หย่าแล้วก็ไม่ต้องขอคืนดี

ฉินหว่านอันมองความคิดอันเจ้าเล่ห์ของเธอออก ตบมือของเธอเบาๆ แล้วพูดขึ้นอย่างมีลับลมคมใน “ถ้าอย่างนั้นเธอก็พักผ่อนที่นี่ก่อน เดี๋ยวค่ำๆ หน่อยฉันจะพาเธอไปยังที่แห่งหนึ่ง”

หลังจากที่ซูหว่านหนิงตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ก็เป็นเวลาบ่ายแล้ว เธอรีบติดต่อไปหาทนายความให้ร่างใบหย่าทันที หลังจากเซ็นชื่อเสร็จ ก็ให้คนนำไปส่งที่ห้องทำงานท่านประธานที่ฮั่วซื่อ กรุ๊ป

ฮั่วเยี่ยนสือรับใบหย่ามาจากมือของผู้ช่วย หลังจากเห็นใบหย่าที่เซ็นชื่อเสร็จเรียบร้อยแล้วก็ยิ้มออกมาด้วยความโกรธเคือง

ลายเซ็นของผู้หญิงคนนี้ดูคุกคามขู่เข็ญ ราวกับกำลังยั่วยุเขา

นิ้วมือที่เห็นกระดูกข้อต่อชัดเจนของเขาบีบมุมเอกสารเอาไว้แน่น ก่อนจะฟาดลงบนโต๊ะอย่างรุนแรง

กระดาษกระแทกลงกับโต๊ะ เกิดเสียงดังสนั่น

“ซูหว่านหนิง คุณนี่มันสุดยอดไปเลย！”

เขาไม่เชื่อว่าซูหว่านหนิงจะยอมหย่าอย่างเชื่อฟังขนาดนี้ การที่เธอเป็นฝ่ายขอหย่าเองก็เพราะต้องการถอยเพื่อที่จะรุก เพื่อให้ตัวเองได้ในสิ่งที่ต้องการก็เท่านั้น

ตอนที่เจอกับซูหว่านหนิงอีกครั้งในงานประชุมสุดยอดผู้นำทางธุรกิจนั้น ผมสีดำสนิทที่เคยยาวสลวยของเธอถูกตัดสั้นเล็กน้อย ทั้งยังดัดเป็นลอน ปล่อยลงมาประบ่า

เธอใส่ชุดเดรสยาวเข้ารูปสีเงิน คอวีลึกบริเวณหน้าอกช่วยเน้นให้ไหปลาร้าดูโดดเด่นมากขึ้น ใบหน้าดูสง่างาม พู่ประดับเปล่งแสงระยิบระยับสะดุดตาอยู่ภายใต้แสงจากโคมไฟที่สาดส่องลงมา

ทุกรอยยิ้มอากัปกิริยามีเสน่ห์น่าหลงใหล ราวกับเธอนี่แหละที่เป็นตัวหลักของงานประชุมสุดยอดผู้นำในครั้งนี้

ฮั่วเยี่ยนสือรู้อยู่แล้วว่าผู้หญิงคนนี้สวยงามมาก แต่ไม่คาดคิดว่าหลังจากที่แปลงโฉมแล้ว เธอจะสวยจนหาที่เปรียบมิได้ขนาดนี้

สายตาที่ร้อนระอุกำลังจับจ้องมองเธอ ทำให้ซูหว่านหนิงหันหน้าไปโดยสัญชาตญาณ ทันทีที่เงยขึ้นมองก็เห็นดวงตาที่ลุ่มลึกของฮั่วเยี่ยนสือเข้าพอดี เขาใส่ชุดสูทสีดำทั้งตัว ออร่าสูงส่งสง่างามที่เข้าถึงได้ยากแผ่ซ่านออกมารอบตัว

โจวชิงชิงยืนอยู่เคียงข้างกายของผู้ชายคนนั้นด้วยท่าทางที่กำลังควงแขนของเขาอย่างสนิทสนม ใบหน้าของเธอแสดงให้เห็นถึงความทะเยอทะยานอันแน่วแน่

ซูหว่านหนิงเห็นท่าทางโอ้อวดของโจวชิงชิง ก็เบนสายตาไปทางอื่นด้วยความรู้สึกตลกขบขัน ขณะที่เธอกำลังพูดคุยเจรจากับผู้อาวุโสด้านธุรกิจอยู่นั้น ก็มีหญิงสาวคนหนึ่งเดินมาชนเธอเข้า จนน้ำผลไม้ในมือหก

ซูหว่านหนิงหลบไม่ทัน น้ำผลไม้เลอะเปื้อนกระโปรงพู่ เธอรีบกล่าวขอตัวกับผู้อาวุโสที่อยู่ด้านข้าง ก่อนจะรีบไปทำความสะอาดที่ห้องน้ำ

“ซูหว่านหนิง เธอมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง？ งานประชุมสุดยอดผู้นำทางธุรกิจที่มีระดับขนาดนี้ แม่บ้านแบบเธอคู่ควรที่จะมาเข้าร่วมด้วยเหรอ？ ！”

