ติดตาม
ตอน
แชร์
หน้าปกนวนิยาย พนันร้ายรักคนลวง

พนันร้ายรักคนลวง

หวังเทียน ทายาทเพลย์บอยแห่งตระกูลมาเฟียกาสิโนฮ่องกง ผู้ใช้ชีวิตเสเพลไปวันๆ กลับต้องเผชิญจุดเปลี่ยนเมื่อพี่ชายสั่งให้เขาไปล่อลวงหญิงสาวคนหนึ่ง แม้ตั้งใจจะตัดความสัมพันธ์แต่เขากลับถอนตัวไม่ขึ้น จนนำไปสู่ปัญหาใหญ่ที่คาดไม่ถึง ซ้ำร้ายเขายังพบความจริงว่าตนมีลูกชายวัยห้าขวบกับอดีตคนรักที่เคยฝากบาดแผลลึกในใจ เมื่อรักครั้งเก่าและภารกิจรักครั้งใหม่วนมาบรรจบ คุณชายรองสกุลหวังจะจัดการกับความวุ่นวายและพันธนาการหัวใจครั้งนี้อย่างไร
ตอน
แชร์

ตอน 2

คนที่คิดว่าหญิงสาวจะหนีไปนั้น แม้จะรู้สึกแปลกใจกับการกระทำของหญิงสาว แต่เขาก็ไม่ปฏิเสธในสิ่งที่ผู้หญิงเสนอ

“ที่เราทำกันนี่ เราทำกันในฐานะอะไร”

“นายเป็นคนถามอะไรพวกนี้กับเขาด้วยเหรอ ปกตินายก็นอนกับผู้หญิงไปทั่ว”

“ก็เธอไม่ปกติ”

คนถูกว่าไม่ปกติมองตาเขา “ก็แค่คนที่เลิกกันแล้ว แต่ยังเอากันได้ ไม่มีข้อห้ามไหนที่บอกว่าเลิกกันแล้วจะเอากันไม่ได้ซะหน่อย”

อ้า... เขาไปไม่ถูกเลย แต่เมื่อเห็นเนินอกที่คุ้นเคยมาหลายปี ชายหนุ่มก็กลืนน้ำลาย พอเขากำลังจะยกมือขึ้นเพื่อให้ความร่วมมือ หญิงสาวก็แง่งอน

“ถ้านายไม่เอา งั้นเราเลิกกันตั้งแต่ตอนนี้” จู่หลิงจะลงจากตัวเขา ชายหนุ่มก็ผลักเธอลงนอนสลับกันอยู่บนอยู่ล่าง

“ใครบอกผมไม่เอา ของมาวางกองอยู่ตรงหน้าถ้าผมไม่เอาก็ถือว่าโง่ อีกอย่าง ผ่านมาหลายปีเธอคงเหงามากสินะ”

หญิงสาวอยากจะด่าออกไป แต่ก็พยายามเก็บคำเอาไว้ และพูดอีกอย่าง “เหงามาก ฉันคิดถึงนายมาก และนายก็เลิกพูดพล่ามได้แล้วก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจ หรือว่าหลายปีมานี้ไอ้นั่นของนายทำงานไม่ได้”

“โอ๊ย อย่ามาดูถูกแบบนี้ ผมน่ะ ขยันทำงานมากนะ”

เธอก็ไม่เคยเชื่อว่าเขาจะเป็นแบบนั้นมาก่อน ชายหนุ่มที่ดูสุภาพ และมีความฝันที่จะเป็นวิศวกร หลังจากที่เธอจากไป เขาก็หยุดความฝันนั้น และกลายเป็นหนุ่มเสเพล

เธอคิดว่านั่นอาจจะเป็นเพราะสิ่งที่เธอทำ แต่หลังจากที่เธอติดตามเขามาหลายปี เธอคิดว่านั่นอาจจะเป็นนิสัยแท้ ๆ ของเขาก็ได้ ดังนั้นเธอจึงไม่รู้สึกผิดที่หนีเขาไป แต่ยิ่งเกลียดเขาเข้าไส้ยิ่งขึ้นไปอีก

