สถานะนางบำเรอ

“อ๊าย! คะ คุณไบร์ท! จะทำอะไร อย่านะคะ อย่าทำอะไรพีชเลย”

พิชชากระเด้งบั้นท้ายขึ้นเพื่อให้ส่วนนั้นห่างจากใบหน้าคมเข้ม รีบรนจนใบหน้าของเธอซุกเข้าที่พ่วงสวรรค์อย่างจัง

“อมต่อไป ฉันจะเลีย”

พูดจบชายหนุ่มก็จับเนินบั้นท้ายแบะออกจากกันก่อนจะซุกใบหน้าเข้ากลางหว่างขางาม ใช้ปากสวาปามร่องกลางสองลำเนาเนื้ออวบอย่างไม่รังเกียจ

“อ๊า.....ฮึ่ก! คะ คุณไบร์ท อย่า! อ๊า... อย่าทำแบบนั้น ยะอย่าเลียตรงนั้น อ๊ะ อ๊า.....”

มือเรียวข้างหนึ่งจับท่อนเนื้อร้อนเอาไว้หลวมๆ ขณะที่ใบหน้าเหยเยของหญิงสาวแนบอยู่ข้างๆมัน การกระทำของไบเดนทำให้เธอหมดซึ่งเรี่ยวแรง จึงไม่อาจอม....ตามบัญชาได้อีก

ขณะเดียวกันไบเดนสอดลิ้นอุ่นเข้าออกในรูเล็กฉ่ำกลางกลีบสีหวานอย่างบ้าคลั่ง กลิ่นเนื้อสดใหม่อัดเข้ามาเต็มจมูกพลอยทำให้สมองที่กำลังขุ่นมัวโล่งขึ้นอย่างประหลาด เช่นนั้นยิ่งทำให้เขากระสันอยากสูดดมไปพร้อมกับกลืนกินเนื้อหวานๆให้เต็มปากเต็มคำ

พิชชาเด็กน้อยที่เคยอาศัยใบบุญในบ้านของเขาอยู่ช่วงหนึ่ง จนกระทั่งเขาไปเรียนต่อต่างประเทศเธอกับแม่ก็ย้ายออกไป ใครเลยจะรู้ว่าพวกหล่อนย้ายออกไปอยู่ใน ฐานะใหม่ ที่ไม่ใช่ คนใช้ อีกต่อไป ยอมรับว่าครั้งหนึ่งเคยเอ็นดูพิชชาเหมือนน้องสาว แต่ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว เขาเกลียดเธอกับแม่ของเธออย่างที่ไม่เคยเกลียดใครในโลกมาก่อน

ยิ่งตอนนี้ตอนที่ได้เห็นว่าเด็กน้อยผู้น่าเอ็นดูคนนั้นเติบโตเป็นสวยสะพรั่งไปทั้งตัวแบบนี้ เขายิ่งเกลียด ยิ่งอยากทำลายความสวยบริสุทธิ์ให้พังพินาศไม่เหลือชิ้นดี อนาคตบัณฑิตที่แสนสดใส ตำแหน่งหน้าที่ในบริษัทเครือของบิดาของเขา ผู้ชายดีดีที่ภาลัยแม่ของเธอตั้งใจหาไว้ให้ มันจะเป็นได้เพียงความฝันของพิชชา เพราะต่อจากนี้พิชชาจะเป็นได้แค่ นางบำเรอชั้นต่ำ และ สาวใช้ ในบ้านของเขาอย่างที่เธอควรจะเป็น

ร่างบางถูกผลักลงไปบนเตียงอย่างรุนแรงในขณะที่เธอกำลังรู้สึกเคลิ้มไปกับความรู้สึกแปลกใหม่ที่พึ่งเคยได้รับ

พรึ่บ!

“คะ คุณไบร์ท จะทำอะไรคะ!”

