ติดตาม
ตอน
แชร์
หน้าปกนวนิยาย เจ้าคุณ (Series of my bad boy)

เจ้าคุณ (Series of my bad boy)

ลูกศรตกอยู่ในสภาวะวิกฤตหลังถูกวางยาจนร่างกายร้อนรุ่มสลับหนาวสั่น เธอโกรธแค้นชาร์คที่วางแผนร้ายแต่ยังโชคดีที่รอดมาได้ ทว่าเธอกลับต้องเผชิญหน้ากับเจ้าคุณที่พยายามคาดคั้นความจริงพร้อมช่วยดับความร้อนด้วยสายน้ำจากฝักบัว ท่ามกลางการขัดขืนจนผ้าพันกายหลุดร่วง ความตึงเครียดระหว่างทั้งคู่พุ่งสูงขึ้นทันที เมื่อความลับยังถูกปิดบังและคำท้าทายกระตุ้นอารมณ์ดิบของเจ้าคุณให้ยากจะควบคุม เขาจึงพร้อมจะสั่งสอนเธอให้รู้สำนึกในบทเรียนนี้
ตอน
แชร์

ตอน 2

ชายหนุ่มมองใบหน้าหวานที่เดินไปทิ้งตัวลงบนโซฟาหรูกลางห้อง ส่วนตัวเขาเดินไปเปิดตู้เย็นเพื่อหาเครื่องดื่มให้อีกฝ่ายเพราะดูท่าทางอีก

คนเหมือนเมาอะไรสักอย่างและคิดว่าคงต้องการเครื่องดื่ม แต่พอเดิน

กลับมาก็ต้องชะงักกับภาพตรงหน้าด้วยความตกใจ

"เชี้ยละ!!" (⊙_⊙;)

"หุบปากมึงไว้ก่อน แล้วรีบมาช่วยกูที"

"มึงทำเชี้ยไร"

ชายหนุ่มมองเพื่อนที่ถอดชุดหนังเหลือไว้แค่ชั้นในตัวจิ๋วสีหวานลูกไม้น่ารักซึ่งขัดกับท่าทางและนิสัยของหญิงสาวชิบ!! ถึงไม่บอกเขาก็พอจะรู้ว่าร่างบางที่ยืนตัวแดงนี้ไปโดนอะไรมา

@ลูกศร

"กูร้อน"

ฉันพยายามจะถอดชุดชั้นในลายลูกไม้สวยสีหวานออกจากร่าง ฉันรู้ว่าน่าจะโดนยาจากไอ้เชี้ยชาร์คแน่ๆ เพราะหลังจากดื่มเครื่องดื่มได้ไม่กี่แก้วก็มีอาการผิดปกติร้อนรุ่มแปลกๆ จึงรีบขอตัวก่อนที่จะควบคุมตัวเองไม่ไหว ซึ่งดูเหมือนลูกน้องของมันจะพยายามขวางฉันไว้ไม่ให้ออกไป แต่ดีหน่อยที่ศักดาลูกน้องคนสนิทที่ติดตามฉันมาโดยตลอดเห็นก่อนจึงรีบขึ้นมากันตัวฉันออกจากลูกน้องของไอ้เชี้ยชาร์คที่พยายามตาม ออกมา แต่พอมาถึงห้องพักคอนโดหรู ฉันก็รู้สึกร้อนรุ่มจนแทบทนไม่ไหว ถึงแม้ว่าชีวิตนี้จะไม่เคยโดนยาปลุกเซ็กส์มาก่อนแต่ก็พอจะรู้ว่าเป็นเช่นไร สุดท้ายจึงต้องมาหาเพื่อนชายที่อยู่ข้างห้อง

ฉันรู้ว่าห้องข้างๆเป็นเจ้าคุณ เพราะก่อนมาอยู่แดดดี้ได้สืบมาหมดแล้ว ตั้งแต่ที่แดดดี้ซื้อคอนโดหรูไว้ฉันก็ไม่เคยได้ย้ายมาอยู่เลย เพราะต้องตามแม่ไปอยู่ที่อเมริกาสามปี จนกระทั่งกลับมาอยู่เมืองไทยอีกครั้ง ฉันจึงขอย้ายมาพักที่นี่อย่างน้อยก็อยู่ใกล้เจ้าคุณ ซึ่งเป็นเพื่อนรักที่สนิทกันมาตั้งแต่เรียนมัธยม พสุธา วนารมย์ หรือเจ้าคุณ พ่อหนุ่มรูปหล่อกระแทกตา รวย ชอบอิสระ ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนมัดใจผู้ชายคนนี้ได้เลยสักคน เขามักจะเรียกฉันว่าตัวเล็กอยู่เสมอ ด้วยหุ่นที่บอบบางความสูงเพียงร้อยหกสิบเซนติเมตรของฉันก็คงสูงเท่าหน้าอกของเขา