สี่ปีนี้ก็สอนให้เธอกลายเป็นผู้หญิงอีกคน ผู้หญิงที่มองว่าความรักเป็นเรื่องไร้สาระ ตลอดสี่ปีนี้ก็มีเรื่องบางเรื่องที่เธอถูกกระทำ แต่ไม่สามารถบอกใครได้

หยุดคิดเรื่องไร้สาระพวกนั้นได้แล้ว เธอควรหันมาเอาใจหวังเทียน หลอกล่อให้เขาตกหลุมให้ได้ก็พอ

คนที่เต็มใจให้หลอก กำลังขยับลุกขึ้นมาปลดเสื้อในของเธอออก เมื่อเธอได้สติ เขาก้มลงมาดูดกลืนหน้าอกด้วยความคิดถึง หลายปีแล้ว ที่เขาไม่ได้กอดร่างนี้ ทุกค่ำคืนยามที่แสนคิดถึง เขาทำได้เพียงเอามันไปลงในร่างผู้หญิงคนอื่น แต่พอตื่นขึ้นมาทุกอย่างก็จะสลายหายไป

เขาดูดกลืนยอดอกหยอกล้อกับยอดถันสีชมพู ผ่านไปหลายปีแล้ว แต่ความปรารถนาที่เขามีต่อเธอก็ยังไม่จางหายไป ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงตัดพ้อ

“คุณใจร้ายมากที่หนีผมไป แต่พอกลับมาคราวนี้ คุณกลับยอมง่าย ๆ?”

“ฉันยอมคุณง่าย ๆ คุณก็สงสัย ฉะนั้นฉันบอกคุณไว้เลย ฉันนอนกับคุณเพราะอยากนอน ไม่ได้มีความรู้สึกทางใจ และที่ฉันทำดีกับคุณ ก็เพราะว่าฉันต้องการอยู่กับลูก”

พอยกเรื่องลูกมาอ้าง หวังเทียนก็เริ่มเห็นใจอีกฝ่าย การที่หญิงสาวต้องพรากจากลูกถึงสี่ปีเป็นอะไรที่ทรมานมากสำหรับคนเป็นแม่

“ที่ผ่านมาคุณอยู่ยังไง คุณไม่เคยเล่าให้ผมฟังเลย”

จู่หลิงไม่อยากพูดถึงมัน แม้จะไม่ง่าย แต่ก็ไม่ยาก เพราะมี คนคนหนึ่งช่วยเธอเอาไว้ แต่เธอก็ติดหนี้อีกฝ่ายไว้พอสมควรด้วย

“หรือคุณจะหยุดแค่นี้ แล้วพวกเรามาคุยกันก่อน” เธอหมายถึงหยุดกิจกรรมบนเตียง คนที่เปลือยท่อนบนเริ่มเอี้ยวตัวจะไปหยิบเสื้อในขึ้นมาใส่ ชายหนุ่มก็รีบห้ามแล้วผลักเธอลงนอน

“ไม่ต้อง นอนกันก่อนค่อยคุย” ทำแบบนี้แล้วพวกเราจะได้คุยกันง่ายขึ้น เขาพูดจบก็ก้มลงจูบหญิงสาวอย่างหื่นกระหาย เสียงครางในลำคอบอกว่าเขาปรารถนาในกายเธอไม่รู้จบ

เขาใช้ลิ้นร้อนแทรกเข้าไปในโพรงปาก ดูดกลืนลิ้นอีกฝ่าย แทรกความอุ่นร้อนเข้าไป กระตุ้นแรงปรารถนาในกายของหญิงสาวให้ลุกโชนเช่นเดียวกับเขา

มือข้างที่ว่างนั้นก็บีบนวดหน้าอก ก่อนใช้นิ้วบีบขยี้ยอดถันทำให้ร่างบางที่อยู่ข้างใต้เริ่มขยับสั่นไหว จู่หลิงพยายามควบคุมเสียงและอารมณ์ตัวเอง แต่หลังจากที่ห่างหายเรื่องพวกนี้มานาน สุดท้ายแล้วเธอก็ไม่อาจเก็บแรงสวาทในกายไว้ได้อีก เธอเปิดปากร้องครางออกมา

