ขอแค่ได้รัก

เฮเดน นักธุรกิจหนุ่มผู้เต็มไปด้วยไฟแค้นจากการถูกเพื่อนรักทรยศ เขาจึงมุ่งเป้าทำลายมนัสวี น้องสาวของคนทรยศที่เคยมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันในอดีต มนัสวีต้องยอมรับข้อเสนออันแสนเจ็บปวดด้วยการเป็นเมียเก็บเพื่อชดใช้ความผิดแทนพี่ชาย เธอถูกกักขังในพันธะสัญญาที่บีบคั้นทั้งกายและใจ โดยมีความลับสำคัญคือหนูไอซ์ ลูกสาวตัวน้อยที่เป็นดั่งแก้วตาดวงใจและเป็นสายเลือดที่เกิดจากเขา ซึ่งเธอต้องปกปิดไว้ไม่ให้เขาได้รับรู้ท่ามกลางพายุแห่งการล้างแค้นนี้

เมื่อความผิดพลาดในอดีตทำให้บาสเตียนเคยสูญเสียเธอไป ครั้งนี้เขาจึงกลับมาพร้อมความบ้าคลั่งและคำประกาศกร้าวว่าจะไม่ยอมปล่อยให้เธอหลุดมือไปอีกเป็นอันขาด แม้จะต้องกักขังหรือพันธนาการเธอไว้ด้วยวิธีใดก็ตาม เขาก็พร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อครอบครองเธอไว้เพียงผู้เดียว แม้หญิงสาวจะพยายามขัดขืนและด่าทอท่ามกลางสัมผัสอันเร่าร้อนที่เขายัดเยียดให้ แต่ร่างกายเจ้ากรรมกลับทรยศความรู้สึกด้วยการตอบสนองต่อรสจูบและปรนเปรอที่แสนหิวกระหายนั้นอย่างไม่อาจต้านทานได้เลย

ความเข้าใจผิดเปลี่ยนให้ฮาร์เวีย มาสเคราโน่ กลายเป็นชายใจร้ายที่เต็มไปด้วยความป่าเถื่อน ทว่าแพทริเซีย อะลอนโซ ลิซเต กลับยอมตกเป็นเหยื่อรองรับอารมณ์เพราะความรักที่มีให้ แม้จะพยายามขัดขืนและวิงวอนขออิสรภาพ แต่เขากลับยิ่งรัดตรึงเธอไว้ในกรงสวาทเพื่อระบายความหิวโหย ฮาร์เวียอ้างว่าต้องการร่วมหลับนอนกับเธอเพียงเพื่อให้เบื่อกันไปข้างหนึ่ง แต่การกระทำที่รุนแรงและเร่าร้อนนั้นกลับผูกมัดร่างกายและหัวใจของเธอเอาไว้จนยากจะหลีกหนีท่ามกลางไฟปรารถนาที่ไม่มีท่าทีว่าจะดับลง

นิชาสาวน้อยวัยสิบแปดปีผู้มีเสน่ห์อันโดดเด่นด้วยใบหน้าสวยสะดุดตาอย่างเป็นธรรมชาติ ผิวขาวเนียนละเอียดและดวงตากลมโตที่ดูสดใส ความเป็นสาวสะพรั่งของเธอเริ่มฉายแววชัดเจนขึ้นในทุกวัน จนกระทั่งโชคชะตาทำให้เธอต้องมาใช้ชีวิตใกล้ชิดกับพ่อเลี้ยงหนุ่มสุดหล่อเหลา ความผูกพันที่เกิดขึ้นอย่างไม่ทันตั้งตัวท่ามกลางความใกล้ชิดในบ้านหลังเดียวกัน ทำให้หัวใจดวงน้อยของเธอเริ่มสั่นคลอนและตกหลุมรักเขาอย่างรุนแรงจนยากจะห้ามความรู้สึกนี้ได้อีกต่อไป

ภาพฟ้าตัดสินใจพิสูจน์ตัวเองให้ครอบครัวเห็นว่าเขาไม่ใช่คนล้มเหลว ด้วยการย้ายไปทำงานที่ไร่อ้อยทิศเหนืออันกว้างใหญ่ ที่นั่นเขาได้พบกับทิศเหนือ เจ้าของไร่สุดหล่อผู้มีฝีปากร้ายจนน่าหมั่นไส้ ทว่าภายใต้ท่าทีเหล่านั้น ทิศเหนือกลับเป็นพี่ชายที่แสนดีซึ่งคอยสอนงานและมอบกำลังใจให้ภาพฟ้าในยามท้อแท้เสมอ จนความใกล้ชิดเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความผูกพันที่ภาพฟ้าอยากจะเก็บรักษาไว้เพียงผู้เดียว ในฐานะทิศเหนือของภาพฟ้าตลอดไป