ข้าจะทำหน้าที่นางร้าย(ลับ)ให้ดีที่สุด

ณ หุบเขาอี้ฉุน

เทือกเขาทอดยาวสุดลูกหูลูกตา ป่าหลิวแผ่กิ่งก้านสยายดุจปีกหงส์ ยามสายลมเย็นเยียบพัดกระเพื่อมพฤกษาพงไพรเป็นระลอกคลื่น บรรยากาศพลันหดหู่หม่นหมอง กลิ่นอายความตายแผ่ไพศาลทั่วทั้งแปดทิศ

เบื้องบนมีม่านหมอกสีราตรีไร้ดาราปกคลุมทั่วฟ้า ควันดำทมิฬฟุ้งขจายดุจขี้เถ้าหลังไฟมอดดับ

ทั้งที่เป็นฤดูใบไม้ผลิ ที่แห่งนี้กลับมืดมิดยิ่งกว่าค่ำคืนกลางฤดูหนาว

ครั้นเมื่อสายฟ้าฟาดกิ่งหลิว ส่งเสียงดังกึกก้องไปสิบลี้ สัตว์ร้ายขั้นราชาอสูรแผดเสียงโฮก สะเทือนไปทั่วเมืองสี่โหรว ปักษาไร้จิตวิญญาณสะดุ้งโหยง ตกใจจนหลงลืมวิธีบิน ต่างทะยานชนกิ่งหลิวร่วงหล่นสู่พื้น

สีแห่งความมืดมิดถูกย้อมด้วยโลหิตข้นเหนียว เป็นภาพอันน่าสะพรึงภาพหนึ่ง

อีกด้านไม่ไกลจากนั้น หนึ่งในคณะสำรวจจากราชสำนัก ยืนตัวสั่นระริก

เขาเป็นถึงผู้ฝึกปราณขั้นสี่ ก่อนหน้านี้ควบคุมทัพสิบหมื่นชีวิต บุกยึดแคว้นเล็กแคว้นน้อย มีความดีความชอบตั้งมาก ทว่าต่อหน้าสัตว์อสูรระดับหก ต่อให้มีชีวิตพันชีวิตก็ไม่พอ!

หากการบุกเบิกเมืองง่ายดาย ต้าเหยียนจะมีพื้นที่อยู่อาศัยเพียงหนึ่งในสามรึ!

สองในสามส่วนของแผ่นดินต้าเหยียน เป็นเขตแดนของสัตว์อสูร เขตต้องห้ามอันเป็นสถานที่ลี้ลับไร้เจ้าของเช่นนี้ หากเขาสามารถครอบครอง ตระกูลซูย่อมสุขสบายไปอีกสิบชาติ

เพียงแต่ ความแตกต่างระหว่างขั้นสี่และขั้นหก ไม่ต่างจากสวรรค์และโลก

“ฮึ่ม! เมืองสี่โหรวนับเป็นเขตต้องห้าม ทูลฮ่องเต้ ที่แห่งนี้ ไม่มีสิ่งใดใช้สอยได้ทั้งนั้น”

เมื่อออกคำสั่งกับคนสนิทจบ ซีหยวนโหวควบม้าเมฆานิลทะยานกลับนครหลวงทันที ทหารข้างกายทอดถอนหายใจ มองหุบเขาสูงใหญ่เบื้องหน้า ที่แห่งนี้มิใช่ไร้สมบัติ แต่เจ้าถิ่นแข็งแกร่งเกินไป อย่างไรก็ไม่อาจล้ำเส้น

“กลับ!”

เรื่องอะไรจะอยู่ให้โง่เล่า หากราชาพยัคฆ์เกิดมีโทสะขึ้นมา เมืองสี่โหรวไม่เพียงพินาศเป็นหน้ากอง เมืองหยุนซื่อติดกันก็จะกลายเป็นเมืองผีไปด้วย!