“อร๊าก ฉันเสียว อย่าบีบหัวนมฉัน” เธอพูดไปก็ดุไป น้ำเสียง ที่เอาแต่ใจทำให้ชายหนุ่มไม่ยอมปล่อย แต่บีบขยี้แรงกว่าเดิม

“ฉันบอกว่าอย่าบี้มัน” ร่างเธอใกล้แหลกแล้ว ยิ่งเขาบี้เท่าไร ก็ยิ่งดิ้น รู้สึกเสียวซ่านไปทั่วร่าง แม้จะพยายามควบคุมอารมณ์ แต่สุดท้ายก็ไม่สำเร็จ เธอยิ่งร้องดังขึ้นกว่าเดิม

“อย่าเก็บอารมณ์ตัวเอง ถ้าคุณอยากร้องก็ร้องออกมาไม่ต้องอาย ผมไม่ถือหรอก เพราะผมก็เสียวเหมือนกัน” เขาพูดเสียงครางต่ำแล้วก้มกระซิบที่ข้างหู ใช้ปากกัดเม้มที่ติ่งหูแล้วปล่อยลมอุ่นพูดใส่หูนั้น

“ผมคิดถึงคุณ คิดถึงเสียงร้องคุณ คิดถึงเรือนร่างของคุณที่อยู่บนตัวผม ถ้าอยากให้ผมทำต่อ บอกผมหน่อยว่าคุณต้องการอีก”

ดวงตาแข็งกร้าวหันมองชายหนุ่ม คนที่ชอบให้เธอเดินตามมาตลอด แม้เธอจะขัดขืน สุดท้ายแล้วก็ต้องยอมให้เขา

“ฉะ ฉันต้องการคุณ”

เธอพูดออกไปแล้ว น่าอายเหลือเกิน เธอควรเก็บความรู้สึกตัวเองเอาไว้สิ แต่ตอนนี้เธอวางเรื่องทั้งหมดไว้ก่อน อย่างน้อยก็ปลดปล่อยความปรารถนาในกายออกไป ยิ่งแค้นมากเท่าไร วันนี้เธอจะใส่ในกายเขาไม่ยั้ง

เมื่อชายหนุ่มได้คำตอบที่พอใจก็โถมเข้าใส่ จูบซอกคอดูดกลืนจากนั้นก็กัด จู่หลิงร้องดังออกมาเขาก็รีบจูบปิดปากเอาไว้ แลกลิ้นเสียงดัง จ๊วบจ๊าบจนกระทั่งร่างกายของพวกเขาร้อนผ่าวขึ้นมา

มือไม้ของเขาก็ไม่อยู่นิ่ง ขยับลงไปด้านล่างของหญิงสาว เอวคอด และหน้าท้องแบนราบยิ่งกระตุ้นให้เขาอยากสอดใส่เข้าไปในกายเธอเร็ว ๆ

“แทบไม่น่าเชื่อเลยว่าท้องแบนนี้จะคลอดเจ้าตัวเล็กมาได้” แม้เธอจะผ่านการคลอดหวังซื่อมาแล้ว แต่รูปร่างของเธอก็ยังเซ็กซี่ไม่เปลี่ยน เพียงแค่เห็นก็ทำให้อารมณ์ของเขาพลุ่งพล่านขึ้นมาจนฉุดไม่อยู่

มือเขาขยับไปยังกระโปรงที่ยังอยู่ เขาไม่ได้ถอดมันออก แต่เปลี่ยน เป็นถกมันขึ้นมาไว้บนเอวแทน จากนั้นก็โน้มขยับจูบกลืนหน้าอก บีบเคล้นดูดกลืนยอดถัน ใช้ลิ้นร้อนรัวจนร่างของหญิงสาวสั่นเทากระตุก