หากไม่ใช่เจ้าคุณฉันก็คงไม่มากดกริ่งในเวลาดึกดื่น คิดว่าอย่างน้อยเขาก็คงจะหาวิธีการช่วยฉันได้

"เฮ้ย!!หยุด"

เจ้าคุณรีบวางเครื่องดื่มหลังจากอาภรณ์ชิ้นสุดท้ายได้ปลิวว่อนออกจากร่างฉันไปแล้ว เหลือไว้แค่เพียงร่างเปลือยเปล่าที่ขาวนวลเนียนทั้งตัว ฉันเป็นผู้หญิงร่างเล็กใบหน้าหวานอย่างที่ผู้ชายชอบ แต่สำหรับเจ้าคุณ เขามักมองข้ามอย่างที่ผู้ชายควรจะมองเสมอ เพราะเหตุนี้ท่าทางกระอักกระอวนใจตาเหลือกลานที่เจ้าคุณมองมาที่ฉันจึงเป็นภาพในตำนาน ใบหน้าหล่อแดงซ่าน ท่าทางเก้กังทำตัวไม่ถูก ตกตะลึงมองมาที่ฉันพลางกลืนน้ำลายอึกใหญ่จนฉันสังเกตเห็น สุดท้ายชายหนุ่มจึงรีบเดินไปหยิบผ้าขนหนูมาพันร่างฉันไว้

"แม่งเอ้ย! ใครเขาถอดกันแบบนี้"

ก็ฉันเล่นแก้หมดไม่มีเหลือ หากเขาไม่หวั่นไหวก็บ้าเต็มทน สมน้ำหน้า!! ชอบด่าหาว่าฉันเป็นทอมบอยบ้างละ เป็นผู้ชายบ้างละ เป็นหญิงห้าว พอเจอฉันแบบนี้ถึงกลับทำตัวไม่ถูก ฉันอดยิ้มขันกับคนตรงหน้าไม่ได้

"แล้วที่พวกคู่ควงมึงอ่ะ เวลามีอะไรกันไม่ถอดโชว์แบบนี้หรือไง"

"มันไม่เหมือนกัน” เสียงทุ้มกดต่ำลงเหมือนสะกดอารมณ์บางอย่างไว้ แกล้งเขาแบบนี้ก็สนุกดีเหมือนกัน

“อะไรไม่เหมือน กูก็มีอย่างที่ผู้หญิงคนอื่นมี”

ฉันประท้วงก้มมองร่างเปลือยเปล่าของตัวเอง ตรงไหนที่ไม่เหมือน ผิวขาวเนียนสวย รูปร่างกลมกลึงสมส่วน หน้าอกอวบที่ซ่อนรูปสะโพกผายมน และท่อนขาเรียวยาว อาจจะสวยกว่าด้วยซ้ำไป ฉันชักสงสัย(¬_¬ )

“มึงไม่เหมือนผู้หญิงคนอื่น ทีหลังอย่าไปถอดมั่วแบบนี้ล่ะ”

เขาทำเสียงดุ แต่สายตากลับมองเรือนร่างเปล่าเปลือยปากก็บ่นพึมพำงึมงำอยู่คนเดียว แต่มือหนาก็พันร่างฉันไว้ด้วยมือที่สั่นเทาจนฉันสังเกตเห็น พันไปกี่รอบก็หลุด พันอีกก็หลุดอีก จนฉันต้องคว้าผ้ามาพันเสียเอง

“เอ่อน่า.อย่าเซ้าซี้” เขาเพียงกัดกรามแน่นคงจะขี้เกียจต่อความยาวกับฉันที่ไม่ค่อยจะมีสติสักเท่าไร ก็ฉันอยากรู้นี่น่า แล้วฉันผิดตรงไหนกัน

"ทำอะไร" ฉันรีบเอ่ยถามเมื่อโดนอีกคนลากเข้าห้องน้ำ

"ให้น้ำช่วยไปก่อน"

