หลังเลิกแฟนหนุ่มสารเลว ฉันแต่งงานสายฟ้ากับมหาเศรษฐี

ครึ่งชั่วโมงต่อมา จางหวานหรู ซูจื่อหยิน และกู่หนานเฟิง เดินออกมาจากสำนักงานกิจการพลเรือนพร้อมใบทะเบียนสมรสสีแดงสองใบ

“คุณพอใจหรือยัง？” Gu Nanfeng มีใบหน้าที่เย็นชา และร่างกายของเขาเต็มไปด้วยความไม่พอใจต่อการแต่งงานที่ถูกจัดแจงไว้

จางหวานหรูจ้องมองหลานชายของเธออย่างดุร้าย “เจ้าโชคดีจริงๆ ที่ได้แต่งงานกับหยินอิน！“

จากนั้นซู่ จื่อหยิน ก็มองดู “สามีที่เพิ่งแต่งงานใหม่” ที่อยู่ข้างๆ เธออย่างจริงจัง

ชายตรงหน้าฉันสวมชุดสูทสีดำ ใบหน้าคมเข้มของเขาราวกับถูกปั้นแต่งอย่างประณีตโดยพระเจ้า และความสูงเกือบ 1.9 เมตรของเขาทำให้เขาเปล่งประกายออร่าอันทรงพลัง

บางทีการตรวจสอบของซู่จื่อหยินอาจจะตรงไปตรงมามากเกินไป เพราะกู่หนานเฟิงยกเปลือกตาขึ้นเพื่อสบตากับเธอ

ทันทีที่พวกเขาสบตากัน ซู่จื่อหยินก็มองไปทางอื่นด้วยความตื่นตระหนก เหมือนกับเด็กที่ถูกจับได้ว่าทำอะไรผิด

จางว่านหรู่รับเอาการกระทำอันแยบยลของชายทั้งสองคนมาใส่ใจและเริ่มพอใจกับการแต่งงานมากขึ้นเรื่อยๆ

ขณะที่เธอเตรียมจะแนะนำเด็กทั้งสองอย่างเป็นทางการ โทรศัพท์ของซู่จื่อหยินก็ดังขึ้นในเวลาที่ไม่เหมาะสม

เมื่อซูจื่ออินเห็นว่าเป็นคุณยายโทรมา สีหน้าของเธอก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย เธอไม่มีเวลาแม้แต่จะทักทาย ก่อนจะรีบวิ่งไปรับโทรศัพท์

คุณไปอยู่ที่ไหนมา？ ตอนนี้คิดว่าตัวเองแกร่งขึ้นแล้วเหรอเนี่ย？ อยู่ข้างนอกทั้งคืนเลยเหรอ？ กลับมาเดี๋ยวนี้เลย！

จ่าวลี่เริ่มด่าทอผ่านโทรศัพท์ จากนั้นก็วางสายโดยไม่ให้ซูจื่อหยินมีโอกาสอธิบาย

โทรศัพท์ดับไป ซูจื่ออินถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย ก่อนจะเดินไปหาจางว่านหรูอย่างขอโทษ “คุณย่าจาง มีเรื่องเกิดขึ้นที่บ้าน ฉันต้องกลับแล้ว”

“โอเค งั้นไปก่อนนะ ถ้าอยากให้ช่วยอะไรก็บอกหนานเฟิงได้เลย”

จางว่านหรู่มีความเข้าใจมากและยังให้พวกเขาทั้งสองเพิ่มเพื่อนใน WeChat อีกด้วย

ซู จื่อหยิน ขอโทษซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก่อนจะขึ้นแท็กซี่ออกไป

หลังจากที่เธอจากไป Gu Nanfeng ก็แสดงความเหน็บแนมและดูถูกต่อ Su Ziyin โดยตรง

“คุณนี่ใจกว้างจริงๆ ที่หาผู้หญิงมาแต่งงานกับฉันแบบไม่ได้ตั้งใจ เหมือนกับกำลังชวนหมาป่าเข้าบ้านเลย“

จางว่านหรูไม่เห็นด้วย โดยกล่าวว่า “เด็กหญิงคนนี้มีความคิดและประพฤติตัวดีมากตอนที่เธออยู่ในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า พวกเขาบอกว่าคุณสามารถบอกได้ว่าคนคนหนึ่งจะเป็นอย่างไรเมื่ออายุสามขวบ ดังนั้นฉันมั่นใจว่าฉันจะไม่ตัดสินเธอผิด คุณก็จะชอบเธอเช่นกัน“

