ติดตาม
ตอน
แชร์
หน้าปกนวนิยาย รักร้ายคุณชายจอมหยิ่ง

รักร้ายคุณชายจอมหยิ่ง

เมื่อเพื่อนสนิทอย่างต่อตั้งคำถามถึงความสัมพันธ์ระหว่างเขากับใบตองที่มักจะไปไหนมาไหนด้วยกันเสมอ ชายหนุ่มผู้เย่อหยิ่งจึงรีบปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใยว่าเธอเป็นเพียงเด็กรับใช้ที่ย่าของเขาเมตตาชุบเลี้ยงไว้เพราะความสงสาร แม้เขาจะได้รับคำสั่งให้คอยรับส่งเธอไปเรียนทุกวัน แต่ในใจกลับเต็มไปด้วยความรังเกียจและขยะแขยงที่ต้องคลุกคลีกับคนที่ไม่เจียมตัวอย่างใบตอง ซึ่งพยายามถีบตัวขึ้นมาเรียนสูงๆ โดยอาศัยบารมีจากครอบครัวของเขาเพียงอย่างเดียว
ตอน
แชร์

ตอน 3

งานศพของตาที่จัดขึ้นที่วัดใกล้บ้านโดยมีเจ้าของบริษัทรับเป็นเจ้าภาพให้โดยที่เธอก็ไม่รุ้ว่าเป็นใคร เธอนั่งอยู่หน้ารูปถ่ายที่ตั้งอยู่หน้าโรงศพด้วยความเศร้าเสียใจ ต่อไปเธอจะอยู่ยังไงจะใช้ชีวิตยังไงคนเดียวตาไม่อยู่กับเธอแล้ว เธออยากตายตามตาของเธอไปเหลือเกิน

"หนู หนูชื่อใบตองใช่ไหม" เธอหันไปมองหน้าหญิงสูงวัยที่เข้ามาทัก เธอไม่รู้จักท่านมาก่อนแต่ท่าทางของท่านใจดีเหมือนตาของเธอเลย เธอยกมือไหว้เพราะคิดว่าคงเป็นคนที่ตาเธอรู้จัก

"สวัสดีค่ะ หนูชื่อใบตองค่ะ"

"ฉันชื่อคุณหญิงแม้นมาศนะเป็นเจ้าของบริษัทที่ตาของหนูทำงานอยู่"

"อ๋อท่านนั่นเอง หนูขอบคุณมากเลยนะคะที่ท่านมีเมตตาจัดงานศพให้ตาของหนู"

"ตาของหนูน่ะเป็นคนดีนะใครๆ ที่บริษัทฉันก็บอกเป็นเสียงเดียวกันแบบนี้ หนูไม่ต้องห่วงนะฉันจะดูแลเรื่องงานศพของตาหนูเอง"

"ขอบคุณอีกครั้งนะคะคุณหญิง" เธอก้มกราบท่านอีกครั้งด้วยความซึ้งใจ

หนึ่งอาทิตย์ต่อมา....

"คุณท่านให้คนไปรับหนูมาที่นี่มีเรื่องอะไรคะ" ตอนนี้เธอกำลังนั่งอยุ่ในบ้านหลังใหญ่ที่เหมือนพระราชวังเธอ เธอนั่งพับเพียบอยู่ที่พื้นพร้อมกับคนที่พาเธอมา

"ฉันรู้ว่าหนูต้องอยู่คนเดียวและมันก็อันตรายมากเพราะเป็นเด็กผู้หญิง ฉันเลยคิดว่าจะรับหนูมาอยู่ด้วยกันที่นี่"

"อยู่ที่นี่"

"อื้มมม ใช่ ฉันว่าฉันจะรับหนูมาดูแลส่งเสียให้หนูได้เรียนหนังสือ"

"หนูจะได้เรียนต่อจริงๆ เหรอคะ" พอได้ยินว่าจะได้เรียนต่อเธอก็ดีใจมากเพราะเธอคิดว่าเธอคงไม่ได้เรียนอีกแล้ว

"ใช่สิ หนูอยากเรียนจบจบปริญญาเลยฉันก็ไม่ว่า"

"ทำไมท่านใจดีกับหนูจังทั้งที่หนูกับท่านเราไม่เคยรู้จักกันมาก่อน"