พิชชาพยายามตั้งสติ ขยับถอยร่น ทว่าไม่ทันการณ์ ไบเดนใช้สองแขนจับขาของเธอยกอ้าแบะออก อวดเนินสงวนงามในชุดแหวกกลางเป้าให้เห็นเต็มๆตา

“สวยดีนะ ไม่คิดว่าเด็กกะโปโลอย่างเธอโตมาจะสวยกระแทกตาขนาดนี้ อวบนูนไปหมด หึ!”

ฮึ่ก!

พิชชาหายใจไม่เป็นจังหวะ แววตาของเขาทำให้เธอร้อนผ่าวไปทั้งตัว ยอมรับว่าตอนนี้สมองพร่าเบลอคิดอ่านความรู้สึกอะไรไม่ออกนอกจากกลัว

“คะ คะ คุณไบร์ท อย่า! อ๊าย!” ยังไม่ทันสิ้นเสียง ใบหน้าคมคายก็ก้มจ่อจรดเนินสวาท ลิ้นอุ่นร้อนโลมเลียจุดซ่านในเวลาต่อมา

พิชชาสะดุ้งด้วยความวาบหวามขณะที่ไบเดนกวาดลิ้นไปทั่วหลืบร่องแฉะฉ่ำสีแดงอมชมพูสวยเนียนแบบไร้ที่ติ

“ยะ อย่าดูดค่ะ อ๊า......”

ชายหนุ่มดูดติ่งเนื้อจุดเสียวเข้าไปในปากก่อนจะปล่อยมันแล้วดูดเข้าไปอีกครั้งสลับอยู่อย่างนั้นสี่ห้ารอบ

ร่างบางเสียวซ่านจนสั่นเทิ้มไม่คิดว่าเขาจะบ้าคลั่งได้ถึงเพียงนี้ กลางหว่างขาเธอ แดงเป็นจ้ำหลายจุดเพราะโดนดูดดม แม้จะรู้สึกว่าได้พยายามดันศรีษะเขาแล้ว แต่ความจริงเธอเพียงจับศรีษะเขาเอาไว้เพราะอ่อนระทวยจนไร้เรี่ยวแรง

“อ๊า...คุณไบร์ทคะ ยะ!อย่าทำ” น้ำเสียงที่เปล่งออกมาห้ามปรามสั่นเครือ เพราะปากคอของเธอสั่นไปหมด

การกระทำของไบเดนทำให้น้ำหวานไหลออกมาจนฉ่ำไปทั่วหว่างขางาม เนิ่นนานเท่าไหร่พิชชาไม่อาจคำนวนได้ จนกระทั่งเขาทนกระทำแบบนั้นต่อไปไม่ไหว

ร่างใหญ่หยัดลุกขึ้นก่อนจะแทรกกายเข้าไปกลางกายของพิชชา เวลานั้นพิชชาจึงได้สติ

“คุณไบร์ท อย่า! อย่าทำพีชเลย นะคะ พีชกลัว”

อีกคนหาได้ฟังคำทัดทานนั้น เขาจับท่อนเอ็นร้อนจ่อเข้าที่กลางร่องงามอย่างกระสันก่อนจะดันมันเข้าไปอย่างรุนแรงเหมือนตั้งใจ

ปึก!

“ฮึ่ก! อ๊าย จะ เจ็บ! คุณไบร์ท พีชเจ็บ” พิชชาสะดุ้งสุดแรงเมื่อดุ้นเอ็นลำใหญ่แทรกเข้าไปในกายของเธอ ความรู้สึกประหนึ่งร่างกายของเธอกำลังฉีกขาดทั้งๆที่มันพึ่งเข้าไปได้เพียงส่วนหัว มือเรียวดันแผงอกของไบเดนด้วยเรี่ยวแรงทั้งหมดที่มี ทว่าไม่ได้ทำให้คนตัวใหญ่ไหวติง

