รักที่ซ่อนแค้น

ณ เมือง Wrumlas อันห่างไกล เมืองหลวงของ Adaron

ประสาทสัมผัสของเฮเลน่าค่อยๆ กลับคืนมาเมื่อเธอสังเกตเห็นเพดานที่ไม่คุ้นเคยเหนือศีรษะ

ขณะที่เธอพยายามจะลุกขึ้นนั่ง เธอก็พบว่ามือและเท้าของเธอถูกมัดไว้อย่างแน่นหนา ร่างกายของเธอปรากฏเป็นรูป “X” อย่างชัดเจนบนเตียง

เธอพยายามดิ้นรน ทำให้โซ่ที่มือและเท้ากระทบกันจนเกิดเสียงดัง ทำให้หัวใจของเธอจมดิ่งสุดขีด

อย่างน้อยคนที่จับเธอมาก็ยังพอมีน้ำใจอยู่บ้าง โดยด้านในของกุญแจมือได้ใส่ผ้าฝ้ายเอาไว้

เฮเลน่าไม่รู้ว่าเขาพาเธอมาที่ไหน แต่เธอรู้ว่าตัวเองตกอยู่ในเงื้อมมือของผู้ที่โหดร้ายอำมหิต มีโอกาสน้อยมากที่เธอจะหนีออกไปได้อย่างปลอดภัย

“ตื่นแล้วเหรอ？” น้ำเสียงทุ้มต่ำแฝงไปด้วยความเย็นชาเล็กน้อยดังมาจากมุมห้อง

เฮเลน่ายังคงนิ่งอยู่ กลัวว่าการเคลื่อนไหวใดๆ จะไปรบกวนร่างอันน่าเกรงขามของบุคคลที่เธอไม่เคยเจอมาก่อน

เธอหันไปทางต้นเสียง

ชาร์ลีนั่งอยู่บนโซฟาในความมืด มองเห็นเพียงมือที่กำลังสูบบุหรี่ในแสงสลัว และกลิ่นบุหรี่ก็ลอยฟุ้งในอากาศ

เขาลุกขึ้นและเดินเข้ามาหาเธอ ขณะที่เดินเข้ามาใกล้เธอนั้น เขาก็ไม่ได้ละสายตาไปจากเธอเลย

ใบหน้าที่เล็กเท่าฝ่ามือของเธอนั้นซีดเผือด ไฝสีแดงที่หางตาดูสะดุดตาเป็นพิเศษ เปลือกตาที่โค้งขึ้น เหมือนกับจิ้งจอกน้อยตัวหนึ่ง

เขาเพียงแต่เฝ้าดูเธออย่างเงียบๆ ไม่ได้พูดจาใดๆ แววตาของเขาเหมือนกับกำลังมองเหยื่อที่ดิ้นรนเพื่อให้รอดจากความตาย ทั้งเย็นชาและโหดร้าย

ความสับสนปรากฏชัดในดวงตาของเฮเลน่า

ทันใดนั้น เจซ กริฟฟิธส์ ผู้ช่วยของชาร์ลีก็เดินเข้ามาและยื่นกระดาษปึกหนึ่งให้เขา “คุณวอลเลซครับ ผลออกมาแล้วครับ”

สายตาของเขายังคงจ้องมองไปที่เฮเลน่า เขาสั่งว่า “อ่านสิ”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เฮเลน่าก็ใจหายวาบ

ผล ผลอะไร？ จะเป็นรายงานประเภทไหนได้ล่ะ？

เป็นผลตรวจร่างกายของเธอหรือเปล่า？

ในหัวเธอเป็นกังวลเรื่องการตั้งครรภ์ แต่เธอก็ไม่กล้าเสี่ยง

หาเธอตั้งครรภ์ขึ้นมาจริงๆ ครอบครัววอลเลซที่มีชื่อเสียงนั้น จะไม่มีวันยอมรับลูกนอกสมรสอย่างแน่นอน

ด้วยความสิ้นหวัง เฮเลน่าเริ่มออกแรงดิ้นมากขึ้น เสียงโซ่ที่กระทบกันดังไปทั่วห้องที่กว้างใหญ่

ชาร์ลีขมวดคิ้วมุ่น ดูเหมือนเขาจะรำคาญเสียงนั้นตอนที่เอนศีรษะไปเล็กน้อย

บอดี้การ์ดที่อยู่ด้านข้างเข้าใจได้ในทันที ว่าเฮเลน่าไม่มีท่าทีจะหลบหนี เขาจึงเดินไปข้างหน้าแล้วปลดสิ่งที่พันธนาการแขนขาของเธอออก

