หน้าปกนวนิยาย ยั่วรักกับดักสวาท

ยั่วรักกับดักสวาท

9.2 / 10.0
เมื่อบัวหล้าสาวใช้สุดเซ็กซี่สงสัยว่าด็อกเตอร์หนุ่มเจ้านายผู้เคร่งขรึมนั้นแอบซ่อนรสนิยมทางเพศไว้หรือไม่ เธอจึงตัดสินใจใช้เสน่ห์เย้ายวนเพื่อพิสูจน์ความจริง แต่แผนการยั่วล้อกลับกลายเป็นกับดักที่ย้อนมามัดตัวเธอเอง เมื่อเขาตัดสินใจตอบรับคำท้าทายด้วยบทลงโทษอันเร่าร้อนยาวนานตลอดคืน แม้จะพยายามอ้อนวอนขอความเมตตา ทว่าชายหนุ่มกลับไม่ยอมปล่อยมือ พร้อมบีบบังคับให้เธอต้องพิสูจน์ความเป็นชายของเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนกว่าเขาจะพอใจในรสสวาทนี้

ยั่วรักกับดักสวาท ตอนที่ 1

เสียงเพลงกระหึ่มในจังหวะเร้าใจดังขึ้นพร้อมๆ กับงานเปิดตัวรถยนต์รุ่นใหม่ประจำปี ได้เริ่มต้นขึ้นแล้วอย่างสวยงาม ผู้คนที่สนใจในเรื่องยานยนต์ เซเลบ ดารา ไฮโซ ผู้มีชื่อเสียงในทุกวงการ ตลอดจนผู้ผลิตชิ้นส่วนรถยนต์และธุรกิจที่เกี่ยวข้อง ต่างตบเท้ากันเข้าชมงานไม่ขาดสาย เพราะตลอดทั้งงานที่จัดติดต่อกันถึง 12 วันนี้ ทุกค่ายรถยนต์ต่างขนนวัตกรรมยานยนต์มานำเสนออย่างไม่มีใครยอมใคร

ผู้คนคลาคล่ำที่เป็นชายมากกว่า 90% นั้นคงตอบได้ไม่เต็มปากนักว่าแทบทั้งหมดนั้นมาดูรถยนต์ เพราะต่างรู้กันดีว่า สิ่งที่ล่อตาล่อใจและล่อ ‘ลวง’ ลูกค้าได้มากยิ่งกว่ามากนั้น ไม่พ้นจะเป็นพนักงานแนะนำรถยนต์สาวสวยที่ใครๆ ก็เรียกว่า ‘พริตตี้’ นางฟ้าจักรกลเหล่านี้แหละที่ทำให้คนหนุ่มและไม่หนุ่มทั้งหลายต่างรอคอยช่วงเวลาแห่งปีจะเวียนมาถึงอีกครั้ง เพื่อเก็บภาพประทับใจและภาพแห่งความทรงจำลงในสมอง

“อูย... แม่ง... นมใหญ่เป็นบ้าเลยว่ะ อย่างนี้ให้กูจัดสักที กูยอมกราบเลย”

“เออ... กูก็อยากเป็นลูกของน้องเขาจริงๆ ว่ะ”

“ทำไมวะ”

“ก็กูจะได้ดูดนมน้องเขานอนไงล่ะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า...”

เสียงพูดคุยและเสียงหัวเราะที่ดังอยู่ไม่ไกลจากตัวราวกับจงใจให้ได้ยินนั้น ทำให้เจ้าของใบหน้าสวยไม่ต่างจากนางฟ้าต้องยืนกัดฟันกรอดข่มอารมณ์ตัวเองเต็มที่ทั้งที่ริมฝีปากยังคงฉีกยิ้มให้กับลูกค้าไปทั่ว แต่ใจจริงอยากจะยกรองเท้าส้นสูงสีเทาเมทัลลิกเตะเสยใบหน้าไอ้พวกผู้ชายลามกนั่นสักครั้งแต่ก็ทำไม่ได้ ที่ทำได้ก็แค่ยืนฉีกยิ้มจนเหงือกแห้งต่อไปเท่านั้น