"ฉันเห็นหนูฉันก็คิดถึงหลานสาวของฉัน แต่เธอจากฉันไปนานแล้วล่ะ หลานสาวฉันถ้าอยู่ก็คงอายุรุ่นราวคราวเดียวกันกับหนูนี่แล่ะ แต่เสียดายหลานฉันทำบุญมาน้อย แกเสียไปตั้งแต่อายุได้ห้าขวบ"

"หนูเสียใจด้วยนะคะ"

"หนูจะมาเป็นตัวแทนหลานสาวของฉันได้ไหม พูดตรงๆ นะฉันถูกชะตากับหนูตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกันแล้ว"

ดูต่อเลย!
เนื้อเรื่องกำลังเข้มข้น! ไปที่แอปเพื่ออ่านต่อ
ปลดล็อกทุกตอน
เปิดเว็บไซต์ทางการ

คุณอาจจะชอบ

หน้าปกนวนิยาย จอมมารสองใจ
8.8
เดลฟีน โบวิเย่ห์ เดอมาแตงค์ แสดงความรังเกียจต่อสิรินยา ภรรยาตามกฎหมายอย่างเปิดเผย เขาตอกย้ำว่าเธอเป็นเพียงตัวขัดขวางความสุขและไม่มีวันเทียบเคียงเมญ่าได้เลย ชายหนุ่มตั้งใจทำลายความรู้สึกของเธอให้ย่อยยับด้วยถ้อยคำที่โหดร้ายและการกระทำที่เย็นชา แม้สิรินยาจะรักเขาจนสุดหัวใจ แต่สิ่งที่ได้รับกลับมีเพียงความเจ็บปวดที่ทวีคูณขึ้นทุกวัน เธอต้องเผชิญกับความชอกช้ำที่ไม่มีทีท่าว่าจะสิ้นสุด เมื่อสามีที่เธอรักเลือกที่จะเหยียบย่ำหัวใจของเธอให้แหลกคามือโดยไม่ใยดี
หน้าปกนวนิยาย จากเงารัก สู่การเป็นตัวของตัวเอง
7.9
ตลอดระยะเวลากว่าห้าปีที่ฉันต้องยอมใช้ชีวิตอยู่ในเงามืดฐานะคนรักลับๆ ของเขา เพียงเพื่อรักษาคำมั่นสัญญาที่เคยให้ไว้กับพี่ชายผู้ล่วงลับของเขาซึ่งเป็นคู่หมั้นตัวจริงของฉัน แต่เมื่อพันธะแห่งคำสัญญานั้นจบสิ้นลง เขากลับทำลายความรู้สึกกันอย่างเลือดเย็นด้วยการสั่งให้ฉันเป็นคนจัดการเตรียมงานหมั้นของเขากับผู้หญิงคนอื่นด้วยตัวเอง เรื่องราวความรักที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดและการพยายามกลับมาเป็นตัวของตัวเองจึงได้เริ่มต้นขึ้น
หน้าปกนวนิยาย ขอเลิกกับสามีงี่เง่า
8.2
ลู่เยียนจือมองว่าสือเนี่ยนคือภรรยาที่สมบูรณ์แบบ ทว่าเขากลับเลือกขอหย่าเพื่อไปดูแลหานเวยที่อ้างว่าป่วยหนัก โดยสัญญากับสือเนี่ยนว่าจะกลับมาแต่งงานใหม่ในอีกครึ่งปี เขาคิดว่าเธอจะยอมรออย่างซื่อสัตย์ แต่ความเจ็บปวดทำให้สือเนี่ยนตัดสินใจตัดขาดทุกอย่าง ทั้งทำแท้งและเริ่มต้นชีวิตใหม่โดยไร้เขา เมื่อการหย่าปลอมกลายเป็นเรื่องจริง ลู่เยียนจือจึงเริ่มเสียสติและพยายามทำทุกทางเพื่อตามง้อขอโอกาสจากเธออีกครั้ง แม้ต้องไล่ตามอย่างบ้าคลั่งเพียงเพื่อให้เธอหันมองเขาก็ตาม
หน้าปกนวนิยาย อุ้มรักเจ้านายใจร้าย
9.8
