แด๊ดดี้สุดที่รัก

แด๊ดดี้สุดที่รัก

     ตอน ดูแล

     และแล้วความจริงที่น่าตกใจก็เผยขึ้นเมื่อธาดาทรุดติดเตียงจนลุกเดินไม่ค่อยไหว 

     ก่อนหน้านี้ที่เค้าดูดีเพราะว่าเพิ่งจะไปฟอกไตมาหมาดๆ พอครบอาทิตย์ก็จะค่อยๆทรุดลงแบบนี้ จากนั้นจะสลับมาดีขึ้นก็ตอนไปพอกไตครั้งใหม่

    แล้วจะค่อยๆแย่ลงอีก สลับไปสลับมา

    จากเดิมที่เนเน่คิดว่าเค้าจะอยู่กับเธออีกนาน ตอนนี้เธอไม่แน่ใจแล้วว่าเค้าจะไปวันนี้หรือพรุ่งนี้ 

    ความตายที่จินตนาการได้มันทำให้เด็กสาวใจสลายจวนรับไม่ไหว ทว่าก็ไม่เหลือเวลาให้เธอออเซาะงอแงอีกเช่นกัน

    ในใจของเนเน่จึงพยายามเข้มแข็ง เธอตั้งมั่นว่าจะใช้เวลาที่เหลือกับคุณพ่อให้มีความสุขที่สุดและจะดูแลเขาเป็นอย่างดี

    นั่นหมายถึงสุดชีวิต

    ห้องชั้นบนสุดของคฤหาสน์ มองจากข้างนอกดูสูงลิบเหมือนโดมมหาวิหาร ข้างในกลับเป็นห้องนอนธรรมดาแต่กว้างใหญ่มาก

    ภายในมีเตียงใหญ่ปูด้วยผ้ากำมะหยี่สีฟ้าคราม ฟูกนอนหนานุ่มและมีหมอนใบใหญ่

    หลังคาถูกรื้อออกแล้วแทนที่ด้วยกระจกกันแดดแบบมองทะลุออกไปเห็นรอบด้าน ทัังบนฟ้าและแปดทิศทางหน้าต่าง (ตัวฟิล์มชนิดพิเศษกันแสงได้ดีและมองเข้ามาไม่ได้) 

    ทุกอย่างเป็นการเตรียมตายของธาดานั่นเอง

    แค่ก! ๆ ร่างสูงยาวนอนไออยู่บนเตียงนุ่ม เค้าจ้องมองไปบนฟ้าอย่างปลงใจ หรือไม่ก็กำลังหมายมั่นว่าจะขึ้นไปบนสวรรค์

    "มาแล้วค่ะ อาหารเช้า" เสียงใสแจ๋วแว่วมาก่อนเรือนร่างที่สูงเพรียวเว้าโค้ง

    "อืม หอมจังเลย" คุณพ่อธาดาแสร้งทำเป็นอารมณ์ดีทั้งๆที่จุกในอก เค้าไม่ได้กลิ่นอาหารด้วยซ้ำไป

    เด็กสาวเดินยิ้มๆมาหยุดอยู่ที่ข้างเตียง ฮิ! "หนูทำเองกับมือ" เสียงของเธอและใบหน้าที่สะสวยทำให้เสี้ยววินาทีนึงความเจ็บปวดหายลับไป

    ธาดามีรอยยิ้มที่เห็นฟันซี่ขาวอีกครั้ง เค้าเพิ่งรู้ว่าครอยครัวเป็นแบบนี้เอง มันสุขยิ่งกว่าความสนุกชั่วครั้งชั่วคราวที่เค้าหลงผิดมาตลอด

    ฟุ่บ! ตูดงอนๆลงนั่งขอบเตียง เอวเล็กบางกระเถิบเข้ามาจนสะโพกชนแขนคุณพ่อ

    "ทำอะไรมาให้กินครับหนู" เสียงแหบพร่าดังตรงใบหน้าหล่อๆที่ซีดขาวเหมือนหิมะ 

    ครับหนู! คำนี้ทำเอาเนเน่ถึงกับตกใจ ช่างรู้สึกดีเหลือเกิน! เธอคิดในใจ

    "ข้าวต้มกุ้งค่ะ แต่เพิ่มผักแล้ว ช่วยบำรุงตับ" เด็กสาวตอบแล้วเป่าข้าวในช้อน อ้ำ! เธอป้อนเข้าปากให้คุณพ่อนอนกิน