ในขณะที่ต้องแอคท่าน่ารักอ่อนหวานให้สมกับชุดนางฟ้าที่สวมใส่อยู่นี้ เล็บมือสีชมพูกลีบบัวกลับจิกกดลงไปในเนื้อฝ่ามือของตัวเองเพื่อควบคุมอารมณ์เต็มที่ แต่มันก็ยังไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้น จนเธอต้องใช้แผนสุดท้ายคือการเลือกที่จะนับ 1-100 อยู่ในใจ

‘บงกช ปวันรัตน์’ หรือ ‘บัว’ สาวสวยหุ่นดีวัย 24 ปี ตาคม ผมยาว ผิวสีน้ำผึ้ง เธอมีสัดส่วน 36-24-36 สูง 169 เซนติเมตร นั่นล่ะคือเธอ คุณสมบัติและรูปร่างหน้าตาแบบนี้ทำให้เธอรับงานถ่ายแบบและเป็นพริตตี้ มาตั้งแต่เริ่มเรียนมหาวิทยาลัยมาจนถึงขณะนี้ ที่แม้จะเรียนจบมากว่า 2 ปี เธอก็ยังคงรับจ๊อบเป็นพริตตี้อยู่บ่อยครั้ง แต่ส่วนมากจะเลือกเฉพาะงานที่เกี่ยวกับเด็กหรือสินค้าสำหรับสตรี เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาที่เธอไม่อยากเจอ อย่างเช่นตอนนี้ไง

แต่สำหรับในงานระดับประเทศแบบนี้เธอย่อมไม่พลาดเพราะนั่นจะหมายถึงเงินค่าตอบแทนก้อนโต ในราคาเหมาจ่ายตลอดทั้งงาน แต่ก็ต้องแลกมาด้วยการถูกแทะโลมทั้งจากสายตาและคำพูดของไอ้พวกผู้ชายมักมากบ้ากามและหื่นจัดเหล่านี้ เพราะคนพวกนี้คงไม่คิดว่าผู้หญิงเป็นเพศที่ส่งผ่านผู้ชายออกมาเกิดเลยสักนิด แต่ดันคิดว่าผู้หญิงเป็นสิ่งกระตุ้นความเสียว ที่แค่มองผ่านก็เก็บไปจินตนาการฝ่ามือได้ตามสะดวก

โดยเฉพาะในเวลานี้เธอก็ไม่ต่างจากสัตว์โลกสวยงามที่มีแต่คนมามุงดู บ้างก็มาถ่ายภาพด้วยความชื่นชม บ้างก็มาแทะโลมด้วยสายตา และก็มีไอ้ประเภทที่ยืนมองจนแทบจะปฏิสนธิพร้อมคำพูดโจ่งแจ้งแบบนี้ด้วย แต่เธอควรจะโทษใครล่ะในเมื่อเธอเลือกงานนี้เอง โทษโชคชะตาที่ทำให้เธอหางานทำไม่ได้ หรือโทษว่า ‘ความสวยพาซวย’ ทำให้เธอมีอันต้องออกจากงานบ่อยครั้ง

เพราะทนไม่ได้กับสายตาและความคิดของคนอื่นที่มีต่อ ‘นม’ สมบัติคู่หน้าที่แม่ให้มาอย่างมากล้นเกินพอดีอย่างนั้นเหรอ หรือจะโทษ ‘ก้น’ สมบัติคู่หลังที่ขยันเต่งตึงและเด้งดึ๋งเวลาเดิน จนผู้ชายต้องจินตนาการตาม อะไรกันล่ะที่เธอควรจะโทษ หรือจริงๆ แล้วเธอไม่ผิดหรอก ที่ผิดน่ะก็ไอ้พวกหื่นนี่มากกว่า