“ฉะ ฉันจะเสร็จแล้ว” พูดจบร่างบางก็สั่นระริก สร้างความพอใจให้ชายหนุ่ม

เมื่อเขาเห็นหญิงสาวมีความสุขแล้ว เขาก็ยิ่งเร่งดูดกลืนขยับเลื่อนมาจนถึงหน้าท้อง จากนั้นก็ใช้มือถอดจีสตริงตัวจิ๋วสีดำ สีหน้าเขาก็แปลกใจ

“ไม่คิดว่ารสนิยมคุณจะเปลี่ยน”

จู่หลิงมองค้อน “คนเราก็ต้องเปลี่ยนกันบ้าง ฉันก็เริ่มเบื่อกางเกงในสีขาวบาง ๆ ที่นายชอบให้ใส่ ตอนนี้ฉันไม่ใช่ผู้หญิงบริสุทธิ์แล้วไม่สิ ผู้หญิงที่ว่านอนสอนง่ายอีกแล้ว”

จริงสิ เขาลืมไปเลยว่าเมื่อก่อนหญิงสาวว่าง่ายขนาดไหน ยอมทำตามที่เขาบอกทุกอย่าง ส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะว่าเธอขาดแม่ พ่อของเธอก็ป่วยอยู่โรงพยาบาล เขาจึงกลายเป็นที่พึ่งเดียวของเธอ

“พอคลอดลูกให้ผมก็ดื้อขนาดนี้เชียว”

จู่หลิงไม่อยากทะเลาะกับเขา เพราะจะทำให้หมดอารมณ์

“นายจะเอาหรือไม่เอา ถ้าไม่เอาฉันจะได้ไปช่วยตัวเองในห้องน้ำ”

ถึงกับขู่แบบนี้ก็ทำให้เขาเสียศักดิ์ศรีน่ะสิ ถ้าคนอื่นรู้ว่าเขาปล่อยให้เมียตัวเองช่วยตัวเอง

เขาใช้มือเกี่ยวจีสตริงออกไป จากนั้นก็ถอดกางเกง และกางเกงในออกมา เผยให้เห็นท่อนเอ็นขนาดใหญ่ หญิงสาวมองภาพนั้น นานแล้ว ที่ไม่ได้เห็นมัน ไม่คิดว่าผ่านมาห้าปีมันจะใหญ่กว่าเดิม

“นี่แสดงว่านายไม่ได้พักเลยใช่ไหม” พอถามก็มีอารมณ์โมโหเหมือนกำลังหึงหวง

ก็ยิ่งทำให้ชายหนุ่มรู้สึกฮึกเหิมว่า หญิงสาวก็ยังมีใจให้เขาเหมือนเดิม

“นักรบก็ต้องใช้อาวุธเสมอ ที่ผ่านมาคุณเป็นคนหนีผมไปเองนะ แล้วจะให้ผมเก็บอาวุธไว้ให้มันเหี่ยวแห้งทำไม”

มันก็จริงของเขา แต่พอนึกขึ้นมาเธอก็รู้สึกโมโห เขาไม่ใช่นักบวชเสียหน่อยที่จะต้องรักษาบริสุทธิ์เพื่อรอเธอ เอาเถอะข้ามเรื่องนี้ไป

ตอนนี้เขากำลังขยับตัวเธอขึ้น จากนั้นก็จ่อท่อนเอ็นไว้ที่ร่องรัก เธอรู้สึกประหม่าขึ้นมาเพราะไม่ได้ทำเรื่องแบบนี้นานแล้ว สีหน้าแววตา ก็เลยดูกังวลนิดหน่อย

ชายหนุ่มเห็นแบบนั้นก็เลยเอ่ยปลอบ “ไม่เอาน่า คุณกับผมทำกันมานับไม่ถ้วนแล้ว”

