วิวาห์วุ่นลุ้นรักเพื่อนเก่า
ตอน 2
"ฉันเคยบอกแกไปแล้วไงว่าแฟนฉันหล่อ" ใช่! เกรซบอกแล้วว่ามีแฟนหล่อ แต่เธอไม่ได้บอกสักคำว่าเพื่อนแฟนหล่อกว่า แบบนี้น้ำชาจะเข้าใจผิดก็ไม่แปลก
กึด!
"อ๊ะ! โอ๊ยยยย~" คนตัวเล็กยู่หน้าด้วยความเจ็บพร้อมกับรีบดึงนิ้วออกจากปากชายร่างสูงในขณะที่เขาดึงมือเธอไปกัดนิ้วตอนเผลอ "ฉันเจ็บนะ นายทำบ้าอะไรเนี่ย!"
น้ำชาตวาดถามภีม แต่เขากลับทำหน้านิ่งราวกับคนที่ไม่ได้รู้สึกผิดอะไรที่ดึงนิ้วเธอไปกัดแบบนั้น เขารู้แค่ว่า... กัดมาก็ต้องกัดกลับถือว่าหายกัน
"ทีนี้เข้าใจความรู้สึกฉันรึยัง!?"
โซ่ถึงกับยืนอึ้งอ้าปากค้างให้กับเพื่อนตัวเองที่คบกันมาตั้งแต่ปีหนึ่งจนถึงปีสี่ เขาเพิ่งเคยเห็นภีมทะเลาะกับผู้หญิงครั้งแรก และเพิ่งรู้ว่าเพื่อนกวนประสาทได้มากขนาดนี้ ปกติมีแต่จะพูดจาหว่านล้อมสาวที่เป็นเหยื่อให้ติดกับแล้วลากเข้าโรงแรม แต่นี่อะไรจะพากันเข้าโรงพยาบาลซะงั้น
"ยอมฉันสักเรื่องมันจะตายไหมห๊ะ!" น้ำชาสะบัดข้อมือถูนิ้วมองหาแผล
"ทำไมฉันต้องยอมเธอเป็นแม่ฉันรึไง"
"ก็นายมาเล่นจมูกฉันก่อน"
"แล้วเธอมีสิทธิ์อะไรมากัดนิ้วฉัน"
"ไอ้..." น้ำชาง้างมือเตรียมฟาดแขนภีม เกรซเห็นแบบนั้นเลยรีบเข้ามาคว้าแขนไว้หมับ! จนเจ้าตัวหันมามอง "แกจะมาห้ามฉันทำไมยัยเกรซ แกไม่เห็นหรอว่าไอ้บ้านี่มันกัดนิ้วฉัน"
"ฉันเห็น แต่ว่า... พักยกกันก่อนดีไหม ไปหาหมอทำแผลกันก่อนดีกว่านะ" เกรซเสนอด้วยความเป็นห่วงและต้องการให้เพื่อนสงบศึกในครั้งนี้ลงก่อน เล่นงับกันขนาดนั้นต้องมีใครสักคนเลือดออกบ้างหละ
"ฉันไม่ไป ฉันจะเข้าไปข้างในแล้ว" น้ำชาลดมือลงพักยกตามคำขอของเพื่อน ถ้าไม่ได้เกรซมาช่วยห้ามไว้วันนี้คงได้ตายกันไปข้าง
"นึกว่าจะแน่..." ภีมพูดขึ้นมาเบาๆในตอนที่น้ำชาเดินไปไกลจนเกือบจะถึงประตูทางเข้าของคลับแล้ว ซึ่งแน่นอนว่าเธอไม่มีทางได้ยินในสิ่งที่เขาพูด
"แล้วมึงอ่ะไอ้ภีม ไปโรงพยาบาลไหม?" โซ่ถาม
"กูก็ไม่ไป โดนยัยนั่นกัดจนชินไม่เห็นจะตายสักที" เป็นอีกครั้งที่โซ่ยืนอึ้งแล้วมีคำถามอยู่เต็มหัว แต่คำถามแรกที่โผล่มาผ่านความคิดคือ...
'มันไปโดนกัดตอนไหนวะ?'