“บัว... อดทนหน่อยนะแก เดี๋ยวก็เลิกงานแล้ว แกอย่าทำล่มกลางคันเด็ดขาดนะ คราวนี้ฉันเอาหัวตัวเองรับประกันกับเจ๊เมี่ยงไว้ด้วยว่าแกจะไม่อาละวาด ไม่อย่างนั้นงานหน้าฉันก็คงจะไม่ได้เหมือนกัน”

บงกชพยักหน้ายิ้มๆ ให้กับ ‘เจนนี่’ เพื่อนสาวร่วมอาชีพที่ช่วยหางานมาให้โดยผ่านเอเจนซีสาวประเภท 2 ที่รู้กิตติศัพท์ปัญหาของเธอดี และเธอก็จะอดทนให้มากเพื่อไม่ให้เสียไปถึงเพื่อนและ ‘เจ๊เมี่ยง’ แม้ว่ามันเกินจะทนแล้วก็ตาม

ปากฉีกยิ้มแต่ในใจพยายามท่องไว้ว่า ‘ไม่ถูกตัวๆ’ เพราะอย่างมากผู้ชายพวกนี้ก็ทำได้แค่รูปถ่ายกับใช้สายตาโอ้โลมเธอเท่านั้น ส่วนจะเก็บความทรงจำในเรือนร่างนี้ไปฝันเปียกกี่สิบครั้งเธอก็ไม่ควรจะต้องไปคิด คิดแต่เพียงว่าจบงานนี้จะทำให้เธอมีทุนที่จะมองหางานอื่นไปอีกเป็นแรมเดือนก็พอ

ใบหน้าเชิดขึ้น ริมฝีปากฉีกยิ้ม ตามองตรงไปข้างหน้า ไม่เอาคำพูดอุจาดรูหูมาคิดให้เป็นอารมณ์อีก ก่อนที่ร่างระหงจะเดินวาดลวดลายสลับตำแหน่งกับเพื่อน เพื่อโพสท่านำเสนอรถยนต์ตามตำแหน่งที่ได้ซักซ้อมกันมา และแค่เธอเคลื่อนตัวก็เหมือนกับว่าพวกผู้ชายที่อยู่ในตำแหน่งเดียวกันก็เคลื่อนตาม อาจจะเรียกได้ว่า ‘นมดึงดูด’ และ ‘ตูดสั่งได้’ เพราะจากสายตาทุกคู่ ไม่มีใครเลยที่ไม่มองเป้าหมายอันโดนเด่นของเธอ

ชุดนางฟ้าสีขาวแสนสวยยาวคลุมสะโพก ตกแต่งเม็ดคริสทัลระยิบระยับแต่แอบคว้านร่องอกจนเห็นเนินอวบอิ่มที่ถูกดันติดกันจนชิด กระโปรงผ้าสีขาวเข้ารูปเกาะสะโพกก็ตกแต่งด้วยเม็ดคริสทัลร้อยลงมาเป็นสาย ทำให้ทุกจังหวะการก้าวเดินของเธอคล้ายกับนางฟ้ากำลังร่ายรำ และสะโพกผายก็คงจะโยกไหวเย้ายวนสายตาผู้ชายเกินพอดี

บงกชเชิดหน้ายิ้มสู้กล้องทุกตัว เห็นนะว่ากล้องหลายตัว ‘ซูม’ เฉพาะเจาะจงที่ตรงจุดขายของเธอ แม้จะไม่ชอบใจแต่เธอก็จะทำให้มันดีที่สุด เพราะนาทีนี้เธออยู่ในฐานะพริตตี้ ไม่ใช่พนักงานบริษัทที่เพิ่งถูกไล่ออกมาเมื่อสัปดาห์ก่อน

