รักนี้ลิขิตเองเหมือนฝัน NC20+++

INTRO 2

เช้าวันต่อมา

“อื้อ อ๊ะ! บีน!” ฉันงวยเงียตื่นขึ้นมา เห็นว่าผ้าห่มถูกเลิกไปกองอยู่ที่พื้น บีนกำลังเอานิ้วแกร่งเขี่ยกลีบกุหลาบของฉันเล่นอยู่ รู้สึกเสียวนิดหน่อย

“บวมแดงอักเสบมากเหมือนกันนะ เดี๋ยวไปซื้อยาแก้อักเสบมาให้” ใบหน้าหล่อเอ่ยพร้อมกับเลื่อนสายตาคมมามองหน้าฉัน แล้วก้มลงไปจุมพิตกับกลีบกุหลาบและเลียมันเร็วอย่างรวดเร็วไม่ทันตั้งตัวหนึ่งที

“อ๊ายย ขะ ขอบคุณสำหรับยาล่วงหน้า หวังว่านายจะเป็นคนจริง ไม่ผิดคำพูดที่ให้ไว้กับฉันนะ” ฉันเอ่ยแล้วเบือนหน้าที่แดงซ่านหนี เพราะว่าบีนลุกขึ้นจากเตียงทั้งที่ร่างกายเปลือยเปล่าและพยักหน้ารับรู้ อย่าให้รู้นะว่าผิดคำพูดที่ให้สัญญาไว้ ตัดขาดออกจากชีวิตแน่

“โอ้โห เป็นลำเลย ขนาดตอนนี้ยังอ่อนตัวนะเนี่ย” ฉันพึมพำ เบิกดวงตากว้าง “58 ชอบมั้ย...” บีนเอ่ยนิ่งแสยะยิ้ม ฉันกลืนน้ำลายดัง ‘อึก’

“...เมื่อกี้นี้ที่พึมพำ ฉันได้ยิน” ใบหน้าหล่อดูดีเอ่ย

“ชอบมั้ง” ฉันตอบแบบปัดๆ ด้วยความเขินอาย ว่าแล้วนายถั่วต้มก็อุ้มฉันท่าเจ้าสาวขึ้นอย่างไม่ทันตั้งตัว ฉันจึงรีบเอามือนุ่มคล้องคอแกร่งของเขาทันทีด้วยความตกใจ

“เฮ้ย นายจะพาฉันไปไหน” ฉันเบิกตากว้างตกใจถาม

“พาไปเอาในห้องน้ำมั้ง ไปอาบน้ำน่ะสิ” บีนเอ่ยนิ่ง

 “มะ ไม่เป็นไร ฉันอาบเองได้ นายไปอาบน้ำก่อนก็ได้” ฉันบอกเขาด้วยความอาย

“อายทำไม เห็นมาหมดทุกซอกทุกมุมแล้ว ไม่ต้องอาย ตรงนั้นของเธอสวย มั่นใจในตนเองหน่อยสิ ปะไปอาบน้ำกัน แล้วถ้าปฏิเสธ โดนจัดท่าลิงอุ้มแตงในห้องน้ำแน่ เข้าใจ๊” ฉันกำลังจะปฏิเสธ แต่เหมือนเจ้าตัวจะรู้ทันจึงเอ่ยตัดบทฉันเฉยเลย

“อะ โอเค ย่ะ ยอมก็ได้” “หึ ยอมให้จัดในห้องน้ำอีกรอบ โอเค ปะ ไปกัน” ใบหน้าหล่อยิ้มเจ้าเล่ห์เอ่ย พลางเดินไปที่ห้องน้ำ

“ไม่ใช่ ฉันหมายถึงอาบน้ำ...ด้วยกัน” นายถั่วต้มนึกแกล้งฉันแน่ๆเลย คอยดูนะจะแกล้งคืนแน่นอน หลังอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ บีนประคองฉันให้พามานั่งที่โซฟาสีขาวในห้องรับแขกและบอกให้นั่งดูทีวีที่ห้องรับแขกไปก่อน ส่วนเขาก็ออกไปร้านขายยาซื้อยาแก้อักเสบ

