังใช้มือถือถ่ายรูปตัวเองแช็คๆ
"รูปร่างนี่ มันสุดยอดจริงๆ!" ชิงฉีกลืนน้ำลายอย่างเสียงดัง นึกในใจ
ในขณะเดียวกันก็สงสัยว่าไป๋อิ่งเอ๋อร์กำลังทำอะไร?
หลังจากถ่ายรูปเสร็จ ไป๋อิ่งเอ๋อร์ก็พูดเสียงใส่โทรศัพท์ "เฮ้ย รูปส่วนตัวส่งให้แล้วนะ เงินก็น่าจะโอนมาได้แล้วนะ!"
"Alipay ได้รับเงิน สามร้อยหยวน!"
ไม่นาน เสียงแจ้งเตือนเงินเข้าก็ดังขึ้นจากโทรศัพท์
ไป๋อิ่งเอ๋อร์ดีใจสุดๆ "ไอ้พวกแก่หื่นนี่หาเงินง่ายจริงๆ แค่ถ่ายรูปรูปร่างก็ให้เงินแล้ว ฉันก็ไม่ได้โชว์หน้าด้วยซ้ำ ทุกวันยังคิดจะนัดฉันอีก! ฮึ! คางคกอยากกินเนื้อหงส์!"
เพราะเสียงดนตรีที่ดังมาก ไป๋อิ่งเอ๋อร์พูดอะไรอีกหลายอย่างที่ชิงฉีได้ยินไม่ชัด
ตอนนี้สายตาของเขาแทบจะละออกไปไม่ได้เลย
เด็กสาวคนนี้อายุน้อยกว่าเขาแค่ไม่กี่เดือน แต่รูปร่างนี่สมบูรณ์แบบจริงๆ
และเรื่องที่น่าตื่นเต้นยังมีต่อไป
เธอเปลี่ยนชุดเป็นถุงน่องสีดำ
แล้วก็ยังมีชุดแอร์โฮสเตส ชุดพยาบาล แม้กระทั่งชุดเซเลอร์ที่รวบผมหางม้า...
ถ้าเขาสามารถพิชิตเธอได้ เพียงแค่ชุดเหล่านี้ก็ทำให้เขาเคลิ้มไปได้แล้ว!
"เดี๋ยวก่อน!"
ชิงฉีได้สติกลับมาอย่างรวดเร็ว เกือบลืมจุดประสงค์หลักไปแล้ว
"เธอถ่ายรูปร่างตัวเองขายเพื่อหาเงิน ถ้าเรื่องนี้ป้าหลินเจี๋ยรู้เข้า เธอจะแย่แน่ๆ!"
ชิงฉีรีบใช้มือถือแอบถ่ายจากช่องประตูไว้เป็นหลักฐานอย่างรวดเร็ว
สุดท้ายเขาปิดประตูกลับเหมือนเดิม แล้วย่องลงไปข้างล่าง กลับเข้าห้องอย่างเงียบๆ
เมื่อกลับมาถึงห้อง ใบหน้าของชิงฉีเต็มไปด้วยรอยยิ้มแห่งชัยชนะ นึกถึงสีหน้าอันหยิ่งผยองของเธอ แล้วนึกถึงสีหน้าที่เธอจะแสดงออกเมื่อรู้ว่าเขามีหลักฐานจับผิดเธอ เขาก็รู้สึกตื่นเต้นอย่างหาที่เปรียบไม่ได้!
จุดอ่อนที่หญิงลึกลับในสมองของเขาบอกมา มันใช้ได้ผลจริงๆ!
"ฉันควรจะเปิดโปงเธอเมื่อไหร่ดีนะ..."
ชิงฉีคิดในใจ "ต้องหาจังหวะที่เหมาะสม!"
เขาตื่นเต้นจนนอนไม่หลับ
เขาอยากพิชิตไป๋อิ่งเอ๋อร์ ใช้ของใหญ่ของเขาอุดปากจิ้มลิ้มของเธอที่ชอบพูดจาร้ายกาจ ให้เธอร้องเรียกเขาว่าพี่ ในขณะที่เธอดิ้นพราวไปใต้ร่างของเขา!
คิดถึงตรงนี้ เขาก็อดใจไม่ไหว ถอดกางเกง จับอวัยวะสืบพันธุ์ของตัวเองขึ้นมา แล้วขยับมือขึ้นลง
พร้อมกับการเคลื่อนไหวของมือที่เร็วขึ้นเรื่อยๆ
ความคิดในหัวของเขาก็เข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ
อาจเพราะจดจ่อมากเกินไป ชิงฉีจึงไม่ได้สังเกตเสียงปิดประตูดังโครมจากข้างนอก และไม่ได้ยินเสียงเรียกของหลินเจี๋ยด้วย
จนกระทั่งประตูเปิดออกพร้อมเสียงเอี๊ยด
"เสี่ยวฉี แม่เห็นไฟยังไม่ปิด ยังไม่นอนเหรอลูก? แม่เพิ่งเลิกงาน แม่จะช่วยเก็บห้องให้ไหม..."
พูดยังไม่ทันจบประโยค
หลินเจี๋ยก็เห็นการเคลื่อนไหวขึ้นลงของชิงฉีในห้อง
ชิงฉีตกใจจนอึ้งไปเช่นกัน
ดูเหมือนความตื่นเต้นนี้จะทำให้เขาไม่สามารถควบคุมตัวเองได้อีกต่อไป พลังงานทั้งหมดพุ่งออกมาในทันที
ของเหลวข้นหนืดนี้ พุ่งสูงถึงเกือบหนึ่งเมตร ให้หลินเจี๋ยเห็นอย่างชัดเจน
หลินเจี๋ยอ้าปากเล็กน้อย ใบหน้าที่แต่งหน้าอย่างประณีตเต็มไปด้วยความตกใจ แต่สิ่งที่ทำให้เธอตกใจที่สุดคือสิ่งที่อยู่ในมือของชิงฉี
"ทำ...ทำไมมันใหญ่ขนาดนี้!"
ใบหน้าของเธอกลายเป็นสีแดงระเรื่อทันที สิ่งนี้ทั้งใหญ่ทั้งหนา เหนือกว่าสามีเธอมากเหลือเกิน
ในหัวของเธอโดยไม่ได้ตั้งใจ เกิดความคิดขึ้นมา: ถ้าให้สิ่งนี้เข้าไปในร่างกายของเธอ คงจะรู้สึกดีมากแน่ๆ
คุณอาจจะชอบ