“เป็นไปไม่ได้.“ ใบหน้าหล่อเหลาของกู่หนานเฟิงดำคล้ำราวกับก้นหม้อ คำพูดของเขาหนักแน่น “ไม่เพียงแต่ข้าจะไม่ชอบนางเท่านั้น ข้ายังให้เวลาเจ้าหนึ่งปีด้วย ถ้าหลังจากหนึ่งปีแล้วเรายังไม่มีความรู้สึกใดๆ ต่อกัน เราก็จะหย่ากัน”

จางหวานหรู่เชื่อมั่นในการตัดสินใจของเธอและไม่คิดว่า Gu Nanfeng และ Su Ziyin จะหย่าร้างกัน ดังนั้นเธอจึงตกลงทันทีว่า “ไม่มีปัญหา แต่คุณต้องอยู่กับ Yinyin ในปีนี้“

Gu Nanfeng ยังคงเงียบ มีแววไม่พอใจปรากฏชัดในดวงตาของเขา

จางหวานหรูแสร้งทำเป็นไม่เห็น จากนั้นก็นึกขึ้นได้ว่ามีเรื่องสำคัญกว่านั้น และเร่งเร้าว่า “ดูสิว่าฉันอายุเท่าไหร่ ฉันลืมขอให้คุณพาหยินอินกลับไปด้วย“ ฉันสังเกตเห็นว่าหยินหยินดูไม่ค่อยสบายตอนรับโทรศัพท์ รีบไปดูเธอเร็ว ๆ เผื่อมีอะไรเกิดขึ้น

Gu Nanfeng ไม่เต็มใจอย่างยิ่ง แต่เนื่องจากอำนาจของยายของเขา เขาจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องปฏิบัติตามและไปอยู่ที่กรอกไว้เมื่อจดทะเบียนสมรส

-

ครอบครัวซู

ทันทีที่ซู่จื่อหยินเข้ามาในห้องนั่งเล่น ก็มีถ้วยถูกโยนมาที่เธอ

เธอตกใจและถอยกลับอย่างรวดเร็วโดยหวุดหวิดเพื่อหลีกเลี่ยงการถูกตี

“คุกเข่าลง！”

บนโซฟาในห้องนั่งเล่น จ่าวลี่จ้องมองซู่จื่อหยินด้วยความโกรธ

ที่นั่งข้างๆ เธอคือชายร่างสูงผอมสวมแว่นตากรอบทอง ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากเฉียนตง แฟนเก่าของซูจื่อหยินที่นอกใจเธอไปกับลูกพี่ลูกน้องของเธอ

เมื่อเห็นเฉียนตง ซู่จื่อหยินก็เข้าใจทันทีว่าความโกรธของจ้าวลี่มาจากไหน

“ทำไมฉันต้องคุกเข่าถ้าฉันไม่ได้ทำอะไรผิด？” เธอเดินเข้าไปในห้องนั่งเล่นอย่างใจเย็น โดยไม่มองพวกเขาด้วยความเย่อหยิ่งหรือความเป็นทาส

“คุณยาย ดูซูจื่อหยินสิ เธอออกไปข้างนอกทั้งคืน แถมยังเมาอีกต่างหาก เธอคงไปยุ่งกับผู้ชายคนอื่นอยู่แน่ๆ ตอนนี้เธอไม่ฟังคุณย่าแล้วด้วยซ้ำ“ เฉียนตงริเริ่มและแสร้งทำเป็นไม่พอใจ

การไม่เชื่อฟังของซู่จื่อหยินทำให้จ้าวลี่ไม่พอใจอยู่แล้ว และการยุยงของเฉียนตงก็ยิ่งทำให้เธอโกรธมากขึ้น ทำให้เธอชี้นิ้วไปที่ซู่จื่อหยิน

“อย่างที่คาดไว้เลย ว่าคนโตมาในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าน่ะ ไม่มีมารยาทเอาซะเลย เหมือนกับพ่อที่ไร้ค่าของคุณเลย เสียเวลาเปล่าๆ ไม่รู้จักความเหมาะสมหรือความละอายเลย ตระกูลซูสร้างผู้หญิงไร้ยางอายอย่างคุณมาได้ยังไง！“