Secretly in love (แอบหลงรัก)
ตอน 2
ตอนที่2
ก็นั่นแหละครับ สุดท้ายผมก็ต้องมานั่งเป็นเพื่อนรุ่นพี่ขี้เมานี่ต่อ ก็เห็นใจแหละครับพี่เค้าดูแลแฟนดีขนาดนั้น รักกันมาตั้งนาน จู่ๆมาถูกนอกใจแบบนี้ เป็นผมเองก็คงจะเศร้าเหมือนกัน
หลังจากนั้น ผมกับพี่กายก็นั่งดื่มด้วยกันต่อ ไม่รู้ดื่มมามากเท่าไหร่ก่อนหน้านี้ ถึงได้นั่งคอพับร้องไห้อยู่แบบนี้ ถ้าผมไม่มาเห็นเข้าซะก่อน มีหวังนอนตายอยู่ที่นี่แหง เห้ออ..
เวลาผ่านไปนานพักใหญ่ๆ ตอนนี้ก็เกือบตีสามได้แล้ว พี่กายก็ยังไม่มีท่าทีว่าจะกลับไปไหน ส่วนผมก็ทั้งง่วงทั้งเริ่มเมา ก็เล่นหมดแก้วๆอยู่แบบนั้นตั้งแต่ผมมานั่งดื่มเป็นเพื่อน ถึงผมจะคอแข็งแค่ไหน แต่โดนบังคับให้ยกด้วยตลอดแบบนี้ ผมก็ต้องเมาแหละครับ
“พี่ ผมว่าพี่กลับหอดีกว่านะ”
“กูไม่อยากกลับ”
“งั้นผมกลับก่อนนะ พรุ่งนี้ผมต้องเรียนเช้า”
พี่กายหันมามองหน้าผมนิ่งๆ เหมือนเค้าจะเริ่มหยุดร้องไห้แล้ว เวลาพี่เค้านิ่งแบบนี้ผมก็เดาใจไม่ถูกเหมือนกันว่าพี่กายคิดอะไรอยู่ ความเมาเริ่มเข้ามาเกาะกุมในจิตใจของผม อย่างที่ผมบอกไป ผมเคยแอบชอบพี่กายตั้งแต่ตอนอยู่ปีหนึ่ง ตอนนั้นผมไม่รู้ว่าพี่เค้ามีแฟนเลยเขาไปจีบ แต่นั่นแหละครับ ผมก็ถูกปฏิเสธกลับมาเพราะพี่เขาบอกว่ามีแฟนแล้วแถมยังรักกันดีไม่คิดจะมีใครอีก ตั้งแต่นั้นมาผมก็ทำใจแล้วไม่ยุ่งกับพี่เขาอีกเลย จนมาเจอวันนี้ ยอมรับนะครับ ว่าผมก็แอบดีใจเหมือนกัน ที่เห็นว่าพี่กายกับพี่ไอวาเลิกกันแบบนี้
“กูขอไปนอนห้องมึงได้ไหม”
“ห้องผม??”
“อืม แค่คืนเดียว พรุ่งนี้กูจะย้ายกลับไปอยู่บ้าน”
“จะดีเหรอพี่?”
“ทำไม ก็ผู้ชายด้วยกัน?”
........
“แต่ผม..” ผมก็ไม่ได้ติดอะไรหรอกนะครับ แต่อย่างที่รู้ว่าผมชอบพี่มันอยู่ แล้วผมก็รู้สึกเมาอีกด้วย หากผมเกิดห้ามใจตัวเองไม่ได้ขึ้นมาก็แย่นะสิครับ
“นะ กูขอไปนอนคืนเดียว กูจะไม่รบกวนมึงอีก”
“เห้อ..งั้นก็ได้ครับ แต่แค่คืนเดียวนะ”
“อืม”
สุดท้ายผมก็ต้องลากพี่กายกลับมาที่ห้องจนได้ แล้วตัวพี่มันอย่างหนักแถมยังเดินเซไปเซมาจะล้มอยู่ท่าเดียว สติสตางค์คงหายไปหมดแล้วมั้ง
“พี่ เดินดีดีถึงแล้ว”
“อืม ทำไมหอมึงมันคุ้นๆจังวะ?”
“เข้าไปได้แล้วพี่ผมหนัก!”