อ่านต่อ

สารบัญ ยั่วรักกับดักสวาท

Ch. 1 Ch. 2 Ch. 3
Ch. 4
Ch. 5
Ch. 6
Ch. 7
Ch. 8
Ch. 9
Ch. 10
Ch. 11
all

คุณอาจจะชอบ

นิยายมาใหม่

หน้าปกนวนิยาย ทาสรักเพลิงทมิฬ
8.7
เขาเข้ามาในชีวิตของเธอเพื่อหลอกลวง แต่ไม่คิดว่าเขาจะตกหลุมรักเธอ และการกลับมาของเขาทำให้เรื่องราวแต่หนหลังเปิดเผยออกมาทั้งหมด ตัวอย่างบางช่วงบางตอน “ทำตามที่ผมบอก แค่นี่แหละคุณทำได้ไหม” เธอเม้มปากอย่างดื้อดึง เขาก็จับเธอกอดรัดเอาไว้แนบอก “นี่คุณจะทำอะไร ผมอยากไปว่ายน้ำ ไปด้วยกันหน่อยสิ” “ฉันไม่ไปปล่อยนะ” เพียงขวัญกรีดร้องเมื่อเขาจับเธอไปที่สระน้ำ ก่อนจะจับเธอโยนลงไปในสระ “คนบ้า คุณทำบ้าอะไรนี่” เธอทำท่าจะปีนขึ้นจากสระ เขาก็ตามมากอดรัดเธอเอาไว้ “จับคุณล้างคราบคาวโลกีไง นอนกับทั้งผมแล้วก็ไอ้หมอนั่น ลีลาของผมกับมันใครดีกว่ากันล่ะ” สิ้นประโยคนั้นใบหน้าของกรพักตร์ก็หันไปตามแรงตบ “คุณตบผมจูบ” กรพักตร์กุมใบหน้าของเพียงขวัญมาบดจูบหนัก ๆ เพียงขวัญดิ้นหนี สะบัดหน้าหนีก่อนจะตบเขาอีก เขาก็จูบเธออีก “นี่คุณปล่อยนะ” เธอร้องประท้วงเมื่อริมฝีปากถูกเขากระแทกจนปากช้ำไปหมดแล้ว “ทำไมไม่ตอบล่ะว่าลีลาของผมกับมันใครเด็ดกว่ากัน” “พี่หมอเขาดีกว่าคุณเป็นร้อยเท่าพันเท่า” ตอนแรกเพียงขวัญจะด่าเขาว่า เธอไม่ทำอะไรต่ำ ๆ อย่างที่เขาคิดหรอก แต่เพราะเธอก็อยากให้เขาเจ็บเหมือนที่เธอเจ็บอยู่ตอนนี้ เขาหลอกใช้เธอเป็นเครื่องมือแก้แค้น เธอก็จะไม่ยอมให้เขาได้สมใจอย่างเด็ดขาด “แสดงว่าคุณก็สำส่อนแร่ไปนอนกับไอ้หมอนั่นมาเหมือนกัน ทำไม! กลัวมันไม่เอารึไง มันหลอกคุณแล้วรู้ตัวรึเปล่า” เขาจิ้มหน้าผากของเธอ ทั้งสองเถียงกันอยู่ในสระน้ำ เนื้อตัวเปียกปอนไปหมด “แล้วคุณดีกว่าเขาหรือไง คุณไม่หลอกฉันงั้นสิ” ประโยคของเธอทำให้เขาถึงกับสะอึกไป กรพักตร์กุมใบหน้าของเธอเอาไว้ ไม่คิดว่าเธอจะปีกกล้าขาแข็งกับเขาขนาดนี้ เขาทำท่าจะก้มลงไปบดจูบริมฝีปากของเธอ
หน้าปกนวนิยาย เก็บรักมาเฟีย
8.1