    แปะ! ธาดากินไม่ถนัด ข้าวต้มเม็ดขาวเลอะเต็มมุมปาก

    เนเน่จับหัวของเขาช้อนขึ้นแล้วแทรกตัวเองเข้าไปแทนหมอน ฟุ่บ! หัวคุณพ่อวางบนตัก นมของเธอบดกระหม่อมเขาอยู่

    สาวน้อยปาดมือเล็กกับปากแดงๆที่หนานุ่ม อ้าม! เธอตักคำใหม่ป้อนให้คุณพ่อ 

    "หมดแล้วเก่งมากค่ะเดี๋ยวหนูไปเตรียมน้ำร้อนให้อาบนะคะ" เนเน่บอกพ่อเลี้ยงแล้วก้มลงจูบหน้าผากของเขาหนึ่งที

    จุ๊บ! ริมฝีปากบางเรียวบดผมหน้าของหนุ่มใหญ่จนหัวสั่น สีหน้าของเขาดูมีเลือดขึ้นมาด้วยหัวใจที่เต้นแรง มองตามเรือนร่างที่เล็กบางของสาวน้อยก็ทำให้ไฟราคะของเขาลุกโหม

    เนเน่ถึงจะผอมเพรียวแต่มีครบ ทั้งนมและตูด ไม่ใหญ่มากแต่สัดส่วนของเธอมันชี้และงอน แค่ใส่เสื้อยืดตัวเล็กกับกางเกงขาสั้นก็เห็นนมที่ขี้ตั้งและตูดที่งอนเด้งทั้งหมดแล้ว

    ธาดาโดนประคองเข้าห้องน้ำที่อยู่ติดกับห้องนอนนี่เอง เนเน่ค่อยๆถอดเสื้อและกางเกงออก เธอตกใจเมื่อคุกเข่ารูดกางเกงคุณพ่อลงมากองบนพื้น

    ผึงงง! ลำเอ็นยวบๆดีดตัวขึ้นมาชี้ใบหน้าของเธอ ปลายบานใหญ่เฉียดรูดปลายจมูกของเธอไปนิดเดียว

    อ๊ายยย! สาวน้อยกรี๊ดลั่น อ้าปากแทบจะชนลำยวบๆที่แข็งตัวไม่เต็มที่

    "อุ้ยขอโทษ ลืมใส่กางเกงใน มันชินแบบนี้" ธาดาเอาสองมือปิดลำรักสีขาวซีดแต่ปิดไม่หมด (เค้ารู้ว่าเนเน่จะให้ใส่กางเกงในอาบน้ำ)

    "ไม่เป็นไรค่ะ เห็นไปแล้วนี่นา" สาวน้อยคุกเข่าพูดกับลำใหญ่ๆ เธอมองมันจนลืมเงยหน้าขึ้นมาพูดกับพ่อ

     เนเน่ยืนขึ้นแล้วตักน้ำอุ่นรินรดร่างกายที่สูงใหญ่หุ่นหมีแบบฝรั่ง เธอค่อยยังชั่วเมื่อถูหลังและขาให้พ่อ ทว่าพอกลับมายืนตรงหน้าเค้าอีกหัวใจก็เหมือนจะเต้นทะลุออกจากอก

    เธอต้องเขย่งสุดปลายเท้าเพื่อให้มือลูบถึงใบหน้าและร่างที่สูงใหญ่ พรื่ด! สบู่เหลวถูกฟอกลงที่ลำคอ มือเล็กๆลูบลงมาที่อกล่ำกว้าง แล้วก็ลงมาที่กล้ามท้องซิกแพค ตอนนี้ใจสั่นระทวยจนมือพาลสั่นไปด้วย