คำว่า ‘แม่บ้าน’ มันทิ่มแทงใจของซูหว่านหนิง เมื่อก่อนเธอเคยเป็นราชินีที่โดดเด่นมากในสายงานอาชีพ แต่เป็นเพราะความรัก เธอถูกบีบบังคับให้ละทิ้งอาชีพการงานที่ตัวเองสุดแสนจะภาคภูมิใจ

โชคดีที่ทุกสิ่งทุกอย่างมันยังไม่สาย เธอยังมีสิทธิ์กลับมาได้อีกครั้ง

ซูหว่านหนิงมองเธอด้วยสายตาเยาะเย้ย

โจวชิงชิงเห็นเธอไม่พูดไม่จา ความจองหองก็ยิ่งกำเริบเสิบสานมากขึ้น “ไม่เคยเห็นใครที่ไร้ยางอายเท่าเธอมาก่อน ฉันส่งวิดีโอไปให้เธอดูแล้วไม่ใช่เหรอ？ ทำไม ยังอยากจะเห็นให้ละเอียดกว่านั้น ถึงจะยอมสละตำแหน่งคุณนายฮั่วงั้นสิ？ วิธีการแย่งชิงฉกฉวยของเธอนี่มันช่างน่ารังเกียจสิ้นดี！”

สายตาของซูหว่านหนิงเย็นยะเยือก เธอโต้เถียงกลับไป “น่ารังเกียจสู้คุณโจวไม่ได้หรอกค่ะ มาอ่อยสามีคนอื่นทั้งที่รู้ว่าเขามีภรรยาอยู่แล้วไม่พอ ยังจะมาทำตัวยุแหย่ต่อหน้าของเมียหลวงอีก ถ้าพูดถึงเรื่องไร้ยางอายยังจะมีใครที่เทียบคุณได้อีกเหรอ？”

โจวชิงชิงอึ้งตะลึงไปสองวินาที ไม่อยากเชื่อว่าครั้งนี้ซูหว่านหนิงจะตอบโต้ตรงๆ แบบนี้ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอยั่วยุ แต่ซูหว่านหนิงก็ไม่เคยแยแสสนใจเลยสักครั้ง

เธอโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ ง้างมือขึ้นมาจะตบหน้าของซูหว่านหนิง “เธอนั่นแหละเป็นเมียน้อยที่เข้ามาแทรกกลางระหว่างเรา！ ถ้าไม่ใช่เพราะเธอใช้วิธีการต่ำช้าไปวางยาใส่เยี่ยนสือ ป่านนี้ฉันคงได้เป็นคุณนายฮั่วไปแล้ว เขารังเกียจเธอจนแทบไม่ไหวแล้ว”

ซูหว่านหนิงตบหน้าอีกฝ่ายเข้าอย่างจัง “คุณโจวเอาเวลาที่มารังควานฉันไปเรียนหนังสือจะดีกว่านะคะ คำพูดคำจาที่ออกมาจากปากไร้สมองสิ้นดี ต่อให้เขาจะรังเกียจฉันขนาดไหน ฉันก็เป็นคุณนายฮั่วอยู่ดี”

โจวชิงชิงเบิกตากว้างด้วยความเหลือเชื่อ ทำท่าจะกระโจนเข้าไปสั่งสอนซูหว่านหนิง “นังชั้นต่ำ กล้าตบฉันเหรอ！ ฉันจะฆ่าแกซะ เยี่ยนสือไม่มีทางปล่อยแกไปแน่นอน”

ซูหว่านหนิงฉวยโอกาสนี้ยกเท้าขัดขาให้อีกฝ่ายสะดุดล้ม “เขาจะทำอะไรฉันล่ะ？ ฉันล่ะอยากจะเห็นจริงๆ ว่า พวกคุณจะฆ่าฉันก่อน หรือว่าฉันจะเป็นฝ่ายทำให้ชื่อเสียงของชายโฉดหญิงชั่วแบบพวกคุณย่อยยับป่นปี้ไปก่อนกันแน่！ ถึงแม้ว่าฮั่วซื่อ กรุ๊ปจะยิ่งใหญ่และมีอำนาจอิทธิพลแค่ไหน แต่ก็ต้องยอมจำนนเมื่อเผชิญหน้ากับเสียงวิพากษ์วิจารณ์อยู่ดีไม่ใช่หรือไง？ อย่ามาตามรังควานฉันอีก ไม่อย่างนั้นฉันจะทุ่มเทเวลาทั้งหมดไปกับการยื่นฟ้องหย่าต่อศาล เพื่อแบ่งสินสมรสกับฮั่วเยี่ยนสือ”

“ที่แท้นี่ก็คือแผนการที่คุณวางไว้นี่เอง” เสียงที่ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ของฮั่วเยี่ยนสือเต็มไปด้วยความเย็นยะเยือกถึงขีดสุด ราวกับถูกปกคลุมไปด้วยชั้นน้ำแข็ง