-หน้าประตูทางเข้าของคลับ-
"คลับปิดแล้วครับน้อง"
"ฮะ? ทำไมปิดล่ะ นี่เพิ่งสี่ทุ่มเองนะ" น้ำชาที่เดินมาถึงก่อนรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเวลา
"พอดีด้านในเกิดเรื่องนิดหน่อย เจ้าของคลับเลยสั่งปิดเร็วกว่าปกติครับน้อง"
"ได้ไงเนี่ย!" น้ำชาเริ่มโวยวาย วันนี้มันวันบ้าอะไรก็ไม่รู้มีแต่เรื่องกับเรื่อง อุตส่าห์มายืนรอตั้งหลายชั่วโมงแต่กับไม่ได้เข้าไปข้างในเนี่ยนะ
"เกิดอะไรขึ้นหรอแก?" เกรซที่เดินตามหลังมาถามขึ้น
"ก็การ์ดอ่ะดิบอกว่าคลับปิดแล้ว"
"อ้าว ปิดแล้วจริงๆหรอคะพี่"
"ครับปิดแล้ว ไว้พรุ่งนี้ค่อยมาใหม่แล้วกันนะน้อง ตอนนี้คนด้านในก็เริ่มทยอยออกมากันเกือบหมดแล้ว" พอรู้แบบนั้นเกรซก็รู้สึกผิดขึ้นมาทันที ส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะเธอที่ทำให้น้ำชาต้องมายืนรออยู่ด้านนอกนานแบบนี้จนกระทั่งคลับปิด แทนที่จะได้เข้าไปด้านในก่อน
"ฉันขอโทษนะน้ำ..."
"เป็นเพราะนายคนเดียวเลยที่มาช้า มาเร็วกว่านี้มันจะตายไหมห๊ะ!"
"อ้าวเฮ้ย! เกี่ยวอะไรกับฉัน ฉันไม่ได้เป็นแฟนเพื่อนเธอนะเผื่อลืม" เกรซยังเอ่ยไม่ทันจบประโยค น้ำชาก็หันไปตวาดภีมแล้ว ถึงเขาจะไม่ใช่จำเลยแต่เธอชี้เป้าไปแล้วว่าเขาผิด ยังไงเขาก็ต้องผิด
"จะเป็นหรือไม่เป็นยังไงนายก็ผิด ลงมาจากรถฝั่งคนขับไม่ใช่รึไง ฉันเห็นอยู่เต็มสองตา!"
"ทำไม? ตาเธอจะโฟกัสคนอื่นไม่ได้เลยหรือไงนอกจากฉันคนเดียว ถ้าเธอเปิดตามองอีกนิดคงเห็นว่าฉันกับไอ้โซ่มารถคนละคันกัน เพราะฉะนั้นมันมาช้าก็ไปด่ามันไม่ใช่มาว่าฉัน เธอนี่มันตาบอดตั้งแต่เด็กยันโตจริงๆเลยนะยัยน้ำเน่า!"
"นี่นายว่าฉันตาบอดหรอ!?"
"ก็ใช่ไง เคยเป็นตากุ้งยิงไม่พอตายังบอดอีก"
"นี่! แล้วนายจะเอาเรื่องนั้นมาพูดเพื่อ"
"คนอื่นเขาจะได้รู้ไงว่าเธอมันลามก!"
"กรี๊ดดดดดดดดด! ฉันไม่ได้ลามก นายเองต่างหากที่โรคจิต ไอ้บ้า ไอ้ปากหมา ไอ้ปากไม่มีหูรูด! ไอ้... " น้ำชากระทืบเท้าโวยวาย พลันนึกถึงเรื่องราวในอดีตด้วยความโมโห ถึงจะนานมากแล้วแต่เธอก็ยังจำไม่ลืม เหตุการณ์วันนั้นเมื่อวัยเด็ก เป็นเขาเองนั้นแหละที่โรคจิต! มายืนฉี่ต่อหน้าเธอ...
เด็กผู้หญิงตัวน้อยในวัยหกขวบที่ไม่รู้ว่าสิ่งนั้นคืออะไรก็แค่มองไปอย่างสงสัย แต่ไม่คิดว่าเขาจะเอาเรื่องนี้ไปประกาศบอกเพื่อนคนอื่นๆในชั้นอนุบาลให้รับรู้ด้วย แถมยังมีหน้าไปฟ้องครูอีก!
ทั้งที่ความจริงแล้วเธอไม่ได้แอบดู แต่เป็นเขาเองต่างหากที่ตั้งใจโชว์ เป็นบ้าป่ะ! ห้องน้ำก็มีดันมายืนฉี่ข้างพุ่มไม้โรงเรียน แบบนี้ใช่เธอหรอที่ลามก?
นึกแล้วก็แค้นนนนน!
"กำหมัดแน่นขนาดนั้น คงโกรธฉันมากสินะ ถ้าแน่จริงเธอก็เข้ามาดิยัย... โอ๊ยยยย!" ไม่ต้องท้าน้ำชาจัดให้ คนตัวเล็กรีบพุ่งปรี่เข้าไปหยุมผมชายร่างสูงเต็มแรงมือด้วยความโมโห
และอีกเรื่องที่เธอจำได้ขึ้นใจก็คือ...
สมัยเรียนเขาชอบดึงผมเปียเธอเล่น งั้นตอนนี้ขอหยุมหัวคืนหน่อยก็แล้วกัน
'อ๊ากกกก!'
คุณอาจจะชอบ