ผมประคองร่างพี่กายจนเข้ามาในห้องได้สำเร็จ ก่อนจะโยนร่างนั้นลงไปกับเตียง
“เห้อ ! หนักจังวะ”
“อืออ...ขอบใจนะ” พี่กายบ่นพึมพัมออกมาทั้งที่หน้ายังนอนคว่ำอยู่กับเตียง แล้วตอนนี้ ผมก็เริ่มง่วงมากแล้วด้วย เลยใช้มือเถิบร่างพี่กายไปข้างๆ ก่อนจะล้มตัวลงนอนแล้วหลับไปด้วยความเพลียบวกกับความเมา
“ฮึก ฮึก ไอวา อย่าทิ้งผมไป..”
“หืม??” ผมสดุ้งตื่นขึ้นมาอีกครั้งหลังจากหลับไปได้ไม่ถึงชั่วโมง เพราะเสียงของพี่กายแล้วมือหนากำลังกอดรัดร่างผมเอาไว้แน่น
“เห้ยพี่! ผมไม่ใช่แฟนพี่นะ” ผมสดุ้งแล้วพยายามผลักพี่กายออก แต่แม่งแรงเยอะชมัด แถมยังร้องไห้ฟูมฟายเหมือนคนจะตายอีก อะไรวะเนี่ย!!
“ไอ ทำไมเธอถึงนอกใจเรา ฮึก เราทำดีกับเธอไม่พอเหรอ ฮึก ฮืออ”
“พี่กาย พี่กาย” ผมพยายามเขย่าร่างรุ่นพี่ที่กำลังนอนละเมอกอดผมเอาไว้ แต่เรียกยังไงเขาก็ยังตกอยู่ในภวังค์แห่งความฝัน เอาเข้าจริง การที่พี่เขามากอดผมแบบนี้ มันก็ทำให้ใจผมเริ่มจะคิดฟุ้งซ่านอยู่เหมือนกัน ก็ผมชอบพี่เขานิครับถึงเขาจะกอดเพราะคิดว่าผมเป็นแฟน แต่มันก็อดรู้สึกดีไม่ได้นิจริงไหม?
“พี่กาย”
“อย่าทิ้งผมไปนะ ฮึก ฮืออ”
พี่กายเริ่มใช้ใบหน้าซุกเข้ามายังซอกคอของผมแล้วร้องไห้ไปด้วย มือทั้งสองก็เอาแต่กอดรัดผมเอาไว้
“พี่ ผมไม่ใช่พี่ไอวา พี่ตื่นมาดูดีดีสิ”
“ฮึก อะ ไอพีช??”
เหมือนพี่กายจะเริ่มได้สติ เพราะมือผมทุบไปที่ไหล่ของพี่กายซ้ำๆ แต่เขาก็ยังไม่ยอมปล่อยกอดนั้นออกจากผม
“เห้อ ฟื้นสักที ปล่อยผมได้แล้วพี่”
“กู ฮึก กูขอกอดมึงแบบนี้ได้ไหม ฮึก ฮือออ”
“อะไรพี่ ไม่ได้!?”
“กูแค่อยากกอดไอวาแบบนี้ อยากขอร้องเค้าแบบนี้ แต่กูคงทำไม่ได้ฮึก”
“พี่อย่าไร้สาระได้ไหม ผมก็คือผม ถะ ถ้ารู้ตัวแล้วก็ปล่อยผมก่อน” จุกเหมือนกันนะครับ ที่ได้ยินพี่กายพูดแบบนี้ มันเหมือนตอนนี้ ผมกำลังเป็นร่างก๊อปปี้ของพี่ไอวาอยู่ไม่มีผิด ผมพยายามดิ้นสบัดพี่กายจนหลุดออกมาได้ แต่พี่กายก็ยังดึงตัวผมไปกอดเอาไว้อีก ก่อนจะขึ้นมาคร่อมทับร่างผมพร้อมจับมือสองข้างล๊อคไม่ให้ผมดิ้นหนี
“พี่ทำอะไรเนี่ย!?”
“ไอ่พีช มึงเคยชอบกูใช่ไหม” จู่ๆผมก็หน้าชาขนคอลุกซู่ขึ้นมา เพื่อพี่กายเริ่มก้มลงมาขยับใบหน้าที่ซุกกับซอกคอผมอยู่เบาๆ
“เห้ยพี่!” ผมเบือนหน้าหนีแต่พี่กายก็ยังไม่หยุดแล้วใช้ริมฝีปากซุกไซร้ไปตามซอกคอของผมอยู่แบบนั้น
“กูถาม ว่ามึงเคยชอบกูใช่ไหม?”
“กะ ก็เคยชอบ แต่ตอนนี้ไม่ได้”
“ทำไมมึงถึงชอบกู”
“ผะ ผมไม่รู้ พี่ปล่อยผมก่อน อย่าเล่นได้ไหม!”
...
คุณอาจจะชอบ