"โดมินิก" จะทำยังไงดี คนที่คิดว่าตัวเองตัวคนเดียวไม่มีใครมาตลอด แต่มาวันนี้กลับต้องมามีลูก ใช่ "ลูก" แถมลูกก็อายุ 7 ขวบแล้ว และแม่ของลูกก็ปิดบังเขามาตลอด ทั้งโกรธทั้งโมโหและพิศวาสแม่ของลูก แล้วจะทำยังไงดีเมื่อลูกก็อยากได้ แม่ของลูกก็อยากได้ เขาต้องได้ทั้งสองอย่างไม่มีทางยอมเสียอย่างใดอย่างหนึ่งแน่ "กันตา" เพราะความผิดพลาดในอดีตถึงทำให้เธอมีอีกหนึ่งชีวิตต้องดูแล "กันติชา" หรือ "น้องเดียร์" ลูกสาววัย 7 ขวบที่เธอเลี้ยงดูมาตลอด แต่พอมาวันนี้โชคชะตากลับเล่นตลกทำให้เจอกับพ่อของลูก และแน่นอนว่าเขาอยากได้ลูกของเธอไปอยู่ด้วย แล้วแม่อย่างจะทำยังไงล่ะ จากที่ต้องห่วงลูกกลัวเขาพาลูกหนียังต้องระแวงกลัวว่าเขาจะขมเหงตัวเองด้วย ศึกหนักแบบนี้เธฮจะทำยังไง ก็เขามันมาเฟียเถื่อน แถมหื่นเข้าเส้นอีกต่างหาก ********** “แด๊ดดี้ขา แด๊ดดี้มีน้องให้น้องเดียร์ได้ไหมคะ” “อืม...ว่าไงนะคะน้องเดียร์” โดมินิกไม่เข้าใจคำขอของลูกสาว วันนี้มาแปลก เล่นเอาคนที่กำลังนั่งหน้าตึงอยู่ในรถที่กำลังแล่นบนถนนถึงกับเลิกคิ้วขึ้นทันที “แด๊ดดี้มีน้องให้น้องเดียร์ได้ไหมคะ น้องเดียร์อยากมีน้องเหมือนเพื่อนที่โรงเรียนค่ะ นะคะ น้องเดียร์อยากมีเพื่อนเล่นที่บ้าน” “แด๊ดดี้มีให้ได้ครับ แต่ต้องขึ้นอยู่กับแม่แก้มของน้องเดียร์ด้วยว่าจะยอมมีน้องให้น้องเดียร์รึเปล่า” เสียงอ่อนโยนของมาเฟียหนุ่มส่งกลับมาในสาย “แม่แก้มรักน้องเดียร์ แม่แก้มต้องยอมมีน้องให้น้องเดียร์แน่นอนค่ะ แด๊ดดี้ขา น้องแก้มไม่อยู่นะคะวันหยุดสองวันนี้ คุณปู่และคุณย่าจะพาไปเที่ยวเกาะส่วนตัวที่ฮาวายค่ะ และถ้าน้องเดียร์กลับมาจากเที่ยว น้องเดียร์ต้องได้น้องนะคะ” “น้องนะคะน้องเดียร์ ไม่ใช่ของเล่นนะคะที่จะได้ขอแล้วก็มาเลย แด๊ดดี้ขอเวลาไม่นานนะคะ แด๊ดดี้จะทำน้องน่ารักๆ เหมือนน้องเดียร์ให้นะคะ” “สัญญานะคะ” “สัญญาลูกผู้ชายครับ” ********* “อย่ามาแตะต้องตัวฉันคุณโดม” มือเล็กปัดมือใหญ่ออกจากแก้มนวลของตัวเอง “ผมก็จับ ก็จูบ ก็หอม ก็ดูดของผมทุกคืนตอนคุณหลับ ทำไมผมจะทำไม่ได้ตอนคุณรู้สึกตัวแบบนี้แก้ม” “สารเลว!” หึ! “ผมยังดีกว่าไอ้โทนี่ก็แล้วกันแก้ม” “คุณเลวกว่าเขาต่างหากล่ะคุณโดม คุณทำให้ฉันมีแผลในใจมาแล้วในครั้งอดีต คุณยังเลือกจะทำแบบนั้นอีกเหรอ ถ้าคุณข่มเหงฉัน ฉันจะเกลียดคุณกว่าเดิม” “แล้วผมต้องสนใจไหม เพราะผมแค่ต้องการ ผมไม่ได้ต้องการความรักจากคุณเลยแก้ม