ถึงพูดไปแบบนั้น แต่เขาก็ตื่นเต้นเหมือนกัน เขาจับหัวท่อนเอ็น จ่อที่ร่องรัก ใช้มันบดขยี้ที่กลีบร่อง เรียกเสียงครางจากหญิงสาวได้ จากนั้นก็ขยับหัวท่อนเอ็นสอดใส่เข้าไป เมื่อกดเข้าไป เนื้อนวลข้างในก็เหมือนขยับกระตุก บีบอัดแน่นจนหัวของเขาเริ่มขยับไม่ได้

“แน่นฉิบหาย” เขาบ่นออกมา แต่รู้สึกพอใจ เหมือนว่าหญิงสาวร้างราเรื่องแบบนี้มานานแล้ว ความกังวลใจที่มีก่อนหน้าก็หายไปสิ้น เขาลูบเนินสวาท จากนั้นก็ใช้นิ้วกดที่ติ่งเสียว ได้ผล ร่างบางสะดุ้งจนตัวลอย

เขาไม่รอช้า สอดใส่ท่อนเอ็นเข้าไป จากนั้นก็ขยับเอวโยกจนเนื้อกระทบเนื้อ เสียงครางของพวกเขาสอดประสานกันดังทั่วห้อง คงเพราะว่าเขาไม่ได้เอาเธอมานาน หรือเพราะว่าเขาคิดถึงเธอมากเกินไป จากที่คิดว่าจะเอาให้นานหน่อย สุดท้ายก็ทนความตื่นเต้นไม่ไหว น้ำสีขาวขุ่นฉีดเข้าไปในร่องรักอย่างรวดเร็ว

หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมาพูด “เชี่ย นายไม่ได้ใส่ถุงยาง!!”

พูดจบก็ถีบเขาลงจากเตียง และค่ำคืนที่เร่าร้อนที่เขาปรารถนาจะมีกับหญิงสาวทั้งคืน ก็กลายเป็นเขาต้องมานอนเดียวดายอยู่บนโซฟาคนเดียว