    "ดูแข็งแรงนะคะ กล้ามท้องเป็นลอนๆ ไม่น่าเชื่อว่าจะป่วย" สาวน้อยแกล้งเอ่ยแก้เคอะเขินเมื่อเธอละเลงมือกับซิกแพคของคุณพ่อ

    "หิ มันเป็นที่อวัยวะภายในน่ะสิ ไม่เป็นที่กล้ามเนื้อภายนอก" ธาดาตอบ ตอนนี้เค้าต้องยืนพิงผนังเพราะขาเริ่มอ่อนแรง

    อืมม! เนเน่พยักหน้า เธอก้มมองลำยวบๆที่งอเหมือนกล้วย เธอไม่ได้ขานรับแต่ลืมตัวครางออกมาเพราะภาพที่เห็น

    พรื่ด! ๆ ๆ มือน้อยๆฟอกสบู่ลงเนินหน่าวขนดกดำแล้วก็หลบหนีลำเอ็นไปลูบขาอ่อนสองข้างแทน

    "ตรงนั้นไม่ถูเหรอ" เสียงแหบพร่าฟังแทบไม่ได้ยิน

    เนเน่หันขวับกลับมาดูแท่งลำ อึก! เธอกลั้นใจกลืนน้ำลายเหนียวลงคอแล้วก็พูดตอบ "ของสงวนนี่คะ ใช้น้ำเปล่าล้างก็พอ" 

    อืม! ฮิ! ๆ คุณพ่อยืนก้มหน้ายิ้ม เค้าลุ้นแทบบ้าเมื่อแก้มขาวๆอูมอิ่มของเนเน่มันเฉียดปลายลำของเขาไป ความสยิวทำให้เค้าลืมความเจ็บปวดไป ไม่รู้ว่านานเท่าใด

    สาวน้อยฟอกลงมาถึงหัวเข่า น่อง และก็เท้าคุณพ่อ เธอรู้สึกเสียวใจหว๋ามๆเมื่อต้องเงยหน้า

    แทบจะอกแตกตายเมื่อหน้าของเธอเลื่อนผ่านลำอวบขาวในตอนที่ลุกยืน มันดูอ่อนยวบก็จริงแต่เธอไม่เคยเห็นของผู้ชายคนไหนเลย

    ซ่าาา! ๆ ๆ น้ำอุ่นรินราดสาดกายคุณพ่อผ่านมือเล็กๆที่จับฝักบัว ละอองน้ำสะท้อนกล้ามเนื้อของธาดากระเด็นกลับมาเลอะเสื้อยืดของเนเน่ 

    เค้าจ้องมองเธอไม่กระพริบเมื่อเสื่อยืดเปียกๆแนบเนื้อแนบตัวจนเห็นเต้านมและหัวจุกสองข้างเต็มตา

    ตุบ! ๆ ๆ หัวใจเต้นแรงสูบฉีดเลือดหนุ่มพล่านทั่วกาย พลอยทำให้แท่งเอ็นสั่นหงึกๆและค่อยๆพองออก

    อี๋! เนเน่ก้มลงมาเห็นพอดี เธอเห็นเต็มตาว่าหัวบานๆมันแดงและสั่นหงึกๆ พาลให้รู้สึกร้อนผ่าวที่แก้มเหมือนโดนตบจนหน้าชา

    "เสร็จแล้วค่ะ ไปแล้ว" เนเน่วิ่งออกจากห้องน้ำทั้งๆที่ยังไม่ได้เช็ดตัวคุณพ่อ

    เธอมาหลบในห้องนอนตัวเองแล้วกดมือถือเซิร์ชดูเจ้าโลกของผู้ชาย 

   "ขนาดของผู้ชายไม่ใช่แบบนั้นนี่นา ขนาดยังไม่แข็งเค้ายังใหญ่แบบนั้น แล้วถ้าแข็งล่ะ" สาวน้อยนอนบ่นนอนพร่ำอยู่ในท่าหนีบขาตัวเอง

    ทิ้งให้คุณพ่อเลี้ยงต้องคลานออกจากห้องน้ำเพื่อกลับขึ้นมานอนบนเตียง แบบไม่ได้ใส่อะไรเลย