เก้าทางเลือก การจากลาครั้งสุดท้ายเพียงหนึ่งเดียว
ตอน 3
อลิน POV:
คำพูดของโซเฟียลอยอยู่ในอากาศ อบอวลไปด้วยความเห็นใจจอมปลอม เธอเล่นบทเพื่อนผู้ห่วงใยได้ดีเหลือเกิน สีหน้าของเธอเป็นหน้ากากแห่งความเมตตาที่สมบูรณ์แบบ
ผู้หญิงรอบๆ ตัวเธอมองเรา สายตาของพวกเธอเหมือนอีแร้งที่กำลังวนเวียนอยู่ ฉันรู้สึกได้ถึงการตัดสินของพวกเธอที่คมกริบและไม่ปรานี
“ก็เป็นพีทกับโซเฟียมาตลอด” เบลล่าพูดเสียงดังกับผู้หญิงอีกคน แต่คำพูดของเธอตั้งใจให้ฉันได้ยิน “ตั้งแต่พวกเขายังเด็ก ทุกคนรู้ดี พวกเขาเป็นเนื้อคู่กัน”
โซเฟียวางมืออันบอบบางลงบนแขนของฉัน “อย่าไปฟังพวกนั้นเลยที่รัก พีทก็ห่วงใยเธอนะ ในแบบของเขา” เธอโน้มตัวเข้ามาใกล้ขึ้น น้ำเสียงของเธอลดลงเป็นเสียงกระซิบที่เหมือนสมรู้ร่วมคิด “แต่เธอต้องเข้าใจนะ ความผูกพันบางอย่าง...มันตัดกันไม่ขาดหรอก”
แล้วเธอก็ถอยกลับไป รอยยิ้มร้ายกาจเล็กๆ ปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของเธอ “ก็แหม ฉันเป็นคนเลือกเธอมาให้เขาเองนี่นา”
อากาศในปอดของฉันกลายเป็นน้ำแข็ง หัวใจของฉันที่คิดว่าไม่สามารถแตกสลายได้อีกแล้ว ดูเหมือนจะแหลกสลายเป็นล้านชิ้นเล็กๆ ห้องทั้งห้องเอียงวูบ เสียงพูดคุยของฝูงชนจางหายไปเป็นเสียงหึ่งๆ ในหูของฉัน
“เธอว่าอะไรนะ?” เสียงของฉันแทบจะเป็นเสียงกระซิบ
รอยยิ้มของโซเฟียกว้างขึ้น เธอรู้ว่าเธอได้ปล่อยหมัดเด็ดแล้ว “โอ๊ย อย่ามาทำเป็นไม่รู้เลยอลิน เธอคงไม่คิดว่าเขาเลือกเธอด้วยตัวเองหรอกนะ? เขาเละเทะมากหลังจากที่ฉันทิ้งไป เขาต้องการใครสักคนที่มั่นคง ใครสักคนที่...เรียบง่าย ไม่สร้างปัญหา ฉันรู้ว่าเธอจะสมบูรณ์แบบ เธอจะอยู่เป็นเพื่อนเขา รักษาเชื้อสายของตระกูลมรกรตไว้ และเธอจะไม่ขวางทางเวลาที่ฉันต้องการเขา”
คำพูดของเธอเป็นการทำร้ายร่างกาย ความสงบนิ่งของฉันพังทลายลง ฉันโซเซถอยหลัง หนีจากเธอ หนีจากความจริงอันเป็นพิษของคำสารภาพของเธอ
ฉันหนีไปที่ระเบียง สูดอากาศเย็นยามค่ำคืนเข้าปอด มือของฉันกำราวหินเย็นๆ ไว้แน่น
มันสมเหตุสมผลแล้วตอนนี้ ตลอดสี่ปีของการแต่งงานของฉัน เป็นเรื่องโกหกที่สร้างขึ้นอย่างประณีต ฉันไม่ใช่แค่ตัวคั่นเวลา ฉันเป็นเบี้ยที่ถูกเลือกมาอย่างดีในเกมป่วยๆ ที่บิดเบี้ยวของเธอ ฉันเป็นภรรยาที่เงียบขรึมและมั่นคงที่จะมองข้ามไป จะไม่สร้างปัญหา จะยอมรับเศษเสี้ยวความสนใจที่เขาโยนมาให้ด้วยความขอบคุณ
และฉันก็ได้เล่นบทบาทของฉันอย่างสมบูรณ์แบบ
พนักงานเสิร์ฟแตะไหล่ฉัน “คุณผู้หญิงคะ? ข้างในเขากำลังจะเริ่มเล่นเกมกันแล้วค่ะ คุณโซเฟียขอเชิญคุณค่ะ”
ฉันเดินกลับเข้าไปในห้องเหมือนผี โซเฟียอยู่ตรงกลางวงกลม มีแก้วแชมเปญอยู่ในมือ