“เดี๋ยวฉันมา ออกไปซื้อยาแก้อักเสบที่ร้านขายยาใกล้ๆคอนโดนี้ก่อน อย่าดื้ออย่าซน” ใบหน้าหล่อเอ่ยแล้วหยิบรองเท้ายี่ห้อดังจากชั้นรองเท้ามาสวมใส่

“อื้อ โอเค” เมื่อฉันตอบตกลง ใบหน้าหล่อก็พยักหน้าเล็กน้อย แล้วก็เปิดประตูออกจากห้องคอนโดเพื่อไปซื้อยาให้ฉัน โชคดีที่บีนให้บอกรหัสประตูห้องไว้ให้ฉัน ซึ่งฉันอยากจะรู้ว่า เขาเป็นคนดีจริงๆหรือเปล่า จึงได้เปิดประตูห้องออกไป แล้วมองไปยังลิฟท์เห็นประตูลิฟท์กำลังจะปิดพอดีบีนเห็นจึงทำมือยกขึ้นเหมือนสัญลักษณ์โทรศัพท์มือถือพร้อมกับตะโกนมาว่า

“ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นให้โทรหาฉันทันทีนะ” ฉันจึงพยักหน้าแล้วยกมือขึ้นทำเป็นรูปวงกลมขนาดใหญ่และ ตะโกนกลับไปว่า

“โอเค” เมื่อลิฟท์ปิดประตูลง ฉันจึงปิดประตูห้องเช่นเดิม และมานั่งที่โซฟาสีขาวสะอาดตา เปิดทีวีจอใหญ่เพื่อดูว่ามีรายการอะไรที่น่าสนใจบ้าง พร้อมกับกวาดสายตาไปทั่วห้องคอนโดหรู

“เก็บกวาดห้องให้สะอาดดีนะเนี่ย สไตล์ห้องก็ดูดี” ใบหน้าสวยเอ่ยพร้อมกับยิ้มกว้าง ฉันสอดส่องที่พักของนายถั่วต้มสักพัก ก็สะดุดกลับชั้นหนังสือสีกรมท่าที่มีกรอบรูปเล็กอันหนึ่งตั้งไว้ มันดึงดูดสายตามาก ฉันจึงลุกขึ้นค่อยๆเดินไปดูกรอบรูปนั้น เมื่อฉันเห็นรูปภาพนั้นก็ยิ้มกว้างทันที เพราะมันคือรูปคู่ของเรา  ขณะที่ฉันกำลังดูรูปภาพ มือแกร่งก็เปิดประตูห้องเข้ามา

“เฌอรีนทำอะไรอยู่ ฉันซื้อยาแก้อักเสบมาแล้ว” นายถั่วต้มเอ่ยนิ่ง ฉันจึงหันไปหาคนต้นเสียงและยกกรอบรูปอันนี้ให้ดู แล้วยักคิ้วเล็กขึ้นหนึ่งข้าง “รูปภาพนี้คืออะไรเนี่ย แอบเอามาใส่กรอบรูปตั้งแต่เมื่อไหร่ ฉันจำได้ว่าเราเพิ่งถ่ายรูปคู่กัน เมื่อหนึ่งสัปดาห์ก่อนเองนะ” ใบหน้าจิ้มลิ้มเอ่ยถาม

“อะไรที่เกี่ยวกับเฌอรีนคือความทรงจำของบีนทั้งหมด รูปนี้สวยฉันเลยเอามาเข้ากรอบรูปไว้เป็นที่ระลึกไง” ใบหน้าหล่อยิ้มเล็กน้อยเอ่ยตอบคนตัวเล็ก พร้อมกับถือถุงยาวางลงที่โต๊ะกินข้าว ก่อนเดินตรงมาหา

ฉันไม่ได้พูดอะไรตอบกลับ แต่โผกอดเอวสอบของบีมแน่น สุดท้ายนี้ฉันหวังว่าเราจะมีความสุขดี ไม่มีมารมาผจญ และสร้างครอบครัวกับนายถั่วต้มของฉันไปจนแก่เฒ่า อะไรก็ตามที่ทำให้ครอบครัวของเราในอนาคตอยู่รอดฉันก็ยินดีที่จะทำ

 { Cherine part end }

 (17 / 3 / 2024)  ณ วันที่อัพเดทตอน NTRO 2