เมื่อนพรดาตั้งท้องกับเจ้านายใจร้ายที่ยืนกรานว่าไม่ต้องการมีพันธะหรือรับผิดชอบเธอในฐานะภรรยา ความเจ็บปวดจึงกลายเป็นแรงผลักดันให้เธอเลือกเดินจากไปพร้อมหยิ่งในศักดิ์ศรี แม้เขาจะยื่นข้อเสนอเพียงเรื่องเงินหรือการรับเลี้ยงเด็กโดยปราศจากความรัก แต่เธอกลับประกาศกร้าวว่าจะเลี้ยงลูกเพียงลำพังและให้เขาตายไปจากใจ หากวันใดที่ลูกต้องการพ่อ เธอพร้อมจะหาคนใหม่มาแทนที่เขา บทเรียนราคาแพงครั้งนี้คนใจดำอย่างเขาจะต้องเป็นฝ่ายเสียดายไปตลอดกาล
หน้าปกนวนิยาย เหลี่ยมเสน่หาวิวาห์สวาท
9.0
ร่างสูงเดินเข้าหาอย่างคุกคาม มองหญิงสาวเหมือนเสือร้ายรอตะครุบเหยื่อ ไม่เคยมีผู้หญิงสวยๆ คนไหนหลุดรอดเงื้อมมือของเขาไปได้ และตอนนี้เขาก็จะไม่ปล่อยเธอเด็ดขาด ผู้หญิงที่หยามเขาครั้งแล้วครั้งเล่า “ท่าทางคุณจะพูดไม่รู้เรื่อง ฉันขอตัวก่อน” มุกอันดาก้าวถอยหนี ไม่ใช่เพราะหวาดกลัว แต่เพราะเธอรังเกียจท่าทางหยาบคายของเขาต่างหาก “จะไปไหนเล่า คุณหนูมุกคนสวย” “ว้าย!!!” มุกอันดาร้องอย่างตกใจเมื่อโดนกระชากแขนเอาไว้ ไฟฉายหล่นลงไปกองกับพื้นใต้แคร่ แสงสว่างยังส่องให้มองเห็นทั่วเพิงพัก สายฟ้าที่แลบแปลบปลาบทำให้เธอมองเห็นสายตากระหายของเขาอย่างชัดเจน “ปล่อยนะ ว้าย!!!” เพราะไม่ทันตั้งตัวเธอเลยโดนกระชากอีกรอบเข้าไปอยู่ในอ้อมแขน แต่เพราะวิชาการป้องกันตัวทำให้เธอยกเข่าขึ้นกระแทกเข้าที่หว่างขาเขาจนจุก “โอ๊ย!” ภครัฐร้องเสียงหลง ยอมปล่อยหญิงสาวเพราะความเจ็บจุก “สมน้ำหน้าอยากหื่นดีนัก” เธอว่าใส่หน้า ก่อนจะหันไปหยิบร่มและไฟฉาย แต่ช้ากว่าร่างสูงที่ดีดตัวขึ้นมา กัดฟันข่มความเจ็บปวดเอาไว้อย่างที่สุด เธอหยามเขากี่รอบแล้วนะ เกิดมาไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนทำร้ายเขาขนาดนี้มาก่อน “ว้าย!!!”
หน้าปกนวนิยาย รักใจดำแสนทรมาน : ภรรยาบาปของคุณฟู่
8.2
คืนวิวาห์กลายเป็นฝันร้ายเมื่อฟู่ฮันจุนตราหน้าเจียงอี้หานว่าเป็นฆาตกรทำลายพี่ชายเขาและประกาศจะทรมานเธอให้ตายทั้งเป็น ทว่าสถานการณ์บังคับทำให้เธอต้องเสียสละกายช่วยชีวิตเขาจนตั้งครรภ์โดยไม่ตั้งใจ อี้หานพยายามปกปิดความลับท่ามกลางความเกลียดชังที่สามีมอบให้ แต่ขณะที่เขาทำร้ายจิตใจเธอกลับปกป้องเธอจากคนอื่นอย่างลับๆ แม้กระทั่งยกทรัพย์สินให้โดยที่เธอไม่รู้ตัว เมื่อความอึดอัดถึงขีดสุดจนเธอคิดจะหนี เขากลับรวบตัวเธอไว้พร้อมทวงถามถึงสายเลือดในท้องที่เธอซ่อนไว้