“เกมง่ายๆ” เธอประกาศ “เราจะมาเล่าเรื่องที่ฟุ่มเฟือยที่สุดที่ใครบางคนเคยทำให้เราด้วยความรัก”
เบลล่าหัวเราะคิกคัก “เธอเริ่มก่อนเลยเฟีย! ฉันพนันได้เลยว่าเธอมีเรื่องเด็ดสุด”
สายตาของโซเฟียมองมาที่ฉันข้ามห้อง “อืม” เธอเริ่มพูด น้ำเสียงของเธอเรียบเนียนดุจแพรไหม “มีครั้งหนึ่งที่เขาเช่าเครื่องบินเจ็ตส่วนตัวไปปารีสให้ฉัน แค่เพื่อไปทานอาหารเย็น เพราะฉันพูดขึ้นมาว่าอยากทานของหวานชนิดหนึ่ง”
ความหนาวเย็นแล่นไปตามกระดูกสันหลังของฉัน ฉันจำสุดสัปดาห์นั้นได้ พีทบอกฉันว่าเขามีประชุมด่วนที่ต้องไปทันทีที่เชียงใหม่
“แล้วก็” โซเฟียพูดต่อ น้ำเสียงของเธอมีพลังมากขึ้น “มีครั้งหนึ่งที่เขาซื้อบริษัทพลุทั้งบริษัทเพื่อจุดเป็นชื่อฉันบนท้องฟ้าในวันเกิดของฉัน”
เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ เขาบอกฉันว่านั่นเป็นงานของบริษัทที่เขาต้องไปร่วม เขาหายไปสามวัน
เขาไม่ได้ไปงานแต่งงานของน้องสาวฉันเพื่อไปทำธุรกิจ เขาพลาดวันครบรอบการเสียชีวิตของพ่อฉันเพื่อไปปิดดีล โกหก ทั้งหมดเลย ทั้งหมดเพื่อเธอ
ห้องทั้งห้องกำลังหมุนคว้าง ท้องของฉันปั่นป่วน ฉันต้องออกไปจากที่นี่
“ใครเหรอเฟีย?” ใครบางคนตะโกนถาม “ผู้ชายลึกลับคนนี้คือใคร?”
โซเฟียแค่ยิ้ม เป็นรอยยิ้มที่แฝงไปด้วยความลับและความรู้ทัน “เดี๋ยวเขาก็มาแล้ว”
ราวกับนัดกันไว้ ประตูห้องบอลรูมก็เปิดออก
พีทเดินเข้ามา
สายตาของเขากวาดมองฝูงชน แววตาของเขามีความกังวลเล็กน้อย แล้วเขาก็เห็นเธอ ความตึงเครียดคลายลงจากไหล่ของเขา ถูกแทนที่ด้วยความโล่งใจอย่างแท้จริง สายตาของเขาจับจ้องไปที่โซเฟีย ราวกับว่าไม่มีใครอื่นในห้องนี้อีกแล้ว
เขาไม่เห็นฉันด้วยซ้ำ ฉันยืนอยู่ห่างออกไปสิบฟุต และฉันก็ล่องหนอย่างสมบูรณ์แบบสำหรับเขา
เขาเดินตรงไปหาเธอ
“ขอโทษที่มาช้า” เขาพูดเสียงต่ำ ตั้งใจให้เธอได้ยินคนเดียว “ประชุมนานไปหน่อย”
ฉันรู้ว่าเขาไปไหนมา แอนส่งรูปมาให้ฉัน เขาอยู่ที่สนามแข่งรถเถื่อนที่มีเดิมพันสูงกับวิน หนึ่งในเพื่อนร่วมแก๊งบ้าระห่ำของโซเฟีย เขากำลังทำผิดกฎเกณฑ์ศักดิ์สิทธิ์ของวงการ ทำลายเกียรติภูมิ เสี่ยงต่อการถูกเปิดโปงและสร้างความบาดหมางกับตระกูลคู่แข่ง ทั้งหมดเพื่อพิสูจน์ความภักดีของเขาต่อเธอ
ในที่สุดเขาก็หันมา สายตาของเขาปรายมาที่ฉันแวบหนึ่ง “อ้อ อลิน คุณอยู่นี่เอง”
“ฉันจะกลับแล้ว” ฉันพูดเสียงกลวง
“โอเค เดี๋ยวผมไปเอารถ” เขาแทบจะไม่รับรู้คำพูดของฉัน ความสนใจของเขาเลื่อนลอยกลับไปหาโซเฟียแล้ว
“ไม่” ฉันพูดเสียงหนักแน่น “ฉันจะกลับเอง”
ฉันเดินจากไป ทิ้งพวกเขาไว้ด้วยกัน พวกเขาดูสมบูรณ์แบบ เจ้าชายผู้หล่อเหลาแต่เป็นพิษกับเจ้าหญิงผู้ร้ายกาจของเขา คู่สร้างคู่สมจากนรก
คุณอาจจะชอบ