ขณะที่เฮเลน่านั่งตัวตรง ปกเสื้อที่กว้างเผยให้เห็นผิวขาวบริเวณกว้างที่เธอพยายามดิ้นรนเมื่อกี้ ผมของเธอสีน้ำตาลอ่อนเป็นลอนเล็กน้อยติดอยู่ที่ใบหน้า ดวงตากลมโตของเธอเต็มไปด้วยความไร้เดียงสา เหมือนกับลูกกวางน้อยที่ตกใจกลัว

ชั่วขณะหนึ่ง ดวงตาของชาร์ลีก็จ้องไปที่ปกเสื้อของเธอ แววตาของเขาดูลุ่มลึก

เมื่อรู้ว่าเขาจ้องมองเธออยู่ เฮเลน่าก็ก้าวไปข้างหน้าโดยไม่เกรงกลัวอะไร เธอกางแขนทั้งสองข้างออก จากนั้นก็โอบรอบคอของเขา แก้มของเธอถูเข้ากับลำคอของเขาอย่างต้องการที่พึ่ง

ชาร์ลีประหลาดใจกับความใกล้ชิดของเธอ เขาจะสลัดเธอออกโดยสัญชาตญาณ แต่กลิ่นอ่อนๆ จากตัวเธอกลับทำให้มือเขาหยุดนิ่ง เขายื่นมือออกมาและโอบเอวบางของเธอไว้โดยไม่รู้ตัว

เจซมองไปทางอื่น เพราะรู้สึกว่าตัวเองไม่ควรอยู่ตรงนั้น

เฮเลน่าใช้ช่วงเวลานั้นในการแย่งผลตรวจมาจากมือของเจซได้พอดิบพอดี โดยถือมันคว่ำลงพร้อมกับพูดจาไร้เดียงสาว่า “สนุก สนุกจัง”

หลังจากที่เธออ่านข้อมูลในนั้นอย่างรวดเร็ว เธอก็โล่งใจขึ้นมาทันที

เอกสารดังกล่าวเป็นผลตรวจสุขภาพจริงๆ โชคดีที่ในนั้นระบุว่าเธอไม่ได้ตั้งครรภ์

เธอโล่งใจขึ้นเล็กน้อย จากนั้นก็แสร้งทำเป็นอยากรู้อยากเห็นด้วยการสะบัดผลตรวจนั้นไปมา

ตอนที่กระดาษดังกรอบแกรบนั้น ชาร์ลีก็มองความบ้าคลั่งของเธอโดยไม่ได้ใส่ใจ

เจซกล่าวว่า “คุณวอลเลซครับ บางทีผู้หญิงคนนี้อาจมีความผิดปกติทางจิตก็ได้นะครับ จึงเป็นสาเหตุให้พวกนั้นขายเธอให้กับที่คลับ”

ชาร์ลีจับแขนของเฮเลน่าไว้แน่นและมองพิจารณาใบหน้าของเธออย่างใกล้ชิด

เขาหยิกแก้มของเธอแล้วโน้มตัวเข้าไปพูดกับเธอด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูคุกคาม “ปัญญาอ่อนก็ไม่เลวดีนี่”

เฮเลน่าสบตากับเขาอย่างเหม่อลอย แต่จิตใจของเธอกลับกระสับกระส่ายด้วยความกลัว

จากคำพูดของเขานั้นเห็นได้ชัดเลยว่า เขาไม่ได้ตั้งใจที่จะปล่อยเธอไป

เจซยกมุมปาก บ่งบอกว่าเขาเป็นกังวล “คุณวอลเลซครับ คุณตั้งใจจะเก็บเธอไว้อย่างนั้นเหรอครับ？ แล้วคุณนายใหญ่จะไม่โกรธเอาเหรอครับ？”

“เธออยากให้ฉันแต่งงานตั้งนานแล้วไม่ใช่เหรอ？ ไปบอกเธอว่า ผู้หญิงคนนี้ได้พรากความบริสุทธิ์ของฉันไป ฉันก็ต้องให้เธอรับผิดชอบสิ”

พอได้ฟังดังนั้น เฮเลน่าก็รู้สึกโกรธอยู่ภายในใจ “ใครทำลายความบริสุทธิ์ของใครกันแน่？ ！” เธอเดือดดาลอยู่ในใจ

เจซพยักหน้าอย่างเชื่อฟัง “ครับ ผมจะไปส่งข่าวเดี๋ยวนี้แหละครับ”