เสียงกองกำลังสำรวจเมืองเร่งทัพกลับนครหลวง ดังไปถึงหุบเขาชั้นใน กล่าวให้ถูกก็คือ ดังอยู่ในกระจกบานใหญ่ขลิบทองอร่ามตาบานหนึ่ง

กระจกส่องปฐพี เป็นสมบัติวิเศษระดับเจ็ด ใช้สอดส่องระยะสิบหมื่นลี้พร้อมกันสูงสุดร้อยแห่ง ในบรรดาของวิเศษสายสอดส่อง กระจกส่องปฐพีนับว่าเหนือล้ำสูงสุด

ด้านตรงกันข้ามกับกระจกส่องปฐพี คือบัลลังก์ไม้หนานมู่ฉลุดอกพลับพลึงสีเลือดเสมือนจริง ผลิบานบนโครงกระดูกสีขี้เถ้าอย่างมิอาจแบ่งแยก เสมือนบุปผาในโลกหลังความตายกลางหลุมศพ

บนบัลลังก์ ร่างบางเล็กในอาภรณ์หรูหราสีชมพูอ่อน โคลงศีรษะไปมาด้วยความง่วงงุน หลังฟังวาระการประชุมไร้สาระอยู่นานสองนาน

“ข้าบอกแล้วอย่างไร กระต่ายเจ้าเล่ห์มีสามโพรง ท่านหญิงน้อยจะมีฐานลับเพียงหนึ่งเดียวมิได้ สมควรปลูกสร้างคฤหาสน์หลังโต บนหมู่เกาะอวิ๋นซาน!” ผู้กล่าวคือไป๋อี้หรวน หากไม่นับผู้เป็นนาย นางเป็นหญิงสาวเพียงหนึ่งเดียวในที่แห่งนี้

ไป๋อี้หรวนมีเรือนร่างอ้อนแอ้น ทรวดทรงงามพร้อม รูปโฉมงามล้ำ ดวงตาคมสวยปลายหางชี้ตวัด ริมฝีปากอวบอิ่มสีแดงชาด แผ่กลิ่นอายนางจิ้งจอกงามล่มเมือง

โฉมงามนางนี้ ฝึกฝนจนบรรลุปราณขั้นหก หรือที่เรียกอย่างเป็นทางการว่า ‘ขอบเขตราชันย์’

ทั่วทั้งดินแดนจงหนาน ทราบกันดีว่าปราณขั้นหกในตำนาน เป็นพลังสูงสุดเท่าที่บรรพบุรุษเคยไปถึง

กระทั่งยอดฝีมือมือหนึ่งของราชสำนักอย่างราชครูฟาง ยังชะงักอยู่ที่ขั้นสี่ช่วงกลางมาหลายสิบปีแล้ว เขามีอายุได้สี่ร้อยปีเศษ ดำรงชีพมาหลายยุคสมัย กลับพ่ายแก่โฉมงามนางนี้

“ข้าเห็นด้วยกับน้องสี่ หุบเขาอี้ฉุนราวกับสวนหลังบ้าน มีสัตว์เลี้ยงเฝ้าเรือนเป็นตัวพิการอ่อนด้อยขั้นหก จะคู่ควรกับท่านหญิงผู้สูงส่งเหนือผู้คนของพวกเราได้อย่างไร”

“พี่ใหญ่กล่าวได้ถูกต้อง!” ไป๋อี้หรวนผงกศีรษะเห็นชอบ นางมองไป๋เจิ้งกำลังแผ่กลิ่นอายล้ำลึก ในใจเกิดความฉงน “ท่านบรรลุถึงขอบเขตเทวะแล้ว? ประเสริฐอย่างยิ่ง! ในที่สุดพวกเราพี่น้องก็ใกล้ความฝันเสียที อีกไม่กี่ร้อยปีต่อจากนี้ ท่านย่อมทะลวงถึงขอบเขตศักดิ์สิทธิ์ได้แน่”

ถ้อยคำนี้แล่นไปถึงหูของดรุณีน้อยบนบัลลังก์ อาการครึ่งหลับครึ่งตื่นพลันมลายสูญสิ้น

‘เจ้าปีศาจไป๋เจิ้ง ร้ายกาจขนาดนี้เลย?’