ผมแค่อยากได้คุณเท่านั้น พอผมเบื่อ ผมก็จะไม่แตะต้องคุณเองคนสวย” มือหยาบกร้านลูบไล้มายังลำคอระหงแล้วโน้มหน้าลงไปหายใจรดใบหน้าสวยชื้นเหงื่อของเธอแล้วพูดต่อ... “ผมแค่อยากได้คุณเท่านั้นแก้ม ไม่ได้คิดจะรักหรือต้องการความรักจากคุณ ถ้าจะเกลียดก็เชิญตามสบาย และถ้าจะมีน้องให้น้องเดียร์อีกคน คุณก็ต้องเป็นแม่ เพราะคุณเลี้ยงน้องเดียร์มาดีและสอนแกมาดียังไง คุณก็ต้องเลี้ยงลูกคนที่สองของผมได้ดีแน่นอนแก้ม” “ฉันเกลียดคุณ...ถุย!” กันตาถุยน้ำลายใส่คนตรงหน้า หาได้หวาดกลัวสายตาดุดันของมาเฟียหนุ่มเลยสักนิด เพราะตอนนี้หล่อนรู้แล้วว่าตัวเองหมดทางหนีรอดแล้ว “อ่า...รู้ไหมว่าคุณเป็นคนแรกที่ตบผม และมาตอนนี้ยังถุยน้ำลายใส่หน้าผมอีก” โดมินิกผละมือจากลำคอระหงมาลูบน้ำลายที่เปื้อนหน้าผากตัวเองมาหยุดอยู่ที่ปากหนาแล้วก็แตะปลายลิ้นกับคราบน้ำลายนั้น “ผมไม่รังเกียจหรอกนะ เพราะตอนจูบกัน ผมก็ต้องกินน้ำลายคุณอยู่ดีแก้ม อ่า...” จบประโยคก็ลากปลายลิ้นถูไถไปมากับฝ่ามือของตัวเอง “ไอ้มาเฟียโรคจิต!” “ขอบคุณที่ชมผมนะแก้ม และผมจะทำให้คุณดูว่าผมโรคจิตหรือเปล่า” เมื่อพูดจบโดมินิกก็โน้มหน้าลงทาบทับริมฝีปากหนาของตัวเองกับริมฝีปากสีระเรื่อของกันตา ทันทีที่ได้ทาบทับเขาก็บดจูบคลอเคลียสอดแทรกปลายลิ้นสากเข้าไปในโพรงปากเล็กที่กำลังเผยออ้าจะร้องค้าน และจังหวะนั้นเองที่เขาได้ดันปลายลิ้นตัวเองเข้าไปในปากหวานของกันตา “อ่ะ...อื้อ...” ***********
หน้าปกนวนิยาย สามีสั่งชานมเย็นหวานน้อยไม่น้ำแข็ง ฉันเลือกยุติชีวิตคู่เจ็ดปี
8.8
เจียงเจียเหนียนตัดสินใจขอหย่ากับเสิ่นหนาน สามีศาสตราจารย์ผู้แสนเย็นชาหลังใช้ชีวิตคู่ร่วมกันมาเจ็ดปี จุดแตกหักเกิดขึ้นเพียงเพราะชานมเย็นหวานน้อยไม่ใส่น้ำแข็งที่เขาสั่งให้เธอ แม้หลินหยวนหยวนนักศึกษาสาวคนใหม่จะพยายามช่วยพูดให้เธอมองข้ามเรื่องเล็กน้อยนี้ไป แต่เสิ่นหนานกลับไม่เข้าใจและตำหนิว่าเธอใช้อารมณ์เกินเหตุ ทว่าสำหรับเจียเหนียนแล้ว ชานมแก้วนั้นคือหลักฐานความเหินห่างที่ชัดเจนจนเธอเลือกที่จะทิ้งทุกอย่างและเดินจากไปพร้อมใบหย่าในวันรุ่งขึ้น
หน้าปกนวนิยาย คุณแม่ที่รัก [Dear Mother]
8.9