คุณอาจจะชอบ

หน้าปกนวนิยาย สามีอดีต
7.1
งานแต่งงานที่ควรเป็นจุดเริ่มต้นชีวิตคู่ กลับกลายเป็นกรงขังที่สร้างจากความเกลียดชัง หญิงสาวต้องทนรับสภาพภรรยาที่ถูกสามีย่ำยี เขาไร้ซึ่งความเมตตาและปราศจากความรัก มีเพียงเป้าหมายเดียวคือทรมานเธอให้เจ็บปวดเพื่อชดใช้ความผิดที่ไม่ได้ก่อ ทุกลมหายใจเต็มไปด้วยความทุกข์ เธอถูกพันธนาการด้วยคำสัญญาแห่งการวิวาห์ที่กลายเป็นโซ่ตรวนรัดรึงชีวิต ชายหนุ่มสาดซัดพายุอารมณ์และความพยาบาทใส่เธออย่างเลือดเย็น เปลี่ยนชีวิตครอบครัวให้กลายเป็นขุมนรกบนดินที่ไร้ทางออก
หน้าปกนวนิยาย โซ่รักสัมพันธ์ลวง
9.7
เมื่อความสูญเสียครั้งใหญ่ทำให้มาเฟียหนุ่มต้องสูญเสียน้องสาวไปอย่างไม่มีวันกลับ เขาจึงมุ่งเป้าล้างแค้นหญิงสาวที่เชื่อว่าเป็นต้นเหตุของโศกนาฏกรรมและผู้หลอกลวงเพื่อผลประโยชน์ส่วนตัว เธอต้องจำใจยอมรับความผิดที่ไม่ได้ก่อเพื่อทดแทนบุญคุณ จนตกอยู่ในวังวนการจองเวรที่ยากจะต่อกร ชีวิตของเธอถูกพันธนาการด้วยโซ่ตรวนแห่งความเกลียดชัง และต้องเผชิญกับความเจ็บปวดแสนสาหัสที่เขาเป็นผู้มอบให้ในฐานะจำเลยที่ไร้ทางสู้
หน้าปกนวนิยาย มาเฟียร้าย พ่ายรัก
8.1
โชคชะตาที่ผูกพันด้วยคำสัญญาในวัยเยาว์ทำให้คนสองคนปิดตายหัวใจจากความรักอื่น เพื่อเฝ้ารอวันที่เหมาะสมในการกลับมาพบกันอีกครั้ง แม้ความจริงที่เผชิญจะผิดเพี้ยนไปจากภาพฝันที่เคยคาดหวังไว้ ทว่าหัวใจกลับยังคงดื้อรั้นและเลือกที่จะมอบความรู้สึกทั้งหมดให้แก่คนเดิมอย่างมั่นคง ด้วยความเชื่อมั่นในรักแรกที่ตราตรึงใจตั้งแต่แรกเห็น เธอจึงตั้งปณิธานอย่างแน่วแน่ว่าจะก้าวขึ้นเป็นเจ้าสาวของเขาเพียงผู้เดียวตลอดไปแม้อุปสรรคจะถาโถมเข้ามาก็ตาม
หน้าปกนวนิยาย บทรักมาเฟียร้าย
8.5
แอนถึงกับช็อกเมื่อมาร์โก มาเฟียผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในเมืองประกาศกร้าวต่อหน้าทุกคนว่าเธอคือผู้หญิงของเขาเพียงคนเดียว แม้เธอจะพยายามหลอกตัวเองว่าความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืนเป็นแค่ความผิดพลาดหรือคำขู่เล่นๆ แต่ความจริงที่ต้องเผชิญนั้นช่างน่ากลัว เพราะการตกเป็นเป้าหมายของมาเฟียร้ายเช่นเขาหมายถึงการสูญเสียอิสรภาพไปตลอดกาล แอนต้องสับสนกับโชคชะตาที่เล่นตลกเมื่อต้องมาพัวพันกับบุคคลอันตรายที่พร้อมจะผูกมัดเธอไว้กับเขาอย่างไม่อาจหลีกหนีได้เลย
หน้าปกนวนิยาย คนที่โชคดี
8.3
คำสาบานรักของหยานเส้าคุนท่ามกลางสงครามคือสิ่งที่ยึดเหนี่ยวใจของทางเหยา หญิงสาวยอมสละทุกสิ่งเพื่อเคียงข้างเขาโดยไม่นึกเสียดาย ทว่าความผูกพันลึกซึ้งกลับไม่อาจต้านทานความหวาดระแวงในใจเขาได้ เมื่อความเคลือบแคลงเข้าครอบงำ หยานเส้าคุนมองผู้หญิงที่รักเขาหมดใจว่าเป็นเพียงคนทรยศ ฟางเส้นสุดท้ายขาดสะบั้นในวินาทีที่เขายกกระบอกปืนขึ้นจ่อหน้าผากเธออย่างเย็นชา การกระทำนั้นบดขยี้ศรัทธาและความรักให้แหลกสลายไม่มีชิ้นดี ทิ้งไว้เพียงบาดแผลในจิตวิญญาณและความเจ็บช้ำที่ฝังรากลึกจนไม่อาจลบเลือน
หน้าปกนวนิยาย บุพเพเล่ห์รักมาเฟีย
9.2
โชคชะตาเล่นตลกเมื่ออุบัติเหตุทำให้เธอต้องเผชิญหน้ากับมาเฟียหนุ่มอย่างเลี่ยงไม่ได้ ซ้ำร้ายเธอยังเผลอหยิบของสำคัญของเขาติดมือมาจนถูกตราหน้าว่าเป็นคนร้ายอย่างไม่เป็นธรรม ท่ามกลางความตึงเครียดกลับมีแรงดึงดูดประหลาดที่ดึงทั้งสองเข้าหากันทุกครั้งที่พบเจอ เขาคอยข่มขู่ด้วยท่าทีคุกคามและคำพูดเผ็ดร้อนว่าหากเธอขัดคำสั่งจะถูกลงโทษอย่างถึงที่สุด แม้หญิงสาวจะพยายามขัดขืนเพียงใดเขาก็ไม่สน และพร้อมจะเอาคืนเธอให้สาสมในแบบที่เธอต้องจดจำไปตลอดกาล