เจ้าคุณบอกเสียงเรียบมือหนารวบมือบางไว้แล้วลากฉัน ใช้คำว่า”ลาก”เลยทีเดียวเพราะฉันยังไม่อยากเข้าไปในห้องน้ำนี่น่า ในเมื่อตอนนี้มือไม้ของฉันกำลังซุกซนตามร่างเปลือยช่วงบนของเจ้าคุณที่มีเพียงกางเกงนอนเพียงชิ้นเดียวติดกาย มือเล็กเรียวลูบไล้แผ่นอกแกร่งก่อนจะย้ายลงมายังหน้าท้องแบนราบที่มีมัดกล้ามเป็นลอนสวยงามและสายตาหลุบต่ำลงไปยังเป้ากางเกงของอีกคนที่มีบางอย่างกำลังแข็งขืนอยู่ภายในนั้น เจ้าคุณหายใจติดขัดเมื่อเห็นสายตาของฉันที่หลุบต่ำนิ่งนานอยู่ตรงนั้น

“นี่นายมีอารมณ์ ?” ฉันถามอย่างตกใจเงยหน้ามองคนตัวโตที่กำลังอึกอักน้ำท่วมปากทันที

“ไร้สาระ”

เจ้าคุณปัดมือฉันที่มายุ่มย่ามบนตัวเขาทิ้งอย่างไม่ใยดี พ่อคนปากแข็งลากฉันมายืนใต้ฝักบัวทั้งที่ผ้าขนหนูยังพันรอบตัวไว้ ฉันสะดุ้งเฮือกเมื่อร่างเจอกับน้ำเย็นจัด ไอ้เพื่อนชั่วมันแกล้งฉันชัดๆ น้ำเย็นเหมือนน้ำแข็งแต่กลับไม่ได้ลดอาการร้อนรุ่มภายในกายสาวได้เลย

"ปล่อย!!"

ฉันประท้วงเพราะเริ่มไม่สนุก ดูเหมือนเพื่อนของฉันจะไม่ยอมใจอ่อนยังคงจับร่างของฉันไว้แน่น มือข้างหนึ่งจับฝักบัวส่วนอีกข้างกดกลุ่มผมสวยให้น้ำในฝักบัวช่วยบรรเทา แต่ยิ่งทำแบบนี้ฉันยิ่งอยู่ใกล้ร่างของเขา ร่างผู้ชายที่แข็งแรงกำยำ กล้ามเนื้อเป็นลอนอย่างคนดูแลสุขภาพเป็นอย่างดี กลิ่นตัวของเขาบวกกับกลิ่นแชมพูอ่อนของชายหนุ่มทำให้ฉันรู้สึกปั่นป่วนช่องท้องทั้งที่ไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อนเลยให้ตายสิ

ซวยล่ะ! ฉันอยากให้มันกอดซะจริง

"หนาว" ฉันเริ่มหนาวไปทั้งตัว แต่ข้างในก็ยังคงร้อนรุ่มจนอยากที่จะปลดปล่อยออกมา

"อดทนไว้ ให้มันลดความร้อนรุ่มในกาย" เจ้าคุณเอ่ยบอกเสียงต่ำ คงเห็นว่าฉันสั่นสะท้านจนเขาเองแอบสงสาร

“ไอ้เชี้ยชาร์ค” ฉันคำรามออกมา นึกโกรธตัวเองทีเสียทีหนุ่มฝรั่งตาน้ำข้าวคนนั้น แต่ยังดีที่ไม่ได้เสียความสาวให้กับมัน

“มันเป็นใคร” เจ้าคุณมองฉันอย่างคาดคั้น แต่ฉันไม่บอกหรอกยังมีหลายอย่างที่ฉันยังปิดบังเขา

ฉันยังคงประท้วงให้เขาปล่อยโดยการเตะ ถีบ ต่อย เพื่อให้หลุดพ้นจากพันธนาการของคนตัวโต ยิ่งดิ้นแรงผ้าขนหนูที่พันอกไว้ก็ยิ่งหมิ่นแหม่ พอขยับเคลื่อนไหวแรงๆและถูกน้ำจากฝักบัวยิ่งพาลจะหลุดกองลงพื้น

"ไม่ตอบใช่ไหม” เจ้าคุณเริ่มหงุดหงิดเมื่อฉันไม่ยอมตอบ แต่พอผ้าขนหนูหลุดไปกองลงพื้นการสนทนาของเราทั้งคู่ก็ตัดบทจบทันที

(⊙_⊙;)

ไม่รู้ว่าเขาจะโกรธฉันจริงหรือเปล่า เพราะเห็นอีกฝ่ายเงียบไปกรามขบแน่นเหมือนโกรธจัด ก็ฉันไม่อยากตอบ อีกอย่างชาร์คก็จะบินกลับอเมริกาแล้วขืนบอกไปก็เปล่าประโยชน์ และอาจจะสร้างความเดือดร้อนให้เจ้าคุณซะเปล่า อีกคนเดินไปหยิบผ้าขนหนูผืนเล็กเงียบๆ มามัดมือฉันไว้ทันทีด้วยความว่องไวกว่าทำให้ฉันขัดขืนร่างโตไม่ทัน เขามองหน้าฉันนิ่งแววตาคมกริบคู่สวยจ้องมองลึกลงมา