“คุณแม่จะรับผิดชอบผมยังไง ที่นำพาผมลงสู่นรกไปพร้อมกับคุณแม่ครับ” “คุณหื่นทุกครั้งที่เมาแบบนี้มั้ย” !!!! “คุณพูดอะไร” “ผมพูดอะไร นี่คุณอย่าบอกนะว่าก่อนหน้านี้คุณจำอะไรไม่ได้เลย” นับดาวตื่นตระหนกลนลานจนแทบสิ้นสติ “คุณบุกเข้าห้องผม ผู้หญิงตัวเล็กๆ ใครจะคิดว่าแรงจะเยอะจนน่ากลัว คุณจู่โจมผมทุกอย่าง ผมไม่ใช่พระอิฐพระปูน.../...อย่านะ!!! อย่าพูดต่อนะ” นับดาวทนฟังต่อไม่ได้ เธอยกมือขึ้นปิดปากเขาพร้อมออกแรงโถมกายใส่เขา ทิวาหยุดเอ่ยนอนนิ่งให้ท่อนบนเปลือยของเธอทาบทับแผ่นอกเขาไว้ แม้จะมองไม่ค่อยเห็น แต่ระยะใกล้มากกับสายตาที่ปรับเข้ากับความมืดได้แล้วของทั้งสอง ทำให้ต่างก็มองเห็นดวงตาของกันและกัน ทิวาไม่ได้เอ่ยอะไรต่อ ในทางตรงข้ามเขากลับยั่วยวนเธอ แลบลิ้นเลียฝ่ามือเธอ ควับ! นับดาวสะดุ้งตกใจชักมือกลับ เซถลาจนตัวเองกลับเป็นฝ่ายไปนอนและทิวาก็ขยับเป็ยฝ่ายทาบทับร่างเธอไว้ในทันที “คุณแม่จะรับผิดชอบผมยังไง ที่นำพาผมลงสู่นรกไปพร้อมกับคุณแม่ครับ”
หน้าปกนวนิยาย นายช่างใหญ่แห่งอโยธยาที่ข้าอยากได้
8.8
ฟ้ารดาหญิงสาวผู้ถูกยมทูตส่งข้ามกาลเวลามายังกรุงอโยธยาอย่างไม่คาดฝัน ที่นั่นเธอได้พบกับนายช่างทองหลวงผู้มีเสน่ห์ดึงดูดและรูปร่างกำยำจนทำให้เธอตกหลุมรักทันที เมื่อหนทางกลับบ้านไม่มีอยู่จริง แผนการพิชิตใจนายช่างใหญ่จึงเริ่มต้นขึ้นท่ามกลางอุปสรรคจากครอบครัวที่ไม่อยากให้เธอออกเรือน แม่หญิงผู้มีความมั่นใจคนนี้จะใช้เสน่ห์อันเป็นเอกลักษณ์สั่นคลอนหัวใจของนายช่างทองผู้เคร่งขรึมได้สำเร็จหรือไม่ในดินแดนแห่งประวัติศาสตร์นี้
หน้าปกนวนิยาย พยศรักดวงใจมาเฟีย
9.5
โชคชะตาขีดเส้นให้เคลวิน มาเฟียหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลได้พบกับหญิงสาวแปลกหน้าในค่ำคืนที่เริ่มต้นด้วยความบีบบังคับ ทว่าความสัมพันธ์ที่เกิดจากความไม่ตั้งใจกลับแปรเปลี่ยนเป็นความรักลึกซึ้งอย่างไม่น่าเชื่อ แม้เขาจะเป็นฝ่ายชนะในเกมกามารมณ์ช่วงแรก แต่สุดท้ายเขากลับพ่ายแพ้ให้แก่เสน่ห์และความพยศของเธออย่างราบคาบ เมื่อสาวธรรมดาคนนี้ไม่ยอมสยบให้แก่เขาโดยง่าย มาเฟียผู้ยิ่งใหญ่จึงต้องเลือกระหว่างการปล่อยมือไปหรือจะทำทุกวิถีทางเพื่อตามล่าหัวใจดวงนี้กลับคืนมา
ตอน
อ่านเลย
แชร์