เขาถอนหายใจอย่างหัวเสียเมื่อทางเข้าคับแคบกว่าที่คิด คงเป็นเพราะเขายังไม่เคยเปิดซิงใคร เป็นความชอบส่วนตัวที่ก็ไม่ชอบต้องมาพะเน้าพะนอใคร สาวมากประสบการณ์จึงเป็นอะไรที่ไบเดนถูกจริต

“ฟิตชะมัด! ให้ตายเถอะ”

ชายหนุ่มจ่อค้างเอาไว้ในขณะที่พิชชาพยายามขยับกายออกเขาก็ขยับดันท่อนเนื้อแข็งขืนขนาดคิงไซซ์เข้าไปในตัวเธอสุดแรง

สวบ!

“กรี๊ด!!!!” พิชชาสะดุ้งอีกครั้งพร้อมกับกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด มันทั้งจุก ทั้งเจ็บ และแสบ เป็นความรู้สึกแบบทรมานที่สุดเท่าที่เคยประสบมาในชีวิต แน่นอนว่าเขาตั้งใจให้เธอเจ็บถึงทำแรงขนาดนี้

และเขาก็ไม่แยแสต่อความเจ็บปวดของเธอแม้แต่น้อย เมื่อเข้ามาได้ก็ตั้งหน้าตั้งตากระแทกร่างบางสุดแรง

เลือดสีแดงสดซึมติดออกมาตามท่อนเนื้อใหญ่ยาวไบเดนเห็นในจังหวะที่เขาขยับเข้าออก แต่แทนที่จะสนใจสักนิดเขากลับแสยะยิ้มมุมปาก พลางเร่งหาความสุขจากร่างกายของคนตัวเล็กที่กำลังนอนกรีดร้องอย่างเจ็บปวด

“อ๊าย! ฮึ่กๆ คะคุณไบร์ท พีชเจ็บ อย่า... อย่าทำพีชเลย พะ พอแล้ว เจ็บ....ฮื้อ.....”

“เจ็บก็ร้องออกมา แบบนั้นแหละ ครางออกมาเสียงดังๆ” ยิ่งได้เห็นความเจ็บปวดและน้ำตาของพิชชาไบเดนยิ่งกระหน่ำกระแทกร่องสวาทไม่ยั้ง ทั้งรวดเร็วและรุนแรง

ปึก ปึก ปึก!

“อือ ฟิตมาก เสียวชะมัด ตอดแบบนั้นแหละ ของสดๆเอามันฉิบหาย”

ร่างบางดิ้นเร้าๆอยู่ใต้อาณัติแกร่งไร้หนทางขัดขืน ความเจ็บปวดเริ่มกัดกินไปทั่วร่างกายของเธอ หาใช่แค่เพียงจุดที่รองรับอยู่ หญิงสาวหายใจหอบกระเส้า ปากยังพยายามร่ำร้องขอความเห็นใจแม้จะรู้ว่าไร้ประโยชน์

“ได้โปรดเถอะ คุณไบร์ท พีชเจ็บ จะเจ็บ!จะตายอยู่แล้ว เบาๆ เถอะค่ะ ฮื้อ.....”

“แค่นี้ไม่ตายหรอก แต่ถ้าตายได้ก็ดี เธอจะได้ไปกราบขอขมาแม่ของฉัน!” เมื่อพูดถึงมารดาที่พึ่งตายจากไบเดนยิ่งมีอารมณ์รุนแรงขึ้น เขารัวเอวสอบเพื่อให้ดุ้นลำแข็งแรงและใหญ่เกินมาตรฐานเข้าไปในกายของพิชชาอย่างหนักหน่วง

เซ็กซ์ที่ทั้งป่าเถื่อนและบ้าคลั่งของไบเดน ทำให้พิชชาแบกรับไม่ไหว ในที่สุดเจ้าของร่างบางก็เป็นลมหมดสติไปทั้งๆเขาพึ่งสำเร็จความใคร่ได้เพียงรอบเดียว!

“!!!”