“ถ้าอย่างนั้นมึงก็อยู่ในนี้ไปก่อน จนกว่าจะสงบ"

“เฮ้ย! จะทิ้งกูไว้แบบนี้ไม่ได้นะ ไอ้เลว ไอ้เพื่อนชั่วไอ้xxooxx” สารพัดคำด่าแต่ดูเหมือนไอ้เพื่อนเลวของฉันจะไม่สนใจ นี่เขาทิ้งฉันไว้ในห้องน้ำอย่างนั้นเหรอ ไม่ได้นะ

“ไอ้เจ้าคุณมาเปิดประตู เอากูออกไปเดี๋ยวนี้นะ..ไอ้เนรคุณ”

ฉันได้แต่พ่นคำด่าไล่ตามคนตัวโตออกไปด้วยความโมโห จะปล่อยให้ฉันลงแดงตายแบบนี้ได้อย่างไรกัน แทนที่จะมาช่วยลดความร้อนรุ่นในกายให้ฉันลดลงบ้าง

เจ้าคุณพิงประตูห้องน้ำหายใจเร็วแรงเพื่อสูดอากาศเข้าปอด เพราะเขาแทบกลั้นหายใจตัวเองเมื่อผ้าขนหนูหล่นกองบนพื้นห้องน้ำทำให้เห็นร่างบางอย่างกระชั้นชิด เขาพยายามข่มใจตัวเอง ท่องนะโมฯ ตั้งไม่รู้กี่จบ จนตัดสินใจทิ้งเพื่อนไว้ในห้องน้ำก่อนจะมาคิดหาวิธีช่วยหญิงสาว ขืนลูกศรอกมาตอนนี้อาจไม่ปลอดภัยก็เป็นได้ เพราะเขาเองไม่แน่ใจว่าจะอดทนต่อร่างบางที่เย้ายวนตรึงใจนี่ไหวไหม เวลานี้เพื่อนก็เพื่อนเถอะ ชายหนุ่มคิด

“หุ่นมึงแม่งโคตรยั่วกูเลย” เขาไม่เคยคิดว่ายัยตัวเล็กขาโหดจะซ่อนรูปมากขนาดนี้

"เปิดประตู ไอ้บ้า" เสียงเตะถีบประตูห้องน้ำยังดังต่อเนื่องไม่รู้ว่าคนตัวเล็กแค่นี้ไปเอาเรี่ยวแรงมาจากไหน เมื่อกี้เขาก็โดนไปหลายดอก ทั้งเตะทั้งต่อยทั้งถีบสารพัด