ดวงหน้าจิ้มลิ้มสูญเสียความสงบครู่หนึ่ง ม่านตาปรากฏร่องรอยสั่นไหว

ดรุณีนางน้อยนางนี้ คือผู้ที่ผู้คนทั่วต้าเหยียนรับรู้ว่าเป็น ‘ซูหลีอิ๋น’ ธิดาฮูหยินซื่อจื่อแห่งจวนซีหยวนโหว คุณหนูสามแสนอ่อนแอไร้ค่า ซึ่งถูกอนุคนโปรดของบิดาใส่ความว่าเป็นตัวกาลกิณี จนต้องใช้ชีวิตในอารามอยู่หลายปี

บัดนี้นางมีอายุได้สิบสี่ขวบปี สำหรับโลกใบนี้นับว่ายังเยาว์มากนัก ไม่เหมือนกับยุคจีนโบราณที่มีอายุขัยจำกัด ดินแดนจงหนาน คนธรรมดายังมีอายุขัยถึงร้อยห้าสิบปี เด็กวัยสิบสี่ขวบปีอย่างนาง ไม่ควรแบกรับภาระใหญ่เช่นนี้

ใช่! นางยังเด็ก ร่างกายยังเล็กตัวกะเปี๊ยกเดียว กลับถูกกลุ่มมารปีศาจวิกลจริต จับมาเล่นปาหี่ในบทบอสเจ้าถิ่น!

ย้อนกลับไปเมื่อเดือนก่อน นาง ไม่สิ ‘เธอ’ คือฉินหลานเหอ นักอ่านนิยายออนไลน์ ควบตำแหน่งนักวิจารณ์ ฉายามารร้ายถล่มพระเอก

จำนวนดาวที่เธอจะรีวิวให้นิยายที่อ่าน ร้อยละเก้าสิบเก้าคือสามดาวถ้วน

ส่วนนิยายเรื่องไหนที่พระรองเข้าเส้นชัย รับไปเลยห้าดาวเต็ม!

ใครจะรู้ว่า เธอจะทะลุมิติเข้านิยายที่ด่าไว้อย่างไม่เหลือชิ้นดี

ซูหลีอิ๋นคือหนึ่งในตัวละครสมทบเรื่อง ‘ยอดสตรีสะท้านภพ’ นิยายจีนแฟนตาซีฮาเร็มชาย แนวฝึกพลังปราณ ที่นางเอกฝึกฝนได้อย่างรวดเร็วเกินมนุษย์มนา ด้วยสกิลโกงขั้นเทพ ไล่ล่าสมบัติและสมุนไพรทิพย์ ล้างกระดานอำนาจเก่า สร้างขั้วอำนาจใหม่อย่างเอิกเกริกสะท้านภพ

ยอดสตรีสะท้านภพ ดำเนินเรื่องราวด้วยการเปิดฉากตัวร้ายเข้ามาหาเรื่อง ดูถูกดูแคลนนางเอกอย่างไร้เหตุผล ประหนึ่งคนไร้สมองกร่างไม่เข้าท่า

จากนั้นนางเอกของเรื่อง ก็จะตบหน้ากลับคนพวกนี้ด้วยพลังที่เหนือล้ำเกินความคาดหมาย จนหน้าสั่นเป็นแถบๆ

จนเมื่อเรื่องราวไม่คืบหน้าวนไปวนมาอยู่ที่เดิม นักอ่านเริ่มส่งเสียงบ่น คนแต่งถึงรีบร้อนจบเรื่อง ด้วยการให้นางเอกมุ่งกำจัดบอสทีละตัว จนไปถึงลาสบอส

ซึ่งลาสบอสที่ว่า ก็คือคู่หมั้นของซูหลีอิ๋น ประมุขเซียวจิ้ง!