คุณอาจจะชอบ

หน้าปกนวนิยาย ผมโดนเพื่อนที่คบกัน 8 ปีหักหลัง เลยตัดสินใจเป็นคนที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
9.7
มาซาโยชิคือพนักงานออฟฟิศผู้ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายมาโดยตลอด แต่แล้วโลกทั้งใบของเขาก็พังทลายลงเมื่อถูกเพื่อนสนิทที่ไว้ใจที่สุดหักหลังอย่างเลือดเย็น ความเจ็บปวดจากการถูกทรยศกลายเป็นแรงผลักดันมหาศาล ทำให้เขาตัดสินใจละทิ้งตัวตนเดิมที่แสนอ่อนแอแล้วก้าวเข้าสู่ด้านมืดอย่างเต็มตัว มาซาโยชิพร้อมทำทุกวิถีทางเพื่อก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดและกลายเป็นผู้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด เพื่อรอคอยจังหวะเวลาที่จะได้ชำระแค้นคืนให้สาสมกับสิ่งที่เขาต้องสูญเสียไปในครั้งนี้
หน้าปกนวนิยาย สามีเถื่อนที่รัก
9.0
นิรินตกที่นั่งลำบากหลังเข้าห้องผิดจนเผชิญหน้ากับนรราช ชายร่างสูงใหญ่ในสภาพเมามายที่ข่มขู่จะเอาชีวิตหากเธอขัดขืน ท่ามกลางความหวาดกลัวและรอยจูบที่ถูกยัดเยียด เมื่อแสงไฟสว่างขึ้นเธอกลับพบว่าเขาคือลุงราช หลานชายเจ้าของบ้านผู้แสนใจร้าย แม้ครอบครัวของทั้งคู่จะมีรอยร้าวและบิดาของเธอสั่งห้ามยุ่งเกี่ยวอย่างเด็ดขาด แต่การพบกันโดยไม่คาดฝันในครั้งนี้กลับกลายเป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องราววุ่นวายที่ยากจะถอนตัว
หน้าปกนวนิยาย หวามรักในรอยทราย
7.8
น้ำตาลตัดสินใจเดินทางกลับสู่อารันดาตามเสียงเรียกร้องของหัวใจ เพื่อพบกับชี้คฟีรอสชายหนุ่มผู้มั่นคงในรักต่อเธอ ทว่าค่ำคืนแรกกลับเกิดเหตุไม่คาดฝัน เมื่อเธอถูกลักพาตัวจากห้องนอนไปตื่นขึ้นในกระโจมกลางทะเลทราย พร้อมกับร่างโชกเลือดของชี้คหนุ่มที่นอนหมดสติอยู่เคียงข้าง ท่ามกลางอุปสรรคและหญิงสาวมากมายที่จ้องจะแย่งชิงเขา น้ำตาลต้องพิสูจน์ว่าความรักและความเชื่อใจของเธอจะแข็งแกร่งพอที่จะฟันฝ่ากระแสลมร้อนและอันตรายในดินแดนแห่งนี้ไปได้หรือไม่
หน้าปกนวนิยาย สยบรักดวงใจท่านอ๋อง
9.8
ลู่ซิงเหยียนแฝงตัวเป็นสาวใช้ในจวนเจ้าเมืองเพื่อสืบหาความจริงเบื้องหลังโศกนาฏกรรมล้างตระกูลของนาง ทว่าเหตุการณ์กลับพลิกผันเมื่อนางต้องเสี่ยงชีวิตช่วยโจรชุดดำลึกลับหลบหนีเพื่อรักษาชีวิตตนเอง โดยบังคับให้เขาซ่อนตัวในถังสิ่งปฏิกูลที่แสนโสโครก การตัดสินใจครั้งนั้นทำให้เขาโกรธจัดจนขู่ฆ่านาง แต่กลับกลายเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้โชคชะตาของทั้งคู่ผูกพันกันอย่างเลี่ยงไม่ได้ เมื่อชายหนุ่มผู้ลึกลับเริ่มวนเวียนอยู่รอบกายเพื่อตอบแทนบุญคุณท่ามกลางไฟแค้นและการชิงไหวชิงพริบทางการเมือง
หน้าปกนวนิยาย สตรีแกร่ง หลินซูเหมย
8.2
อมิตา นักมวยสาวฝีมือฉกาจจบชีวิตลงขณะช่วยพลเมืองดีจากโจรปล้นทรัพย์ ทว่าวิญญาณของเธอกลับข้ามภพมาเข้าร่าง หลินซูเหมย คุณหนูห้าผู้ขี้โรคแห่งสกุลหลินในเมืองหนานอัน ซึ่งเพิ่งเสียชีวิตจากการถูกลอบผลักตกสระน้ำด้วยวัยเพียงสิบห้าปี เมื่อนักสู้สาวต้องมาอยู่ในร่างที่เคยถูกพี่สาวและบ่าวไพร่รุมกลั่นแกล้ง เธอจึงตัดสินใจใช้ทักษะแม่ไม้มวยไทยจากชาติก่อนมาฝึกฝนร่างกายให้แข็งแกร่ง เพื่อลุกขึ้นสู้และปกป้องคนสำคัญในโลกใบใหม่นี้ด้วยความกล้าหาญ
หน้าปกนวนิยาย เสวี่ยอี้ หมอยาสาวเจ้าเสน่ห์
8.1
เมื่อความรักที่เคยมีให้กลับกลายเป็นความเจ็บปวดจากการกระทำของท่านอ๋องผู้เป็นสามี เสวี่ยอี้ หมอยาสาวผู้เปี่ยมไปด้วยความสามารถและเสน่ห์ล้นเหลือจึงไม่ยอมทนอยู่ใต้เงาของความเสียใจอีกต่อไป นางตัดสินใจประกาศกร้าวอย่างเด็ดเดี่ยวว่าหากเขายังคงทำร้ายความรู้สึกของนางเช่นนี้ การหย่าขาดจากกันคงเป็นทางออกเดียวที่เหลืออยู่ เพื่อทวงคืนอิสระและศักดิ์ศรีของตนเองกลับมาในฐานะสตรีผู้ไม่ง้อความรักที่ไร้ค่าอีกต่อไป